Cão de Gado Transmontano

Da's al weer heel lang geleden dat ik hier aandacht heb besteed aan dit ras dat héél sterk aan de Mastín verwant is.
Onlangs werd de jaarlijkse Monografica voor dit ras gehouden.
In Portugal, maar op amper 10 kilometertjes van de Spaanse grens (voor zover bekend overigens geen Spanjaarden onder het publiek aanwezig. Netzomin als onder de deelnemers).
Voor de zijdelings of rechtstreeks geïnteresseerden eerst een video-verslagje.
[WAARSCHUWING: iedereen die -net als ik- een hekel heeft aan dat Portugalbakken-taaltje dient vooraf het geluid weg te draaien. Het verhaal gaat overigens dat die taal er de oorzaak van is dat bijv. Brazilianen niet behoorlijk kunnen voetballen: elke keer als je Portugees spreekt vermindert je intelligentie. Bij een denksport -en dat is voetbal toch in essentie- is dat funest :-( ... ]
Monografica
Vervolgens een hyperlink naar een online foto-album. Niet iedereen is te spreken over dit album, maar persoonlijk vind ik het toch best de moeite.
Gado Transmontano
Ik ga hier geen ellenlang betoog ophangen over de toekomst- kansen van dit ras en de evidente gevaren die het daarbij op zijn weg tegenkomt. Ik hoop wel dat dit interessante ras de stap van "slechts" nuttige werkhond naar allround show-, familie- & werkhond zonder al te veel hindernissen kan maken.

Hebban olla vogala nestas bigunnan (etc) ...

Afgelopen nacht heeft het nog gevroren. Vandaag lag er nog ijs op de sloten. Metereologen en andere deskundigen zeggen ons rekening te houden met eventueel nog een pittige koudegolf. Vóór eind Maart zouden we nog tenminste twee keer sneeuw kunnen krijgen. Zelfs voor de optimisten geen reden om over méér te spreken dan een aangename na-winter. Maar toch ...
Maar toch is het voorjaar al aan de gang. Weldegelijk.
Ik weet dat van de ECHTE experts. Vanochtend toen ik de eerste blik naar buiten wierp ving ik met die ene blik drie verschillende soorten vogels op. Naast de gebruikelijke duiven die zaten te wachten op mijn strooivoer en de merels die wat minder afWACHTEND bezig waren, waren er enkele kleine flieders van een mij half-bekende soort hyperactief bezig in de klimop-muur die om mijn tuin staat. Niet groter dan een mus, half in het lichtgeel-half in een grijsachtige kleur blauw uitgevoerd. Ik kwam ze in het westen regelmatig tegen en hier dan weer, maar ik heb nog steeds niet uitgevogeld welke soort het nu eigenlijk is. Een grotere ondersoort van de koolmees misschien ? Zonder dat zwart-witte vogelgezichtje ? Waar het echter om gaat: zowel de duiven, de merels als de half-gele fliedertjieps hadden het blijkbaar in hun kop. Ze waren duidelijk anders dan gister. Het moet dus het voorjaar zijn. Kan niet anders. Zij leven vierentwintig uur op vierentwintig buiten; ZIJ kunnen het dus weten ...
De middeleeuwse versregel vertelt ons dat alle vogeltjes al aan hun nestje zijn begonnen (vandaar de titel van dit paragraafje), zijn die halfgelen hier ook al mee aan de slag ?? Neen, nog niet. Ze zijn zelfs nog niet opgesplitst in paartjes; het gaat om kleine groepjes die al wel de nest-mogelijkheden aan het verkennen zijn.
Maar er heerst dus een geanimeerd en ondernemend sfeertje bij het dierenleven in de outdoor-wereld.

Hoe zit dat in het Mastín-wereldje ??
Daar wordt ook al een nestje gebouwd. Het is nog niet af (het zal nooit helemaal àf zijn), maar de eerste takjes zijn al in elkaar geschoven:
Rafeiro do Alentejo
Mastín del Pirineos
Mastín Español
Terwijl er ook in het zuiden van ons taalgebied een Mastín-website op ontluiken staat: La Cancíon del Siglo
En vergeet natuurlijk de veteranen onder de Nederlandse sites niet:
Mostinaragoleon
Mastindelospirineos
Plus de verenigingsblog:
verenigingsblog

Huishoudelijke Mededelingen

Op deze plaats horen een drietal mededelingen rondom dit blog:
1) de agenda is min of meer overgeplaatst (zij het in iets uitgebreider vorm) naar het verenigingsblog hier dus
2) ik heb geprobeerd om het onderwerp "Pedigree Dogs Exposed" een beetje fatsoenlijk af te ronden. Zie: PDE
3) ik heb in relatie daarmee ook een "dood" paragraafje weer tot leven gewekt: Diego

Dogachtigen show

Zondag 6 December was het dan zover: de 16de Dogachtigen-show.
Vroeg eruit voor een kop koffie, wakker worden, spulletjes bij elkaar pakken. Vijftig minuutjes naar het station lopen. Op de trein stappen, in Deventer overstappen en in Den Bosch er om 9.48 uit.
Bij de dogachtigen van 2007 had ik me voorgenomen om nooit meer te gaan, omdat het een nog grotere puinzooi was dan anders (Ik heb sinds 1991 alle 'de dogachtigen' meegemaakt. Een paar keer als exposant; de andere keren als bezoeker.) en ik geen reden had om aan te nemen dat het ooit nog beter zou worden ...
De cruciale vraag was dus: zou het deze keer net zo'n teringzooi zijn als in 2007 ?? Antwoord: neen, het was deze keer wederom erger dan dat !! Met dit keer 1033 inschrijvingen tegenover 1193 in 2007 was dus niet iedereen zo dom als ik om TOCH te gaan ... Over de bezoekers hoefden we evenmin te struikelen, zodat het wel lekker rustig was. Hier en daar. Verzachtende omstandigheid: de ME is een kwetsbaar ras in een kwetsbare positie en we moeten dus die paar mensen die toch nog acte de présence durven geven met raad, daad, en vriendelijke woorden bijstaan.
In 2007 wilde ik die Brabanthallen dus binnengaan waar dat 2005 verlangd werd, maar moest ik weer omlopen naar de "stads-entree". Geeft niet, toch tijd zat. Het was ook maar voor de lol dat ik op zowel de site van die belachelijke Brabanthallen als van de nog belachelijker federatie van dogachtige rasverenigingen goed heb gezocht naar wat de officiele ingang zou zijn. Dit keer had ik ook weer gezocht op die belachelijke dogachtigen-site. En niets gevonden, dus maar eerst naar die "stads-entree" gegaan. Vergeefs, want de boertjes hadden de boel daar POTDICHT gedaan. Wederom omlopen. Geeft niets, boerkes, ik had toch tijd zat. Het is maar door toeval dat ik de MEs nog kon meepakken. Door ziekte van een keurmeester moesten er aanpassingen aan het keurschema gedaan worden. En aldus moest de ME als eerste in de ring ipv als vierde. (had ik vorige keer al iets opgemerkt over die Nederlandse regel om rassen te keuren in volgorde van numerieke geringheid ? Wel, bij de KONINKLIJKE Cynofilia -de Winner, dus- hoeven ze zich blijkbaar niet aan deze regel te houden. Bij de koninklijke dogachtigen evenmin. Twee keer geluk voor ons). Maar de keurmeester had geen fanatieke haast met beginnen, en zodoende konden nog een paar om-lopers nog iets meepikken. Voordat we verder gaan nog dit: in die waardeloze catalogus (waarom die niet in dezelfde vorm kon worden uitgegeven als voorgaande jaren, keurig met twee nietjes in de bandrug, is ons een raadsel. Die catalogus was juist een van die "eigen" dingen van de dogachtigen. Deze keer had de nieuwe catalogus wel weer de zelfde kleur als vorige keer.) stond dus wel de correcte, nieuwe keur-volgorde aangegeven, maar op die waardeloze web-site staat nu nog steeds de oorspronkelijke volgorde. En dan vraagt dat clubje aambei-naarbinnen-drukkers zich af waarom niemand haar serieus neemt ...
Over de keuring: er was IN de ring toch wel voldoende ruimte -groter had BETER geweest- maar rondom de ring had best wel meer plek "op zijn plaats" geweest. Keurmeester Bosch nam dus tijd en de moeite om een uitgebreid keurverslag te laten neerschrijven. Ik weet niet veel over zijn relatie met de ME. Hij was in 2005 aanwezig op dat eerste wetenschappelijk congres voor het ras en ook deze keer toonde hij wel interesse in het ras, verder had hij een goede relatie met een raspionier(ster) mw. Neijzen, maar dat is dan zo'n beetje alles wat ik van deze relatie weet.
In "onze" ring werden voorts nog drie rassen uitgebracht die -naar men zegt- net als wij door de Mastino-club waren ingelijfd (Canario, Fila en Mallorquin).
Helaas (of misschien toch maar beter zo ?)waren er geen Rafeiro's aanwezig.
Een veel interessanter verschijning -eveneens in onze veel te kleine ambiance- was de Tibethaanse "Mastiff". Het klopt dat deze honden in werkelijkheid nauwelijks een derde van de massa hebben die sommige praatjesmakende opscheppers/ eigenaars-"rasliefhebbers" verkondigen dat ze hebben, maar dat neemt niet weg dat het een aangenaam ras is. Deze zondag tenminste lieten ze alleen maar een mooi karakter zien, terwijl enkelen nog een buitengewoon mooie vacht en kleurpatroon hadden.
Hoe zat het bij de Mastin de los Pirineos ?? Ook daar was het keurschema omgegooid, maar ze hadden met hun vijf-en wel een behoorlijk grote, lange ring, met behoorlijk wat ruimte eromheen. Er bleek echter een vreemde ring-routine te heersen daar bij keurmeester A.Glass (op de site: Class)=> rondjes lopen werd veranderd naar de ring in de lengte op en neer lopen, daarbovenop werden de honden wel erg dicht bij de schrijftafel geplaatst om nader te worden bekeken. Eén van die dames achter de schrijftafel had ook nog eens een rug die breder was dan die van Governator Schwarzenegger, met daarbij dan het uitslagen-bord lekker dicht bij de tafel en ziehier al een paar redenen waarom het niet mogelijk was om een behoorlijk plaatje te schieten van de mastines in de ring. Daar kan een fatsoenlijk mens behoorlijk kregelig van worden. Was die mevr. Schwarzenegger trouwens een Duitstalige ?? Op dat bord stonden nogal een paar "Vorbildlichen" aangegeven (VB) ... ;)
Waar houdt een mens zich zoal mee bezig als 'ie niet in of aan de ring moet zijn ? Wel, er valt altijd nog veel te bespreken. Oude en nieuwe dingen en zo. Het was wel leuk om op te merken dat er ook andere ME-liefhebbers waren die zonder hun hond in te schrijven of mee te nemen, toch de moeite hadden genomen om langs te komen.
Maar ook had Renate Felix dat Spaanse boek "El gran libro del Mastín Espanol" meegenomen. Onmogelijk om helemaal te lezen uiteraard, maar al bladerend kom je veel interessants tegen. Een paar dingetjes opgeschreven en ook nog wat proberen te onthouden. Een bijzonder origineel en belangwekkend hoofdstuk gaf een chronologisch overzichtje van de belangrijkste fokkers van de ME. De eerste fokker die in dat overzichtje werd genoemd werd onder het jaar 1971 ondergebracht, hoewel in het historisch overzicht wel interessante weetjes staan die verder terugreiken. De "grote jongens" van tegenwoordig zouden in ieder geval wel wat meer bescheidenheid mogen betrachten over hun rol in "de redding en opbouw" van ons ras ... Het is een paperback met slappe kaftjes, maar het is zeer beslist een aanrader, dit "Gran Libro" !!
Maar zoals het langzaamaan donker werd, werd het ook tijd om de dogachtigen-show van bulldog-man van Raamsdonk eens de rug toe te keren (wel opletten dat... laat maar zitten). Ikzelf had geen tijd en zin om de erekeuringen nog mee te maken, en achteraf bleek ik het juiste moment te hebben geprikt om te vertrekken, dus over de dag als geheel hoort de oplettende lezer me niet klagen.
Maar wat de 17de dogachtigen betreft ... Liever niet !!

Verkeerde rasvereniging voor de Mastín Español ...

We zitten dus noodgedwongen nog steeds bij de problemen rondom het ten onrechte indelen van de Mastín Español (Tegenwoordig ook Mastino Espagnol geheten (?)) bij de MNCN. Die MNCN was dus al ter sprake gekomen toen deze zomer het formeren van een EIGEN rasvereniging door liefhebbers van de beide Spaanse Berghonden-rassen wat opgepord werd. Diverse scenario's werden bekeken. Eerste keus bleef natuurlijk een eigen club voor enkele Iberische Berghondenrassen (waarbij zeker ook de Cão de Rafeiro do Alentejo permanent in beeld was). Als noodscenario's kwamen -op flinke afstand- aansluiting bij één (of een ander) van de reeds bestaande berghonden-rasclubs in aanmerking. Twee scenario's kwamen absoluut niet in aanmerking: het uit-elkaar halen van de beide Spaanse rassen resp. aansluiting/inlijving bij de Mastino-club (dat is dus die eerder genoemde absolute NO-GO).


Want wat was/is er zoal mis met die MNCN ??
Op de eerste plaats zat er qua personele bezetting één en ander behoorlijk scheef met die club. Met name was het onderscheid tussen die MNCN en de bullmastiff-club niet helemaal duidelijk; die twee waren zoals dat heet min of meer vergroeid tot een soort personele unie. En die bullmastiff-club, zo denkt de oplettende lezer natuurlijk meteen, daar was toch ook iets mis mee ?? Iets met het om zeep brengen van de Nederlandse Multi-raciale MolosserClub (NMMC) toentertijd ??
Klopt !! Vanuit de hoek van enkele bullmastifffokkers (met hier en daar een niet-fokkende eigenaar) was toentertijd P.van Montfoort opnieuw als voorzitter in het zadel geholpen en tot erelid benoemd. Om te voorkomen dat deze van Montfoort in tweede instantie (wegens het overtreden van de officiele club-regels) alsnog zijn congé zou krijgen waren enkele van die bullmastiff-fokkers bereid vieze zaak te doen: "wij krijgen zelf een eigen clubje en dan stemmen we voorlopig met het bestuur van de NMMC mee." Zo gezegd, zo gedaan. P. van Montfoort en zijn paladijnen mochten nog even blijven zitten, gesteund door die figuren (Lenders, Assink en vergelijkbare plebejers) die dus later -niet geheel volgens de regels- hun eigen Bullmastiffclubje kregen. Alsmede gesteund door een paar louche figuren die een eigen dogo argentino-clubje wilden en dus ook graag bereid waren tot een handjeklap-begonia-verkocht met het bestuur(of wat voor een bestuur moest doorgaan). Dit alles met de enthousiaste medewerking/inmenging van het ietwat zielige en allesbehalve intelligente voorzittertje van de toenmalige Raad van Beheer. Je weet wel, die André "Fles hem" van Fessem. Die ene dus met die schimmeldraadjes op zijn bovenlip en met dat lelijke wijf. Die bulldog-figuur. (Hee, das toevallig ... van Montfoort was toentertijd -behalve fokker, keurmeester en aankeurder van een x-tal andere hondenrassen- óók een buldoggen fokker/keurder ... ! Kleine wereld ...).[Ik vat met tegenzin dit vunzige verhaal maar kort samen, uiteindelijk zou dit logboek over Mastines moeten gaan]. Over wat er in de nadagen van de NMMC zoal is gebeurd en misgegaan is niet iedereen het helemaal eens. Zo wordt beweerd dat bij de laatste "openbare" ledenvergadering (er zou later nog een ledenvergadering zijn geweest waar de leden vooral niet mochten komen)van die NMMC van Montfoort nog steeds ambterend voorzitter was, maar zich "wegens ziekte" moest laten vervangen. Anderen beweren dat de dagvoorzitster van die vergadering weldegelijk de ambterend voorzitter was. We hebben het dus over de persoonsfiguur die later simultaan zou grossieren in bestuursfuncties bij zowel het voornoemde clubje louche Bullmastiff-figuren (inmiddels met erkenning van de nieuwe RvB) als bij de Mastino-club. Hoe er met de belangen van het Mastín Español-ras ( resp. Mastín de los Pirineos) is omgegaan tijdens de nadagen van de NMMC door oa de persoon die bij deze voldoende is voorgesteld, mag duidelijk zijn: die belangen zijn nooit van enig gewicht geweest bij welke afweging dan ook. En nu zijn we dus ingedeeld/ ingelijfd bij de verkrachters, excusez, de belangenbehartigers van toen ... Hoe zou het toch komen dat de Nederlandse kynologie zo'n beroerde reputatie heeft en hoe zou het toch komen dat er zo weinig mensen te porren zijn voor een functie in de kynologie (als bestuurslid van een club, vrijwilliger bij evenementen, functionaris bij tentoonstellingen et cetera ...) ?! IK zou het echt niet weten hoor ... Echt niet !!
-
Omdat dit blog-berichtje en de foto van de mastín Juan-el-Líder van de Raesdonck ("Hijo") een eigen leven was beginnen te leiden heb ik in ieder geval die foto maar vervangen door twee andere -niet geheel willekeurige- afbeeldingen.

Van beschaving en plebejers

Als vervolg van het vorige bericht: de RvB zou dus niet een paar rassen aan de Mastino-club hebben toegevoegd, neen, de RvB zou de Mastino-club (wat trouwens maar een héél klein clubje is)toestemming hebben gegeven om een vijftal rassen te annexeren. Dat is ook wel congruent aan de waarnemingen die (reeds) eind vorig jaar door om het even wie gedaan konden worden: voerde je bijv. de termen "rasvereniging" en "Rafeiro do Alentejo" in een zoekmachine, dan werd je -schijnbaar per ongeluk- naar de site van de MNCN gestuurd ... Met andere woorden: de MNCN had zichzelf gewoon even een uitbreiding beloofd en, omdat ze zelf als rasvereniging in het geheel niet functioneerde, kreeg ze dat dus ook. Van enige deskundigheid rondom de mastín español of van enige bezorgheid rondom de gezondheid van om het even welk ras is mij of mij bekende personen nooit gebleken. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat het bij de andere van de vijf wisselgeld-rassen anders gesteld is ... Waarom het bestuur van de RvB deze transfer dus toegelaten heeft ?? Misschien dat het MOMENT WAAROP er iets mee te maken heeft ?? Er stond een ALV van de RvB op de agenda waarin de één-rasclub-per-ras-constructie zou worden opgedoekt. En misschien zou ook het bestuur wel geheel of gedeeltelijk weggestuurd worden. Op de valreep konden er dus nog een paar trouwe vazallen van het huidige en bestaande bestuur gematst worden: door een paar rassen aan het zieltogende clubje MNCN toe te voegen kon het bestaan van deze firma nog wat opgerekt worden. Dat er dan zes honden-rassen zijn die onder de nieuwe situatie moeten zuchten is blijkbaar van geen tel.

Het liefst zou ik hier dit onderwerp verlaten om met heel veel nadruk te vertellen dat ik niets tegen de Mastino Napoletano heb. Sommige mastini van buitenlandse bloedlijnen vind ik gruwelijk mooi. Ik heb dan ook nog eens de populatie in Nederland de laatste twee decennia qua bouw, gangwerk en gezondheid er op vooruit zien gaan. In hoeverre dat het directe gevolg is van importen vanuit het buitenland is mij als halve leek onduidelijk. De kwalijke reputatie welke de Mastino heeft en waardoor het ras nu op diverse lijsten met verboden rassen staat is in feite ten onrechte. De Mastino is beslist niet agressiever of onbetrouwbaarder dan de gemiddelde hond. Wellicht minder. De eigenaars van de Mastino, dat is een heel ander verhaal. Al heel vroeg had de Mastino de naam een Maffia-hond te zijn. Ook in Nederland vond in de jaren zeventig iedere pooier en penose-figuur die zichzelf geweldig vond dat 'ie een Mastino moest hebben. Verstand van honden of niet, als je bij de mafia wilde horen, mocht dat wat kosten: in de eerste helft van de jaren zeventig werden onwaarschijnlijke pupprijzen van een 250.000 guldentjes genoemd. En waarschijnlijk ook wel betaald. Die prijs is tegenwoordig behoorlijk "gedemocratiseerd", maar de reputatie van het ras en de eigenaars dus niet. Zelfs ook niet nadat de cane corso in Nederland werd geïntroduceerd. Een "ongewenst" en meer proleterig deel van het traditionele mastino-publiek trok daar naartoe, zodat er bij de mastino ineens speelruimte vrijkwam voor het meer ontwikkelde en meer deskundige deel van de traditionele aanhang. Plus natuurlijk bij een nieuw deel van het hondenminnend publiek. Is daar veel van te merken, bijvoorbeeld bij de stuiptrekkende restanten van de MNCN ?? Wel, op retorische vragen wordt in dit logboek geen antwoord gegeven.
.
(Ik ben er nog steeds niet doorheen geworsteld, dus: wordt vervolgd)
-
Wat de foto betreft: die is er dus voor het beschaafde deel van dit hoofdstuk.

Mastines en persoonsfiguren

.
Tiens, dit logboek zou eigenlijk over mastines en ander hondenspul moeten gaan, maar nu ben ik al weer gedwongen om het over allerlei persoonsfiguren en hun machinaties, manipulaties, machtsspelletjes, mega-egotripperij en wat al niet te hebben ... Logisch dat ik daar eigenlijk helemaal niet zo veel zin in heb.
Misschien moet ik me maar beperken tot een korte up-date. Vandaag nog eens op de site van de RvB gekeken. Onder anderen naar de pagina van de Mastin de los Pirineos. Hoewel zo'n beetje alle mastineros het een natuurlijke vanzelfsprekendheid vinden dat deze twee Spaanse berghonden-rassen bij elkaar in één rasclub thuishoren (of toch op zijn minst in een rasclub met andere berghonden), maar de ME werd ingedeeld bij een club met hondenrassen waarvan sommigen een kwalijke (vechthonden-) reputatie hebben, leek de MP even de dans te zijn ontsprongen. De genoemde pagina was al voorbereid om helemaal ingenomen te worden door een -mij onbekende- rasclub, maar vandaag bleek dat dus teruggedraaid. Alleen een korte mededeling dat er voor dit ras geen rasvereniging is staat er nu nog maar. Uitstel van executie, of toch een voorspel tot iets moois ?
Enkele dagen geleden was er ook een minieme verandering in wat de MNCN meldt op haar site. In plaats van te worden doorgeleid naar http://www.mollosserclub.nl/ krijgt de bezoeker de gelegenheid om op een andere plaats van dezelfde Mastino-site te lezen:

"Met ingang van 6 oktober 2009 is er door de Raad van Beheer toesteming verleend aan de MNCN om 5 verschillende rassen te mogen vertegenwoordigen"

En de rassen waar het om gaat zijn volgens opgave van de MNCN: Fila Brasiliero, Dogo de Canario, Mastino Espagnol, Perro dogo Mallorquin en Rafiero do Alentejo .
(Aan het feit dat niet alle ras-namen correct werden geschreven wordt door sommigen zeer zwaar getild)

-
Natuurlijk is het Higo/ Juan el líder die op de foto staat. En een haar die op de camera-lens zat (of anders wel op het scan-apparaat. Er zijn nog een paar foto's waar die haar terugkomt ...)
..

Mijmeringen van een Mastín-liefhebber

O-gut, o-gut, o-jee, o-jee ...

Ben ik er dan toch ingetrapt ...

Heb ik me zowaar tot een Blog laten verleiden ...

Wel, feitelijk ben ik er enkele dagen vóór de World Dog Show in Bratislava (die voor ons ras dus op 10 oktober was) al ingetrapt, maar door technische problemen lukte het me toen niet om het blog op te starten ...

WAT -indien al bekend- is nu de bedoeling van dit geblog ?!?

Ik hoop hier af en toe de mijmeringen van een mastín-liefhebber te plaatsen over zowel de kortharige- als de langharige Spaanse berghond (Mastín Español, resp. Mastín de los Pirineos), berghonden in het algemeen, honden en hondachtigen in een (nog) algemener kader ...

Dit alles UITERAARD tegen de achtergrond van de Haagse Beschaving. Uiteraard.

(op de foto: Juan el Líder van de Raesdonck. Enkele jaren geleden alweer. Aan het begin van deze eeuw zelfs.)