Ja hoor, alweer een geval van slimme lijnteelt ...

Mocht ik zeer onlangs tevreden vaststellen dat bij een Estse kennel een slimme terugparing op Ivoire en zijn zoon Arak z Kraje Sokolu is gepleegd, kort geleden begon een andere munt bij me te vallen: onlangs is in Tsjechië iets vergelijbaars gebeurd. Een nestje waarbij zowel aan de kant van de vader als aan de kant van de moeder Arak (en dus Ivoire) terug te vinden zijn. En dat tamelijk kort op de huidige generatie. Ik vind dat niet alleen bijzonder fijn omdat het hier kwaliteits-mastines betreft (uiteindelijk zijn in de stamboom van de welpjes ook bijv. Druso de la Aljabara en Connie Mastibe terug te vinden. Zeker niet de minste mastines), maar ik heb een extra mij bewegende reden. Niet zo lang geleden namelijk liep er in Nederland een persoon rond in het mastín-wereldje die nogal wat moeite deed om tenminste hier ten lande de Ivoire-lijn uit te laten sterven. Maar Ivoire komt dus terug With a Vengeance ! Nou, is dat mooi, of is dat MOOI !!?
Het Tsjechische nestje waar het over gaat kan teruggevonden worden op de tijdelijke website van kennel ABERTURA
Er staan trouwens al een paar foto's van op de verenigings-blog ( Mastín Español ). En let ook eens op dit geinige filmpje: LEUK !

Nu moet ik toegeven dat dit zout dat ik in de oliedomme, zelf- aangebrachte wonde van de Nederlandse georganiseerde kynologie met zijn/haar lachwekkende "anti-inteelt"-regels wrijf niet pekelend genoeg is om echt pijn te doen. Helaas. Liever had ik nòg nauwere inteelt gezien en ook (al verzet de aard der zaak zich daartegen, gezien oa de levensverwachting die er bij betrokken is) reeds aantoonbare positieve resultaten. Maar we moeten het voorlopig dus doen met die paar voorbeeldjes die ik heb kunnen geven.

--
Niet zelden sluit ik af met een waarneming uit de natuur, met als moraal: "Wat is de schepping toch een schoon iets ...". Deze keer is het onderwerp eerder iets TEGEN-natuurlijks. Nu ja, bijna toch. Vandaag (donderdag 20ste) kreeg ik mijn oproep voor de tweedekamer-verkiezingen. Negen (9) Juni alweer. Eerst een half-triomfantelijke glimlach, daarna een traan van ontroering toen ik me realiseerde:
"Na zovele jaren loopt dan al dat zinloos geBALK tEN EINDE ..." Ergens, in een klein en donker hoekje, schuilt toch altijd wel iets van gerechtigheid ...

Hoera ! Eindelijk weer eens een geval van lijnteelt ...

Afgelopen week maakte een trotse mastín-fokster uit het Oost-Baltisch gebied op internet de geboorte bekend van een veelbelovend nestje van maar even tien (10) cachorros. Ze kreeg niet alleen oprechte felicitaties met deze gezonde beestjes, maar ook complimenten met haar gedurfde zet om lijnteelt te plegen. Met name de fantastische reu Arak z Kraje Sokolu komt meerdere keren in de stamboom van de welpjes voor. Zowel aan vaders kant als aan moeders kant. En derhalve ook diens Franse vader Ivoire des Oursons du Gabizos (die dus ook de vader is van Juan el Lider, je-weet-wel: naar wie dit blog genoemd is.). Voor de liefhebbers van deze lijn een combinatie (Charisma Zaark Mastibe x Indiano Mastibe) om van te watertanden, maar ook van de zijde van andere ras-liefhebbers waren de complimenten welgemeend. En natuurlijk was "lijnteelt" de hoofdlijn waarop de meeste reacties zich bewogen. Opmerkingen als "No breeding without line-breeding" en "Well-considered" waren niet van de lucht. We kwamen ook nog even te weten dat er op dit moment in Finland een "Inbreeding-hysteria" heerst (zal wel Fins zijn voor 'hetze' of 'massa-psychose') en dat die zich met name uit in rare maatregelen vanwege de Kennelclub. Zo vreemd en contra-productief als men in Olland bezig is ...; elders is men dus ook het spoor al bijster.
Ik ben benieuwd of je daar ook al uit de cynologische kerk geëxcommuniceerd kan worden als je eens iets ten voordele van deze vorm van inteelt zegt.
Met de huidige stand van zaken in ons Españoles-ras (en dit is slechts één voorbeeld uit velen) is het zo dat de "genetische integriteit/qualiteit" van ouders bij niet-inteelt vaak zodanig onbekend is dat er bij het fokken vaak sprake is van een loterijtje. TERWIJL men bij inteelt ten minste nog IETS weet (of, in het concrete geval van Arak en zijn vele nakomelingen: véél) ...
Dus van mijn kant inderdaad een welgemeend "Hiep-hiep-hoera" voor de fokster van deze combinatie (die trouwens in haar vorige combinatie ook al een hoog Arak-gehalte had).
Overigens is bij de fokster van Arak de 18de van de vorige ook een leuk nestje afgekomen: Sokolu . Interessant aan dit nestje is dat Arak in de lijn van de vader zit en zijn nestzus Aylen in de lijn van de moeder. Zo komen we dan toch weer bij Ivoire uit ...
--
PS => Het Estse nestje waar ik het over heb, is overigens:
Zarmon de Celly
--
Bovenste foto: "Kom, laat ik er eens een footje van maken", dacht ik vorige week. Want welke rechtgeaarde Hagenaar kan deze geel-groene kleurenpracht observeren zonder een brok in zijn keel te krijgen ?! Het was wel moeilijk om te kiezen uit het dubbele handje foto's. De paardebloemen op mijn ochtendwandeling met dank aan Moeder Natuur.
Onderste foto: stamvader Ivoire. De foto is al oud en aan het verkleuren geslagen, maar desondanks de moeite van het bekijken waard.

Hartveroverend leuke mastín-cachorro in Tsjechië ...

Ik heb er opzettelijk niet zoiets boven gezet als "leuke pups in Tsjechië". Afgezien van het feit dat we een Nederlands woord hebben voor "pup"(namelijk: welp), gaat het namelijk ook niet over meerdere pups, doch slechts over één: Primus Mastibe.
Op een onbewaakt ogenblik kwam ik op de site van Iva Járová aan, en daar stond hij: prinsheerlijk bovenaan de pagina ( zie: mastibe .Van deze site bestaat trouwens ook een Engelstalige versie). Primus. Ik had al een paar foto's van hem en zijn nestgenoten gezien op mastingallery, maar nu heeft hij dus een eigen plekje. Een mens moet bij het zien van zo'n mooi gestroomd reutje sterk in zijn schoenen staan om niet meteen naar de telefoon te rennen en de fokster toe te roepen: "begin hem maar vast in te pakken, ik kom er aan ... !!".
Na de eerste impuls te hebben weerstaan, toch even verder gekeken. Aan het menneke zelf zijn alleen maar mooie dingen te ontdekken. In zijn indrukwekkende stamboom komen een paar ijzersterke kanjers voor, met op de allereerste plaats natuurlijk Arak z Kraje Sokolu (Via vader Ivoire een halfbroer van de Juan el Líder waar dit blog naar is genoemd. Tevens zo'n beetje de top-dekreu van zijn generatie -althans buiten Spanje). Maar ook zijn moeder Jenny Mastibe en haar oma Conny Mastibe ... Maar er zitten ook enkele honden bij waar ik niet zo blij mee ben. Dat is overigens puur persoonlijk. Ik ga dit hondje zeker niet op zijn stamboom afkraken. Wel integendeel: dit leuke en geinige hondje heeft alles om meer dan gemiddeld te worden. Iva zelf noemt hem al 'show-qualiteit'. Kijk eigenlijk zelf maar op de site (ik ga geen foto bij dit artikeltje plaatsen, anders krijg ik nog spijt ...).
Ach, dit verhaaltje is eigenlijk alleen maar om aan te tonen dat we allemaal wel eens op het randje van een zwak moment staan.
Ik zal Primus Mastibe in ieder geval in de gaten houden (om er misschien later achter te komen dat ik nu de verkeerde beslissing heb genomen ...).
-
Bij de foto: ik heb hem dan toch -met toestemming van Iva- toegevoegd. Primus, dus. Niet lang nadat ik bovenstaande heb geschreven werd bekend dat hij naar de VS zou gaan. Weer later dat het niet door zou gaan (wat gebeurd is: eigenlijk zou hij naar Norma Roman gaan, maar door ernstige problemen met haar mastiff Brando moest zij met veel pijn in 't hart van Primus afzien :-(... ). En weer later werd bekend dat hij naar Rusland zou gaan (en verdween zijn foto van de voorpagina).