Intermezzo

Ik heb behoorlijk lang naar de correcte, werkende, link moeten zoeken, maar hier dan ruim vijf minuten mastinisme in woord, beeld en klank. Veel plezier ermee !

Toegepast Mastinisme

Met bijzonder veel dank aan www.EncuentraMascota.com uit Spanje.

Sans Mastines

Wederom een blogberichtje waar geen enkele mastín in voorkomt. De zoveelste op rij. En dat dan voor een internet-logboek dat oorspronkelijk en primair opgezet is om de geïnteresseerde lezer te informeren over de Spaanse berghonden in het bijzonder en honden in het algemeen. Nu mag ik als verzachtende term aanvoeren dat er sinds het opstarten van dit blog een Nederlandse website (plus bijbehorend weblog) over de Spaanse (en Portugese) berghonden in het leven is geroepen met dezelfde taak en in de marge waarvan ik ook een klein rolletje meespeel.
Maar dit berichtje gaat dus niet over de beste vriend en natuurlijke bondgenoot van de beschaafde mens, doch over een andere fascinerende diersoort: de muis. Meer in het bijzonder de bosmuis. Zondagnacht -dus de nacht van zondag de 18de op maandag de 19de- sliep ik eens met de tuindeur dicht. Want het was toch wel frisjes geworden en alleen het raam open zou voldoende moeten zijn. Maar met het sluiten van de deur bleek ik ook een tuinmuisje dat des avonds even gezellig binnen was komen buurten te hebben ingesloten. En een KABAAL dat één zo'n muizebeestje kan maken terwijl hij/zij springenderwijs en klauterenderwijs op zoek is naar een uitgang !! Ik kon er werkelijk niet door slapen. Dus er uit en een lichtje ontstoken. Ja, daar liep het arme beestje al op volle snelheid door de woonkamer te zigzaggen ! Op een slimme manier het diertje van de verlichte woonkamer naar de donkere keuken met de geopende deur gestuurd. Kostte een minuutje of twintig, maar daarna was het huis weer muis-vrij. Denk ik. Moraal van dit verhaal: stel je gastvrij op in het leven, maar zorg wel dat je gasten tijdig het toneel verlaten. (En nu hoop ik maar dat de adepten van die ene geblondeerde dekzwabber met dat nagemaakte Limburgse accent dit niet lezen, en zeker niet dat ze het te ruim opvatten ...)
Op de genoemde zondag kwam ik ook nog de schattige eendjes tegen die op de onderste foto's staan. Zie je daar (de achterkant van) dat bordje dat aangeeft dat het er strict éénrichtingverkeer is ? Een minuut nadat die kleine kuikentjes daar liepen reed daar uiteraard weer zo'n vervelende kut-tukker precies tegen de rijrichting in. De beestjes hebben het gelukkig overleefd. En hij dus ook.
Ik heb zo lang moeten wachten op een goede gelegenheid om de ganze-kuikens te filmen of te fotograferen [probleem: lichtinval], dat ik al weer vergeten ben waarom ik dat eigenlijk wilde. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat de ze niet voorjaars-geel of Haags-geel zijn, maar -als ze heel jong zijn [en deze zijn al weer zo oud dat ze al gewoon wit zijn]- vaal-geel. Of vuil-geel. Kies maar.

Eendekuikentjes zijn dat vaak wel, maar uiteraard de door mij gefotografeerde eendjes weer niet. Die waren iets van gebroken wit ipv voorjaars-geel ... :-(
De samenhang van dit alles ?? Nihil.
De relevantie ervan ? Dat is aan de lezer om uit te zoeken.

Boycott de Euro-winner 2011 !!

Short Summary: everyone who loves the Mastín Español (and also everyone who loves the Mastín de los Pirineos) should think twice, and again, before he (or she) takes steps to attend the EuroDog Show 2011.

Mijn gedeelte van dit verhaal is in zijn essentie snel verteld: Naar aanleiding van de afgelopen World Dog Show kwam ik met een buitenlandse mastinera aan de praat over de Euro Dog Show volgend jaar in ons Nederland. Daar verraste ze me eerlijk gezegd mee. Ik wist dat er één dezer jaren iets ging gebeuren in het noorden van het land. Maar of dat een WDS of een EDS zou gaan worden, en in welk jaar precies, was mij inmiddels alweer ontvloden. Het is al weer zo lang geleden dat de eerste berichten hierover af kwamen ... Maar ik moest een paar keer flink en moeizaam slikken toen ik me realiseerde wie er zoal mag gaan keuren ... Correcter gezegd: wie het CAC-gedeelte voor de Mastínes Españoles mag gaan keuren. En de mastines de los Pirineos. EN de Rafeiro. EN de Castro laboreiro. EN de Estrela. Je zou je voor een moment af kunnen vragen of dit een rechtstreekse en moedwillige provocatie aan het adres van de rasliefhebbers is. De Nederlandse en de buitenlandse. Mijn gesprekspartner en mijn eigen persoon hadden niet veel tijd nodig om tot overeen- stemming te komen dat de beoogde keurmeester het ME-ras geen goed gedaan heeft. Als de facto eigenaar van de toenmalige NMMC was zijn nefaste invloed in Nederland uiteraard nog sterker dan in bijv. midden- en oost-Europa, maar gevoeld hebben we het allemaal. Hmmm ... hoe gedetailleerd moet ik hier eigenlijk op de materie ingaan ? Moet ik speculerenderwijs iets poneren omtrent de redenen waarom hij in de nadagen van de NMMC in Nederland nauwelijks nog aan keuren toe kwam, of hoe dat in het buitenland toch weer iets anders lag ... ? Misschien moet ik maar focussen op de organisatie en de rasliefhebbers. Het bestuur van de RvB heeft dus eind vorig jaar beslist -zo heet het dan toch- dat de ME maar bij de MNCN ingedeeld moest gaan worden. Zulks niet op vraag van welke Nederlandse mastinero dan ook. Nu dan dit weer. Een verband ? Wel, de organisatie van de EDS is natuurlijk (het bestuur van) de RvB niet. De relatie is bijna indirect te noemen. En zo'n EDS-organisatie moet natuurlijk ook een beetje op de centjes letten. All-rounders uit het eigen land zijn dan natuurlijk welgekomen. Nochtans zou het beter zijn geweest als de organisatie van de EDS iets verder had gekeken en zich zorgvuldiger had georiënteerd. WIJ zitten nu met de gebakken peren. Hier kan voor het ras niets goeds uitkomen. Zeker niet voor het mastín-sfeertje hier ten lande. En wat moeten we tegen onze buitenlandse vrienden zeggen: "Blijf liever weg"? Of: "Als je toch durft opdagen zullen we ons genoopt voelen daar in de toekomst rekening mee te houden ..."? Misschien: "Kom gerust als je wilt, maar neem vooral niet teveel honden en vrienden mee ...". Of -onder het motto "Horen, zien en ZWIJGEN"- helemaal niets ? Ik voor mij ben er nog niet uit, hoor ... !
Voor wie zich verder wilt oriënteren: EDS 2011 . Deze website vindt ik trouwens op zich al een aanfluiting. Esthetisch en anderszins. Bah !
Uiteraard behoud ik me het recht voor om deze tekst in de toekomst nog zo vaak aan te vullen en te herschrijven als en wanneer het me zelf goeddunkt. Zoals deze "update" van 26 September.

- AEPME -

Zaterdag is er (helemaal in Leon, derhalve moeilijk bereikbaar voor de liefhebbers uit de rest van Spanje) dus een Algemene LedenVergadering (Asamblea General) en tegelijk een Bijzondere Algemene Ledenvergadering van de AEPME.
Daar is op zich niets bijzonders aan. Wat er op de agenda's staat zijn oa een punt rondom het verkiezen van de nieuwe vice-voorzitter en een punt rondom het weer intrekken van een tamelijk recente bestuursmaatregel. Dat laatste met name is belangrijk en verassend. Er was dus een ingewikkelde regeling rondom HD-scores, het moeten verschijnen op tenminste vijf Concursos monograficos en het kunnen verschijnen op de dekreuen-lijst van de club, alsmede het mogen adverteren in de Carlanca. Ik vat het maar een beetje kort samen, want het was eigenlijk een tamelijk ingewikkelde constructie die werd opgebouwd rondom een HD-maatregel die nauwelijks iets om het lijf had. Maar een aantal Spaanse fokkers -neen, ik noem nu nog geen namen- vonden zelfs dat symbolische HD-programaatje nog te ver gaan. Fokken met honden zonder HD-opnamen en fokken met ouderdieren die allebei HD-E hebben, het moet -blijven- kunnen ...
Er zijn op internationaal niveau stemmen geworven ten faveure van het symbolische programmaatje. De uitkomst is nog onzeker, maar het oorspronkelijke pessimisme (er werd gehoopt op meer stem-volmachten vanuit het buitenland) lijkt wat te wijken. Die internationale dimensie is belangrijk omdat er natuurlijk een scheve situatie aan het ontstaan is met zware verplichtingen voor fokkers in de diverse buitenlanden, maar "vrijheid-blijheid" voor de Spaanse fokkers. Zodra ik meer weet, verneemt de lezer het.
--
Update dd maandag 28ste: het blijkt dat de voorstanders van het behoud van de regelementering het afgetekend hebben gehaald. Met 5 stemmen verschil is er dan nu tenminste een basis om serieus verder te werken.
Er is nu dus ook een nieuwe vice-voorzitter. Niet iedereen is blij met hem, maar binnen de rasvereniging zullen we toch allemaal met elkaar door een deur moeten. En dat dan hopelijk ten gunste van het ras.

Hebban olla vogala nestas bigunnan (etc) ...

Afgelopen nacht heeft het nog gevroren. Vandaag lag er nog ijs op de sloten. Metereologen en andere deskundigen zeggen ons rekening te houden met eventueel nog een pittige koudegolf. Vóór eind Maart zouden we nog tenminste twee keer sneeuw kunnen krijgen. Zelfs voor de optimisten geen reden om over méér te spreken dan een aangename na-winter. Maar toch ...
Maar toch is het voorjaar al aan de gang. Weldegelijk.
Ik weet dat van de ECHTE experts. Vanochtend toen ik de eerste blik naar buiten wierp ving ik met die ene blik drie verschillende soorten vogels op. Naast de gebruikelijke duiven die zaten te wachten op mijn strooivoer en de merels die wat minder afWACHTEND bezig waren, waren er enkele kleine flieders van een mij half-bekende soort hyperactief bezig in de klimop-muur die om mijn tuin staat. Niet groter dan een mus, half in het lichtgeel-half in een grijsachtige kleur blauw uitgevoerd. Ik kwam ze in het westen regelmatig tegen en hier dan weer, maar ik heb nog steeds niet uitgevogeld welke soort het nu eigenlijk is. Een grotere ondersoort van de koolmees misschien ? Zonder dat zwart-witte vogelgezichtje ? Waar het echter om gaat: zowel de duiven, de merels als de half-gele fliedertjieps hadden het blijkbaar in hun kop. Ze waren duidelijk anders dan gister. Het moet dus het voorjaar zijn. Kan niet anders. Zij leven vierentwintig uur op vierentwintig buiten; ZIJ kunnen het dus weten ...
De middeleeuwse versregel vertelt ons dat alle vogeltjes al aan hun nestje zijn begonnen (vandaar de titel van dit paragraafje), zijn die halfgelen hier ook al mee aan de slag ?? Neen, nog niet. Ze zijn zelfs nog niet opgesplitst in paartjes; het gaat om kleine groepjes die al wel de nest-mogelijkheden aan het verkennen zijn.
Maar er heerst dus een geanimeerd en ondernemend sfeertje bij het dierenleven in de outdoor-wereld.

Hoe zit dat in het Mastín-wereldje ??
Daar wordt ook al een nestje gebouwd. Het is nog niet af (het zal nooit helemaal àf zijn), maar de eerste takjes zijn al in elkaar geschoven:
Rafeiro do Alentejo
Mastín del Pirineos
Mastín Español
Terwijl er ook in het zuiden van ons taalgebied een Mastín-website op ontluiken staat: La Cancíon del Siglo
En vergeet natuurlijk de veteranen onder de Nederlandse sites niet:
Mostinaragoleon
Mastindelospirineos
Plus de verenigingsblog:
verenigingsblog

Verkeerde rasvereniging voor de Mastín Español ...

We zitten dus noodgedwongen nog steeds bij de problemen rondom het ten onrechte indelen van de Mastín Español (Tegenwoordig ook Mastino Espagnol geheten (?)) bij de MNCN. Die MNCN was dus al ter sprake gekomen toen deze zomer het formeren van een EIGEN rasvereniging door liefhebbers van de beide Spaanse Berghonden-rassen wat opgepord werd. Diverse scenario's werden bekeken. Eerste keus bleef natuurlijk een eigen club voor enkele Iberische Berghondenrassen (waarbij zeker ook de Cão de Rafeiro do Alentejo permanent in beeld was). Als noodscenario's kwamen -op flinke afstand- aansluiting bij één (of een ander) van de reeds bestaande berghonden-rasclubs in aanmerking. Twee scenario's kwamen absoluut niet in aanmerking: het uit-elkaar halen van de beide Spaanse rassen resp. aansluiting/inlijving bij de Mastino-club (dat is dus die eerder genoemde absolute NO-GO).


Want wat was/is er zoal mis met die MNCN ??
Op de eerste plaats zat er qua personele bezetting één en ander behoorlijk scheef met die club. Met name was het onderscheid tussen die MNCN en de bullmastiff-club niet helemaal duidelijk; die twee waren zoals dat heet min of meer vergroeid tot een soort personele unie. En die bullmastiff-club, zo denkt de oplettende lezer natuurlijk meteen, daar was toch ook iets mis mee ?? Iets met het om zeep brengen van de Nederlandse Multi-raciale MolosserClub (NMMC) toentertijd ??
Klopt !! Vanuit de hoek van enkele bullmastifffokkers (met hier en daar een niet-fokkende eigenaar) was toentertijd P.van Montfoort opnieuw als voorzitter in het zadel geholpen en tot erelid benoemd. Om te voorkomen dat deze van Montfoort in tweede instantie (wegens het overtreden van de officiele club-regels) alsnog zijn congé zou krijgen waren enkele van die bullmastiff-fokkers bereid vieze zaak te doen: "wij krijgen zelf een eigen clubje en dan stemmen we voorlopig met het bestuur van de NMMC mee." Zo gezegd, zo gedaan. P. van Montfoort en zijn paladijnen mochten nog even blijven zitten, gesteund door die figuren (Lenders, Assink en vergelijkbare plebejers) die dus later -niet geheel volgens de regels- hun eigen Bullmastiffclubje kregen. Alsmede gesteund door een paar louche figuren die een eigen dogo argentino-clubje wilden en dus ook graag bereid waren tot een handjeklap-begonia-verkocht met het bestuur(of wat voor een bestuur moest doorgaan). Dit alles met de enthousiaste medewerking/inmenging van het ietwat zielige en allesbehalve intelligente voorzittertje van de toenmalige Raad van Beheer. Je weet wel, die André "Fles hem" van Fessem. Die ene dus met die schimmeldraadjes op zijn bovenlip en met dat lelijke wijf. Die bulldog-figuur. (Hee, das toevallig ... van Montfoort was toentertijd -behalve fokker, keurmeester en aankeurder van een x-tal andere hondenrassen- óók een buldoggen fokker/keurder ... ! Kleine wereld ...).[Ik vat met tegenzin dit vunzige verhaal maar kort samen, uiteindelijk zou dit logboek over Mastines moeten gaan]. Over wat er in de nadagen van de NMMC zoal is gebeurd en misgegaan is niet iedereen het helemaal eens. Zo wordt beweerd dat bij de laatste "openbare" ledenvergadering (er zou later nog een ledenvergadering zijn geweest waar de leden vooral niet mochten komen)van die NMMC van Montfoort nog steeds ambterend voorzitter was, maar zich "wegens ziekte" moest laten vervangen. Anderen beweren dat de dagvoorzitster van die vergadering weldegelijk de ambterend voorzitter was. We hebben het dus over de persoonsfiguur die later simultaan zou grossieren in bestuursfuncties bij zowel het voornoemde clubje louche Bullmastiff-figuren (inmiddels met erkenning van de nieuwe RvB) als bij de Mastino-club. Hoe er met de belangen van het Mastín Español-ras ( resp. Mastín de los Pirineos) is omgegaan tijdens de nadagen van de NMMC door oa de persoon die bij deze voldoende is voorgesteld, mag duidelijk zijn: die belangen zijn nooit van enig gewicht geweest bij welke afweging dan ook. En nu zijn we dus ingedeeld/ ingelijfd bij de verkrachters, excusez, de belangenbehartigers van toen ... Hoe zou het toch komen dat de Nederlandse kynologie zo'n beroerde reputatie heeft en hoe zou het toch komen dat er zo weinig mensen te porren zijn voor een functie in de kynologie (als bestuurslid van een club, vrijwilliger bij evenementen, functionaris bij tentoonstellingen et cetera ...) ?! IK zou het echt niet weten hoor ... Echt niet !!
-
Omdat dit blog-berichtje en de foto van de mastín Juan-el-Líder van de Raesdonck ("Hijo") een eigen leven was beginnen te leiden heb ik in ieder geval die foto maar vervangen door twee andere -niet geheel willekeurige- afbeeldingen.

Van beschaving en plebejers

Als vervolg van het vorige bericht: de RvB zou dus niet een paar rassen aan de Mastino-club hebben toegevoegd, neen, de RvB zou de Mastino-club (wat trouwens maar een héél klein clubje is)toestemming hebben gegeven om een vijftal rassen te annexeren. Dat is ook wel congruent aan de waarnemingen die (reeds) eind vorig jaar door om het even wie gedaan konden worden: voerde je bijv. de termen "rasvereniging" en "Rafeiro do Alentejo" in een zoekmachine, dan werd je -schijnbaar per ongeluk- naar de site van de MNCN gestuurd ... Met andere woorden: de MNCN had zichzelf gewoon even een uitbreiding beloofd en, omdat ze zelf als rasvereniging in het geheel niet functioneerde, kreeg ze dat dus ook. Van enige deskundigheid rondom de mastín español of van enige bezorgheid rondom de gezondheid van om het even welk ras is mij of mij bekende personen nooit gebleken. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat het bij de andere van de vijf wisselgeld-rassen anders gesteld is ... Waarom het bestuur van de RvB deze transfer dus toegelaten heeft ?? Misschien dat het MOMENT WAAROP er iets mee te maken heeft ?? Er stond een ALV van de RvB op de agenda waarin de één-rasclub-per-ras-constructie zou worden opgedoekt. En misschien zou ook het bestuur wel geheel of gedeeltelijk weggestuurd worden. Op de valreep konden er dus nog een paar trouwe vazallen van het huidige en bestaande bestuur gematst worden: door een paar rassen aan het zieltogende clubje MNCN toe te voegen kon het bestaan van deze firma nog wat opgerekt worden. Dat er dan zes honden-rassen zijn die onder de nieuwe situatie moeten zuchten is blijkbaar van geen tel.

Het liefst zou ik hier dit onderwerp verlaten om met heel veel nadruk te vertellen dat ik niets tegen de Mastino Napoletano heb. Sommige mastini van buitenlandse bloedlijnen vind ik gruwelijk mooi. Ik heb dan ook nog eens de populatie in Nederland de laatste twee decennia qua bouw, gangwerk en gezondheid er op vooruit zien gaan. In hoeverre dat het directe gevolg is van importen vanuit het buitenland is mij als halve leek onduidelijk. De kwalijke reputatie welke de Mastino heeft en waardoor het ras nu op diverse lijsten met verboden rassen staat is in feite ten onrechte. De Mastino is beslist niet agressiever of onbetrouwbaarder dan de gemiddelde hond. Wellicht minder. De eigenaars van de Mastino, dat is een heel ander verhaal. Al heel vroeg had de Mastino de naam een Maffia-hond te zijn. Ook in Nederland vond in de jaren zeventig iedere pooier en penose-figuur die zichzelf geweldig vond dat 'ie een Mastino moest hebben. Verstand van honden of niet, als je bij de mafia wilde horen, mocht dat wat kosten: in de eerste helft van de jaren zeventig werden onwaarschijnlijke pupprijzen van een 250.000 guldentjes genoemd. En waarschijnlijk ook wel betaald. Die prijs is tegenwoordig behoorlijk "gedemocratiseerd", maar de reputatie van het ras en de eigenaars dus niet. Zelfs ook niet nadat de cane corso in Nederland werd geïntroduceerd. Een "ongewenst" en meer proleterig deel van het traditionele mastino-publiek trok daar naartoe, zodat er bij de mastino ineens speelruimte vrijkwam voor het meer ontwikkelde en meer deskundige deel van de traditionele aanhang. Plus natuurlijk bij een nieuw deel van het hondenminnend publiek. Is daar veel van te merken, bijvoorbeeld bij de stuiptrekkende restanten van de MNCN ?? Wel, op retorische vragen wordt in dit logboek geen antwoord gegeven.
.
(Ik ben er nog steeds niet doorheen geworsteld, dus: wordt vervolgd)
-
Wat de foto betreft: die is er dus voor het beschaafde deel van dit hoofdstuk.

Mastines en persoonsfiguren

.
Tiens, dit logboek zou eigenlijk over mastines en ander hondenspul moeten gaan, maar nu ben ik al weer gedwongen om het over allerlei persoonsfiguren en hun machinaties, manipulaties, machtsspelletjes, mega-egotripperij en wat al niet te hebben ... Logisch dat ik daar eigenlijk helemaal niet zo veel zin in heb.
Misschien moet ik me maar beperken tot een korte up-date. Vandaag nog eens op de site van de RvB gekeken. Onder anderen naar de pagina van de Mastin de los Pirineos. Hoewel zo'n beetje alle mastineros het een natuurlijke vanzelfsprekendheid vinden dat deze twee Spaanse berghonden-rassen bij elkaar in één rasclub thuishoren (of toch op zijn minst in een rasclub met andere berghonden), maar de ME werd ingedeeld bij een club met hondenrassen waarvan sommigen een kwalijke (vechthonden-) reputatie hebben, leek de MP even de dans te zijn ontsprongen. De genoemde pagina was al voorbereid om helemaal ingenomen te worden door een -mij onbekende- rasclub, maar vandaag bleek dat dus teruggedraaid. Alleen een korte mededeling dat er voor dit ras geen rasvereniging is staat er nu nog maar. Uitstel van executie, of toch een voorspel tot iets moois ?
Enkele dagen geleden was er ook een minieme verandering in wat de MNCN meldt op haar site. In plaats van te worden doorgeleid naar http://www.mollosserclub.nl/ krijgt de bezoeker de gelegenheid om op een andere plaats van dezelfde Mastino-site te lezen:

"Met ingang van 6 oktober 2009 is er door de Raad van Beheer toesteming verleend aan de MNCN om 5 verschillende rassen te mogen vertegenwoordigen"

En de rassen waar het om gaat zijn volgens opgave van de MNCN: Fila Brasiliero, Dogo de Canario, Mastino Espagnol, Perro dogo Mallorquin en Rafiero do Alentejo .
(Aan het feit dat niet alle ras-namen correct werden geschreven wordt door sommigen zeer zwaar getild)

-
Natuurlijk is het Higo/ Juan el líder die op de foto staat. En een haar die op de camera-lens zat (of anders wel op het scan-apparaat. Er zijn nog een paar foto's waar die haar terugkomt ...)
..

Terug in de polder

Voor de periode ná Dortmund had ik me voorgenomen om "op zijn minst één, maar liever nog twee weken" eens intensief te relaxen. Geen nieuwe zaken oppakken, alleen een paar oudere dingetjes afhandelen. Gewoon even op krachten komen.

Maar dat was dus buiten de waard, correctie, de Raad gerekend.

Want via het officieuze circuit kregen de Nederlandse Mastineros te horen dat het bestuur van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland het had behaagd om het ras Mastín Español zomaar eventjes toe te voegen aan de Mastino Napoletano Club Nederland (MNCN). Voor mij kwam dat bericht de donderdag na de Bundessieger. De beslissing zou door de RvB al de 6de oktober zijn genomen. Tot op de dag van vandaag staat er niets over op de webpagina van de raad. In ieder geval niet bij het hoofdstuk "Nieuws". Wel werd nogal stiekem op dinsdag de 27ste de volledige ME-pagina van hun website veranderd met een verwijzing naar die MNCN en een link naar dezelfde firma ...

Da's effe grappig, een paar maanden ervoor werd in de communicatie die enkele Nederlandse mastineros onderling hadden om diverse redenen die MNCN al als een absolute NO-GO genoemd, en plots was het nu dan toch zover ... echt lachen, hoor !

Wat mogen we zoal van die MNCN verwachten ? In de eerste plaats al geen correcte spelling van de naam van het ras. Door het Italiaanse "Mastino" te combineren met het Franse "Espagnol" heeft men een nieuwe naam voor de ME geconstrueerd, zoals het met de namen van enkele andere nieuwkomers ook al is fout gegaan blijkens de mededeling op de frontpagina van MNCN-site. Ook kreeg de Mastino-club de lachers op haar hand door alvast een website "mollosserclub.nl" te reserveren voor de te hervormen multi-molosserrassen club. Nu is het ver van mij om iemand af te rekenen op (alleen maar) zijn of haar semi-/analfabeten-status. Over dit belangrijke onderwerp denk ik inmiddels zeer genuanceerd. Maar de gecombineerde uitglijders van de MNCN bevestigen alleen maar de indruk dat deze organisatie geenzins geïnteresseerd is in het wel en wee van de door haar binnen-gecroupeerde rassen maar des te meer in andere, marginale doelen. Voor het huidige bestuur van de RvB geldt mutatis mutandis hetzelfde. Een fatsoenlijk mens zou voor minder een huilbui krijgen.

Een mastinero die nog de moed kon vinden om de RvB te contacteren met de vraag waarom wij als Nederlandse Mastineros niet waren geraadpleegd kreeg te horen dat men daar al lang niets meer gehoord had vanuit onze hoek. Het feit dat er weldegelijk iets gebeurde in de aanloop naar het vormen van een eigen rasclub met in de eerste plaats de beide mastín-rassen is dan blijkbaar van geen tel. En wat dan feitelijk de functie is van zo'n "contactpersoon voor rasgroep 2" binnen het bestuur wordt hierdoor wel erg raadselachtig. "Zelf even vragen" zal toch niet buiten de sociale en intellectuele capaciteiten van zo'n bestuurslid van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland vallen zeker ?? (wordt vervolgd)

-

op de foto: een keurig en degelijk Italiaans schietijzer. Ik had ineens een sterke aandrang om deze foto hier te plaatsen. Ik weet niet precies waarom. Misschien zo'n onbewuste associatie.