We zijn er bijna ... !

*
Als je de precieze datum al niet zou weten waarop het allemaal moet gaan gebeuren, dan kan je toch aan een aantal dingen al merken dat het moment van de verkiezingen héél dicht bij moet zijn: bijvoorbeeld aan het feit dat de opiniepeilingen naar elkaar toe kruipen.
Er heten tijden te zijn geweest waarin men met opinie-peilingen werkelijk wilde achterhalen wat de kiezer zoal dacht en van plan was, maar al heel gauw ging men die "peilingen" gebruiken om het gedrag van de kiezer juist te beïnvloeden. Terwijl men ook de "verslaggeving over"/ "resultaten van" die peilingen graag gebruikt om politici, partijen etc. te beïnvloeden.
Maakt allemaal niet zoveel uit als je weet dat de officiële verkiezingsuitslagen ook regelmatig bloot staan aan gesjoemel. Zij het niet altijd in diezelfde mate.

Als illustratie van vooral de eerste stelling (het beïnvloeden van de kiezers) konden we de afgelopen dagen vaststellen:
De verkiezingsuitslagen zijn weer es de inzet van de verkiezingen. Het gaat niet om "politieke punten", om accenten of algemene lijnen van beleid, neen, we zouden o.a. weer "strategisch" moeten gaan stemmen. Neem gerust de tijd om deze stelling even te laten bezinken.

Het gevolg daarvan is o.a. dat de strijd ineens lijkt te gaan om de vraag wie de grootste partij wordt: die rare PvdA of die rare extreem-rechtse service-club VVD.
"toevallig" twee partijen die Europa zeer welgenegen zijn. Hmmm ... En dat terwijl de ruimte voor politiek beleid juist afhangt van de mate waarin Nederland zich van Europa, Europese regelgeving en meer van dergelijke perfide flauwekul kan loswringen ...

Partijen zoals de pipolistische, correctie, populistische PVV en de meer pragmatisch/ semi-populistische SP met hun kritische houding tegenover "Europa" worden nu als kies-alternatieven gemarginaliseerd in peilingen en het politieke spel.

Het zou dus om gaan wat de grootste partij wordt. Hmmm ... beetje vreemd, want in Nederland regeren altijd coalities. En dat zal ook na de 15de nog het geval zijn.

En, helaas, dat is toch een puntje dat niet-leiderspersoonlijkheid Samsom heeft laten liggen voor niet-leiderspersoonlijkheid Ruttekijn: Samsom heeft al heel vroeg te kennen gegeven dat "de grootste partij de premier levert". En: als de PvdA niet de grootste wordt, dat hij dus geen premier wenst te worden. Ook mummelde hij iets over de leider van de partij zit in de tweede kamer. Wel, wat dat laatste betreft: als premier wordt je inderdaad geacht niet op de eerste plaats je eigen partij te vertegenwoordigen, maar wel de hele bevolking.

De grootste partij zou dus de premier moeten leveren. Eh ... waar staat dat ?? En hoe zat dat dan met -het schiet mij als eerste te binnen- premier Biesheuvel toentertijd ? Geen onbelangrijk voorbeeld overigens - kom ik straks nog op.

De grootste partij zou dus de premier moeten leveren. Was dat niet een gewoonte (maar geen dwingende regel !!) uit de tijd dat de koningin achter de schermen nog aan de touwtjes trok, Diederik ?? Samsom wil het dus allemaal weer aan de konigin overlaten ... Als er de laatste tijd -dankzij of ondanks Ruttekijn- iets gebeurd is aan zinnige vernieuwing dan is het wel een aanzet tot het begin van het voorzichtig terugdringen van de macht van de koningin. Maar dat is dus niet naar de zin van onze krachtfiguur Samsom.

En onze eigen rol hierin ? ['Onze' overigens tussen aanhalingtekens omdat ik me natuurlijk van alles distantiëer]
Maar wat jullie rol in dit alles dus is, laat zich goed illustreren met deze buitenlandse cartoon

Tiens, me dunkt dat deze afbeelding geen nadere duiding behoeft.
Zelfs geen discrete verwijzing naar "het Premiers-dedat".

Ik begon dus met te zeuren over de manipulatie door en van opiniepeilingen -waar ik urenlang over zou kunnen vertellen- maar natuurlijk zijn die opinie-peilers niet de enigen die de boel vernaggelen. Wat dacht je bijvoorbeeld van de vele commentatoren in couranten, op radio en televisie ? Die lopen ook niet alleen maar objectieve feiten op te lepelen. Of wat dacht je van bloggers ? Die lullen er ook maar wat op los in de hoop op een klein beetje (indirecte) invloed. Hmmm ...
Laat dat dan de les zijn van vandaag: let niet alleen op wat gezegd en geschreven wordt, maar vooral ook op wat er angstvallig verzwegen wordt ... :- ((

PS Ik zou nog terugkomen op de demissionaire regeer-periode van het kabinet Biesheuvel, het demissionair doorregeren van de vorige Belgische federale regering en de ambitie van Mark om zijn vier jaar regerenderwijs vol te maken - ook al is het maar demissionair ...
Wel, misschien morgen. Of anders maar een ander keertje.

PS 2 Graag had ik vandaag nog even lekker tekeer gegaan tegen de politieke kringloop-zeepbel Glijmiddel 66 [je weet wel: dat groepje dat barstensvol zit met van die smerige homo's] en de (très) petit bourgeoises van Groen Links, maar ik heb in toenemende mate last van het hack-programma dat door onbekenden op dit onschuldige blog is losgelaten [ik ben benieuwd of dat na woensdag ineens verdwijnt ...]. Ook wat dat betreft: misschien een ander keertje ...

Bespiegelingen rondom een Zwarte Bladzijde

Onderwerp: de toestand is hopeloos, doch dat is alleen maar de toestand

Gister kwam laat op de dag dan de onheilstijding waar we ons al een tijdje op hadden kunnen voorbereiden: het nieuwe, extreem-rechtse, kabinet is in kannen en kruiken. Onder voorbehoud van een paar formaliteiten.
Met voorlopig niets zinnigers om over te praten, moeten we dus maar even wat filosoferen over de naam die we aan dit doodgeboren kindje gaan geven. Er zijn al enkele suggesties gedaan. Niet allemaal even levensvatbaar. Gezien de manier waarop op gegeven moment werd aangestuurd op een rechts-extremistisch minderheidskabinet zouden we misschien moeten spreken van "het kabinet Lubbers-Wilders". Maar deze onfrisse verzameling reactionairen zou natuurlijk ook "het Dekzwabber-kabinet" of "het Blondschimmel-kabinet" genoemd mogen worden. Naar de figuur die aan de touwtjes trekt. Maar we zouden het om die reden dus ook "het marionetten-kabinet" of "het stromannen-kabinet" kunnen noemen. Naar de twee hoofd-marionetten is ook "het kabinet Oetlul-Lulhannes" het overwegen waard.
Naar de primus inter marionetten-pares eventueel ook "het kabinet Melkmuil" of "het Kabinet Jochie I", waarbij ik wel fanatiek zit af te kloppen dat er ooit een Jochie II zou komen ... Ikzelf voel ook wel iets voor "het kabinet COC I", hoewel dat niet door iedereen gevat zal worden. Onder het aloude motto "houd het simpel; slaag met vlag en wimpel" kunnen we ons ook gewoon tot "het Rariteiten-kabinet" beperken.
We zijn dus echt niet gezegend met wat gaat komen. Maar kan eea misschien gerelativeerd worden ?? Want we hebben nogal wat rechtse kabinetten gehad de laatste decennia. Ooit hadden we een periode-Lubbers die geheel en al in het teken stond van Stagnatie en Gemiste Kansen. Daarna kwam de minstens even rechtse W.Kok die ons door een periode van Regelrechte Achteruitgang voerde. En om de drievuldige ramp voorlopig af te ronden zuchtten we nog een paar jaar onder JP Balckeneickel in het kader van de geregisseerde Wanorde en Chaos. Maar klaarblijkelijk zijn we dus nog niet voldoende afgestraft. Er is wel gesuggereerd dat deze verwilderde toestand waarbij ultra-rechts en extreem-rechts samenpakken in het landsbestuur de straf is die we allemaal moeten ondergaan voor de manier waarop machts- en media-elites toentertijd zijn omgegaan met het fenomeen Fortuyn.
Het zal dan wel.
Maar voorlopig zitten we er dan toch mee.
Zijn er lichtpuntjes ? Mogen we gaan hopen op een uiteenvallen
-binnen een paar jaar-van deze bende onder invloed van opiniepeilingen, verkiezingsresultaten en andere (voornamelijk psychologische) spanningen ? Op een "reconstructie" van het kabinet waarbij dan tegelijk de gedoogsteun van nu slim wordt ingewisseld voor een gedoogsteun vanuit meer centrum-politieke middens ?? In het verleden hebben we ons wel vaker fantaserenderwijs lekker zitten maken ... Mijn advies: maak jezelf niet lekker met dit soort scenario's, dat scheelt je dan weer een desillusie.
We zullen het allemaal lijdzaam moeten ondergaan; we moeten het uitzweten. Met een beetje hulp van boven moet dat te doen zijn.

Deze foto kwam ik vandeweek toevallig -of misschien helemaal niet zo toevallig ?- tegen op het net. Het is een afbeelding van Santa Macarena, ook genoemd OLV van Smarten.

Goede, maar ook Slechte berichten uit de buitenwereld.

Plus: het late GELIJK van mijn vriend Yves Leterme


Tot voorspelbaar leedwezen van enkele van mijn lezers heb ik weer een excuus (al sinds een paar dagen) om over politiek te schrijven. Al zal ik proberen niet te lang bij de onderwerpen stil te blijven staan.
Eerst het goede nieuws: gister is dus de formatie van een extreem-rechts kabinet in Nederland in elkaar gestuikt. Prima. De alternatieven -ik had het eerder al aangegeven- zijn niet erg veel beter, maar desondanks wel beter.
Het slechte nieuws: eergister/ gister heeft mijn vriend di Rupo zijn ("pre")formatie-poging moeten opgeven. Dat is erg jammer. Voor la Belgique, voor de domme Walen, voor de nog dommere Vlamingen, voor die eigenaardige Brusselaars ... ook een beetje voor hem zelf. Slechts één lichtpuntje: het is op deze manier ondubbelzinnig aangetoond dat het min of meer mislukken van de voorzichtige staatshervorming en regeringsformatie(s) zoals ze door Yves Leterme zijn geprobeerd, maar uiteindelijk niet gepakt hebben, niet heeft gelegen aan incompetentie of mankerende motivatie zijnerzijds. In tegendeel. Nu weet ik dat hij er niet op zit te wachten om op deze manier alsnog aan zijn "eerherstel" en "gelijk" te komen, maar het zou toch beter eens opgemerkt worden. En benadrukt: het was het onvoorwaardelijke "Non" vanuit welbepaalde Franstalige kringen (Blijkbaar niet rondom di Rupo [al moesten ook daar enkelen tijdens het "opbieden" wel even van zich laten horen], maar voornamelijk wél rondom CHD-kopstukken. Kopstukken die eerder al hun CDH "verlost" hadden van hun Katholieke erfenis en nu dan België -en daarmee hun eigen Waalse deelstaatje- hebben verlost van een toekomst met perspectief ...) dat de doos van Pandora wagenwijd open heeft gezet.
Interessant is het om af en toe de overeenkomsten en verschillen tussen het politieke gebeuren in België en Nederland te bekijken. De overeenkomsten worden vaak ingegeven door oppervlakkige waarnemingen.
Voorbeeld: de mislukte formatie in Nederland werd "geleid" (die aanhalingstekens zijn nodig, want het échte leiden gebeurd natuurlijk altijd door echte leiders) door Ivo Opstelten. Een figuur die in zijn hele leven nog nooit op eigen kracht wat voor prestatie dan ook heeft geleverd. En die zou dan ineens voldoende bekwaam zijn om een kabinet in elkaar te knutselen ?! Mijn oprechte tip voor hem: ga eerst maar eens op eigen kracht een andere kapper zoeken, want DIT is echt geen porum !! Net zomin als de rest van je uiterlijk. Maar nu dus die overeenkomst. Om goede redenen en vooral: wijs geworden door slechte ervaringen bij vorige staatshervormingen en regeringsformaties heeft men er deze keer in België meteen voor gekozen veel achter gesloten deuren en op "geheime" locaties aan het werk te gaan. En waar kwam Opstelten direct mee aanzetten toen hij formateur mocht worden ... ?!
[Key-line: terug naar de achterkamertjes-politiek.]
Ander voorbeeld: zondag de 29ste bood mijn vriend di Rupo de koning voor de eerste keer zijn ontslag aan als preformateur. De koning weigerde, maar deed tegelijkertijd een aantal stappen waar ik niet als enige de voorzichtige conclusie uit trok dat hij bezig was een ondergrondje te leggen voor "de staatsgreep van Albert" [waarbij het me onmogelijk lijkt dat zo'n staatsgreep tot stand zou kunnen komen zonder toestemming van onderkoning di Rupo]. Deze benaming dus als analogie met "de staatsgreep van Beatrix". Je weet wel: die keer dat ze nitwit en slapjanus W.Kok de opdracht gaf alvast een regeeraccoord te schrijven voor een kabinet dat op voldoende steun van de tweede kamer kon rekenen. Schoorvoetend moest de VVD toen wel mee doen met het perfide paarse kabinet dat toen van de grond kwam ...
EN WAAR KWAM JOCHIE RUTTE GISTER MEE AF ... ?!?
De staatsgreep van Albert is vooralsnog niet doorgegaan, en de idee dat Beatrix stuntelaar Mark (overtypische homo-voornaam overigens) Rutte de opdracht zou geven zo'n ontwerp-regeeraccoord te schrijven is zeer onwaarschijnlijk. Als republikein doet het me pijn om toe te geven, maar: ZO dom is Beatrix ECHT niet !!
Overigens: het volkomen inhoudsloze en waarden-loze "Paars aan de macht" in Nederland was op gegeven moment ook de voornaamste ontstaansprikkel om federaal België in een Paars moeras te herscheppen.
Als voorbereiding op een voorbeeld van een interessant verschil kan ik de volgende oude koe nog uit de sloot halen: Toen de opgepimpte eicel Jan-Peter voor de eerste keer (wat lijkt het al weer lang geleden, hein ?!) premier mocht worden was zijn eerste internationale daad een bezoek brengen aan de Belgische federale regering. Het moet nogal wat moeite hebben gekost om hem uit te leggen dat hij daarmee meteen zijn eerste internationale bok had geschoten, omdat hij daarmee de Vlaamse regering volledig gepasseerd en dus geminimaliseerd had. Maar dat heeft hij dan toch in ieder geval veelvuldig goed gemaakt in die paar jaren daarna. Wat meestal niet meer opleverde dan een verplicht nummertje. Maar hij heeft dus een aantal keren op de foto mogen staan met o.a. premier Leterme, waarbij obligate uitspraken over de Christen-democratische traditie en dergelijke dingen meer de wereld in werden gestuurd. Dat was wel leuk op bijvoorbeeld het punt waar premier Jan-Peter "poen moet je doen" Balkeneickel koos voor dezelfde heilloze methode als de Paarse premier Verhofstadt (= "kapitalisatie" van het pensioen-stelsel) en dat dan in tegenstelling tot de CD&V van Leterme die een meer sociale en realistische oplossing voor het probleem van de vergrijzing voorstond/ voorstaat. Weining expertise- en andere uitwisseling dus in die Christen-democratische familie ... :-) . De duidelijke overeenkomst hier tussen België en Nederland: in beide gevallen is het heel hard uit de klauw aan het lopen met de pensioenen en de vergrijzing.
Over de zgn. oplossingen-machine Guy "le-Nonpareil" Verhofstadt kwam deze week nog iets tevoorschijn in de categorie "gefundenes fressen". Voor hen die het nog niet in de krant hadden gelezen: in de memoires van Tony Blair staat een vermakelijke anecdote over een top van de G-8 in 2001. George W. "Baby Bush" Bush stond een tijdje het onzinnige geleuter van Guy Verhofstadt (daar aanwezig als voorzitter van de EU) aan te horen om daarna voorzichtig aan Blair te vragen "wie is die rare kwant ?" ...
Kijk (!),dat is nou es een anecdote waar ik van kan smullen. Dat er ZO nog vele mogen volgen !!
Ik ga hier geen voorspellingen doen [Daar vraag ik tegenwoordig geld voor. Zwart, natuurlijk]. Ik hoop wél dat Elio di Rupo op korte termijn met een oplossing komt voor het meerkoppige probleem waar hij nu mee af te rekenen heeft en voor de a.s. Nederlandse regering hoop ik alleen maar dat het IETS wordt, al kan het nooit veel zijn.
--
Bij de foto: drie maal raden van wie dit strikje is ...
--
Oplossing van het raadseltje: het is van Elio "Il reviendra" di Rupo.

Sans Mastines

Wederom een blogberichtje waar geen enkele mastín in voorkomt. De zoveelste op rij. En dat dan voor een internet-logboek dat oorspronkelijk en primair opgezet is om de geïnteresseerde lezer te informeren over de Spaanse berghonden in het bijzonder en honden in het algemeen. Nu mag ik als verzachtende term aanvoeren dat er sinds het opstarten van dit blog een Nederlandse website (plus bijbehorend weblog) over de Spaanse (en Portugese) berghonden in het leven is geroepen met dezelfde taak en in de marge waarvan ik ook een klein rolletje meespeel.
Maar dit berichtje gaat dus niet over de beste vriend en natuurlijke bondgenoot van de beschaafde mens, doch over een andere fascinerende diersoort: de muis. Meer in het bijzonder de bosmuis. Zondagnacht -dus de nacht van zondag de 18de op maandag de 19de- sliep ik eens met de tuindeur dicht. Want het was toch wel frisjes geworden en alleen het raam open zou voldoende moeten zijn. Maar met het sluiten van de deur bleek ik ook een tuinmuisje dat des avonds even gezellig binnen was komen buurten te hebben ingesloten. En een KABAAL dat één zo'n muizebeestje kan maken terwijl hij/zij springenderwijs en klauterenderwijs op zoek is naar een uitgang !! Ik kon er werkelijk niet door slapen. Dus er uit en een lichtje ontstoken. Ja, daar liep het arme beestje al op volle snelheid door de woonkamer te zigzaggen ! Op een slimme manier het diertje van de verlichte woonkamer naar de donkere keuken met de geopende deur gestuurd. Kostte een minuutje of twintig, maar daarna was het huis weer muis-vrij. Denk ik. Moraal van dit verhaal: stel je gastvrij op in het leven, maar zorg wel dat je gasten tijdig het toneel verlaten. (En nu hoop ik maar dat de adepten van die ene geblondeerde dekzwabber met dat nagemaakte Limburgse accent dit niet lezen, en zeker niet dat ze het te ruim opvatten ...)
Op de genoemde zondag kwam ik ook nog de schattige eendjes tegen die op de onderste foto's staan. Zie je daar (de achterkant van) dat bordje dat aangeeft dat het er strict éénrichtingverkeer is ? Een minuut nadat die kleine kuikentjes daar liepen reed daar uiteraard weer zo'n vervelende kut-tukker precies tegen de rijrichting in. De beestjes hebben het gelukkig overleefd. En hij dus ook.
Ik heb zo lang moeten wachten op een goede gelegenheid om de ganze-kuikens te filmen of te fotograferen [probleem: lichtinval], dat ik al weer vergeten ben waarom ik dat eigenlijk wilde. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat de ze niet voorjaars-geel of Haags-geel zijn, maar -als ze heel jong zijn [en deze zijn al weer zo oud dat ze al gewoon wit zijn]- vaal-geel. Of vuil-geel. Kies maar.

Eendekuikentjes zijn dat vaak wel, maar uiteraard de door mij gefotografeerde eendjes weer niet. Die waren iets van gebroken wit ipv voorjaars-geel ... :-(
De samenhang van dit alles ?? Nihil.
De relevantie ervan ? Dat is aan de lezer om uit te zoeken.

Peutertje Pech en de Politiek.

Ik weet het: het wordt niet gewaardeerd als ik in dit weblog over politiek schrijf. Daarom zal ik niet te lang blijven door-eikelen over politiek, perceptie, imago, "waarden en normen" (je-weet-wel: "Omdat Balkeneickel niet aan de norm voldoet, is Jan-Peter van nul en gene waarde") en aanverwante artikelen.

Nu heb ik me al een paar maanden afgevraagd of ik dan liever toch niet op de valreep een weblog of een speciaal website-je met de diverse JP Balkeneinde-moppen en anecdotes moet gaan vullen. Hoewel, moppen ... (?). Vergelijk het met die zgn Belgen-moppen. Van al die grappige verhaalkes zijn er maar twee verzonnen; al de rest komt rechtstreeks en onbewerkt uit de rauwe realiteit ... Maar ik heb het dus niet gedaan, en hopelijk krijg ik geen spijt van het feit dat ik me op de achtergrond gehouden hebt. De lezers zullen het dus oa zonder dat interessante en vermakelijke verhaal moeten doen over die ene ontmoeting van "Baby Blue Eyes" Balkeneinde en diens grote idool George W. "Baby Bush" Bush. Jammer, maar helaas ... !

Maar laat ik bij het begin beginnen. Vanochtend bestond mijn eerste gang er uit naar het plaatselijke stemlokaal heen en terug te lopen en aldaar mijn stem achter te laten. Daarmee heb ik dan mijn politieke burgerplicht gedaan, maar niet veel meer dan dat. Afgezien daarvan heb ik dit jaar aan slechts één persoon een lijstje met "veilige" en "onveilige" partijen om op te stemmen gegeven. En ik heb één enkele vriendin overtuigd om niet op dat rare glijmiddel-66 te stemmen, maar op een veel minder glibberige partij. Ik heb daarbij zelfs haar voorkeursstem sterk beïnvloed. Dat was overigens niet mijn eigen voorkeursstem; ik heb gewoon op de lijsttrekker gestemd.

Het was dus al vòòr vandaag duidelijk dat we eindelijk verlost zouden gaan worden van Jan-Peter "Eigen Verantwoordelijkheid" Balkeneinde en zijn reactionaire rabauwen (waaronder in de eerste plaats natuurlijk die extreem schadelijke Donner). Werd hoog tijd. Heel hoog tijd. Het was ook al duidelijk dat hetgeen we ervoor terug zouden gaan krijgen niet zo erg veel beter zou worden. De enige vraag die zou overblijven was/is: wordt het de vaderlijke Cohen of de kleurloze kwal Rutte ?? Anders gezegd: neo-liberalisme met een sociaal sausje of neo-liberalisme met een anti-sociaal (=liberaal) sausje :-(

Wat ook al duidelijk was/ nog steeds is, is het feit dat de beïn- vloeding middels sterk geredigeerde "opinie-peilingen" en een beetje stembus-fraude hier en daar inmiddels een geaccepteerd en algemeen verschijnsel is in onze parlementaire "democratie". Jaja ... Dat het deze keer ten koste gaat van de eerder al genoemde geblondeerde dekzwabber is in mijn bescheiden opinie geen verzachtende omstandigheid.
Dit doet me weer denken aan de kiesfraude die we af en toe in het Belgenland tegenkomen. Vooral aan die ene keer dat de Vlaamse partij N-VA dankzij deze vorm van zéér doorzichtige fraude officiëel onder de kiesdrempel bleef ... En die zielige sukkels lieten dat zelf nog gedwee toe ook !! Dezelfde partij zou nu, een verkiezing of twee verder, ineens 25% van de Vlaamse stemmen gaan behalen. Hihi ..., al was het 52%, die kneusjes (met name die koddige dikkerd Bart de Wever) weten toch niet wat ze daar mee zouden moeten aanvangen.
En omdat we dan toch in België zijn, kunnen we meteen dat onderwerp van die "perceptie en imago" even beetpakken. En de link leggen van Jan-Peter Balkeneicel naar Karel Dillen. Dat Karel Dillen (ooit de voorzitter-voor-het-leven van het Vlaams Blok) een volslagen politieke platworm was zonder enige noemens- waardige vorm van hersenactiviteit, is door zijn spin-doctors goed op de achtergrond gehouden dankzij die geniale vondst van die rare bril. Tot ver na zijn dood werd Dillen nog vereenzelvigd met alleen maar zijn door die bril gedomineerde rare uiterlijk. Hoe dat met JPB zat ?? Ach, vanaf het begin werd hij een school- jongetje genoemd en met Harry Potter, of met Peutertje Pech vergeleken. Om met dat laatste te beginnen: Peutertje Pech BEDOELDE het altijd goed (zo heb ik me laten vertellen), maar het liep telkens niet helemaal af zoals verhoopt. Natuurlijk past dat niet bij Balkeneikel. Je had je nooit op dat onnozele uiterlijk en wereldvreemde ge(b)rabbel mogen verkijken, beste lezer. Het is altijd een reactionair ventje geweest. Niks geen goede bedoel- ingen. Een waarschuwing voor de volgende keer misschien ?? Kijk verder dan de "mannetjesmakers" van het Binnenhof en omstreken je willen toelaten. Nog zoiets: sommige van zijn partijgangers beschreven hem graag als zijnde "naturel". Wel, niets naturels aan deze toch wel vreemde, half-houterige/ half-onhandige figuur en zijn ingestudeerde pose. Eerder -zoals ik verleden keer reeds schreef- iets tegennatuurlijks. Zoals bij gereformeerden te doen gebruikelijk.
Zo goed als zeker zijn we dus in ieder geval al van JPB af. Maar let op: het gereformeerd gevaar is nog lang niet gekeerd en geweken !! Blijft waakzaam, beste vrienden !
Bovendien: wat we er voor in de plaats krijgen is evenmin ideaal. Beslist niet wat dit onbeduidende land nodig heeft om ooit nog eens iets te kunnen worden ...

Zo, en nu ben ik voor een hele tijd uit-gepolitiekt ...
--
Bij de foto's: nadat ik me al veel te lang heb ingehouden dan nu een leuke verzameling eikels en een schattig eekhoorntje. Afkomstig van Franse internet-sites, zoals de Facebook-pagina "Soutenons Scratch pour ... "

Natuur en Cultuur, deel I

Mijn laatste blogje is niet overal even goed gevallen.
Mij wordt o.a. aangewreven dat ik over de hoofden van de goedbedoelende blog-lezers (alle twee) een afrekening pleegde met de genoemde "lieden van allerlei slag" ...

Ook werd er opgemerkt dat ik beweer me een politieke uitspraak te permitteren, maar niet verder kom dan het uitspreken van een vage stemintentie.

Daarenboven zou ik op slinkse wijze -via een Argentijnse omweg- bezig zijn het Nederlandse Koningshuis (en dus de ganse Christelijke Wereldbeschaving !!) aan te vallen.

Maar vooral wordt mij kwalijk genomen dat ik de handsbal van Negende Wereldwonder Maradona ten onrechte heb gekwalificeerd als "de hand van God en het hoofd van Maradona", terwijl iedereen weet dat het precies omgekeerd is ...

En dit alles overgoten met een enigzins anti-Engels sausje.

Dat mag dan allemaal wel waar zijn, doch het was weer zoiets dwangmatigs. Ik kon me er niet tegen verzetten. Ik ben ook maar menselijk.

Ook kreeg ik krachtig op het hart gedrukt dat ik me in de toekomst toch vooral maar weer met verhandelingen over de natuur en de (Haagse) cultuur moest bezig houden. En dan bij voorkeur over Mastines moest schrijven.

Begin ik dan maar eerst eens over de prachtige natuur. Al een paar dagen geleden hing er op meerdere plaatsen in de wijk de lekkere lucht van (ongevaarlijk !) voorjaarschimmel. Dat zit dan blijkbaar ergens in de grond. Denk ik. Het doet heel erg sterk denken aan de best wel aangename odeur van paddestoelen voordat je ze in de koekepan schuift. Mmmm ... !
Voorts ontwaarde ik gister een heel flinke huisjesslak (lengte huisje groter dan twee à drie volwassen mannenvingers breed zijn) die de plastic tuingieter had beklommen. Waarom ? Onbekend. Waar 'ie vandaan kwam ? Onbekend, maar waar er één is, volgen er meer ... Een middelgroot huisjesslakje zat al op de schuurdeur.
Maandag kreeg ik bij het vroege daglicht nog een bosmuisje te zien. Niet overdreven groot, maar het deed zich dus als enige (nog) te goed aan de overgebleven voedzame korreltjes. De reeds genoemde paardebloemen schieten nu echt met tientallen uit de grond.
Vanochtend op de boswandeling 6 of 8 reeën (enkelen waren zich aan het verplaatsen) tegengekomen. De meeste daarvan stonden vreedzaam gras te eten. Twee liep ik afzonderlijk van elkaar op slechts korte afstand (meter of vier) voorbij.
Over die vervelende lammetjes die al enkele weken in de wei lopen zeg ik lekker niets.
Wat de suskewiet en zijn suskewita betreft: die laten zich de hele dag door opmerken op het terras om lekkere zaadjes te eten. Hun nest zit echt heel erg dichtbij (maar ik heb het nog niet gezien). Daar gaan we nog veel jong geluk mee beleven dit seizoen !
Maar ook minder goed nieuws: op tweede Paasdag was een merelvrouwtje hard bezig een nest verder te bouwen dat ooit door de pimpelmeesjes was begonnen. Helaas kwam ze er te laat achter dat de plaats (in de klimop, bij de ingang van de tuin en de schuur, waar het doorgaans druk en vol herrie is) die ze had uitgekozen niet geschikt is (foto volgt). Ze zitten nu ergens in een dakgoot.
Het allerinteressantste dat de plaatselijke natuur de afgelopen dagen te bieden had, geschiedde overigens vanochtend: de vrouwtjes-heggemus (die ik hoognodig eens op de gevoelige plaat moet zetten) liep zéér imposant te doen naar de andere musjes en vogeltjes die "haar" zaadjes kwamen oppeuzelen op "haar" terras. Met wijd opengespreide vleugeltjes en wijduiteengespreide staartveders liep ze (en het is weldegelijk een zij) snelle en vervaarlijke beweginkjes te maken en aldoende de rivalen weg te jagen. Misschien heeft ze ergens een (al of niet uitgekomen) eitje dat extra voedsel-zekerheid verlangd ... ?? Spannende en opwindende gebeurtenissen ... En je hoeft er niet eens je TV voor aan te zetten !

Politiek en Mastinisme

"Wat hebben honden en politiek dan met elkaar te maken ?" vraagt de lezer zich wellicht af. Nou, volgens mij niet zo erg veel . De mopshond zou met terugwerkende kracht als symbool zijn aangedragen van een politieke familie uit het Duitse Nassau/ Dillenburg. Al tijdens het (politieke) leven van Kaiser Wilhelm was de gladharige dachshund een symbool van zijn regime. Hmm ... allemaal van die "adellijke" geschlachten ... Toen ergens in de jaren negentig Kenneth Baker [een eng rechts mannetje, maar een fantastische "platform speaker"] nog de propaganda-chef van de Engelse Tories was werd de Engelse Mastiff wel gebruikt als een symbool voor het Engeland onder haar van Thatcher: zoals het ras der Old English Mastiffs na de oorlog met veel pijn en moeite uit de dood was opgestaan, zo zou de UK ook uit de dood zijn opgestaan na "jarenlang links wanbeleid". Van enige claim op de Mastín Español door welke politieke stroming dan ook is mij niets bekend, ook al is de "Mastin de Leon" dan wel weer tot nationaal ras van Leon verklaard. Iets vergelijkbaars heeft ook de Mastín de los Pirineos beleefd. De mijnheer die in de afbeelding een beetje sikkeneurig met chagrijnige neiginkjes een uitwisseling heeft met OLH wordt via zijn eerste vrouw wel in verband gebracht met schattige middenslag poedeltjes. Ook zijn er heel wat politici die zich gedragen als de schoothondjes van andere ("Grote") politici. Maar verder ?? Ik zou het verder niet weten, hoor, hoe je politiek en hondenliefhebberij met elkaar in verband moet brengen.

Waarom ik er dan toch (zelf) over begin ?? Ach, om het contro- versiële karakter van je blog wat in de verf te zetten is politiek natuurlijk een gegarandeerde formule. Bovendien is me gebleken dat dit blog niet alleen wordt bezocht door mensen die iets met Mastines, hondenliefhebberij in het algemeen of met de Haagse Beschaving hebben, doch onderhand door lieden van allerlei slag.
Een zijstapje moet mogen. Trouwens, in een land waar zelfs een geblondeerde dekzwabber met een nagemaakt Limburgs accent, een zielige vertegenwoordiger van het betweters-gilde, zich als Redder des Vaderlands mag presenteren, kan mij een politieke uitspraak toch niet ontzegd worden ?? Nu weet ik weliswaar zo vlug geen politieke uitspraak, ...of het zou moeten zijn dat voor mij al lang vaststaat dat ik bij de komende verkiezingen zowaar weer eens "Links" (feitelijk een grote partij die meer burgerlijk is dan echt-links) ga stemmen. Tiens, feitelijk heb ik geen keus. Netjes Nationalistisch of Keurig Katholiek stemmen is in Nederland sowieso onmogelijk. Blijft dit dus over.
--
Bij de afbeelding: In het kader van de politieke ontwikkelingshulp is deze van Elio Guzman Rassol afkomstige Argentijnse prent geplaatst. De inspiratie lijkt uit de Sixtijnse Kapel afkomstig te zijn. Heb je overigens al gezien wat OnzeLieveHeer daar op zijn steek heeft staan ? Doet me ineens weer denken aan die zgn "handsbal" (1986) van Maradona (in werkelijkheid het hoofd van Maradona en de Hand van God). Zal toch geen toeval zijn, zeker ?!