Bâh !! Nog steeds voorjaar ...

Ieder jaar is daar onvermijdelijk het moment waarop het voorjaar je ineens de strot uitkomt. Dat het allemaal niet meer hoeft. Dat je het, zogezegd, zat bent.
Voor mij kwam dat moment woensdag-middag. Ik stond even diep in gedachten verzonken voor het tuinraam, toen er ineens paarsgewijze twee van die irritante insecten voorbij fladderden. Een schoenlapper en een citroenvlinder. Heel erg demonstratief, zo van "hebben jullie ons goed gezien ? We zijn er weer, hoor ...". Allerwalgelijkst ... Het ontbrak er nog maar aan dat ze gewoon even via de open deur naar binnen kwamen fladderen. Het ontbrak er nog maar aan ...
Ik had eigenlijk al gewaarschuwd moeten zijn. Des ochtends nog vroeg ik me op de zonnige ochtendwandeling af: "Dat is toch geen vlinder die daar stiekem door die zwarte kat beslopen wordt ? Da's ook zielig voor zo'n klein weerloos diertje; nog maar net uit het ei en dan al meteen door een kat geslacht worden ...". Maar het was slechts een waaiend blaadje. Toen had ik nog medelijden met die vlinders. Later op de dag zouden ze al achter MIJ aankomen ... Wat een ellende ... !
Neen, voor mij is de lol er voorlopig al weer af. Die komt pas terug als de hommels zich weer laten opmerken. Vriendelijke, nijvere beestjes die geen vlieg kwaad doen. Maar daarvoor moeten we toch doorgaans tot de laatste twee weken van April (voor de beschaafde mens dus het begin van de paartijd) wachten. ALS ze al komen. Voor mijn achtertuin zal het nog maar afwachten zijn. Des winters slapen de hommeltjes in mijn spouwmuur, maar vorig jaar heeft de huiseigenaar daarmee een beetje raar lopen doen ... Mocht het toch zover komen, dan is de incidentele lezer van dit internet-logboek de eerste die het hoort. Da's beloofd !
---------------------------------------
Update van vrijdag de 19de.
Ja, suskewiet-gewijze zit het echt wel snor hierzo. De suskewiet heeft zich elke dag nog laten zien en blijkt ook een vrouwtje bij zich te hebben. Veelbelovend ... !!
Wie zich ook even lieten zien vanochtend, en wel in de klimop, dat waren de pimpelmeesjes. Oók paarsgewijze ... (en het zijn dus echt pimpelmezen).
------------------------------
Slijmerig na-bericht zaterdag 20 Maart.
De huisjesslakken zijn blijkbaar ook reeds aan het ontdooien. Vanochtend vroeg zat al zo'n glibberig geval op mijn tuindeur. Vanaf vandaag moeten we dus weer uitkijken -ook des nachts- waar we onze voeten neerzetten als we buiten rondstappen ... Bâh !
------------------------------

Bij de foto's:
Voor wie niet weet hoe zo'n vieze schoenlappersvlinder er uit ziet => helemaal bovenaan staat er eentje. Bwuârghh ...
Een diersoort waar ik me helemaal aan kan optrekken qua werklust, nuttigheid en aanverwante zaken => de hommel staat vandaag centraal opgesteld.
Om de twijfel weg te nemen bij hen die zich afvragen of het in deze weblog eigenlijk nog wel eens over de Mastín Español gaat => onderaan staat een oude foto van een mastina uit duizenden: Zerra, officieel "Rapazuela" geheten. Hier neemt zij de zware verantwoordelijkheid op zich om de wereld om haar heen eens GRONDIG te bestuderen -te beginnen met geconcentreerd besnuffelen- en daarna eventueel passende stappen te nemen ...

Alwéér voorjaar ... !?!?

Om maar eens bij het antwoord te beginnen: Jazeker, alweer voorjaar !!
Voor het geval het nog niemand was opgevallen.
Hoewel het afgelopen nacht toch weer -voor het eerst sinds een aantal dagen- even gevroren heeft, profiteer ikzelf nog het meest van het voorjaar bij de ochtendwandeling. Eens lekker in de frisse buitenlucht beginnen te lopen zonder dat meteen de kou agressief in je perifere bloedvaten begint te bijten heeft weldegelijk een weldadig effect.
Het lijkt wel of de vogeltjes -en het voorjaar is toch in de eerste plaats hún aangelegenheid- zich om dat soort dingen helemaal niet druk hoeven maken.
Maar het is toch ook moeilijk om als mens het gedrag van alle vogelsoorten proberen te duiden. Voorbeeld: wat bij de ochtendwandeling telkens opvalt is dat de eenden rond de vijver vooral in "paartjes" liggen te slapen. Mannetje en vrouwtje dus. Kan dat toeval zijn ? Uiteindelijk is de eend (die écht een heel domme vogel is. Vele malen dommer dan de spreekwoordelijke gans) toch vooral een groepsdier met groepssex en veel groepsverkrachting en dergelijke dingen ??
Wat een meer echte vogel betreft: vorige week nog werd ik getroffen door een koolmeesje dat bijzonder opvallend zat te tjiepen en te zingen in een boom in de achtertuin van de achterburen. Gister op dezelfde plaats was het zowaar één van de mussen (mogelijk een van de heggemussen) die een nóg fraaier en nóg zeldzamer gezang liet horen. Zou dat allemaal al het muzikale voorspel zijn van het voortplantings-gebeuren ... ? Eveneens gister fladderden twee mannetjes-merels op een bijna echt-agressieve manier tegen, op en langs elkaar aan gedurende enige tijd. Zal ook wel met dat geslachtsgedoe te maken hebben ... De vrouwtjes waren overigens in velden noch wegen te bekennen. Ik was er niet zo blij mee, want nu kan ik niet meer zo makkelijk iets negatiefs zeggen over de mannetjes-duiven en de manier waarop die op Jan Modaal lijken ("Zo dom en kloteloos als ze zijn, hebben ze toch nog de brutaliteit om HANIG te doen ..."). Dat moet ik dus maar voor een andere keer bewaren.
Verder: toch nog even die duiven. Want ik werd gedurende een kwartiertje in de vroege middag vergast op de aanwezigheid van een paar tortels. Mag ook wel, want ik strooi voornamelijk tortelvoer op mijn terras. Het leuke aan deze soort is wel het feit dat ze enerzijds volgens hun naam duiven zijn, maar dat anderzijds die honkvaste reisduiven die hier heel de dag zitten te vegeteren en die tortels een gans andere lichaamstaal spreken. Meer concreet: het agressieve dreig-gedrag van de mannetjes-duiven maakt absoluut geen indruk op de tortels, die in hun schuwheid verder voor zo'n beetje al het andere wegvluchten ... Er is evenwel ook een minder opwekkend kantje aan het tortel-verhaal: één van de tortels heeft een zwaar geblesseerd linkerpootje. Het beestje kan nauwelijks fatsoenlijk lopen. Als dat maar snel een beetje hersteld !!
Ook in mijn eigen indoor-kooi met grasparkietjes is de lente goed doorgebroken. Misschien vreemd, omdat er binnenshuis dag-in-dag-uit constant dezelfde temperatuur heerst, dezelfde regelmaat ed ... Maar vandaag was het dus volop actie en leven (gister werd er voorzichtig al wat gevoosd en vandaag begon ook dat lekkere stevige parkietje dat al jaren niet meer kan vliegen -een akelig ongelukje- hyperactief te worden).
Mocht de lezer zich afvragen: waarom draait hij nu alweer om dat cruciale punt heen (?), ofwel: waarom heeft hij het niet over de suskewiet ?!? Welnu, na die eerste (onzekere) keer heb ik de suskewiet gezien noch gehoord. Misschien weer terug naar het zuiden ?? Misschien doorgevlogen naar een tuin met een betere boom ?? Ik hoop er natuurlijk op dat hij -of een soortgenoot van hem- weer terugkomt. Wat de voedsel-situatie betreft is er voor veel vogeltjes ook goed nieuws: er waren vandaag al weer muggen/kleine vliegjes aan het dansen, dus de insecten zijn ook op hun voorjaars klaar om eens lekker opgegeten te worden. Iedereen blij !!
Maar het zou in dit logboek dus om mastines gaan. Geen nieuws van dat front ?? Nauwelijks. Of het zou moeten zijn dat het eerder genoemde nestje in Frankrijk er dan is. Bij de kennel "du chemin des puits tournants". De ouders zouden Venise en Amon Rê zijn. Maar nogmaals: serieuze info is niet te krijgen. Kijkzelfmaar
----
Nabericht dd woensdag de 3de: vanochtend vroeg vergast op het gefluit van een nieuwkomer op vogelgebied. Uiteraard ging 'ie in de vleugels toen ik met mijn verrekijker in de tuin verscheen ...
----
Nabericht dd donderdag de 4de in de ochtendschemer wederom "gewekt" met het gefluit van een nieuweling in de vogelmenagerie. Maar of het dezelfde was als gister ... Eigenlijk weet ik dat niet ... gek hê ??
Vanmiddag kreeg ik net als gister bezoek van een van de heggemussen op het moment dat ik wat parkietezaadjes wilde gaan strooien. Speciaal voor de musjes. Maar omdat hij/zij er dus al zat kon ik de deur niet opendoen (het beestje zou dan meteen wegfliederen). Nadat 'ie was uitgescharreld dan maar wat tortel-korreltjes gestrooid (tijd: 16.25 uur). Gelukkig wist die tortel met het gekwetste pootje de weg meteen te vinden ...
-------------
Bij de foto: Ze zijn leuk en ze zijn geinig en ze nemen genoegen met weinig ... Het zijn de grasparkieten van redacteur Frans, die voor deze gelegenheid eens boven op de kooi zijn gezet. Linksvoor het vogeltje dat niet meer kan vliegen. Zoals je ziet hebben de Haagse Nationale Kleuren weer de overhand. Mét dat gedistingeerde lijntje zwart (= ondulatie)...

Hoop & Betere Tijden

Een eeuwenoud Haags spreekwoord luidt: "De hoop is als een vogel die al begint te fluiten als het nog nacht is".
Daar moest ik ook aan denken toen ik donderdag een gesprek opving tussen een merel en een lijster (uitzonderlijk eens gebroederlijk/gezusterlijk naast elkaar gezeten op de schutting tussen mijn tuin en die van de buren). De een sprak: "het is toch wat met dat weer van tegenwoordig ... Dat komt allemaal door de mensen; die verpesten het hele klimaat met al die atmosferische opwarming en die uitlaatgassen enzo ...". De ander reageerde daarop door te stellen: "Volgens mij is het al fout gegaan toen met die eerste atoombom; sindsdien is het weer niet meer wat het geweest is ...". De eerste vervolgde: "En wat dacht je eigenlijk van al dat strooizout dat elke winter met vele duizenden tonnen tegelijk in onze biotoop gedumpt wordt. Je vraagt je trouwens af waarom ze met al die dure, uitlaatgassen rondspuitende SUVs en 4 x 4 auto's niet gewoon over een beetje gladde weg kunnen rijden". En zo ging dat nog even door. Een uitgelezen moment dus om ook eens over de andere diersoorten na te denken. Ik ga hier het "V-woord" niet meer noemen, je-weet-wel dat woord dat rijmt op "appelboorjaar", maar het is dus duidelijk dat voor de vogels de hele situatie omslaat als de dagen al bezig zijn te lengen, maar de winter niet meer begint te strengen. En in die situatie zaten we dus al een paar weken. Jammer dat hun lente-gevoel een beetje gefrustreerd werd door het kwakkelende weer met afwisselend wél en geen vorst en afwisselend wél en geen sneeuw ...
Maar ze bleven er HOOPVOL in geloven: "het is Lente !!"

De afgelopen koude periode maakte ik me ernstig zorgen over de toestand van mijn bosmuisjes. Deze uiterst geinige beestjes hebben zich aan de zuidkant van mijn terras gevestigd, maar het risico dat je als bosmuis (Apodemus Sylvaticus, niet te verwarren met de veldmuis.) een winter niet overleeft is natuurlijk enorm. Wat het resultaat is van dagelijks bijvoeren valt niet altijd goed in te schatten. Sporen van muizepootjes in de sneeuw kunnen van één of meerdere beestjes zijn. Voedsel kan door de vogels opgepeuzeld zijn. Afgelopen week in de avondschemering zag ik voor het eerst sinds lang weer een bosmuisje op die typische manier over het terras huppelen. En vanmiddag om een uur of drie zat er een bij het volle licht zijn leukheid te demonstreren. Dat is dus goed nieuws. Ook voor hen is het dus lente geworden.

Over lente in Mastinland heb ik al een paar dingen verteld. Over het nieuwe Tsjechische mastín-nestje bij Tornado Erben bijvoorbeeld. Maar ook Lois Jordan heeft een nestje, en ze is er weer bere-enthousiast over. Zij niet alleen, trouwens. Maar dat is dus wel in de US ... Dichter bij huis, in Frankrijk, zit eveneens een nestje, maar daar is nauwelijks zinnige informatie over te krijgen. Eind Februari wordt een ander nestje in Frankrijk verwacht.
Dat brengt ons als vanzelf bij het onderwerp "Lente in Gado-land", want in Frankrijk is een nestje van de Cão de Gado Transmontano op komst. Of en wanneer dit bijzondere, sterk aan de mastines verwante, ras ook in Nederland zal gaan aanslaan is nu nog een vraag. Met de huidige algemene bestedingscrisis zullen er niet veel potiëntele eigenaars/fokkers/raspioniers zitten te springen om hier ten lande een eerste nestje voor te bereiden. Reden te meer om met interesse naar dit Franse nest te kijken.

Is er bij onze eigen, menselijke, diersoort al iets te merken van de Lente ?? Jazeker wel !! En wel op een manier en op een plaats waar je het wellicht het laatst zou verwachten. In het ijzige Rusland namelijk. Schijnbaar begint aldaar de psychologische lente ook al kort na de winterzonnewende. Op de verenigings-site mastin en de verenigingblog español werd al verhaald van het verschijnen van een Russisch mastín-gezelschap rondom Natasha Prudnik in Hoogstraten. Een weekje geleden is het gezelschap even in Denemarken geweest (dat zal dan wel de Frederica-"udstilling" geweest zijn). Anabel werd daar beste teef en BOB met CAC-CACIB. Er was iets met Neron de Filandon gebeurd waardoor die zonder qualificatie bleef. Enkele zaken fascineren mij hierbij: "wat bezielt mensen om met een stel volwassenen en een stel grote honden in een busje te kruipen en door winters weer het hele eind van Moskou naar een uithoek van West-Europa te rijden en daarna vlotjes weer terug ?" en: "Hoe komt het dat die mensen na afloop toch weer op zo'n aanstekelijke manier laaiend enthousiast zijn ?". We zullen het antwoord op deze vragen ooit wel eens te weten komen. Voorlopig stellen we in ieder geval vast dat voor een aantal mastineros het show-seizoen 2010 al bezig is.
--
Bosmuizelijk na-bericht dd zondag de 7de: vanochtend vroeg kon ik de gelijktijdige aanwezigheid van drie bosmuisjes op het terras vaststellen. Het is dus geen eenzame enkeling die de winter overleefd heeft.
--
Bij de foto: Trotse moeder Linda Tornado Erben bekijkt haar 12-dagen oude welpjes. De oplettende lezer weet wel dat die kleintjes op deze leeftijd groeien als kool. Ze beginnen dan voorzichtig ook steeds meer op volwassen mastines-in-het-klein te lijken.

Voorwaar, voorjaar ...

.
Lenten is come with love to towne
With blosmen and with briddes rowne
That al this blisse bringeth:
Dayeseyes in the dales,
Notes swete of nightegales-
Ech fowl song singeth.
The threstelcok him threteth o
Away is here winter wo,
When woderove springeth.
Thes fowles singeth ferly fele,
And wlitheth on here winne wele,
That al the wode ringeth.
(Anoniem. Engeland. ca 1330 AD)

We waren het er dus over eens dat het voorjaar is.
Goed, 's nachts vriest het een uurtje en, okay, af en toe sneeuwt het weer eens een beetje, maar het IS voorjaar.
De vogels zeggen het.
MAAR: ook de mastines zeggen het !
Kijk maar eens naar de foto boven: negen (9) allerleukste cachorros in Tsjechië ... geboortedatum: 13 januari 2010. Het schone nieuws kwam bij de Tornado Erben-kennel vandaan. Zie: Tornado Erben (zoals je ziet bestaat er van deze site ook een keurige Engelse versie). De moeder van het nest is Linda Tornado Erben, de vader is Aragon vom Eisingerland. Ook in deze stamboom is de halfbroer van HIJO (via Ivoire), namelijk ARAK z Kraje Sokolu terug te vinden. Maar bijvoorbeeld ook Druso de la Aljabara (Ik wil hier tzt iets vertellen over Albero de la Aljabara, die ook in Nederland een nest heeft gehad). En een paar honden waar ik geen fan van ben, maar dat is dus persoonlijk.
Voor de rest willen we onze vrienden de vogels natuurlijk niet vergeten. Ze blijven ons uiteindelijk ook trouw bijstaan. Het eerste tjiepje dat ik gisterochtend hoorde toen ik de tuindeur opendeed was van een gewone mus. Die kwam ook met de duiven en de merels ontbijten. De meeuwen waren allemaal verdwenen. Allemaal. Verder was het vogel-matig gesproken een "kale" dag, gister. Vandaag liet één van onze heggemussen zich weer zien. Ze wonen twee rijen huizen verder, maar komen doorgaans in mijn tuin het meeste fourage-werk doen. Zie ook de foto voor deze schuwe maar leuke vogelsoort.
-
(vertaling van het gedichtje: Het voorjaar is met veel vreugdevol genot in de bewoonde wereld ingetreden - Met bloesem en met vogelgezang - En deze zegeningen heeft ze meegenomen: - Madeliefjes in het veld - Het schone gezang der nachtegaal - Ieder vogeltje zingt het hoogste lied - De zanglijster laat onafgebroken zijn geluid horen - Voorbij zijn hun winterse zorgen - Wanneer de Lievevrouwebedstro in bloei gaat - Zingen deze vogels wonderlijk veel - En uiten fluitend hun welbevinden - Zodanig dat het hele bos er van gonst)

Koud hê ... ?!?

Hoewel de vogels ons dus vertellen dat het al voorjaar is, hebben we inmiddels al weer twee nachtjes vorst gehad. Gister is er nog wel een koolmees op volle snelheid door de tuin gevlogen, maar de suskewiet noch de meesjes hebben zich laten zien.
Vanochtend verscheen er maar één duif op het ontbijt en één merel. Misschien dat het andere gefliederte weggejaagd is door de meeuwen die in getale aanwezig zijn. Wat die zover landinwaards denken te vinden weet ik niet, maar vanmiddag telde ik op gegeven ogenblik dertig van hen tegelijk hier in de lucht. Een enkeling liep maar wat met een groot stuk brood (herkomst: onbekend) rond te vliegen.
Na vandaag zou het weer omslaan. Kreeg ik een paar dagen geleden te horen. Maar op dit moment heb ik eigenlijk nog maar één mededeling: KOUD, HEIN ... ?!?

PS: Het regent tenminste niet, hier in Twenthe. Da's al iets ...

Voorjaars-update

Ook afgelopen nacht vroor het weer een beetje. En heeft het symbolisch wat gesneeuwd. Aan het gedrag van de vogels is het niet te merken. Voor hen staat het blijkbaar vast: er wordt gevoorjaard !!
Vandaag zowaar een echte koolmees in de tuin. In zijn eentje. Het verschil met het groepje fliedertjieps van gister is toch wel heel erg duidelijk. Er wordt gezegd dat het pimpelmeesjes zouden kunnen zijn geweest. Ik ben daar vooralsnog niet van overtuigd. Ze lieten zich overigens niet zien vandaag. Ik voel me wel een beetje beledigd omdat mijn klimop-muur blijkbaar niet interessant genoeg is ... Het is mogelijk dat vandaag een suskewiet zich (weer?) liet zien vlakbij. Helemaal zeker is het niet. Ik zou het erg leuk vinden als die wel bleef.
--
Bij de photografie. De oude Haagse wijsgeren spraken reeds: "Wie nog nooit een suskewiet in zijn tuin heeft gehad, heeft niet echt geleefd". Eentje als deze zit misschien weer bij ons huizenblok.

Hebban olla vogala nestas bigunnan (etc) ...

Afgelopen nacht heeft het nog gevroren. Vandaag lag er nog ijs op de sloten. Metereologen en andere deskundigen zeggen ons rekening te houden met eventueel nog een pittige koudegolf. Vóór eind Maart zouden we nog tenminste twee keer sneeuw kunnen krijgen. Zelfs voor de optimisten geen reden om over méér te spreken dan een aangename na-winter. Maar toch ...
Maar toch is het voorjaar al aan de gang. Weldegelijk.
Ik weet dat van de ECHTE experts. Vanochtend toen ik de eerste blik naar buiten wierp ving ik met die ene blik drie verschillende soorten vogels op. Naast de gebruikelijke duiven die zaten te wachten op mijn strooivoer en de merels die wat minder afWACHTEND bezig waren, waren er enkele kleine flieders van een mij half-bekende soort hyperactief bezig in de klimop-muur die om mijn tuin staat. Niet groter dan een mus, half in het lichtgeel-half in een grijsachtige kleur blauw uitgevoerd. Ik kwam ze in het westen regelmatig tegen en hier dan weer, maar ik heb nog steeds niet uitgevogeld welke soort het nu eigenlijk is. Een grotere ondersoort van de koolmees misschien ? Zonder dat zwart-witte vogelgezichtje ? Waar het echter om gaat: zowel de duiven, de merels als de half-gele fliedertjieps hadden het blijkbaar in hun kop. Ze waren duidelijk anders dan gister. Het moet dus het voorjaar zijn. Kan niet anders. Zij leven vierentwintig uur op vierentwintig buiten; ZIJ kunnen het dus weten ...
De middeleeuwse versregel vertelt ons dat alle vogeltjes al aan hun nestje zijn begonnen (vandaar de titel van dit paragraafje), zijn die halfgelen hier ook al mee aan de slag ?? Neen, nog niet. Ze zijn zelfs nog niet opgesplitst in paartjes; het gaat om kleine groepjes die al wel de nest-mogelijkheden aan het verkennen zijn.
Maar er heerst dus een geanimeerd en ondernemend sfeertje bij het dierenleven in de outdoor-wereld.

Hoe zit dat in het Mastín-wereldje ??
Daar wordt ook al een nestje gebouwd. Het is nog niet af (het zal nooit helemaal àf zijn), maar de eerste takjes zijn al in elkaar geschoven:
Rafeiro do Alentejo
Mastín del Pirineos
Mastín Español
Terwijl er ook in het zuiden van ons taalgebied een Mastín-website op ontluiken staat: La Cancíon del Siglo
En vergeet natuurlijk de veteranen onder de Nederlandse sites niet:
Mostinaragoleon
Mastindelospirineos
Plus de verenigingsblog:
verenigingsblog