Zo kennen we elkaar weer ... !!

Deel I: voorspel en voortekenen
Mooi: ADO is er niet ingetrapt, want we kregen deze week te horen dat de ietwat louche Aad de M., namaak-Moerwijker, niet welkom is als technisch directeur of als wat dan ook. Prima. Ik hoef me dus niet voor onbepaalde tijd van mijn eigen cluppie te distantiëren.
Ook mooi: Ali Boussaboun komt/kwam wél. Bijzonder vreemd evenwel dat hij niet meteen vanaf wedstrijd-minuut één speelde. We krijgen al maanden te horen dat hij bij ons zijn conditie op peil houdt en nu ineens krijgen we een slap verhaaltje te horen over een gebrek aan wedstrijd-conditie (??) ...
Deel II: 3 - 0
Maar dat opende wel mogelijkheden om Vicento met dat begenadigde linkerbeen meer dan een helft in de wedstrijd te houden, hem daarbij de doelpunten-regen te laten openen in de 33ste minuut [uit een combinatie met Immers, een combinatie die we vorig seizoen veel vaker konden meemaken ...] en hem zonder blessures in de tweede helft van het veld te halen zodat hij tegen Heracles en Ajassus weer inzetbaar zal zijn. Hopelijk.
Deel III: Ali, Ali ... !!
Dat het opstellen van Boussaboun perspectieven opende bleek al gauw, want hij was bij de beide volgende doelpunten betrokken. Gaaf ! Leuke binnenkomer voor hem en verdiende alsmede noodzakelijke puntjes voor ons allemaal ! Welkom thuis, Ali !
Deel IV: Ali of geen Ali ??
Als Ali zo door blijft voetballen gaat dat nog problemen (luxe-problemen ?) opleveren voor de Adonese beleidsbepalers. Een speler die zo speelt en anderen laat presteren kan je natuurlijk niet zomaar even in de winterstop afserveren. Het probleem van de quantitatieve overbezetting in de voorhoede zal na het terugkeren van de Verhoek-brothers ernstig gaan worden ... Maar ook zal er binnen de spelersploeg één en ander gaan verschuiven. Niet in de laatste plaats omdat Ali makkelijk spreekt is hij ook een natuurlijke kandidaat voor de rol van aanvoerder. Hmmm ... het lijkt nu nog ver in de toekomst, maar hoe dat moet gaan aflopen ... ?
Deel V: Aadsje !
Het is niet helemaal uit de verf gekomen. Publicitair enzo. Maar natuurlijk houden we nog steeds van Aadsje. Ookal is hij dan twintig jaar geleden van ons heengegaan. (zie ook: 5 December
en Onze Aad). Van de tricootjes zoals op de foto hadden we er ook een stuk of twaalf op het veld moeten zien vanavond, maar ja, regels die voor anderen niet gelden, gelden voor ADO uiteraard wel ...
Deel VI: Jasses !!
Ajasses vs Excelsior. We kunnen er niet omheen: de (k)neuzen uit 020 kwamen via een tussenstand van 2 - 1 moeizaam op 4 - 1. Voor hen een thuiswedstrijd. Uit deze uitslag en de uitslag van de thuiswedstrijd van Excelsior tegen ADO onlangs mag toch wel voorzichtig opgemaakt worden dat we binnenkort allesbehalve kansloos zijn in Noord-Holland ...
Deel VII: Luksik
Ja, helemaal voor op het laatst gehouden: zouden er nog ADO-aanhangers zijn die vandaag wat over Luksik te eikelen hebben gehad ? Die opbouwende linkshalf die door Steijn consequent als linksback wordt opgesteld ?? Misschien mag ik het nog beleven dat die op een slimme manier ingezet gaat worden dit seizoen. Maar misschien toch ook moet Luksik Steijn en Fräser maar eens een paar Tsjechische en/of Slowaakse en/of Hongaarse instructie-videootjes laten zien over opbouwend-, aanvallend- en winnend voetbal ...

PS: Flamouse avec des Poires
Ik vind die officiële club-site nog steeds Kut met Peren.

Cyprus

Gisteravond laat werd ik weer eens lastiggevallen met de volgende veelvuldig herhaalde uitspraak op de radio: "ADO Den Haag kan het Europese voetbal verder wel op zijn buik schrijven ..."

Nou, zelfs als dat waar is, dan is dat tenminste nog een Haagse buik. En dat kan geen enkele andere club ADO nazeggen.

Bovendien: die onbenullige 3 - 0 verliespartij stelt pas iets voor als we het bij de return zelf niet beter doen. Van die Cypriotische voorsprong zou wel eens niets meer over kunnen blijven dan een vage herinnering. En op Cyprus zelf de wrange nasmaak van een illusie die niet lang heeft mogen duren :-)

Ook zou ik graag nog eens dat citaat van onze eigen Aad Mansveld herhalen over Den Haag als beker-elftal: "Den Haag is een rare club. We houden graag de spanning er in." ...

Veel meer behoeft daar niet over gezegd worden.

Al wil ik op persoonlijk titel graag kwijt dat het verlies van Bulykin zich moeilijk laat compenseren. Indien überhaupt.
Voorts zou ik graag Vicento terug zien in de basis. Zomaar een persoonlijke mening. Niets verplichtend, hoor ...

Nog twee te gaan ...

Nog twee te gaan.
Met name: Groningen thuis en Heracles uit.
Daarna zit de competitie er op.
Geen enkele reden om relaxed onderuit te gaan zitten, maar meedere redenen om er nog eens voluit tegenaan te gaan:
* De Haagse Eer moet hoog gehouden worden.
* Het is wel de bedoeling om zo hoog mogelijk in de rangorde te eindigen, de top zo dicht mogelijk te benaderen en en passant directe plaatsing voor het Europees voetbal veilig te stellen. Twee winstpartijen zijn bijna noodzakelijk. Overigens: wat die "top" betreft: die bestaat -afgezien van PSV- alleen maar uit subtoppers, terwijl er in de "subtop" (Roda, Groningen, AZ en de parel in de kroon van het Nederlandse voetbal, het sieraad van aanvallend voetbal: ADO) alleen maar goede ploegen zitten.
* Wat niet iedereen zich realiseert: de volgende competitie is al lang begonnen. Psychologisch gezien dan. Nu wordt bepaald hoe de tegenstanders van straks het veld op zullen gaan komen als ze tegen het machtige ADO moeten spelen. Terwijl het dunnetjes langs hun benen loopt, of met het idee van "wij gaan die Adonezen eens lekker oprollen ...".

Wat dat laatste betreft: het voetbalgezegde luidt dat je maar zo goed bent als de laatste speelhelft die je hebt gespeeld. Ofwel: je kracht wordt ingeschat op basis van het laatste dat je hebt laten zien. Dat geeft vaak een vertekend beeld, maar zo werkt het nu eenmaal.
De reputatie waarmee ADO het nieuwe seizoen zal ingaan zal dus zoiets zijn als "het laatste deel van de competitie 2010/2011 begon veelbelovend, maar het is er niet uitgekomen". Nou, met dank aan de aanklager betaald voetbal -en het is geen geheim hoe ik over deze duistere figuur denk- moeten we dat dus wel laten zeggen ... Maar als we zorgen dat we toch nog als een overtuigende vierde aan de einstreep van dit seizoen aankomen, zal dat beeld gunstig bijgesteld worden.
Maar het gemak waarmee we aan het begin van het seizoen onze puntjes bijelkaar gesprokkeld hebben (gebaseerd op de geringe tegenstand ivm de reputatie die we toen nog hadden) zal er deze keer niet bij zijn. Het wordt werken en afzien vanaf de allereerste wedstrijd. Ik denk trouwens wel dat zulks gaat lukken omdat -tenzij Bulykin alsnog de plaat gaat poetsen- de selectie er zeker niet slechter op is geworden. Evenmin denk ik dat we aan het eind van het volgend seizoen in de problemen gaan komen doordat, zoals nu het geval is, de spelers in meerderheid aan het eind van hun fysieke belastbaarheid zijn aangekomen.
Wat dat betreft moet ik een compliment geven aan het bestuur. Ik heb eerder al eens opgemerkt dat het probleem van het Haagse prof-voetbal vanalles te maken heeft met het wél betaald voetbal naar je stad willen halen, maar daar niet het passende budget bij klaar leggen. Grote tieten met geld om leeg te knijpen zijn er ook nu niet en we mogen constateren dat het huidige bestuur voorzichtig, maar verstandig heeft gewinkeld op de spelersmarkt. Ze heeft niet meegedaan in de jacht naar dure spelers met een grote naam. De nieuwelingen -voor zover ik dat heb begrepen- steken niet boven het niveau van de huidige spelersploeg uit, maar zorgen wel voor versterking in de breedte. Zelfs ook een beetje waar het op routine aankomt. Neen, dat zit wel goed ...

Dat is wel eens anders geweest. Wat die instelling van het bestuur betreft.
En zo heb ik dan weer een bruggetje met het volgende onderwerp.

Onze Aadsje was dus gestopt met voetballen. Geen afscheids- wedstrijd, geen afscheidsreceptie, niets. Hij was gewoon weggebleven nadat de besprekingen met het toenmalige bestuur (onder leiding van Pieter van den Dulk als ik het me goed herinner) geen openingen meer leken te bieden. Dan spreken we dus over het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw.
Voor hen die zich afvragen over welke Aadsje ik het eigenlijk heb, heb ik weer es zonder toestemming een fotootje van zijn eigen Aad Mansveld-site geplukt (Ik zal binnenkort toch eens contact met de mensen achter deze site op moeten gaan nemen ivm met die foto's).

Maar al heel snel bleek dat FC Den Haag -zoals onze trots toen nog heette- zonder Aad voor geen meter liep. En het bestuur mocht dus weer schoorvoetend naar de Maëstro om hem te smeken aub weer terug te komen. En hij kwam terug. Bijna net zo geruisloos als hij vertrokken was, zonder al te veel poeha en publiciteit.
Geruisloos ? Nou, niet helemaal. Voor het geluid werd wel zorggedragen door de fans die ineens ook de weg naar het Zuiderpark-stadion weer hadden teruggevonden. Tijdens zijn "come-back wedstrijd" (ik meen dat het op een zaterdagavond was) werd meerdere keren uit vele kelen op de melodie van (de eerste vijf woorden van) "Land of Hope and Glory" de volgende tekst gezongen: "Aad is ôhon-ze FÜH - RER". En daar hield de tekst dus meteen abrupt op. Zelfs ook geen la-la-la-la-la erachteraan. Ook niet van één enkeling. Dat paste blijkbaar niet in de dicipline waarmee de betreffende groep supporters naar de wedstrijd was gekomen.[Overigens heeft niemand Aad ooit op politieke aspiraties of al te radicale politieke ideeën kunnen betrappen. Dit even voor de vooringenomen lezers. Hopelijk dat het de fans -ook achteraf nog- toegestaan is om van hun enthousiasme blijk te geven ?]. Qua uitwerking van teksten is de boel er in de tussentijd flink op vooruit gegaan, maar qua groepsdiscipline hadden de aanhangers van toen niets meer te leren.
Dat dus wat betreft de zangers.
Maar hoe zat dat met de acoustiek ?
Wel, met die acoustiek zat het -in ieder geval op de Noordtribune waar eea plaatsgreep- prima ! Ik zat (of stond - ik hield mij in die tijd afwisselend op de zittribune boven Midden-Noord of in het sta-vak ten westen daarvan op) op een ander niveau dan waar de zangers zaten, maar hoewel het helemaal niet zo'n grote groep zangers was, galmde het geluid fantastisch door het stadion ! Wat dat betreft had het oude stadion [op de foto hieronder in zijn eenzame stervensuur :-( ] best mogen blijven ...
En met dit verhaaltje over de muzikale begeleiding van het Haagse voetbal hebben we meteen weer een bruggetje naar de tegenwoordige tijd, want stel je toch eens voor, zeg ... ! Stel je toch eens voor dat bij de komende wedstrijd tegen Groningen -de comeback van Lex Immers- een groep onverlaten zou gaan zingen over "Lex is ôhon-ze FÜH -RER" ... Dan zou de wedstrijd meteen afgefloten worden en ADO zou dan voor de komende vier seizoenen (plus één voorwaardelijk) naar de onder-divisie verbannen worden.
Ja, Lex Immers, hij had er de afgelopen vier wedstrijden gewoon bij moeten zijn. Met het feit dat die straf zo buitenproportioneel is, is feitelijk al bewezen dat er in de ogen van die "aanklager betaald voetbal" helemaal geen sprake is geweest van een strafbaar feit. Het was waarschijnlijk op voorhand al beslist dat de opmars van ADO gestopt moest worden. Het was "gewoon" een spelletje, een toneelstukje.
Maar Lex mocht dus op de tribune gaan zitten. Hoe gaat 'ie dat straks oppakken ? Kan hij de hooggespannen verwachtingen waarmaken ? Misschien de beste raad die ik hem kan geven: doe maar normaal, want dan ben je al goed genoeg. Probeer de afgelopen vier wedstrijden niet in 2 x 45 minuten in te halen. Niks forceren; geen gele kaarten ophalen. En al zeker geen rode.
Om een beetje rust aan te reiken in de stresserende aanloop naar de wedstrijd tegen de grunningers, om tevens een stukje bemoediging aan te bieden (Lex, er zijn mensen die pal achter je blijven staan !), om nog een extra bruggetje te maken naar onze Aad (zijn lievelingszanger !) en om meteen het *E*L*V*I*S* - gehalte van dit blog weer een klein beetje op peil te brengen dient de volgende hyperlink:

Elvis the Pelvis

Ik ben slechts enkele seconden in de verleiding geweest om hierbij die ene beruchte foto van de muurschildering met het scheermes te plaatsen. Het leek me evenwel beter maar een minder controversiële afbeelding te plaatsen :-)

Maëstro op het net ...

Terwijl de keur van onze Adonezen zich op dit ogenblik in Spanje loopt voor te bereiden op de herstart van de voetbalcompetitie, wil het maar niet vlotten met de nieuwe Aad Mansveld-site.
Dat is een behoorlijk jammer, want, zoals ik verleden keer reeds memoreerde en accentueerde, dit stukje internet is daadwerkelijk levensnoodzakelijk. Natuurlijk valt er meer op te vinden dan op deze site, maar daar schijnt dan ook weer een zeker verhaal met een sterk argument achter te zitten ...

Op de Aadsje-site wordt dus op enkele plaatsen verwezen naar het hoofdmenu, maar ik kan niets vinden. Niets anders dan een knopje dat terugleid naar de beginpagina ("Home"). Wat ik me nou af vraag -en ik durf dit alleen maar te zeggen omdat ik weet dat we onder elkaar zijn- is: zouden anderen daar nu óók last van hebben, of kunnen die het menu/ de index wél vinden ... ?? Een andere mogelijkheid is natuurlijk dat zij ipv via het ontbrekende menu gewoon via bijv. Google over de Aadsje-site navigeren ...
Laatste hypothetische mogelijkheid: omdat ik zo ver van de Haagse Lichtstad af in de provincie weggestoken zit, heb ik gewoon een beroerde ontvangst, terwijl die anderen -dichter bij de zender- gewoon alles prima ontvangen ...

Toch, voor de sukkels die net zo ongelukkig of onbeholpen zijn als ik, geef ik hier een paar opstapjes:
verhalen
biografie
interviews
meningen
Maar de beste tip die ik de voetballiefhebber kan geven blijft: gooi gewoon de zoekterm "aadmansveld.nl" in je zoekmachine en kies maar uit ! (een beetje goochelen met de url vanaf een bestaande link wil ook wel eens wat opleveren).

Afwachten - Zekerheid - Gelijkspel

Het is niet de bedoeling dat dit blog gaat ontaarden -excusez le mot- in een voetbalblog, maar de verleiding is toch te groot om niet in te pikken op de huidige speeldag in het betaald voetbal.

Sommigen (zoals ondergetekende) hadden vandaag de winterstop al in hun hoofd, anderen misschien Sinterklaas, terwijl Het Toeval weer iets anders in gedachten bleek te hebben gehad. Da's jammer
want de verhoudingen in het veldspel waren echt in het afgetekende voordeel van de Adonezen. Terwijl de Noord-Hollanders zich volgens hun aloude concept van Afwachten-Zekerheid (vandaar de clubnaam AZ) hadden teruggeplooid in een massieve verdediging van waaruit ze maar een paar keer naar voren kwamen om hun domme geluk te beproeven. Hetgeen zowaar twee tegen nul (officieel: 0 - 2) opleverde. Hmmm ... misschien dat we deze wedstrijd maar als een geel-groene bananenschil moeten kwalificeren (voor hen die geen Haags verstaan: een uitglijder - en je mag zelf uitvogelen hoe je dat uitspreek). Een bananenschil van ADO, of van Het Toeval ? Het verdere verloop van de competitie mag dat gaan uitwijzen.

Wat het Gelijkspel betreft: onze vorige tegenstander (Feyenoord) is ook deze speeldag weer met uiterste voorzichtigheid aangepakt. Blijkbaar wil niemand de genadeklap uitdelen ...

En ja ... ooit was het op 5 December afgelopen voor de Beroemdste Hagenaar aller tijden. Het eerbetoon aan Aad Mansveld voorafgaande aan de wedstrijd was zeker op zijn plaats.
------------
Nou, goed dan, als je het echt zo nodig moet weten: ik voelde inderdaad weer een paar traantjes opwellen toen ik de beelden van de Aad Mansveld-tribune bij die mooie "Italiaanse" feestverlichting zag. Gut, mag ik ook eens emotioneel zijn ?! [wie waren dat overigens die de toortsen zo kloek in de hoogte hielden ?]

Zijdelings: ik beklaagde me er verleden keer over dat
Maëstro op het net uit de lucht was. Maar inmiddels is deze levensnoodzakelijke webstek weer terug op zijn plaats. Doorgaan en niet opgeven; de aanhouder wint ! Semper Hagenezicus !

leerzame links:
sfeerbeelden I
sfeerbeelden II
sfeerbeelden III

Real-Fussball oder Maëstro Mansveld ??

Ook in die vroege jaren ging het gezellig toe in de verdediging. Zonder "kung-fu"-kicks overigens.

Aad Mansveld maakt "Cruijffie" duidelijk voor wie die bal nu eigenlijk voorbestemd is.

Een beetje om het voetbal-drieluik te completeren, maar vooral om recht te doen aan een Belangrijke Persoonlijkheid uit de (nog recente) Haagse Historie gaan we deze keer eens een paar woordjes wisselen over onze eigeste AADSJE.
Woensdag 14 Juli zou het de 66ste verjaardag van Aad Mansveld zijn geworden. Als hij tenminste niet in December 1991 voortijdig was overleden. Dat laatste is dus echt een groot verlies.
Ik bouw hier langzaam op naar de VOETBALLER Aad Mansveld.
Er zitten een aantal fascinerende, maar ook enkele problema- tische aspecten aan het FENOMEEN "Aad Mansveld", het fenomeen dat het professionele Haagse voetbal van de jaren zestig, zeventig en tachtig heeft gedomineerd. Ik pak eens een paar dingen op:
Hoewel een Haagse Held en een overduidelijk Ikoon, was Aadsje in enkele opzichten toch een beroerd slecht voorbeeld voor de jeugd. Als streberig pubertje ergerde ik me aan zijn uitspraken in interviews : mijnheer wilde geen looptraining e.d. doen,want:
"zonder de bal ben ik niet gemotiveerd". Zo'n instelling is nog steeds de terugkerende nachtmerrie van allerlei jeugdtrainers in het hele land. Dat hij van zichzelf behoorlijk wat fysiek vermogen met zich meebracht en dat 'ie spelenderwijs ook behoorlijk wat conditie opdeed, maakte hem op dit punt voor coaches alleen nog maar onhandelbaarder. Zijn fysiek vermogen werd hier en daar nogal eens bijgewerkt door het gebruik van allerlei slimme injecties (hij wordt door kenners wel "een pionier in het gebruik van pijnstillende injecties" genoemd). Over onhandelbaar gesproken: hij vertoonde vooral in en rond wedstrijden al eens onhebbelijk gedrag. Daar moet vooral schelden, kankerpitten en verwensen onder begrepen worden. In ieder geval toch als hij doordat het niet allemaal op rolletjes liep uit zijn hum was. Aan de ene kant is dat niet bevorderlijk voor de (tijdelijke) stemming in een ploeg die moet presteren, aan de andere kant weet je als volwassen medespeler toch al gauw: "ach, zo is die man nu eenmaal". Bovendien: buiten die korte periodes was 'ie -zoals we allemaal weten- een très aimable persoon. En, ja, hij WAS een overtuigd roker. Ook al zo'n nachtmerrie van (jeugd)trainers en elftal-begeleiders ... Daar kwam dan nog bovenop dat hij zich niet onbetuigd liet als het ging om de "snack-bar maaltijd"-cultuur, die ook binnen de professionele voetbal-organisatie die FC Den Haag was, heerste.
Naast deze minieme 'minpuntjes' is het lang en vruchteloos zoeken naar negatieve zaken als het om de voor Hagenaars-zelf meest bekende Hagenaar van de vorige eeuw gaat.
Voetbal. Laten we het daar eens over hebben. Wat speelde Mansveld nu eigenlijk ? Hij wordt vaak een Libero genoemd. In één van de plaatselijke kranten werd hij ook wel eens een
"ausputzer" genoemd en hier en daar een "laatste man". Hihi ... als Aadje één ding NIET was, is het wel "Laatste" man. In voetballend Den Haag was Aadje altijd de EERSTE man. Voetbal begon bij Aadje en eindigde bij Mansveld. Zo simpel ligt dat. En wat die "ausputzer" betreft, de enige FC Den Haag(zo heette onze club toen nog)-speler die ik ken die als "ausputzer" kwalificeerde was Joop Korevaar. Een lid van zo'n protestantse sekte. Aadje was -zoals dat heet- een "Spielmacher" die vooral op het middenveld zijn ding deed. Daar deed hij niet zozeer het werk van een libero die vóór zijn mandekkers speelt (zoals Willy van de Kerkhof in de laatste dagen van zijn voetbalcarriere. Heet dat niet een 'defensive screen'?), maar hij was daar op de eerste plaats opbouwend bezig. Slimme openingen, perfecte vrije trappen, scherpe middellange passes, snelle korte passes, intelligente één-tweetjes, af en toe een geslaagd schot vanaf de tweede lijn dáár was maëstro Aad meester in. Plus natuurlijk in de typisch Haagse deugd van het anticiperen, je-weet-wel: dat je een aantal zetten vooruit denkt. En dan die bekende "lange ballen" waarmee de spitsen binnen een seconde-fractie na balbezit bediend werden. Ik kom daar straks nog op.
Hoe kwam Aad dan in hemelsnaam aan de reputatie van een "harde verdediger" te zijn die graag zijn toevlucht zocht tot effectieve maar niet zo gentleman-like tackles en als een exponent van het "Real-Fussbal" ?? Goede vraag, maar het antwoord is niet zo eenvoudig. Verschillende dingen moeten daarbij in aanmerking genomen worden. Bijvoorbeeld: wanneer je officiëel als libero staat opgesteld en je ziet dan vanaf het middenveld dat een vijandelijke aanval door je eigen verdediging gaat snijden dan krijg je natuurlijk ineens heel erg sterk die neiging om met je volle gewicht aan de noodrem te gaan hangen. Niet mijn persoonlijke stijl, maar à la bonne heure. Als je daar dan in interviews enzo niet doorzichtig omheen probeert te draaien, maar gewoon toegeeft dat het een functionele overtreding was, dan kan dat wel eens een eigen leven gaan leiden ("Als 'ie de bal niet kon krijgen, pakte hij maar een been. Maar die man MOEST gestopt worden"). Bovendien: als je toch uiteindelijk het grootste deel van je voetbalcarriere -en het spijt me dit zo te moeten zeggen- bij een middenmoter speelt in plaats van in een onvervalst topteam, dan zal je die noodrem vaker moeten opzoeken ... :-( Hier komt nog iets bij: het moment waarop de noodrem werd beroerd viel niet zelden samen met de zogenaamde "kantelmomenten" in een wedstrijd. Bij het inschatten van die kantelmomenten dringt de overeenkomst met die andere volksheld zich op: Willem van Hanegem. Het verschil: voor "de Kromme" waren die momenten vooral situaties waarin de wedstrijd aanvallend beslist kon worden. Of dat nu door middel van een gave passeeractie, van een slimme en openende pass of door middel van een groffe overtreding moest: als het moment dáár was, moest het gebeuren. Aanvallen of verdedigen: het verschil tussen bij een middenmoter spelen of in een echt of vermeend topteam. Trouwens, wat heet middenmoter: af en toe moest de FC tegen degradatie vechten (achterliggende reden: zonder passend budget toch profvoetbal in je stad willen hebben). Dan moet je wel vaker hard optreden. Was hij dan misschien zo'n voetballertje dat alleen maar kon schoppen ? Bij lange na niet !! Veel meer dan de modale verdediger beheerste hij de kunst om geweldloos en volledig binnen de spelregels een aanvaller te neutraliseren. Voorbeelden te over. Maar mijn inziens de mooiste scêne uit dit repertoire: in zijn laatste seizoen als speler kreeg FC Den Haag een zeker provincie-clubje op bezoek in het Zuiderpark. Ajakkes, dus. De veel-bewierrookte Johan Cruijf kwam op gegeven moment met de bal aan de voet de zestien-meter binnen. Geen probleem, Aad maakte van de gelegenheid gebruik om de meest correcte schouderduw aller tijden te demonstreren [hoewel de term
"schouderduw" feitelijk ontoereikend is om de complexe figuur door de beide spelers te beschrijven]. Wat evenwel door de arbiter van de dag niet gevat werd, want die stond meteen op zijn hi-ha-hondelul fluitje te blazen. Aad en Cruijff -die zich ostentatief tegenover Aad verontschuldigde- wisselden een blik van verstandhouding. Ze hadden dit soort dingen beiden al vaker meegemaakt. Door sommigen wordt de genoemde Cruijff wel als de maat aller voetbal-dingen genomen. Het mag dus best opge- merkt worden dat (Onder andere op basis van de diverse ontmoet- ingen die ze op de voetbalvelden hebben gehad) van alle bekende en minder bekende voetbal-collega's Cruijff waarschijnlijk wel het meest lovend over (de landelijk minder bekende) Aad Mansveld sprak.
Maar we hadden het dus nog steeds over een ongunstige reputatie. Wat ook opgemerkt moet worden: zoals alle Hagenaars was Aad in behoorlijke mate "verbaal weerbaar". Wat heet weer- baar, zijn praatjesmaker werd regelmatig aanvallend ingezet. Zelf op geen enkele manier te intimideren, kwam dat op veel tegen- standers nogal bedreigend over. Een blik in het foto-archief zou kunnen leren dat hij daarbovenop ook op niet-verbale wijze nogal intimiderend kon overkomen. Voeg dat allemaal samen, en je snapt inmiddels, beste lezer, dat Aad geen schopper, maar een VOETBALLER was. Geen Feldwebel Ahdsch von Mansfeldt uit het Real-Fussball, maar een echte Maëstro van het betere voetbal.
Lange ballen. Laten we het daar ook maar eens over hebben. Eind jaren zeventig/ begin jaren tachtig waren er (vreemd genoeg, want zeker een tiental andere voetballers hadden het ook) twee Nederlandse voetballers die de naam hadden een perfecte lange pass te kunnen afgeven: de waardeloze Ajacied Ruud Krol en Feyenoorder Wim Jansen. Er werd dus verteld dat ze de bal naar eigen keuze heel precies overal op het veld konden neerleggen. Typisch voor de ballen van Krol was het feit dat je ze al een uur vantevoren kon zien aankomen. Jansen bakte er al meer van. Bij Aad lag dat iets anders. Hij kón precies passen, maar hij koos vaak voor snel. In de praktijk kwam dat er op neer dat hij -zodra in balbezit- PER DIRECT de bal op een uitbrekende spits speelde. Ja, die spits moest dan wél een stukje lopen. Bijvoorbeeld Harry Melis wist er wel raad mee. Henk van Leeuwen ook, maar een vuile luilak als Ling vond dat maar niets ("Dat is toch geen voetbal ..."). Nog sterker dan Martin Jol (waarbij overigens zij opgemerkt dat met Jol in het veld weldegelijk top-prestaties zijn geleverd door FCDH) is Ling trouwens behoorlijk impopulair in Den Haag. Het is zo maar even opgemerkt.
Nederlands Elftal. Over het aantal keren dat Aadje in het nationale elftal gespeeld heeft gaan verschillende verhalen. Varierend van één (tegen Noorwegen in 1972), via drie (Noorwegen, België en Tsjechië) tot zes. Is het echt interessant ? Uiteindelijk was hij vooral voor ons bij FC Den Haag belangrijk.
Clubvoetballer. Aad debuteerde in 1964 bij ADO en speelde in 1982 zijn laatste wedstrijd voor FC Den Haag. Daar tussenin heeft hij maar weinig vreemdgaande avontuurtjes gehad. In het voetbal-seizoen '76/'77 werd hij bij Feyenoord binnengehaald. Het ging slecht met die club. Onder andere door het wegvallen van van Hanegem, die naar AZ76 was vertrokken, zodat een spielmacher met flair en gevoel voor het juiste moment goed gebruikt kon worden. Echt vlotten wilde dat niet meteen daar in Rotterdam, maar uit het feit dat het stukken beter ging met Feyenoord toen hij weer naar FCDH terugging mag vooral niet de verkeerde conclusie getrokken worden :-) ...
In de zomer van 1981 werd er door FC Utrecht, dat ook om het hand zat, een beroep op hem gedaan voor de functie -zowaar- van libero. In die hoedanigheid kon hij waarempel nog voor Europees voetbal opdraven tegen HSV dat op dat moment gecoached werd door Ernst Happel, onder wie Aadje ooit debuteerde bij ADO. Op een eigenaardige manier verdween hij weer bij FC Utrecht. Omdat hij het spel zogenaamd fysiek (nog) niet aankon. Hij verdween van het toneel en zijn plaats werd overgenomen door zijn oude Haagse strijdmakker Dick Advocaat. Die kwam met de "aangepaste functie-omschrijving" in het veld. Minder loopwerk, meer geroutineerd richting- en leidinggevend naar de jonge ploeg toe. Op zulke momenten weet Advocaat zijn publiciteit goed te verzorgen en de inzoomende televisie-camera's toonden ons dan ook iemand die met een zichtbaar "grote bek" vanuit de achterhoede de lijnen liep uit te zetten. Ik blijf erbij dat Aadje in die "aangepaste functie- omschrijving" ook prima had kunnen functioneren en na enige tijd zelfs de oorspronkelijke opzet -opschuiven naar het middenveld en daar het spel naar zijn hand zetten- had kunnen uitvoeren ... Maar dat mocht hij dan weer bij FC Den Haag gaan doen voor een seizoen of twee. Daar werd hij overigens door de fans zonder rancune maar wel weer met erg veel enthousiasme onthaald.
Luizeladders. Ofwel bakkebaarden. Als je diverse foto's van Aadje -overigens: "Harry" mag dan wel doorgaan voor een typisch Haagse naam, omdat het zo lekker allitereert, maar AAD is evenzeer "typische Haags"- over de decennia genomen eens goed bestudeert, vraag je je af waarom zoveel mensen -ikzelf incluis- hem met enorme luizeladders associeren. Hij had ze wel. Af en toe. En meestal waren ze maar bescheiden uitgevoerd. Toch: veel van mijn generatie en de generatie vóór ons denken aan royaal gestoffeerde wangen als ze aan Aadje denken. En een goede reden om deze Haagse Held mét af te beelden als er straks eindelijk eens een postzegel van hem wordt uitgebracht. En ook al wordt er steeds minder post van gleuf tot gleuf rondgebracht, tóch moet die postzegel er gaan komen. Zeker nu het nieuwe stadion nog steeds geen Aad Mansveld stadion mag heten. Daar mag toch best wel iets tegenover staan, vind ik. Het was jaren geleden al kantje-boord bij het vernoemen van een straat naar onze Maëstro. Terwijl ook zijn website om onduidelijke, maar zeker niet steekhoudende, redenen al van het internet verdwenen is. Straks is iedereen al vergeten dat we ooit een èchte Wereldvoetballer hadden rondlopen in de Haagse Lichtstad ...

Oh jeetje ... Dit blogje is al weer te lang geworden. En dan heb ik de leuke en echt-interessante dingen niet eens verteld ... Volgend jaar dan maar ??

Sterren komen, Sterren gaan ...

Haha ... jullie dachten toch niet dat ik deze datum vergeten was ?!?!
Waar zal ik eens beginnen met dit korte verhaaltje ...
Misschien bij de Vlaamse filosoof "Gorki", die de klassieke uitspraak deed:
" ... Sterren komen, sterren gaan,
Alleen *E*L*V*I*S* blijft bestaan ... "
Van iemand die FOREVER is, is het wellicht vreemd om de geboortedag en de sterfdag te herdenken. Herdenken in alleen je eigen hoofd, of met anderen tijdens een speciale happening.
Het is zeker vreemd om dat in Nederland te doen, omdat hij pas ver na zijn officiële overlijden hier een beetje de echte erkenning als SUPERSTER kreeg. Elders in de wereld is men blijkbaar meer in contact met de werkelijkheid.
Eerder probeerde ik voor een Amerikaanse mastín-liefhebster een kleine foto-compositie van The King te maken, maar dat wilde niet gaan zoals ik het in gedachten had. Ze reageerde desondanks enthousiast. Ze vertelde oa dat ze op de sterfdag van de KING vreselijk gehuild had bij het droeve bericht en dat ze nog een tijdje had gehoopt om één van zijn concerten te kunnen bezoeken. Ze moet ook wel erg van slag geweest zijn, want ze beweerde dat ze toen nog maar vijftien was (moet één à twee jaar ouder zijn ;-) ).
*E*L*V*I*S* heeft verschillende honden gehad, maar geen daarvan leek op een mastín. Toch hoort hij in ieder geval tot de "Beschaafde Achtergrond" van dit Haagse blog. Zomaar -of niet zomaar- een weetje: toen het 'Aad Mansveld Stadion' min of meer officiëel werd ingewijd [je-weet-wel, met dat standbeeld-gedoe] gebeurde dat onder "You'll never walk alone", gezongen door ... jazeker ! De lievelingszanger van onze eige-ste Aadje ... Elvis en Aadsje ... twee fenomenen die hun luizeladders, correctie, hun bakkebaarden tot onderdeel van hun imago hadden gemaakt ...
-
Op de eerste foto: The Pelvis in vorm tijdens "the '68 come-back special" ...
Zelfde special: misschien wel de meest veelzijdige en mooiste zangstem ooit zingt speciaal voor ons "If I can dream".
Onderaan: één van de meer 'rustige' concert-momenten uit de fantastische docu "That's the way it is" ...

Oei-oei ...

Oei-oei ... Dacht ik toch even een lekker stukje non-interactief internet tot stand te hebben gebracht, maar naar aanleiding van mijn laatste berichtje kwamen zowaar al een paar reacties binnen. Zelfs van de andere kant van de oceaan. En hoe leg je dan uit dat we in de Haagse Lichtstad helemaal geen "hooligans" hebben en dat wat voor de buitenstaanders op 'kwalijke randverschijnselen' lijkt in feite valt onder de noemer "Sfeer maken doe je met maten" ... ?!? Trouwens, op de gewraakte foto is dan wel iets van zwarte-grijze rook te zien, maar voor het grootste deel gaat het toch om wat we in het Zuiderpark classificeerden als "Italiaanse taferelen", dus eigenlijk is er niets aan de hand.

Bovendien (en dat is echt waar; ik zweer het !) wilde ik aan- vankelijk een andere foto plaatsen. Eentje waarop dat idee "achtergrond" meer van toepassing is. Maar ik ben op het laatste moment gezwicht voor een aandrang sterker dan ikzelf om toch maar de Aad Mansveld-tribune in feestverlichting toe te voegen ... Het was niet verstandig, maar het was sterker dan mij. Het was, zoals dat heet, compulsief.

Wat betreft de foto die ik eigenlijk in gedachten had: wel, kijk zelf maar. Het zijn de klassieke Haagse Kleuren. Ze strelen het oog. Ze beroeren de ziel. Soms lijken ze wel de emotionele harde kern van het Haags Nationalisme te vormen ... Zeker toch als het Groen-Geel kleurengeheel op esthetisch verantwoorde wijze afgewerkt is met een discreet lijntje zwart. Of wanneer, zoals hier, het zwart is vervangen door een harde donkergroene kleur. Ton sur ton heet dat, geloof ik.

Nogmaals mijn ootmoedige verontschuldigingen jegens eenieder die vindt dat ik de Haagse beschaving in een verkeerd daglicht heb gesteld.

Beschaafde achtergrond

Even een woordje er tussendoor over die "achtergrond van de Haagse Beschaving" bij het verhaal over de Mastín Español.
Want ik wil vooral niet dat er iets van een elitairistisch geurtje rond deze weblog gaat hangen. De Haagse beschaving heeft niet alleen te maken met de vroegere filosofen van de Haagse school, in de wandeling ook gekend als "de oude Haagse Wijsgeren". De Haagse Beschaving is méér. Beschaving heeft altijd iets van meerwaarde. Altijd.
Nu is het geen geheim dat ik in Moerwijk, op amper een scheet afstand van het oude Zuiderpark-stadion en op ruim twee-en-een-halve scheet afstand van het nieuwe stadion, ben geboren. Hoewel men voor de toekomst dus andere plannen (?) heeft, wordt het Zuiderpark door ons allemaal toch in de eerste plaats geassocieerd met voetbal. Met ADO, FC Den Haag, ADO Den Haag ...

Tussen haakjes: drie maal raden waar de foto is gemaakt ...