Vanmiddag was ik even buiten bezig om de tuin winterklaar te maken -ja, ik weet het: ik ben een beetje achter met mijn werkzaamheden- en na afloop liet ik de tuindeur nog even open staan.
Omdat de temperatuur wel aardig was.
Maar uitgerekend toen kwam er zo'n gele vlinder mijn tuin binnengefladderd - de eerste die ik dit jaar tegenkom. **
Dom en vrijpostig als die irritante beesten zijn bleef die maar op mijn terras rondhangen en even leek het er zelfs op dat het insect via de open tuindeur mijn woning binnen ging komen ...
Het moet toch Godverdomme niet erger worden !!
Als troost na deze ongewenste bezoeking: aan het einde van de middag nog even een rondje door het vogel- en waterinsectenreservaat gelopen. Daar niet lastiggevallen door gedierte. Noch aangenaam verrast. Maar op de terugtocht vloog ik met mijn tweewieler over de plaatselijke landweggetjes en zowaar: daar ineens zo'n libelloïde waterjuffer-achtig vlieginsect tegengekomen. Ik hoop maar dat dit eenzame diertje de toch wel frisse nachten van dit voorjaar gaat overleven ...
**= zie ook: Veurjaer 2010
Posts tonen met het label Lente. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lente. Alle posts tonen
woensdag 21 maart 2012
maandag 21 maart 2011
Now Springs the Spray (Lente)
Now springes the spray,
All for love Ich am so seek
That slepen I ne may.
As I me rode this endre day
O my playinge,
Seigh ich where a litel may
Bigan to singe:
The clot him clinge !
Wai is him i love-longinge
Shal libben ay !
(Now springes the spray etc.)
Soon ich herde that mirie note
Thider I drough;
I fonde hire in an erber swote
Under a bough,
With joy enough.
Soon I asked: "Thou mirie may,
Why singest thou ay ?"
(Now springes the spray etc. )
Then answerde that maiden swote
Mid wordes few:
My lemmàn me haves bihote
Of love trewe:
He chaunges anew.
If I may, it shal him rew,
By this day !
(Now springes the spray etc.)
[circa 1300 AD]
Dit lied/ gedicht, dat men op enig moment "Now Springs the Spray" heeft gedoopt en naar een Frans origineel is, stamt uit de tijd dat het Anglais nog niet bestond en er in dat barbaarse land aan gene zijde van de Noordzee nog Angels en/of Saksisch, ofwel Nederduyts, werd gesproken en geschreven. Geheel in de traditie die hier op dit blog heerst openen we het gevoelsmatige voorjaar met een gedicht uit die goede, oude, tijd. De aanleiding om dit gedicht te kiezen is gelegen in een fraai foto-album dat Lorna Penfold vanuit het verre Spanje op het internet plaatste met de titel "A beautiful spring has sprung into life :) March 2011". Wel, de associatie is dan al snel gemaakt, niet ?
Maar laten we dan maar eens over die Lente klappen, want wat stelt die nu helemaal voor tot nu toe ?!
Naar eigen waarneming nog niet veel, maar:
* In de voortuin zijn al een paar wilgekatjes uitgekomen. De Forsythia nog niet, maar dat laat zich verklaren door het pure feit dat ik nog steeds geen Forsythia in de tuin heb.
* Gister fliederde ineens weer zo'n hersenloze citroenvlinder doelloos dwars door mijn tuin. Wat zijn die beesten dom, zeg ! Het lijken wel van die kut-Tukkers ! Hoewel die natuurlijk nog steeds bij de centrale verwarming zitten ...
* De hommeltjes hebben zich nog niet laten opmerken. Bijen en wespen: idem.
* En dan dit, ik weet niet hoe het geduid moet worden: gister aan het einde van de middag tufte ik op mijn Italiaanse snorbrommertje naar het vogelreservaat in de buurt [zie bijv.: Soms ]. Mede omdat het al een oud beestje is maakt het een enorme kankerherrie. Tenminste: als je er bovenop zit lijkt het meer kabaal dan het in werkelijkheid geeft ... Maar ondanks het feit dat we dus zo'n enorm kabaal afgaven kwam er een tamelijk groot hert op ons af-"gegaloppeerd" met van die lange en sierlijke sprongen en op een meter of vijf voor mijn voorwiel sprong het over het zandweggetje het rustgebied in. Wat kan daar achter zitten ?? Er stond wel een enkel autootje, maar ik heb niets van schoten gehoord, dus een gefrustreerde jager die nog even aan zijn trekken wilde komen kan het toch niet geweest zijn (of toch wel ?). Het hert was alleen. Ook was het behoorlijk veel groter dan een ree en duidelijk géén damhert, dus wat blijft er dan over ??
Er wordt verteld dat er af en toe edelherten vanuit Duitsland de grens overtrekken. Maar er wordt ook al jaren verteld dat er wolven vanuit Duitsland naar hier op weg zijn, waar ik evenwel nog niets van gemerkt of gehoord heb ... Als ik toch uit mag gaan van het edelhert, van het gewicht en het feit dat er een bescheiden gewei op het dier stond moet het een jonge bok zijn geweest. Maar wat me natuurlijk het meest blijft bezighouden: waardoor kwam het op mijn rijdende disco af ... ?? Wie of wat heeft het opgejaagd ??
* Uiteraard kon ik mijn foto-toestelletje niet zo snel tevoorschijn halen. De lezer zal het dus moeten doen met de foto van een paar verse, groene spruiten bij het licht van de voorzichtig ondergaande zon ...
* Vanmiddag vroeg een wandelingetje in een ander bos. Instinctief wierp ik (geluidloos !!) een blik op een omgeploegde bos-akker en, ja, daar stond een eenzaam reetje (nog met zo'n donkere vachtkleur) een beetje in de marge te grazen. Discreet weer verdergegaan [helaas geen foto-toestel op me]. Enkele percelen verder een dame met een (omdat ik er aan kwam lopen) aangelijnde Weimaraner tegen het lijf gelopen en op de terugtocht kwam ik die weer tegen. Onaangelijnde hond met twee onaangelijnde Dalmatiërs. Ik heb er zelf geen last van, maar ook om deze reden ben ik blij dat ik geen hertje in het bos ben. Voor je het weet wordt je geapporteerd of verscheurd of zoiets ... :-((
- - - - -
Vertaling van het bovenstaande gedicht: * Nu de blaadjes aan de bomen komen * Ben ik helemaal ziek van liefdeslust * Zodanig dat ik er niet van slapen kan * toen ik zeer onlangs een beetje ontspannend rondreed * merkte ik dat toen een jonge meid * begon te zingen van: * "Dat de aarde hem verzwelge ! * Droevig is het lot van degene * die voor altijd onder verliefheid afwachtend moet lijden" * Toen ik dat betoverende lied hoorde * ging ik er op af * en vond haar in een prachtige boomgaard * onder een tak, met veel plezier * Ik vroeg meteen: * "Zeg,vrolijk mokkel, wat zing je daar allemaal ?" * Toen antwoordde dat leuke ding beknopt: * "Mijn geliefde heeft me eeuwige trouw laten zweren * maar is toen voort gegaan * En daar gaat hij vanaf nu spijt van krijgen" .
Tot zover dit allesbehalve onschuldige liedje uit het vunzige Engeland.
All for love Ich am so seek
That slepen I ne may.
As I me rode this endre day
O my playinge,
Seigh ich where a litel may
Bigan to singe:
The clot him clinge !
Wai is him i love-longinge
Shal libben ay !
(Now springes the spray etc.)
Soon ich herde that mirie note
Thider I drough;
I fonde hire in an erber swote
Under a bough,
With joy enough.
Soon I asked: "Thou mirie may,
Why singest thou ay ?"
(Now springes the spray etc. )
Then answerde that maiden swote
Mid wordes few:
My lemmàn me haves bihote
Of love trewe:
He chaunges anew.
If I may, it shal him rew,
By this day !
(Now springes the spray etc.)
[circa 1300 AD]
Dit lied/ gedicht, dat men op enig moment "Now Springs the Spray" heeft gedoopt en naar een Frans origineel is, stamt uit de tijd dat het Anglais nog niet bestond en er in dat barbaarse land aan gene zijde van de Noordzee nog Angels en/of Saksisch, ofwel Nederduyts, werd gesproken en geschreven. Geheel in de traditie die hier op dit blog heerst openen we het gevoelsmatige voorjaar met een gedicht uit die goede, oude, tijd. De aanleiding om dit gedicht te kiezen is gelegen in een fraai foto-album dat Lorna Penfold vanuit het verre Spanje op het internet plaatste met de titel "A beautiful spring has sprung into life :) March 2011". Wel, de associatie is dan al snel gemaakt, niet ?
Maar laten we dan maar eens over die Lente klappen, want wat stelt die nu helemaal voor tot nu toe ?!
Naar eigen waarneming nog niet veel, maar:
* In de voortuin zijn al een paar wilgekatjes uitgekomen. De Forsythia nog niet, maar dat laat zich verklaren door het pure feit dat ik nog steeds geen Forsythia in de tuin heb.
* Gister fliederde ineens weer zo'n hersenloze citroenvlinder doelloos dwars door mijn tuin. Wat zijn die beesten dom, zeg ! Het lijken wel van die kut-Tukkers ! Hoewel die natuurlijk nog steeds bij de centrale verwarming zitten ...
* De hommeltjes hebben zich nog niet laten opmerken. Bijen en wespen: idem.
* En dan dit, ik weet niet hoe het geduid moet worden: gister aan het einde van de middag tufte ik op mijn Italiaanse snorbrommertje naar het vogelreservaat in de buurt [zie bijv.: Soms ]. Mede omdat het al een oud beestje is maakt het een enorme kankerherrie. Tenminste: als je er bovenop zit lijkt het meer kabaal dan het in werkelijkheid geeft ... Maar ondanks het feit dat we dus zo'n enorm kabaal afgaven kwam er een tamelijk groot hert op ons af-"gegaloppeerd" met van die lange en sierlijke sprongen en op een meter of vijf voor mijn voorwiel sprong het over het zandweggetje het rustgebied in. Wat kan daar achter zitten ?? Er stond wel een enkel autootje, maar ik heb niets van schoten gehoord, dus een gefrustreerde jager die nog even aan zijn trekken wilde komen kan het toch niet geweest zijn (of toch wel ?). Het hert was alleen. Ook was het behoorlijk veel groter dan een ree en duidelijk géén damhert, dus wat blijft er dan over ??
Er wordt verteld dat er af en toe edelherten vanuit Duitsland de grens overtrekken. Maar er wordt ook al jaren verteld dat er wolven vanuit Duitsland naar hier op weg zijn, waar ik evenwel nog niets van gemerkt of gehoord heb ... Als ik toch uit mag gaan van het edelhert, van het gewicht en het feit dat er een bescheiden gewei op het dier stond moet het een jonge bok zijn geweest. Maar wat me natuurlijk het meest blijft bezighouden: waardoor kwam het op mijn rijdende disco af ... ?? Wie of wat heeft het opgejaagd ??
* Uiteraard kon ik mijn foto-toestelletje niet zo snel tevoorschijn halen. De lezer zal het dus moeten doen met de foto van een paar verse, groene spruiten bij het licht van de voorzichtig ondergaande zon ...
* Vanmiddag vroeg een wandelingetje in een ander bos. Instinctief wierp ik (geluidloos !!) een blik op een omgeploegde bos-akker en, ja, daar stond een eenzaam reetje (nog met zo'n donkere vachtkleur) een beetje in de marge te grazen. Discreet weer verdergegaan [helaas geen foto-toestel op me]. Enkele percelen verder een dame met een (omdat ik er aan kwam lopen) aangelijnde Weimaraner tegen het lijf gelopen en op de terugtocht kwam ik die weer tegen. Onaangelijnde hond met twee onaangelijnde Dalmatiërs. Ik heb er zelf geen last van, maar ook om deze reden ben ik blij dat ik geen hertje in het bos ben. Voor je het weet wordt je geapporteerd of verscheurd of zoiets ... :-((- - - - -
Vertaling van het bovenstaande gedicht: * Nu de blaadjes aan de bomen komen * Ben ik helemaal ziek van liefdeslust * Zodanig dat ik er niet van slapen kan * toen ik zeer onlangs een beetje ontspannend rondreed * merkte ik dat toen een jonge meid * begon te zingen van: * "Dat de aarde hem verzwelge ! * Droevig is het lot van degene * die voor altijd onder verliefheid afwachtend moet lijden" * Toen ik dat betoverende lied hoorde * ging ik er op af * en vond haar in een prachtige boomgaard * onder een tak, met veel plezier * Ik vroeg meteen: * "Zeg,vrolijk mokkel, wat zing je daar allemaal ?" * Toen antwoordde dat leuke ding beknopt: * "Mijn geliefde heeft me eeuwige trouw laten zweren * maar is toen voort gegaan * En daar gaat hij vanaf nu spijt van krijgen" .
Tot zover dit allesbehalve onschuldige liedje uit het vunzige Engeland.
donderdag 18 maart 2010
Bâh !! Nog steeds voorjaar ...
Ieder jaar is daar onvermijdelijk het moment waarop het voorjaar je ineens de strot uitkomt. Dat het allemaal niet meer hoeft. Dat je het, zogezegd, zat bent.
Voor mij kwam dat moment woensdag-middag. Ik stond even diep in gedachten verzonken voor het tuinraam, toen er ineens paarsgewijze twee van die irritante insecten voorbij fladderden. Een schoenlapper en een citroenvlinder. Heel erg demonstratief, zo van "hebben jullie ons goed gezien ? We zijn er weer, hoor ...". Allerwalgelijkst ... Het ontbrak er nog maar aan dat ze gewoon even via de open deur naar binnen kwamen fladderen. Het ontbrak er nog maar aan ...
Ik had eigenlijk al gewaarschuwd moeten zijn. Des ochtends nog vroeg ik me op de zonnige ochtendwandeling af: "Dat is toch geen vlinder die daar stiekem door die zwarte kat beslopen wordt ? Da's ook zielig voor zo'n klein weerloos diertje; nog maar net uit het ei en dan al meteen door een kat geslacht worden ...". Maar het was slechts een waaiend blaadje. Toen had ik nog medelijden met die vlinders. Later op de dag zouden ze al achter MIJ aankomen ... Wat een ellende ... !
Neen, voor mij is de lol er voorlopig al weer af. Die komt pas terug als de hommels zich weer laten opmerken. Vriendelijke, nijvere beestjes die geen vlieg kwaad doen. Maar daarvoor moeten we toch doorgaans tot de laatste twee weken van April (voor de beschaafde mens dus het begin van de paartijd) wachten. ALS ze al komen. Voor mijn achtertuin zal het nog maar afwachten zijn. Des winters slapen de hommeltjes in mijn spouwmuur, maar vorig jaar heeft de huiseigenaar daarmee een beetje raar lopen doen ... Mocht het toch zover komen, dan is de incidentele lezer van dit internet-logboek de eerste die het hoort. Da's beloofd !
---------------------------------------
Update van vrijdag de 19de.
Ja, suskewiet-gewijze zit het echt wel snor hierzo. De suskewiet heeft zich elke dag nog laten zien en blijkt ook een vrouwtje bij zich te hebben. Veelbelovend ... !!
Wie zich ook even lieten zien vanochtend, en wel in de klimop, dat waren de pimpelmeesjes. Oók paarsgewijze ... (en het zijn dus echt pimpelmezen).
------------------------------
Slijmerig na-bericht zaterdag 20 Maart.
De huisjesslakken zijn blijkbaar ook reeds aan het ontdooien. Vanochtend vroeg zat al zo'n glibberig geval op mijn tuindeur. Vanaf vandaag moeten we dus weer uitkijken -ook des nachts- waar we onze voeten neerzetten als we buiten rondstappen ... Bâh !
------------------------------
Bij de foto's:
Voor wie niet weet hoe zo'n vieze schoenlappersvlinder er uit ziet => helemaal bovenaan staat er eentje. Bwuârghh ...
Een diersoort waar ik me helemaal aan kan optrekken qua werklust, nuttigheid en aanverwante zaken => de hommel staat vandaag centraal opgesteld.
Om de twijfel weg te nemen bij hen die zich afvragen of het in deze weblog eigenlijk nog wel eens over de Mastín Español gaat => onderaan staat een oude foto van een mastina uit duizenden: Zerra, officieel "Rapazuela" geheten. Hier neemt zij de zware verantwoordelijkheid op zich om de wereld om haar heen eens GRONDIG te bestuderen -te beginnen met geconcentreerd besnuffelen- en daarna eventueel passende stappen te nemen ...
Abonneren op:
Posts (Atom)