Op de dag dat in Spanje de Monográfica National van de Mastín Espanol werd gehouden, was het in Leeuwarden weer een zooitje, pardon, hadden ook op de Eurodogshow enkele mastineros verzamelen geblazen. Elf mastines espanoles waren ingeschreven. Enkele daarvan moesten verstek laten gaan, maar er waren ook enkele niet-ingeschreven mastines op bezoek gekomen. En dat waren zeker niet de minste !
Een hond die meteen de aandacht trok van zo'n beetje alle aanwezigen was Zeno Tornado Erben. Kwam niet alleen omdat hij er met zijn gestroomde/ lichte vacht en fraaie, lieve kop zo ontzettend mooi uitzag, maar ook doordat hij nu al behoorlijk groot was. Een provisorische meting leerde dat hij 80 cm schofthoogte in stelling kan brengen. Zonder een vierkante bouw, maar gewoon "licht gestrekt". Als je dan bedenkt dat hij nog lang niet volgroeid is (vooral moet hij nog 'uitzwaren'), begrijp je wel dat hij in de toekomst nog veel potjes kan- en harten gaat breken. Volgens de Nederlandse eigenaresse is hij niet perfect. Ja, hallo, wie is dat wel ?! Hij heeft overigens wél zo'n rastypische band met haar over de lengte van zijn rug lopen.
Tess Tornado Erben (die haar eigen blog heeft) kwam ook even op visite. Dat is te zeggen: ze flankeerde de ingeschreven Pirineos "Feodora Florita" en dus bleef ze de hele dag dapper aanwezig. Ze heeft nog steeds van die lekker zachte oortjes, trouwens.
De Tsjechische dames Lenka Erbenova en Petra Richterova moesten forfait geven, maar de Tsjechische dames Iva Jarova, Hana Schmidtova, Katarina Juskovova waren wel aanwezig. Hoe dat precies met de Russische dame zat, was me op dat moment onduidelijk. Wellicht E.Tsyganova zelf ? Ze bracht ook een hond van Lenka Erbenova voor. Ik heb inmiddels bevestiging dat het Elena Tsyganova zelf was. Haar reu Duero de Tierra Órbigo is nog géén 1 jaar oud, maar heeft al een flink formaat, uitgedrukt in lengte x schofthoogte. De massa moet duidelijk nog komen. De borstkolf moet ook nog uitgroeien. Hij heeft al wel een volwassen blaf ;-)
Elena gaf wel visite-kaartjes van haar kennel "Valent's House" uit.
Die Russische mastina "Aes" is een mooie, grote, teef, maar ze voelde zich niet op haar gemak, zodat ze maar een beetje met haar staart tussen haar benen stond. Jammer. Ze is lekker breed uitgegroeid. Dit in opvallende tegenstelling tot de andere teven. Met uitzondering van Qwendy Mastibe, die een tussenpositie innam.
Over keurmeester Habig moesten we vernemen dat hij
"verhinderd" was. Wat dus vanalles kan betekenen. De keurtaak werd daardoor overgenomen door de Oostenrijkse keurmeester Herrn Karl Reisinger. Hiermee is mijn voorspelling dus maar half uitgekomen.
De keurvolgorde was ook omgegooid.
Gelukkig voor ondergetekende kon hij alle espanoles in de ring bezig zien. En de meeste de los pirineos.
En buiten de ring natuurlijk.
Belangrijke waarneming: ik heb alle ME's letterlijk "goed onder handen" genomen en mijn vakkundige conclusie is dat Qwendy het lekkerst ruikt van allemaal [bovendien heeft ze lekkere keelwammen]. De meeste mastines vond ik eigenlijk een beetje te neutraal ruiken, terwijl mijn stelling luidt: een hond moet lekker naar hond ruiken. (die grote Franse pyreneeër aan de rand van de ring rook ook erg lekker en hij was redelijk knuffelbaar. Het is zomaar even opgemerkt.)
De resultaten waren niet al te duidelijk, want terwijl de inschrijvers maar even 100 Euritos moesten neertellen voor hun inschrijving, werden van de Mastín de los Pirineos de resultaten maar half op het prikbord genoteerd en van de Mastín Español helemaal niet. Jaja, lekker professioneel daar in het Leeuwarden van Gerard Jipping ...
Bij de ME werd Ydalgo Leon Tornado Erben -een bijzonder zware hond voor zijn nog jonge leeftijd- verdiend Best Of Breed, terwijl als beste jeugd-teef en beste teef tout court de mooie Kayla z Kraje Sokolu werd benoemd. Tot grote trots van hun respectieve fokkers. [Nota Bene: op de site van de EDS wordt abuisievelijk als Beste teef Aes (Seo de Torreanaz x Saya - fokker: A.Guma Carcia) genoemd. Een van de slippertjes van de organisatie ...]
Meestal moet er iets over de ring opgemerkt worden als het om een hondenshow gaat. Welnu: de ondergrond was goed, want niet glad. De ring had groter gemogen. Maar met een kleinere ring -zoals nu- blijft er natuurlijk wel veel ruimte buiten de ring over. Zeker nu er maar heel erg weinig bezoekers waren. Blijkbaar was er niet zoveel publieke belangstelling in deze uithoek van het land. Vind ik niet erg en verder heeft bij mijn weten niemand anders daar problemen mee gehad. Echte ras-propaganda moet blijkbaar toch echt elders en anders plaatsvinden.
Voorts kregen we achteraf te horen dat er weer twintig honden bevrijd moesten worden uit hun gloeiendhete verblijfplaatsen (auto's en aanhangers) op de extreem zonnige parkeerplaats van het expo-complex ... Jaja ...
Waren er dan helemaal geen positieve aspecten aan deze Euro Dog Show ?? Toch wel !! Wat ik persoonlijk wel gaaf vond, is het feit dat de Mastines zo'n beetje in het midden van de catalogus stonden vermeld en je die catalogus dus gewoon ergens opengeslagen kon laten liggen zonder dat 'ie vanzelf meteen weer dichtsloeg.
Best wel handig, hoor !
Posts tonen met het label de los Pirineos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de los Pirineos. Alle posts tonen
zaterdag 3 september 2011
dinsdag 14 december 2010
Droevig : displasia de (la) cadera (canina)
Ofwel: HD
Omtrent HD zou eigenlijk geen discussie meer mogelijk/ noodzakelijk moeten zijn. In de praktijk wordt er over maar weinig zoveel geruzied en gediscussieerd als over HD. Naar mijn idee is er wel (veel) ruimte voor discussie omtrent de begripsbepaling, laten we zeggen: de officiële definitie, maar is er geen discussie mogelijk over het feit dat erfelijke factoren meespelen en daarmee het aangetoonde feit dat de gemiddelde qualiteit van de heupen in een ras door verstandig en consciëntieus fokken enorm vooruitgeholpen kan worden. EN het omgekeerde: geen of slecht beleid = verergering van de toestand.
Nu weet ik wel -we weten het allemaal- dat er in Spanje nog wat hardnekkige achterhoedegevechten hieromtrent uitgevochten worden en dat zelfs ook in de 'comisión de crianza' van onze Spaanse moederclub AEPME andere geluiden te horen zijn, maar het doet me toch elke keer weer pijn als dit "publiek gesprek" toch voornamelijk beheerst wordt door telkens dezelfde manoeuvres en de nimmer (?) eindigende herhaling van zetten.
De (onbenullige) aanleiding van dit verhaal kan als een illustratie van dit toneeltje dienen =>
Op een Spaans mastín-blog maakte de schrijver onlangs een paar keer melding van het HD-probleem van één zijner mastines. Waar ik dus droevig van werd was de volgende zin, bijna als een bijzin er tussendoor gejast: "La displasia es un problema entre muchos perros grandes." ...
Ah-ja, daar hebben we het weer: "grote honden hebben nu eenmaal HD...". Doet me ook weer denken aan het stukje ongevraagde "rasinformatie" zoals de Raad van Beheer over de Mastín de los Pirineos meent te moeten geven op haar website. Daar lezen we onder meer: "Net als bij veel andere grotere dogachtigen dient men bedacht te zijn op het optreden van maagtorsie". Vagelijk herinner ik me dat zoiets ook bij de Mastín Español stond. Even verder bakt de RvB ze nog bruiner waar ze het over de St-Bernard heeft: "Net als bij andere grotere dogachtigen kunnen op latere leeftijd hartproblemen en maagtorsies voorkomen" ...
Laten we dit verhaal eens kort-sluiten: er is misschien (nog steeds) wel een statistisch verband tussen enerzijds "groot en molosser" en anderzijds ernstige HD en maagtorsies, maar GEEN oorzakelijk verband. Wanneer je aankomt met de suggestie dat HD een onvermijdelijkheid is voor grote honden (en dat is het dus absoluut NIET !), heeft het dus schijnbaar ook geen zin om een fokbeleid te ontwikkelen waarmee het uit de wereld geholpen kan worden. Voilà: een voorspelling die zichzelf waarmaakt ... :-(
De gememoreerde mastín met HD is op '3 pastillas de cosequin' per dag gezet. Voor de klootfiolen die nog steeds met dat verhaaltje over die "grote -dus HD en maagtorsie- honden" aan komen zetten schrijft ondergetekende heelmeester een verplichte wonderolie-kuur van drie weken voor. Baadt het niet, schaden kan het evenmin !!
Van Harte Beterschap,
Dr. Frans
Omtrent HD zou eigenlijk geen discussie meer mogelijk/ noodzakelijk moeten zijn. In de praktijk wordt er over maar weinig zoveel geruzied en gediscussieerd als over HD. Naar mijn idee is er wel (veel) ruimte voor discussie omtrent de begripsbepaling, laten we zeggen: de officiële definitie, maar is er geen discussie mogelijk over het feit dat erfelijke factoren meespelen en daarmee het aangetoonde feit dat de gemiddelde qualiteit van de heupen in een ras door verstandig en consciëntieus fokken enorm vooruitgeholpen kan worden. EN het omgekeerde: geen of slecht beleid = verergering van de toestand.
Nu weet ik wel -we weten het allemaal- dat er in Spanje nog wat hardnekkige achterhoedegevechten hieromtrent uitgevochten worden en dat zelfs ook in de 'comisión de crianza' van onze Spaanse moederclub AEPME andere geluiden te horen zijn, maar het doet me toch elke keer weer pijn als dit "publiek gesprek" toch voornamelijk beheerst wordt door telkens dezelfde manoeuvres en de nimmer (?) eindigende herhaling van zetten.
De (onbenullige) aanleiding van dit verhaal kan als een illustratie van dit toneeltje dienen =>
Op een Spaans mastín-blog maakte de schrijver onlangs een paar keer melding van het HD-probleem van één zijner mastines. Waar ik dus droevig van werd was de volgende zin, bijna als een bijzin er tussendoor gejast: "La displasia es un problema entre muchos perros grandes." ...
Ah-ja, daar hebben we het weer: "grote honden hebben nu eenmaal HD...". Doet me ook weer denken aan het stukje ongevraagde "rasinformatie" zoals de Raad van Beheer over de Mastín de los Pirineos meent te moeten geven op haar website. Daar lezen we onder meer: "Net als bij veel andere grotere dogachtigen dient men bedacht te zijn op het optreden van maagtorsie". Vagelijk herinner ik me dat zoiets ook bij de Mastín Español stond. Even verder bakt de RvB ze nog bruiner waar ze het over de St-Bernard heeft: "Net als bij andere grotere dogachtigen kunnen op latere leeftijd hartproblemen en maagtorsies voorkomen" ...
Laten we dit verhaal eens kort-sluiten: er is misschien (nog steeds) wel een statistisch verband tussen enerzijds "groot en molosser" en anderzijds ernstige HD en maagtorsies, maar GEEN oorzakelijk verband. Wanneer je aankomt met de suggestie dat HD een onvermijdelijkheid is voor grote honden (en dat is het dus absoluut NIET !), heeft het dus schijnbaar ook geen zin om een fokbeleid te ontwikkelen waarmee het uit de wereld geholpen kan worden. Voilà: een voorspelling die zichzelf waarmaakt ... :-(
De gememoreerde mastín met HD is op '3 pastillas de cosequin' per dag gezet. Voor de klootfiolen die nog steeds met dat verhaaltje over die "grote -dus HD en maagtorsie- honden" aan komen zetten schrijft ondergetekende heelmeester een verplichte wonderolie-kuur van drie weken voor. Baadt het niet, schaden kan het evenmin !!
Labels:
AEPME,
Bernard,
Bernhard,
Cosequin,
de los Pirineos,
del Pirineo,
Dogachtigen,
Espanol,
HD,
Heupdysplasie,
Maagtorsie,
Mastin de los Pirineos,
Mastin Espagnol,
Molosser,
Sint,
St.
Abonneren op:
Posts (Atom)