Ja hoor, alweer een geval van slimme lijnteelt ...

Mocht ik zeer onlangs tevreden vaststellen dat bij een Estse kennel een slimme terugparing op Ivoire en zijn zoon Arak z Kraje Sokolu is gepleegd, kort geleden begon een andere munt bij me te vallen: onlangs is in Tsjechië iets vergelijbaars gebeurd. Een nestje waarbij zowel aan de kant van de vader als aan de kant van de moeder Arak (en dus Ivoire) terug te vinden zijn. En dat tamelijk kort op de huidige generatie. Ik vind dat niet alleen bijzonder fijn omdat het hier kwaliteits-mastines betreft (uiteindelijk zijn in de stamboom van de welpjes ook bijv. Druso de la Aljabara en Connie Mastibe terug te vinden. Zeker niet de minste mastines), maar ik heb een extra mij bewegende reden. Niet zo lang geleden namelijk liep er in Nederland een persoon rond in het mastín-wereldje die nogal wat moeite deed om tenminste hier ten lande de Ivoire-lijn uit te laten sterven. Maar Ivoire komt dus terug With a Vengeance ! Nou, is dat mooi, of is dat MOOI !!?
Het Tsjechische nestje waar het over gaat kan teruggevonden worden op de tijdelijke website van kennel ABERTURA
Er staan trouwens al een paar foto's van op de verenigings-blog ( Mastín Español ). En let ook eens op dit geinige filmpje: LEUK !

Nu moet ik toegeven dat dit zout dat ik in de oliedomme, zelf- aangebrachte wonde van de Nederlandse georganiseerde kynologie met zijn/haar lachwekkende "anti-inteelt"-regels wrijf niet pekelend genoeg is om echt pijn te doen. Helaas. Liever had ik nòg nauwere inteelt gezien en ook (al verzet de aard der zaak zich daartegen, gezien oa de levensverwachting die er bij betrokken is) reeds aantoonbare positieve resultaten. Maar we moeten het voorlopig dus doen met die paar voorbeeldjes die ik heb kunnen geven.

--
Niet zelden sluit ik af met een waarneming uit de natuur, met als moraal: "Wat is de schepping toch een schoon iets ...". Deze keer is het onderwerp eerder iets TEGEN-natuurlijks. Nu ja, bijna toch. Vandaag (donderdag 20ste) kreeg ik mijn oproep voor de tweedekamer-verkiezingen. Negen (9) Juni alweer. Eerst een half-triomfantelijke glimlach, daarna een traan van ontroering toen ik me realiseerde:
"Na zovele jaren loopt dan al dat zinloos geBALK tEN EINDE ..." Ergens, in een klein en donker hoekje, schuilt toch altijd wel iets van gerechtigheid ...

Hoera ! Eindelijk weer eens een geval van lijnteelt ...

Afgelopen week maakte een trotse mastín-fokster uit het Oost-Baltisch gebied op internet de geboorte bekend van een veelbelovend nestje van maar even tien (10) cachorros. Ze kreeg niet alleen oprechte felicitaties met deze gezonde beestjes, maar ook complimenten met haar gedurfde zet om lijnteelt te plegen. Met name de fantastische reu Arak z Kraje Sokolu komt meerdere keren in de stamboom van de welpjes voor. Zowel aan vaders kant als aan moeders kant. En derhalve ook diens Franse vader Ivoire des Oursons du Gabizos (die dus ook de vader is van Juan el Lider, je-weet-wel: naar wie dit blog genoemd is.). Voor de liefhebbers van deze lijn een combinatie (Charisma Zaark Mastibe x Indiano Mastibe) om van te watertanden, maar ook van de zijde van andere ras-liefhebbers waren de complimenten welgemeend. En natuurlijk was "lijnteelt" de hoofdlijn waarop de meeste reacties zich bewogen. Opmerkingen als "No breeding without line-breeding" en "Well-considered" waren niet van de lucht. We kwamen ook nog even te weten dat er op dit moment in Finland een "Inbreeding-hysteria" heerst (zal wel Fins zijn voor 'hetze' of 'massa-psychose') en dat die zich met name uit in rare maatregelen vanwege de Kennelclub. Zo vreemd en contra-productief als men in Olland bezig is ...; elders is men dus ook het spoor al bijster.
Ik ben benieuwd of je daar ook al uit de cynologische kerk geëxcommuniceerd kan worden als je eens iets ten voordele van deze vorm van inteelt zegt.
Met de huidige stand van zaken in ons Españoles-ras (en dit is slechts één voorbeeld uit velen) is het zo dat de "genetische integriteit/qualiteit" van ouders bij niet-inteelt vaak zodanig onbekend is dat er bij het fokken vaak sprake is van een loterijtje. TERWIJL men bij inteelt ten minste nog IETS weet (of, in het concrete geval van Arak en zijn vele nakomelingen: véél) ...
Dus van mijn kant inderdaad een welgemeend "Hiep-hiep-hoera" voor de fokster van deze combinatie (die trouwens in haar vorige combinatie ook al een hoog Arak-gehalte had).
Overigens is bij de fokster van Arak de 18de van de vorige ook een leuk nestje afgekomen: Sokolu . Interessant aan dit nestje is dat Arak in de lijn van de vader zit en zijn nestzus Aylen in de lijn van de moeder. Zo komen we dan toch weer bij Ivoire uit ...
--
PS => Het Estse nestje waar ik het over heb, is overigens:
Zarmon de Celly
--
Bovenste foto: "Kom, laat ik er eens een footje van maken", dacht ik vorige week. Want welke rechtgeaarde Hagenaar kan deze geel-groene kleurenpracht observeren zonder een brok in zijn keel te krijgen ?! Het was wel moeilijk om te kiezen uit het dubbele handje foto's. De paardebloemen op mijn ochtendwandeling met dank aan Moeder Natuur.
Onderste foto: stamvader Ivoire. De foto is al oud en aan het verkleuren geslagen, maar desondanks de moeite van het bekijken waard.

Inteelt

Inteelt, dus.
Een aantal jaren geleden zei ik eens tegen een rechter in Arnhem: "Wat ben jij in hemelsnaam voor een vreselijk walglijk product !?! Jij bent niet alleen een evidente homo die er ook nog eens extra belachelijk uitziet met zo'n zielige snorrewiets midden in zijn ongure gulpengluurders-smoelwerk, maar blijkens jouw gedragingen ben je ook een overduidelijke psychopaath die ab- soluut zijn plaats niet kent. Dat komt zeker doordat je ouders broertje en zusje zijn ?!?". Het vieze figuur reageerde daarop met de tegenvraag: "Wat is er mis met het feit dat mijn ouders broertje en zusje zijn ?? Mijn opa en oma waren ook broertje en zusje, en dat is toch ook altijd goed gegaan !?"
Ik zou hier een bruggetje kunnen maken met een verslag uit een pro-inteelt kruistocht van héél lang geleden (was het begin vorige eeuw, of alweer eind van de eervorige eeuw ?). Een fokker van Belgische herdershonden zou wel even bewijzen dat inteelt helemaal niet schadelijk is. Daartoe fokte hij inteelt-op-inteelt; broers met zus, vader met dochter, kleinzoon met dochter. En het resultaat ?? Wel, volgens de fokker in kwestie waren de hondjes die daar uiteindelijk het gevolg van waren prachtige en gezonde honden. Dat enige objectieve beoordeling van dit resultaat ontbrak mocht de pret blijkbaar niet drukken. De betweter vond zelf dat het bewijs geleverd was ...
Maar ik zou ook een bruggetje kunnen maken naar de "klassieke" film Deliverance (je weet wel, met Burt Reynolds). Het reisgezelschap komt daarin een aantal Hillbillies/ Yokels tegen waaraan al vele generaties inteelt vooraf waren gegaan. Maar: volgens de intelers zelf bijkbaar geen bezwaar. Het jochie op de foto (uit de film) bijvoorbeeld kon toch tenminste aardig banjo spelen, nietwaar ??
Echter: ik moet hier twee andere bruggetjes maken. In de eerste plaats wil ik herhalen wat ik eerder al in dit web-logboek schreef, namelijk dat ik een voorstander ben van VERANTWOORD inzetten van het inteelt-wapen (bij het fokken van honden). En dat is dus absoluut niet vaker dan slechts af en toe.
Op de tweede plaats is daar het feit dat in de voor-discussie bij de Nederlandse uitzending van de Pedigree Dogs-docu twee heren unisono verklaarden dat nauwe inteelt onder de regels van de RvB verboden is. MAAR: wat blijkt nu ?? (En je kunt het onder anderen terugvinden op het voortreffelijke kynologisch Blog "kynologie op de korrel" => korrel . Zoek naar agenda-punt 11). Zo'n onzalig verbod staat wel op stapel, maar het moet eerst nog worden aangenomen door de ALV van de Raad. Hopelijk komt iemand vanuit die doorgaans erg gedwee ALV met een alternatieve formulering, want door EN ouder/kind-combinaties EN broer/zuster-combinaties EN grootouder/kleinkind-combinaties te verbieden luid je de doodsklok over véél Nederlandse kleine en middelgrote populaties van buitenlandse rassen (en dat zijn dus nagenoeg alle rassen). Zelfs het weglaten van elk inteelt-verbod zou nog een beter alternatief zijn dan dit ondoordachte voorstel van het bestuur van de Raad. Hmm ... ondoordacht ?? Of is er misschien een bijbedoeling bij dit voorstel van de Raad ? Zou men via de omweg van een verbod willen aansturen op halfbroer/halfzus-combinaties ?? Ik ben daar sowieso een voorstander van (onder voorwaarden dus), maar ik houd ook rekening met iets anders. Misschien wil men via een omweg dat vermaledijde systeem van "iedereen rent naar die ene Kampioensreu" propageren [o.a. juist gewraakt in die PDE-docu]. En wie moet daar van profiteren ?? (in de klassieke frasering: "CUI BONO ?!"). Misschien "top-kynologen" met veel internationale relaties, want in de voorgestelde toestand van "Liever stukregelementeren dan platfokken" zal elk vers bloed toch uit het verre buitenland moeten komen. Zelfs al brengen de betreffende kampioensreuen nauwelijks kwaliteit mee, maar eerder het resultaat van "keuren op stamboom" [Maar misschien ook is het allemaal bedoeld als vorm van "window-dressing" -> door heel hard te (kunnen) schreeuwen dat inteelt niet aan de orde is, zou je dan misschien het opengooien van sommige stamboeken nog eventjes uit kunnen stellen. Dat zulks dan ten koste gaat van alle andere rassen is blijkbaar van geen belang(?)]. Tiens, die topkynologen zijn soms zóóó voorspelbaar maar anderenmaals niet-te-volgen ... Het zal voor mij voorlopig nog wel een open vraag blijven. Anders geformuleerd: dat jongetje van de film-foto kon tenminste nog banjo spelen, maar wat speelt de RvB nu eigenlijk ??

And again: Pedigree Dogs Exposed

Vraagje vooraf: welke beroemde kynoloog stelde ooit boud: "fokkerseer is te vaak hondenleed" ??

Terwijl de zelfwerkzame lezer daar alvast een beetje over nadenkt, begin ik in de tussentijd met een korte tijdslijn.

In Augustus 2008 werd dus die BBC-docu over de keerzijde van het rashonden-gebeuren in Engeland uitgezonden. Het was opmerkelijk dat een docu waarin feitelijk niets nieuws naar voren kwam, toch zo'n maatschappelijke impact kon krijgen. Wellicht doordat alles keurig op een rijtje werd gezet. Dankzij de zegeningen van internet werd deze docu een hit op you-tube, daily motion etc. En een hot topic op diverse honden-fora. Voor één keertje: hoera voor internet !

Op 8 October kwam de discussie in het mastín-wereldje aan het oppervlak: mastininfo

Op 9 October werden we in Nederland vergast op de volgende tekst op de site van de RvB:
Raad in het engels

Het is natuurlijk erg vriendelijk dat de RvB een stukje web-site aan "The KennelClub" afstaat. Wat de precieze bedoeling van die kennelclub met deze publicatie was is onduidelijk. Wilde men verdoezelen dat hun eerdere, mooie plannen (zie de artikels van Jur Deckers) in de dagdagelijkse praktijk maar geen wortel konden schieten, of wilde men liever verdoezelen dat er überhaupt misstanden waren als onderdeel van hun systeem ipv een goed systeem met enkele marginale misstandjes ?? In het eerste geval -zo heb ik me wel eens afgevraagd- waren enkele belangrijke personen binnen de KC misschien maar wat blij met die onthullende reportage van de BBC ? Maatschappelijke druk als hulpmiddel om het onvermijdelijke niet langer uit te hoeven stellen enzo ?

Op 12 Februari 2009 mochten onze Vlaamse vrienden via het VRT-programma "Koppen" ook kennis nemen van de affaire.

Op 17 februari kregen we de volgende tekst van de RvB te verwerken:
Raad komt met wat news

Ikzelf kreeg absoluut geen lekker gevoel bij het lezen van deze tekst. Omdat ik het graag netjes wil houden in dit logboek, beperk ik me tot een paar puntjes.
** We lezen dat de minister de raad heeft "verzocht" ... Gut, dan heb ik dat toch verkeerd begrepen. Ik dacht dat de minister onze RvB zo goed als gedwongen heeft tot eea. In latere publicaties zal de RvB op dit punt nog vermeteler uit de hoek komen.
** Die gedragscode voor keurmeesters lijkt heel wat, maar staat vaak op gespannen voet met wat zijn primaire taak is: een hond "af te meten" aan de standaard. Bovendien zal menig keurmeester zich afvragen "hoe kan ik in hemelsnaam zoiets elementairs als het gangwerk beoordelen in een ring die niet groter is dan mijn eigen bijkeuken en daarbovenop ook nog es een compleet gezondheidsonderzoek doen op een tentoonstellingshond in minder tijd dan het gemiddelde vluggertje in mijn eigen slaapkamer ??"
Daarbij moet ik hier ook denken aan het vermanende woord van Beverly Cuddy (van Dogs Today magazine) "...Remember judges are also the breeders. It's like asking shoplifters to police themselves. I don't think there's a judge in the land brave enough to send a dog from the ring" ...
** Lees ik dat nu goed op deze RvB-pagina ?!? Staat daar werkelijk dat de meeste honden in Nederland bastaards zijn ? Ik dacht dat zulke onzin alleen maar bij Frank Dales vandaan kon komen ... OF staat daar "niet-rashonden fokkerij" terwijl men alleen bedoelt dat die rashonden geen vanwege de RvB uitgegeven stamboom-bewijs hebben ?? Het is meer een beetje echt liegen dan ondeugend jokken ...
** De laatste drie zinnen van die tekst ... ze staan achteraan, maar bepalen in feite de toon van het hele stuk. Een volwassene zal er toch geen moeite mee hebben om de echte boodschap achter deze zinnen vandaan te halen hoop ik. Ik werd er behoorlijk ziek van.

23 februari 2009 was het dus de beurt aan Fred Denayer namens de KMSH/ SRSH: koppen
Die Denayer lijkt in eerste instantie een genuanceerd enerzijds/anderzijds-verhaal op te willen bouwen, maar valt al snel door de mand.
En dat maakt het wellicht zo droevig: de Pedigree Show Dogs zijn nog nauwelijks exposed, of men (RvB, KMSH/SRSH en vergelijkbaar) begint ze al weer af te dekken.
In het stuk van Denayer wordt een interessant feit naar voren gebracht: onder de regels van ST.Hubert zou het verboden zijn om met honden te fokken die in de eerste graad met elkaar verwant zijn (ouder-kind, broer-zus). Ik vraag me toch af waar dat vandaan kan komen. Misschien een vroegere paniek-reactie op een "onthulling" over de hondenfokkerij ?? Bij deze "affaire" is onder de aandacht gebracht dat zo'n zelfde regel onder de RvB eveneens geldt. Nu wil ik niet alle vormen van inteelt zonder meer goedkeuren. Een paar kilometer ten noorden van me begint "the Dutch Biblebelt". Die gaat dan via Rijssen verder naar het westen, bij Staphorst verder naar het zuiden en via de Veluwe weer westwaarts naar de woonplaats van gereformeerde excellentie Balkenende en verder door naar Zeeland. Natuurlijk komt er elders in Nederland ook wel inteelt bij de menselijke inwoners voor, maar vooral dus in die protestantse "belt" kun je goed zien wat het desastreuze gevolg kan zijn van "inteelt ZONDER selectie op het juiste type (maar eerder op de verkeerde types)". Inteelt KAN een fantastisch middel zijn om een ras een zwieper in de goede richting(qua gezondheid, qua rastype) te geven. Onoordeelkundig gebruik van dit middel loopt per definitie verkeerd af.
Een punt dat te vaak vergeten wordt in discussies als deze: er is inteelt en er is inteelt. Concreter: je kunt naar het genetische type van een individuele hond kijken, maar ook naar de genenpoel van een compleet ras. En twee keer het woord 'inteelt' gebruiken. Maar dat is niet twee keer (helemaal) hetzelfde.
Het "inteelt"-onderwerp was dan ook beslist niet het sterkste punt in de BBC-docu. Of van de discussie die daarop volgde. Ondeugende vraag naar aanleiding van het voorbeeld van die Pekingezen in de docu (en enkele andere bijna-dood gefokte rassen): hoe wil men in dat ras én zonder vers bloed én zonder inteelt in de eerste graad (vooral broertje-zusje) in een redelijke tijd tot resultaat komen van een ras dat wél gezonder wordt, maar toch in zo sterk mogelijke mate zichzelf blijft ... ? Ik ben echt benieuwd ...

December de 17de was het dus zover: na zeer lange tijd mocht de Nederlandse televisiekijker dus ook naar de docu kijken. Voorafgegaan door die discussie waar nauwelijks iets wijzer van te worden was.
De twee onzinnigste punten kwamen dus namens de dieren-bescherming op het toneel: alle stamboeken zouden moeten worden opengegooid en de hondenshows zouden ook maar even moeten worden afgeschaft ... Zo wordt het kind lekker met het badwater weggegooid. Ook kwam 'dierenbeschermer' Frank Dales met de onzinnige idee dat er rashonden zijn,en ... asielhonden. Hij zou gewoon eens beter de wereld beginnen te verbeteren in "zijn eigen" dierenasiels. Wat die geopende stamboeken betreft: ja, sommige rassen zullen er echt niet aan ontkomen, maar vele rasclubs en aanverwante organisaties zullen het zo lang mogelijk proberen uit te stellen. Misschien, als de minister nog eens wakker wordt, dat die dan eens een paar zware dwangmaatregelen in het vooruitzicht kan stellen ?? Rasverboden ed ...?

Nemen we de volgende link eens: reactie op DB
Jaja, ik had het al aangekondigd, de RvB schrijft "IN OVERLEG MET HET MINISTERIE" een plan van aanpak ... Volgens de suggestie is de boel dus al bijna ongekeerd: eerst eist de minister nog iets van (oa) de RvB, maar nu al is het een initiatief van de Raad zelf ... Volgende stap: constateren dat er eigenlijk niets aan de hand is ...

Overigens, wat die fokkerseer/hondenleed-vraag betreft: het was P.Toepoel. Ik las het in één van zijn boeken ("Onze honden"), maar herinner me niet meer of dat in een druk van voor de oorlog was [bijvoorbeeld 1ste druk, 1933, of 2de druk,1937], of in een druk van erna ...
--
Rasspecifieke invulling.
Eerder in dit logboek had ik al gemijmerd dat ons ras te weinig -indien überhaupt- bescherming heeft tegen overdrijving op raspunten en niet-raspunten. Omdat ook dit artikeltje alweer te lang is geworden beperk ik me tot het aanstippen van drie puntjes.
* De hubertusplooi. Volgens sommigen zou het een raskenmerk zijn. Vreemd genoeg wordt er in de rasstandaard nergens gesproken over welke mate van plooivorming aan weerszijden van het mastín-hoofd dan ook ... Laat staan dat er zoiets verlangd wordt als een plooi die zodanig ontwikkeld is dat zowel het karakter van de keelwam(men) als de functionele gezondheid van het oog/bovenste ooglid er rechtstreeks door bedreigd wordt. Voor keurmeesters die voor deze rare afwijking vallen lijkt me preventieve castratie aangewezen.
* Wat de "huidigheid" van de mastín betreft: Ja, een volmondig "ja" tegen de mastín wiens huid een maat groter is dan zijn/haar lichaam. Maar er zijn grenzen ! Voorbeeld: als de tepels van een mastín bij het lopen over de grond schuren, dan is de huid niet alleen een aantal maten TE groot, maar wordt evenmin voldaan aan de eis in de standaard dat een mastín-huid ook ELASTISCH moet zijn. Om maar eens een extreem voorbeeld te noemen.
Ik zou trouwens graag eens een veterinair onderbouwd verhaal lezen (of horen) waarin de belangrijkste ins-and-outs van een "ruime" huid consciëntieus behandeld worden. Dus inclusief de rol van de diverse bloedvaten, het effect van veroudering, het warmte-isolerend mechanisme etc. Tot die tijd wil ik me vooral niet teveel wijs laten maken.
* Het skelet. Ja, het skelet van de mastín ... Er wordt een zwaarder dan gemiddeld botstelsel verlangd. Is dat hetzelfde als "een zo zwaar mogelijk botwerk" ?? Personen die van de ME graag een alternatieve Engelse Mastiff van het Bulldog-type zouden willen maken hebben hun antwoord natuurlijk al klaar. Zelf zou ik graag terug willen wijzen naar de foto's van Kimbo eerder in dit blog ( Kimbo ) . Maar meer nog naar de consequenties die de zoektocht naar zwaar botwerk zal/kan hebben. Als voorbeeld mag wellicht het relaas dienen van mastín "Diego Maradona": pobrecito . Een voorbeeld dat toch maar beter ter harte kan worden genomen.

Pedigree Dogs Exposed (and Again ...)

In dit paragraafje wil ik het niet hebben over de inhoud van de (inmiddels al wat oudere) documentaire met als officieuze ondertitel "Deformed - diseased - disabled". Me dunkt dat de inhoud in te sterke mate voor zichzelf spreekt. Al zijn er natuurlijk wel marginalen in en rond de kynologie die in de docu enkele slakken menen te vinden waar nog wat zout op te strooien valt.
Ik wil het liever hebben over de reacties (vooral de reacties van de RvB) er op. Dat er qua gezondheid een keerzijde is aan de kynologie met zijn wedstrijden, rasstandaarden, gesloten stamboeken en broodfokkerij is al héél lang bekend. Af en toe verscheen er wel een zwartboek, maar vaker een "zwart" tijdschrift- of kranteartikel. Dat dan telkens door de kynologische authoriteiten terzijde werd geschoven. Was dat bij ons op het Europese continent minder schrijnend dan in het achterlijke Britannia ??
Laat ik eerst memoreren dat in Nederlandse publicaties op het gebied van honden (rassen, gezondheid, fokken etc.) in de jaren vijftig, zestig, en zelfs nog zeventig waarschuwende geluiden waren te lezen (en nog steeds ZIJN voor de liefhebbers die een leuk bibliotheekje/archiefje hebben opgebouwd) over de onhygienische en hond-onvriendelijke toestanden in Britse kennels. Voor een belangrijk deel waren die praktijken te wijten aan de beroerde economische toestand in de nasleep van een oorlog (broodfokken uit pure noodzaak), maar voor een even belangrijk deel was dat terug te voeren op een welbepaalde mentaliteit. Beide zaken hebben uiteraard ook de Britse kennelclub "besmet" (wat die mentaliteit betreft al van ver vóór de oorlog).
Hoe kan het dan komen, zo vraagt een beschaafd mens zich af, dat die Engelse Hondenwereld -waar toch echt niet de bakermat van de kynologie ligt, ook al wordt dat wel eens beweerd- in dezelfde periode toch zo'n goede reputatie kon krijgen in Nederland (natuurlijk, dat was al ingezet vóór die oorlog, maar het kwam pas goed op stoom erná) ?? Interessante vraag, die nog steeds actueel is, maar in plaats van hier allerlei zware sociologische uiteenzettingen neer te pennen bepaal ik me er zelf toe te constateren DAT het zo is.
Als enkele illustratie voor de kritiekloze Britannia-verering mag misschien het volgende dienen: In het (toentertijd) best wel qualitatieve hondentijdschrift "DOGMAgazine" verschenen enige tijd voor dat de Pedigree Dogs werden Exposed een paar artikelen van de hand van Jur Deckers (voormalig bestuurder van de RvB), waarin hij lyrisch was met euforische trekjes rondom de "new approach" van de Engelse Kennelclub. Ik sla even nummer 27 (Februari 2005) er op na. Es kijken wat hier allemaal staat ... The Kennel Club ... Accredited Breeder Scheme ... puppy sales wallets ... "a scheme promoting good breeding practices" ... samenwerking met The British Veterinary Association ... en met The Animal Health Trust ... Gut, wat is dat Engels toch een interessante taal !! Niet iets voor ons straatjongens uit Moerwijk. Meer iets voor de intellectuele top-elite met haar relaties in het heilige Albion. Maar nu even serieus: de kritiekloze lofzang op de Engelse toestand werd pas echt wrang toen we in de BBC-documentaire zagen wat de praktijk is, EN ... dat al die mooie plannen zelfs nog niet in een beginstadium van implementatie verkeerden ten tijde van de uitzending. Nog iets interessants IN dat artikel ?? Voor degene die zich ergerden aan dat inteelt-aspect van de Engelse fokkerij is het wel gek om te lezen "De fokker zorgt ervoor dat alleen gefokt wordt met in het stamboek geregistreerde rashonden" wat dan als qualiteits-garantie binnen het nieuwe kader moet gelden ... Maar het leukst -in het perspectief van wat we door de docu weten- zijn wel het intro en het slotaccoord => het begint met "De Nederlandse kynologie worstelt al jaren met het opzetten van een duidelijk fokbeleid. (...)Daarom is het verstandig eens goed om ons heen te kijken. Wat kunnen we bijvoorbeeld leren van het beleid van andere landen ?" en sluit af "Een helder en kansrijk initiatief in Engeland, dat het zeker verdiend om nauwlettend gevolgd te worden om te bezien wat daarvan in Nederland kan worden 'geadopteerd' ". [De eerlijkheid gebiedt het op te merken dat Deckers het heikele onderwerp van die meerdere-rasclubs-per-ras in Engeland kort bespreekt.]
Maar er is meer. In de docu wordt die eigenaardige "eugenetische" benadering van de Kennelclub bekeken. "Breeding the best to the best" als een eufemisme voor inteelt zonder perspectief op verbetering op middellange of lange termijn geldt/gold op dat eilandje vol losers on the loose juist als DE methode om rasverbetering tot stand te brengen. Hee, da's effe toevallig: in Nederland hadden we op zijn minst één club (Engels ras, trouwens) die in de erecode voor fokkers had (en waarschijnlijk nog steeds heeft) staan dat: "De fokker zal, met als leidraad de rasstandaard, bij iedere dekking op de eerste plaats rasverbetering nastreven." Gelieve niet te letten op wat pseudo-matigend eraan werd/wordt toegevoegd ("Hij zal zoveel mogelijk trachten erfelijke problemen te voorkomen"), maar wél op wat daar dus echt staat en wat er echt mee bedoeld wordt ...
Wat heb ik hier verder nog allemaal ... Hee! Alweer toevallig ... Een artikel uit Juni 1988 over de MASTÍN ESPAÑOL (Onze Hond. Dat blad had toen nog zwakke reputatie ...) Met aan de keerzijde van de eerste bladzijde een verhaaltje door een dierenarts over rasvorming (met de smaak van de mens als selectie-criterium ipv de natuur ...)("op zich hoeft dat helemaal nog niet zo erg te zijn [...] Bedenkelijker wordt het als bepaalde raskenmerken leiden tot stoornis in welzijn en gezondheid van de hond [...] Bedenkelijker wordt het ook als geboorte zonder keizerssnede haast niet meer mogelijk is. Is de mens bij de vorming van bepaalde rassen niet te ver gegaan ?") waarin deze ook gewag maakt van een nieuwe 'werkgroep rasproblemen' ("De Raad van Beheer op Kynologisch Gebied heeft afgezien van deelname.Ik vind dit bevreemdend. [...] Juist als dierenarts wordt je dagelijks geconfronteerd met veel lichamelijk ongemak en stoornis in het welzijn van onze sterk veredelde huishond. En dan praat ik nog niet eens over abnormaal gedrag."...). Bij het artikel stonden foto's van de traditionele wanstaltige bulldog, maar ook van een chow-chow die er niet zo best aan toe was. Zomaar één voorbeeld van een "zwart-artikel"
Jeminee ... ! Dit artikeltje is nu al te lang geworden ... wordt vervolgd dan maar.
-
Op de foto: ook na de BBC-docu vinden de blinde ras-fanaten dat er niets mis is met de Duitse herder. Integendeel ...