CACIB / Euro Dog Show

Op de dag dat in Spanje de Monográfica National van de Mastín Espanol werd gehouden, was het in Leeuwarden weer een zooitje, pardon, hadden ook op de Eurodogshow enkele mastineros verzamelen geblazen. Elf mastines espanoles waren ingeschreven. Enkele daarvan moesten verstek laten gaan, maar er waren ook enkele niet-ingeschreven mastines op bezoek gekomen. En dat waren zeker niet de minste !
Een hond die meteen de aandacht trok van zo'n beetje alle aanwezigen was Zeno Tornado Erben. Kwam niet alleen omdat hij er met zijn gestroomde/ lichte vacht en fraaie, lieve kop zo ontzettend mooi uitzag, maar ook doordat hij nu al behoorlijk groot was. Een provisorische meting leerde dat hij 80 cm schofthoogte in stelling kan brengen. Zonder een vierkante bouw, maar gewoon "licht gestrekt". Als je dan bedenkt dat hij nog lang niet volgroeid is (vooral moet hij nog 'uitzwaren'), begrijp je wel dat hij in de toekomst nog veel potjes kan- en harten gaat breken. Volgens de Nederlandse eigenaresse is hij niet perfect. Ja, hallo, wie is dat wel ?! Hij heeft overigens wél zo'n rastypische band met haar over de lengte van zijn rug lopen.
Tess Tornado Erben (die haar eigen blog heeft) kwam ook even op visite. Dat is te zeggen: ze flankeerde de ingeschreven Pirineos "Feodora Florita" en dus bleef ze de hele dag dapper aanwezig. Ze heeft nog steeds van die lekker zachte oortjes, trouwens.

De Tsjechische dames Lenka Erbenova en Petra Richterova moesten forfait geven, maar de Tsjechische dames Iva Jarova, Hana Schmidtova, Katarina Juskovova waren wel aanwezig. Hoe dat precies met de Russische dame zat, was me op dat moment onduidelijk. Wellicht E.Tsyganova zelf ? Ze bracht ook een hond van Lenka Erbenova voor. Ik heb inmiddels bevestiging dat het Elena Tsyganova zelf was. Haar reu Duero de Tierra Órbigo is nog géén 1 jaar oud, maar heeft al een flink formaat, uitgedrukt in lengte x schofthoogte. De massa moet duidelijk nog komen. De borstkolf moet ook nog uitgroeien. Hij heeft al wel een volwassen blaf ;-)
Elena gaf wel visite-kaartjes van haar kennel "Valent's House" uit.
Die Russische mastina "Aes" is een mooie, grote, teef, maar ze voelde zich niet op haar gemak, zodat ze maar een beetje met haar staart tussen haar benen stond. Jammer. Ze is lekker breed uitgegroeid. Dit in opvallende tegenstelling tot de andere teven. Met uitzondering van Qwendy Mastibe, die een tussenpositie innam.

Over keurmeester Habig moesten we vernemen dat hij
"verhinderd" was. Wat dus vanalles kan betekenen. De keurtaak werd daardoor overgenomen door de Oostenrijkse keurmeester Herrn Karl Reisinger. Hiermee is mijn voorspelling dus maar half uitgekomen.
De keurvolgorde was ook omgegooid.
Gelukkig voor ondergetekende kon hij alle espanoles in de ring bezig zien. En de meeste de los pirineos.
En buiten de ring natuurlijk.
Belangrijke waarneming: ik heb alle ME's letterlijk "goed onder handen" genomen en mijn vakkundige conclusie is dat Qwendy het lekkerst ruikt van allemaal [bovendien heeft ze lekkere keelwammen]. De meeste mastines vond ik eigenlijk een beetje te neutraal ruiken, terwijl mijn stelling luidt: een hond moet lekker naar hond ruiken. (die grote Franse pyreneeër aan de rand van de ring rook ook erg lekker en hij was redelijk knuffelbaar. Het is zomaar even opgemerkt.)

De resultaten waren niet al te duidelijk, want terwijl de inschrijvers maar even 100 Euritos moesten neertellen voor hun inschrijving, werden van de Mastín de los Pirineos de resultaten maar half op het prikbord genoteerd en van de Mastín Español helemaal niet. Jaja, lekker professioneel daar in het Leeuwarden van Gerard Jipping ...

Bij de ME werd Ydalgo Leon Tornado Erben -een bijzonder zware hond voor zijn nog jonge leeftijd- verdiend Best Of Breed, terwijl als beste jeugd-teef en beste teef tout court de mooie Kayla z Kraje Sokolu werd benoemd. Tot grote trots van hun respectieve fokkers. [Nota Bene: op de site van de EDS wordt abuisievelijk als Beste teef Aes (Seo de Torreanaz x Saya - fokker: A.Guma Carcia) genoemd. Een van de slippertjes van de organisatie ...]

Meestal moet er iets over de ring opgemerkt worden als het om een hondenshow gaat. Welnu: de ondergrond was goed, want niet glad. De ring had groter gemogen. Maar met een kleinere ring -zoals nu- blijft er natuurlijk wel veel ruimte buiten de ring over. Zeker nu er maar heel erg weinig bezoekers waren. Blijkbaar was er niet zoveel publieke belangstelling in deze uithoek van het land. Vind ik niet erg en verder heeft bij mijn weten niemand anders daar problemen mee gehad. Echte ras-propaganda moet blijkbaar toch echt elders en anders plaatsvinden.

Voorts kregen we achteraf te horen dat er weer twintig honden bevrijd moesten worden uit hun gloeiendhete verblijfplaatsen (auto's en aanhangers) op de extreem zonnige parkeerplaats van het expo-complex ... Jaja ...

Waren er dan helemaal geen positieve aspecten aan deze Euro Dog Show ?? Toch wel !! Wat ik persoonlijk wel gaaf vond, is het feit dat de Mastines zo'n beetje in het midden van de catalogus stonden vermeld en je die catalogus dus gewoon ergens opengeslagen kon laten liggen zonder dat 'ie vanzelf meteen weer dichtsloeg.
Best wel handig, hoor !

Intermezzo

Ik heb behoorlijk lang naar de correcte, werkende, link moeten zoeken, maar hier dan ruim vijf minuten mastinisme in woord, beeld en klank. Veel plezier ermee !

Toegepast Mastinisme

Met bijzonder veel dank aan www.EncuentraMascota.com uit Spanje.

Ja hoor, alweer een geval van slimme lijnteelt ...

Mocht ik zeer onlangs tevreden vaststellen dat bij een Estse kennel een slimme terugparing op Ivoire en zijn zoon Arak z Kraje Sokolu is gepleegd, kort geleden begon een andere munt bij me te vallen: onlangs is in Tsjechië iets vergelijbaars gebeurd. Een nestje waarbij zowel aan de kant van de vader als aan de kant van de moeder Arak (en dus Ivoire) terug te vinden zijn. En dat tamelijk kort op de huidige generatie. Ik vind dat niet alleen bijzonder fijn omdat het hier kwaliteits-mastines betreft (uiteindelijk zijn in de stamboom van de welpjes ook bijv. Druso de la Aljabara en Connie Mastibe terug te vinden. Zeker niet de minste mastines), maar ik heb een extra mij bewegende reden. Niet zo lang geleden namelijk liep er in Nederland een persoon rond in het mastín-wereldje die nogal wat moeite deed om tenminste hier ten lande de Ivoire-lijn uit te laten sterven. Maar Ivoire komt dus terug With a Vengeance ! Nou, is dat mooi, of is dat MOOI !!?
Het Tsjechische nestje waar het over gaat kan teruggevonden worden op de tijdelijke website van kennel ABERTURA
Er staan trouwens al een paar foto's van op de verenigings-blog ( Mastín Español ). En let ook eens op dit geinige filmpje: LEUK !

Nu moet ik toegeven dat dit zout dat ik in de oliedomme, zelf- aangebrachte wonde van de Nederlandse georganiseerde kynologie met zijn/haar lachwekkende "anti-inteelt"-regels wrijf niet pekelend genoeg is om echt pijn te doen. Helaas. Liever had ik nòg nauwere inteelt gezien en ook (al verzet de aard der zaak zich daartegen, gezien oa de levensverwachting die er bij betrokken is) reeds aantoonbare positieve resultaten. Maar we moeten het voorlopig dus doen met die paar voorbeeldjes die ik heb kunnen geven.

--
Niet zelden sluit ik af met een waarneming uit de natuur, met als moraal: "Wat is de schepping toch een schoon iets ...". Deze keer is het onderwerp eerder iets TEGEN-natuurlijks. Nu ja, bijna toch. Vandaag (donderdag 20ste) kreeg ik mijn oproep voor de tweedekamer-verkiezingen. Negen (9) Juni alweer. Eerst een half-triomfantelijke glimlach, daarna een traan van ontroering toen ik me realiseerde:
"Na zovele jaren loopt dan al dat zinloos geBALK tEN EINDE ..." Ergens, in een klein en donker hoekje, schuilt toch altijd wel iets van gerechtigheid ...

Bâh !! Nog steeds voorjaar ...

Ieder jaar is daar onvermijdelijk het moment waarop het voorjaar je ineens de strot uitkomt. Dat het allemaal niet meer hoeft. Dat je het, zogezegd, zat bent.
Voor mij kwam dat moment woensdag-middag. Ik stond even diep in gedachten verzonken voor het tuinraam, toen er ineens paarsgewijze twee van die irritante insecten voorbij fladderden. Een schoenlapper en een citroenvlinder. Heel erg demonstratief, zo van "hebben jullie ons goed gezien ? We zijn er weer, hoor ...". Allerwalgelijkst ... Het ontbrak er nog maar aan dat ze gewoon even via de open deur naar binnen kwamen fladderen. Het ontbrak er nog maar aan ...
Ik had eigenlijk al gewaarschuwd moeten zijn. Des ochtends nog vroeg ik me op de zonnige ochtendwandeling af: "Dat is toch geen vlinder die daar stiekem door die zwarte kat beslopen wordt ? Da's ook zielig voor zo'n klein weerloos diertje; nog maar net uit het ei en dan al meteen door een kat geslacht worden ...". Maar het was slechts een waaiend blaadje. Toen had ik nog medelijden met die vlinders. Later op de dag zouden ze al achter MIJ aankomen ... Wat een ellende ... !
Neen, voor mij is de lol er voorlopig al weer af. Die komt pas terug als de hommels zich weer laten opmerken. Vriendelijke, nijvere beestjes die geen vlieg kwaad doen. Maar daarvoor moeten we toch doorgaans tot de laatste twee weken van April (voor de beschaafde mens dus het begin van de paartijd) wachten. ALS ze al komen. Voor mijn achtertuin zal het nog maar afwachten zijn. Des winters slapen de hommeltjes in mijn spouwmuur, maar vorig jaar heeft de huiseigenaar daarmee een beetje raar lopen doen ... Mocht het toch zover komen, dan is de incidentele lezer van dit internet-logboek de eerste die het hoort. Da's beloofd !
---------------------------------------
Update van vrijdag de 19de.
Ja, suskewiet-gewijze zit het echt wel snor hierzo. De suskewiet heeft zich elke dag nog laten zien en blijkt ook een vrouwtje bij zich te hebben. Veelbelovend ... !!
Wie zich ook even lieten zien vanochtend, en wel in de klimop, dat waren de pimpelmeesjes. Oók paarsgewijze ... (en het zijn dus echt pimpelmezen).
------------------------------
Slijmerig na-bericht zaterdag 20 Maart.
De huisjesslakken zijn blijkbaar ook reeds aan het ontdooien. Vanochtend vroeg zat al zo'n glibberig geval op mijn tuindeur. Vanaf vandaag moeten we dus weer uitkijken -ook des nachts- waar we onze voeten neerzetten als we buiten rondstappen ... Bâh !
------------------------------

Bij de foto's:
Voor wie niet weet hoe zo'n vieze schoenlappersvlinder er uit ziet => helemaal bovenaan staat er eentje. Bwuârghh ...
Een diersoort waar ik me helemaal aan kan optrekken qua werklust, nuttigheid en aanverwante zaken => de hommel staat vandaag centraal opgesteld.
Om de twijfel weg te nemen bij hen die zich afvragen of het in deze weblog eigenlijk nog wel eens over de Mastín Español gaat => onderaan staat een oude foto van een mastina uit duizenden: Zerra, officieel "Rapazuela" geheten. Hier neemt zij de zware verantwoordelijkheid op zich om de wereld om haar heen eens GRONDIG te bestuderen -te beginnen met geconcentreerd besnuffelen- en daarna eventueel passende stappen te nemen ...

Sterren komen, Sterren gaan ...

Haha ... jullie dachten toch niet dat ik deze datum vergeten was ?!?!
Waar zal ik eens beginnen met dit korte verhaaltje ...
Misschien bij de Vlaamse filosoof "Gorki", die de klassieke uitspraak deed:
" ... Sterren komen, sterren gaan,
Alleen *E*L*V*I*S* blijft bestaan ... "
Van iemand die FOREVER is, is het wellicht vreemd om de geboortedag en de sterfdag te herdenken. Herdenken in alleen je eigen hoofd, of met anderen tijdens een speciale happening.
Het is zeker vreemd om dat in Nederland te doen, omdat hij pas ver na zijn officiële overlijden hier een beetje de echte erkenning als SUPERSTER kreeg. Elders in de wereld is men blijkbaar meer in contact met de werkelijkheid.
Eerder probeerde ik voor een Amerikaanse mastín-liefhebster een kleine foto-compositie van The King te maken, maar dat wilde niet gaan zoals ik het in gedachten had. Ze reageerde desondanks enthousiast. Ze vertelde oa dat ze op de sterfdag van de KING vreselijk gehuild had bij het droeve bericht en dat ze nog een tijdje had gehoopt om één van zijn concerten te kunnen bezoeken. Ze moet ook wel erg van slag geweest zijn, want ze beweerde dat ze toen nog maar vijftien was (moet één à twee jaar ouder zijn ;-) ).
*E*L*V*I*S* heeft verschillende honden gehad, maar geen daarvan leek op een mastín. Toch hoort hij in ieder geval tot de "Beschaafde Achtergrond" van dit Haagse blog. Zomaar -of niet zomaar- een weetje: toen het 'Aad Mansveld Stadion' min of meer officiëel werd ingewijd [je-weet-wel, met dat standbeeld-gedoe] gebeurde dat onder "You'll never walk alone", gezongen door ... jazeker ! De lievelingszanger van onze eige-ste Aadje ... Elvis en Aadsje ... twee fenomenen die hun luizeladders, correctie, hun bakkebaarden tot onderdeel van hun imago hadden gemaakt ...
-
Op de eerste foto: The Pelvis in vorm tijdens "the '68 come-back special" ...
Zelfde special: misschien wel de meest veelzijdige en mooiste zangstem ooit zingt speciaal voor ons "If I can dream".
Onderaan: één van de meer 'rustige' concert-momenten uit de fantastische docu "That's the way it is" ...

BRATISLAVA ( I ) Voorspel

Al begin September heerste er hoge koorts in het mastín-wereldje. Er kwam een World Dog Show. Wie had er (al) ingeschreven en met welke mastines ? Welke liefhebbers zouden komen ?
Een dame uit Finland -die op dat moment nota bene een nestje had liggen- gaf te kennen dat ze "even" langs zou komen om voluit te genieten van al dat lekkers. Kortom: iedereen had er zin in !!
De lol ging er voor mij al heel gauw af, want wat ik eerst in gedachten had (toeristisch naar Bratislava treinen via Praag en het hele gedeelte door Tsjechië en Slowakije bij daglicht tot me nemen, gevolgd door één of twee nachten in een eenvoudig hotel) bleek dus niet te kunnen.
Allerlei alternatieven bestudeerd, inclusief per vliegtuig naar Bratislava en daar een long-weekend van de stad en de WDS genieten, maar geen enkel realistisch scenario kwam te voorschijn.

"Kan Maksje donderdag komen ?" kreeg ik zondag 4 oktober (Wereld dierendag, overigens) te horen. "Neen, want ik sta stijf van de stress en ik kan er niets bij hebben ...".

Hoe is het uiteindelijk met het noodscenario afgelopen ? Welnu, de nuttige informatie over de Europese dienstregelingen enzo moesten weer eens van de website van de Belgische Spoorwegen (NMBS) komen (God zegene die domme Belgskes !) terwijl ik even de grens over moest om in het Duitse Gronau mijn trein-ticket te kopen (weg met die luie, domme Hollanders van oa de Nederlandse Spoorwegen !). Maar ik kon dus weer even opgelucht ademhalen en Maksje mocht alsnog komen. Ware dat niet zo geweest (dat hij een dagje op visite kwam), dan had het me misschien toch gelukt om dit weblog nog vóór de WDS op te starten. Maar om duistere reden(en) lukte het me niet om door de eerste stappen te geraken.

Op de foto: Max. Een Duitse herder die in het NHSB staat ingeschreven als zijnde "Wit", maar in werkelijkheid een meer "Champagne"-achtige kleur heeft.
De Duitse herder weet wat ... Is het inderdaad een "fantastische all-round werkhond" zoals zijn fans beweren, of is het eerder "het meest mislukte hondenras uit de kynologie", zoals zijn critici beweren ?? Of het ras inderdaad mislukt is hangt natuurlijk af van wat de oorspronkelijke opzet achter dit ras is geweest. Als het slechts de bedoeling was om een "betere" herdershond te fokken, dan is het ras alleen maar "matig mislukt". Maar als het de bedoeling was om -zoals wel wordt beweerd- een hond te creëren die in staat was om de taken van de herdershond (het hoeden en drijven van het vee) te combineren met het bewaken en beschermen van de kudde (het traditionele werk van de BERGHOND, in het Duits "Hirtehund" genaamd), dan is het inderdaad een mislukking geworden van kosmische afmetingen ... Met Duitse gründlichkeit heeft men én een aantal nuttige Duitse herdershonden-rassen (veelal van het type als de Mechelse herder en de Hollandse herder) doen uitsterven én ook de Duitse populatie aan berghonden. Daarbij moet je dan denken aan honden van het formaat Hongaarse Berghond(en) (maar niet in zo'n ordinaire witte kleur, doch vooral op een vaal-gele kleurbasis) , met vaak een lichte neiging tot het Bouvier-type.
Het allerergst evenwel is de uitwerking geweest van de rasstandaard en de theorieën rondom het lichamelijk functioneren met betrekking tot het uiterlijk van de hond zoals die sinds de officiele geboorte van de Duitse "Schäfer" de kynologie terroriseren. Vandaag wil ik me beperken tot de mijmering dat de onnatuurlijke hoekingen zoals die verlangd worden in de rasstandaarden van zowel de Mastín de los Pirineos als de Mastín Español het gevolg zijn -direct of indirect- van de waanzinnige rasstandaard van de Duitser. Later wil ik daar graag uitgebreider op ingaan.

Mijmeringen van een Mastín-liefhebber

O-gut, o-gut, o-jee, o-jee ...

Ben ik er dan toch ingetrapt ...

Heb ik me zowaar tot een Blog laten verleiden ...

Wel, feitelijk ben ik er enkele dagen vóór de World Dog Show in Bratislava (die voor ons ras dus op 10 oktober was) al ingetrapt, maar door technische problemen lukte het me toen niet om het blog op te starten ...

WAT -indien al bekend- is nu de bedoeling van dit geblog ?!?

Ik hoop hier af en toe de mijmeringen van een mastín-liefhebber te plaatsen over zowel de kortharige- als de langharige Spaanse berghond (Mastín Español, resp. Mastín de los Pirineos), berghonden in het algemeen, honden en hondachtigen in een (nog) algemener kader ...

Dit alles UITERAARD tegen de achtergrond van de Haagse Beschaving. Uiteraard.

(op de foto: Juan el Líder van de Raesdonck. Enkele jaren geleden alweer. Aan het begin van deze eeuw zelfs.)