Enkele dagen geleden kwam de tekst van de nieuwsjaarstoespraak van de President van de Dutch Kennelclub, Gerard Jipping, beschikbaar op het net (zie: (t)oespraak )
Een alles bijelkaar nogal gezapige tekst, maar uit die gezapigheid an sich kan geen enkele negatieve of positieve conclusie worden getrokken.
Let overigens eens op dat aangevinkte punt "we komen tot een goede afronding van de werkzaamheden van de taskforce rasverenigingen (...)". De President doet hier een voorspelling waarvan nog maar moet worden bekeken of er iets van in huis gaat komen. Het kon wel eens de kluif worden waarop hij zijn prothese stuk gaat bijten.
Hoe het punt "De werkzaamheden van de werkgroep Fokkerij en Gezondheid (...)" moeten worden opgevat is me niet echt duidelijk. Is het een voorspelling ? Is het een belofte ? Een intentie ? Het is wel erg optimistisch. Volgend jaar eens kijken wat er van terecht is gekomen ...
Het aangestipte onderwerp "DNA" vind ik zodanig gevaarlijk dat ik er niet verder op in durf te gaan ... Nog niet ...
Aan het einde van zijn verhaaltje heeft President Jipping nog een woordje over het televisie-programma "Zembla" (heb ik het in dit blog al eens over gehad). Niet meer dan een enkel woordje. Want het bedoelde programma bleek bij lange na niet het tweede
"Pedigree Dogs Exposed" te zijn zoals wel werd gevreesd. Hiermee is meteen de gezapigheid van deze toespraak verklaard: de situatie wordt in het geheel niet als bedreigend aangevoeld door het bestuur van de RvB. Maar dat is dan weer in tegenstelling tot wat de President op het laatst beweerde. Het gaat hier om zijn traditionele kreet: "Het is vijf voor twaalf voor onze hobby". Hmmm ... mischien moeten we dit duiden als "voor de rashond en de kynologie is het bijna afgelopen, maar het bestuur van de RvB zit voorlopig nog comfortabel in de zetels" ?
Een interessant punt in het toespraakje was de aanstaande "Jubileum Eurodogshow" (NIET: WDS !!) die in September gaat plaatsvinden. Mijn complimenten: de tekst- schrijver van de RvB verstaat zijn vak beter dan de copywriter van de organisatie van de EDS 2011. Het Jubileum-deel van die EDS slaat op de oprichting van de FCI (honderd jaar geleden). Engeland speelde daarbij in het geheel geen rol. Netzomin als nu. Zelfs geen marginale. Toch leek/lijkt de organisatie van die EDS meer belang te hechten aan het feit dat er Crufts-qualifiers ofzoiets te winnen zijn op hun feestje.
De EuroDogsShow 2011. Ik had lang geleden al gepleit voor een boycott (zie: Boycott ). In ieder geval toch vanuit de achterban van een aantal rassen. De rassen met name die aan een nogal vreemde figuur ter CAC-ing zijn aangeboden (*). Het vreemde daarbij is mijn inziens het feit dat deze persoon nog steeds rond mag lopen in de Nederlandse en Internationale kynologie. Een paar rassen (de Mastín Español en de Rafeiro do Alentejo) zijn dan nog eens ten onrechte toebedeeld aan de zieltogende Mastino-club. Volgens de kapitein van het zinkende Mastino-schip gebeurde dat niet op haar verzoek, doch was het geheel een initiatief vanuit het bestuur van de RvB. Het bestuur dat dus wordt voorgezeten/ gepresideerd door ene Jipping. Die tevens presideert over het committee dat de Jubileum-EDS organiseert ... Voor wel meer personen die in het RvB-bestuur zitten of er sterk tegenaan leunen is goed gezorgd bij deze EDS (bijv. door leuke keurmeester-functies).
Via de link die ik boven gaf kan de lezer doorlinken naar de treurige website van die EDS. En via die link (maar ook gewoon via Google-video) kan die dan ook bij het speciale filmpke komen waarmee men de inschrijvers en bezoekers probeert te lokken. Wat krijgen we daar te zien ? Ballonnekes in de ordinaire kleur oranje, Maximuts & Kronprinz Axelpim, Ollandse kaas, kaaskoppen die proberen te voetballen met van die ordinaire oranje hemdjes aan, tulpen, klompen ... Ik zou haast zeggen: alles behalve honden. En dat allemaal namens the PRESIDENT of the Dutch Kennelclub: Gerard Jipping !! Yes-sir ! Nog zoiets: hoewel die EDS ergens in het noorden van Nederland wordt gehouden zoomt de film-maker vanuit een ruimte-satelliet in op een onbeduidend plaatsje in het westen (de AIDS- & Homo-hoofdstad van Europa). Begrijpe wie het begrijpen kan ...
-----
(*)= in de benamingen van de organisatie-zelf: Alentejo Mastiff, Castro laboreiro Dog, Dogue de Bordeaux, Dutch Smoushond, Majorca Mastiff, Pyrenean Mastiff, Pyrenean Mountain Dog, Serra da estrela mountain dog, en Spanish Mastiff.
Posts tonen met het label Burgermeisje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Burgermeisje. Alle posts tonen
zaterdag 15 januari 2011
zondag 12 december 2010
Elzevies wil ook meepraten ...
Wat was het verhaal achter dit specifieke V-gebaar toch ook weer ... ?
* Dieptepunt 1 =>
Het had een rustige zondag moeten worden, maar gemoedsrust zou er niet van komen, want wat hoorden we aan verschrikkelijk nieuws ?? De Nederlandse "parlementaire pers" heeft in zijn inmiddels traditionele retelikkerige stijl ons Rutte-tje tot "Politicus van het jaar" gekozen. Bijbehorende "Politieke Oscar" werd hem uitgereikt door zijn partijgenoot en ondergeschikte minister Opstelten [hem heb ik al eens besproken in dit blog]. Zo blijft het lekker in de familie. Is het dan werkelijk zo slecht gesteld met de qualiteit van de Nederlandse politici ? Dat je "debater" Rutte die 'eer' moet verlenen ? "Dieper dan een dieptepunt kan je niet zakken", meer heb ik hier voorlopig niet aan toe te voegen.
* Dieptepunt 2 =>
De Oude Haagse Wijsgeren spraken reeds: "Een dieptepunt komt zelden alleen ...". En kijk maar eens wat er aan voornoemd dieptepunt vooraf ging. Woensdag 8 December, een historische datum die vanaf nu door niemand meer vergeten zal worden ["Waar was jij toen je hoorde, dat ..."], maakte het extreem-rechtse [en derhalve extreem-gevaarlijke] vijfstuiver-bladje "Elsevier" bekend wat volgens haar de "Nederlander van het jaar 2010" is:
de politicus. En we vernamen daarbij o.a. over dit jaar, waarin politici "vaak ten onrechte werden bespot en geminacht, beledigd en bedreigd" en dat we best wel eens meer waardering zouden mogen opbrengen voor bijvoorbeeld premier Mark Rutte "die een comfortabele baan in het bedrijfsleven opgaf voor een hachelijk staatssecretariaat en vervolgens probeerde een verzwakte, intern verdeelde partij te redden" (en nog zo wat kotsopwekkende kul).
Welnu, terwijl "premier Mark Rutte" hardwerkend bezig is een verzwakt en intern verdeeld land te redden, doet het me deugd en is het me zelfs een genot om hem en bijv. zijn gereformeerde maat Donner [die het toch weer gelukt is zijn Gristelijke gat een kabinet binnen te draaien] bij deze ernstig te bedreigen: "Ik ga compromitterende zaken over jullie bekendmaken. En dan bedoel ik niet alleen die -gedocumenteerde !-verhalen over die eksterogen en die kalknagel ...! Brace yourself !!".
* Verhaaltje I.
Nu we het dan toch over Mark R. hebben ... Er gaan heel wat verhalen over de tijd dat hij nog bij de boy-scouts was. Ja, toentertijd vond moeder Rutte het maar een eng idee als/dat haar zoon op voetbal, hockey, handbal of een andere ruwe, gevaarlijke sport zou gaan, want niet alleen is dat hard en gevaarlijk, maar je komt daar ook met ruw volk in aanraking. Het werd dus de "international boy-scouts" ... Daar werd hij ingedeeld bij Hopman Billenkoek. Dat was niet diens eigen naam, maar niemand herinnert zich zijn echte naam. Toch, als je bij de boy-scouts zit, is zo'n "vakantie"-week met de jongens onder elkaar onvermijdelijk. Helemaal meekomen kon Mark niet, maar dat viel niet echt op, want dat konden de anderen ook niet. Een interessant incident deed zich voor toen een "patrouille" terugkwam van een uitgebreide verkennings-tocht. Ze troffen Mark aan terwijl hij middenin het tentenkamp enigzins aanstellerig lag te kermen op de grond: "Oh oh, wat heb ik een pijn, oh-oh wat vreselijk ... Oh-oh ...". De hopman vroeg een beetje geïrriteerd aan het zelfbenoemde slachtoffer: "Mark, wat is er aan de hand ?" "Oh-oh, ik ben door een slang in mijn penis gebeten, oh-oh wat doet dat pijn, oh-oh ... (!!)". "Nou," sprak Hopman Billenkoek droogleuk, "als die slang het voormekaar heeft gekregen om jou precies in je plassertje te bijten, moet het wel een brilslang geweest zijn ...". Let op, beste lezer, ik vermoed dat in deze waargebeurde geschiedenis op een of andere manier een voorspellend element zit. Let maar op.
* Verhaaltje II.
De moeder van onze Mark vond een paar jaar geleden dat hij toch maar eens wat aan sport moest gaan doen. Zo'n sportschool, dat leek haar wel wat. Lekker indoor, onder persoonlijke begeleiding en met allemaal high-tech instrumenten en dergelijke dingen meer ... Ze had al een tijd regelmatig in de krant zitten kijken naar advertenties en wat dies meer zij. Toen, op een dag: "Kijk jongen, is dat geen geschikte sportschool voor jou ? 'Mens Sana in Homo Sauna'...". "Dat ken ik," zei Mark "dat betekent: 'een gezond mens in een gezond lichaam' ...". En een eerste afspraak was toen al snel gemaakt ... Daar was Mark dan, in een vrij avonduurtje, bij zijn begeleider in de sportschool ('Gents only'). Die gaf hem een rondleiding door de HerenClub en liet hem van alles zien: de pulleys, de drukbanken, de multimachines, de kabouter-piramides, een verdwaalde Hackenschmidt ... Het viel Mark wel op dat er véél spiegels waren en dat er hier en daar bordjes hingen met onbegrijpelijke teksten, zoals bijvoorbeeld "een gezonde sprit in andermans gezonde lichaam". Waar hij helemaal niet naast kon kijken was het feit dat de fitness-toestellen nauwelijks gebruikt werden en dat de sauna het drukste deel van de hele sportschool was. Daar hing ook nog zo'n onbegrijpelijk tekst-bordje met "Een dag niet gesaunaaid is een dag niet geleefd.". Hij vroeg er maar niet naar, want hij wilde niet dom lijken en bovendien was het misschien maar iets tijdelijks of toevalligs. Het was er wél gezellig (!): overal in de sportschool zaten volwassen mannen, jongeheren en andere gymnasten met elkaar te praten. Of ze zaten naar de paar bodybuilders te kijken die voor de spiegels hun glimmende lijven stonden op te pompen. Dat vond Mark ook wel interessant, want hij zag daar allerlei spieren waarvan hij het bestaan nauwelijks had kunnen vermoeden ... Wat zag hij daar zoal ...? De pectoralis major, de musculus serratus ... de deltoidus en de latissimus, natuurlijk ... hier en daar een mooi opgepompte trapezius en vooral véél glutaeus ... de glutaeus medius, de glutaeus maximus ... fascinerend allemaal ... !! Hij kreeg wel het idee dat het niet allemaal 'natuurlijk' was, wat hij daar zag. Het was allemaal zó groot, hard en stevig dat het wel met doping gekweekt moest zijn ... Maar zou hij het durven vragen aan één van die spierjongens ... ?? Toch, op een zeker moment, nadat hij eerst in de kleedkamer langdurig bijna ademloos had staan kijken naar hoe één van die stoere boys voor de ook dáár aanwezige spiegels zijn stoere spierlichaam had staan inwrijven met van die echte sport-gel, had hij dan de stoute schoenen aangetrokken en pseudo-nonchalant gevraagd: "... zeg, wat spuit en slik jij nu zoal ... ?". De bink in questie had niet eens opgekeken van de vraag en terwijl hij doorging met voor de spiegel de speciale sport-gel over zijn gebronste lichaam uit te wrijven poneerde hij achteloos de tegenvraag: "... je bedoelt: afgezien van sperma ... ?!?".
Toegegeven: dit is niet helemaal het echte en volledige verhaal; het is "slechts" de gecensureerde en gekuiste versie. Maar me dunkt dat het al pittig genoeg is. Bovendien is het in essentie volkomen congruent aan de waarheid.
Ook toegegeven: dit is al een oud verhaal, van vóór de Mark in questie een hoge politieke, ondergewaardeerde, slecht-betaalde en niet zo comfortabele positie ging bekleden. Maar het begint natuurlijk nu dus echte relevantie te krijgen.
Meer onthullingen volgen nog ...
En wat de afbeeldingen bij dit blogberichtje betreft, ach, die had ik nog ergens rondslingeren. Dus ...
woensdag 28 april 2010
Natuur en Cultuur, deel II
Dan nu het culturele gedeelte van dit tweeluik.
Want dat "anti-Engelse sausje" moet nog gecounterd worden. En ik zal me daarbij tot het uiterste inspannen om géén politieke uit- spraken te doen.
Okay, Ik heb in dit blog wel eens gesteld dat Engeland maar een zielige verzameling is van losers on the loose en af en toe laat ik me wel eens ontvallen dat Engels maar "een taaltje van de boertjes en de poepen" is. Terecht natuurlijk, maar ik kan uiteraard niet beweren dat er helemaal niets goeds uit dat landje van 'sore losers' of -bij uitbreiding- uit het Engelse taalgebied komt.
Om mijn positie tegenover en waardering voor het Engels enigzins te verduidelijken geef ik hierna een representatief, uitgebreid excerpt van een in mijn ogen prachtig, bewonderenswaardig en gevoelig gedicht door een (in 1973 nog) jonge en moderne, geengageerde Amerikaanse poëet genaamd Bruce.
Madman drummers bummers and indians in the summer with a
teenage diplomat
In the dumps with the mumps as the adolescent pumps his way
into his hat
With a boulder on my shoulder feelin' kinda older I tripped the
merry-go-round
With this very unpleasing sneezing and wheezing the Calliope
crashed to the ground
Some all-hot half-shot was heading for the hot spot snapping his
fingers clappin' his hands
And some fleshpot mascot was tied into a lovers knot with a
whatnot in her hand
And now young Scott with a slingshot finally found a tender spot
and throws his lover in the sand
And some bloodshot forget-me-not whispers daddys within
earshot save the buckshot turn up the band
She was blinded by the light, cut loose like a deuce
Another runner in the night, blinded by the light
She got down but she never got tight, but she'll make it alright
Some brimstone baritone anticyclone rolling stone preacher from
the east
He says: "dethrone the dictaphone, hit it in its funny bone, that's
where they expect it least"
And some new-mown chaperone was standin' in the corner all
alone watchin'the young girls dance
And some fresh-sown moonstone was messin' with his frozen zone
to remind him of the feeling of romance
(...)
Some silicon sister with her managers mister told me I got
what it takes
She said "I'll turn you on, sonny, to something strong if you play
that song with the funky break"
And Go-cart Mozart was checkin' out the weather chart to see if it
was safe to go outside
And little early-pearly came in by her curly-wurly and asked me if
I needed a ride
Oh, some hazard from Harvard was skunked on beer playing
backyard bombardier
Yes and Scotland Yard was trying hard, they sent a dude with a
calling card,
He said "Do what you like, but don't do it here"
Well I jumped up, spit in the air, fell on the ground, asked wich
was the way back home
He said "take a right at the light, keep going straight until right, and
then, boy, you're on your own"
(...)
Voor al degenen die denken: "Hee ! Dat lijkt toch verdacht veel op de tekst van 'Blinded by the Light' van de Manfred Mann's Earth Band ...". Nou, dat klopt dus. Vooral door de muzikale uitvoering van de Zuid-Afrikaanse Mann met het ruige, doorleefde stem- geluid van de Australische Chris Thompson -waarbij ook de hooggewaardeerde zangdiscipline "canon" nog even wordt gedemonstreerd- is dit Amerikaanse gedicht bekend geworden. Door de ongekuiste versie van de tekst en de diverse eigen variaties daarop van Thompson is deze tekst van Springsteen uit kunnen groeien tot één van de bekendste, meest controversiele en meestbesproken Engelstalige gedichten van de moderne tijd. En zeker één van mijn eigen favoriete gedichten.
Maar... als ik dat stukje lees over die Go-cart Mozart die klaarblijkelijk niet voor zichzelf kan denken (of kan denken überhaupt), dan krijg ik toch weer het idee dat het over politiek gaat. Gek, hê ?? GEK, hê !?
--
Geen foto's deze keer. Wel de waarschijnlijk overbodige tip om de plaat, de CD, muziekvideo of de DVD maar eens uit de kast te halen, af te spelen en er wederom lekker van te genieten.
Of anders eens bij Google-video te rade te gaan. Je kan dan misschien hier uit komen:
=> oude album-versie met videootje dat eerst wel sober is, maar later wel leerzaam wordt ...
=> oude live-versie
=> een korte versie met een toepasselijk videootje
(en nou maar hopen dat deze video's nog lang blijven staan)
--
Volgende keer hopelijk iets over mastines.
Want dat "anti-Engelse sausje" moet nog gecounterd worden. En ik zal me daarbij tot het uiterste inspannen om géén politieke uit- spraken te doen.
Okay, Ik heb in dit blog wel eens gesteld dat Engeland maar een zielige verzameling is van losers on the loose en af en toe laat ik me wel eens ontvallen dat Engels maar "een taaltje van de boertjes en de poepen" is. Terecht natuurlijk, maar ik kan uiteraard niet beweren dat er helemaal niets goeds uit dat landje van 'sore losers' of -bij uitbreiding- uit het Engelse taalgebied komt.
Om mijn positie tegenover en waardering voor het Engels enigzins te verduidelijken geef ik hierna een representatief, uitgebreid excerpt van een in mijn ogen prachtig, bewonderenswaardig en gevoelig gedicht door een (in 1973 nog) jonge en moderne, geengageerde Amerikaanse poëet genaamd Bruce.
Madman drummers bummers and indians in the summer with a
teenage diplomat
In the dumps with the mumps as the adolescent pumps his way
into his hat
With a boulder on my shoulder feelin' kinda older I tripped the
merry-go-round
With this very unpleasing sneezing and wheezing the Calliope
crashed to the ground
Some all-hot half-shot was heading for the hot spot snapping his
fingers clappin' his hands
And some fleshpot mascot was tied into a lovers knot with a
whatnot in her hand
And now young Scott with a slingshot finally found a tender spot
and throws his lover in the sand
And some bloodshot forget-me-not whispers daddys within
earshot save the buckshot turn up the band
She was blinded by the light, cut loose like a deuce
Another runner in the night, blinded by the light
She got down but she never got tight, but she'll make it alright
Some brimstone baritone anticyclone rolling stone preacher from
the east
He says: "dethrone the dictaphone, hit it in its funny bone, that's
where they expect it least"
And some new-mown chaperone was standin' in the corner all
alone watchin'the young girls dance
And some fresh-sown moonstone was messin' with his frozen zone
to remind him of the feeling of romance
Some silicon sister with her managers mister told me I got
what it takes
She said "I'll turn you on, sonny, to something strong if you play
that song with the funky break"
And Go-cart Mozart was checkin' out the weather chart to see if it
was safe to go outside
And little early-pearly came in by her curly-wurly and asked me if
I needed a ride
Oh, some hazard from Harvard was skunked on beer playing
backyard bombardier
Yes and Scotland Yard was trying hard, they sent a dude with a
calling card,
He said "Do what you like, but don't do it here"
Well I jumped up, spit in the air, fell on the ground, asked wich
was the way back home
He said "take a right at the light, keep going straight until right, and
then, boy, you're on your own"
Voor al degenen die denken: "Hee ! Dat lijkt toch verdacht veel op de tekst van 'Blinded by the Light' van de Manfred Mann's Earth Band ...". Nou, dat klopt dus. Vooral door de muzikale uitvoering van de Zuid-Afrikaanse Mann met het ruige, doorleefde stem- geluid van de Australische Chris Thompson -waarbij ook de hooggewaardeerde zangdiscipline "canon" nog even wordt gedemonstreerd- is dit Amerikaanse gedicht bekend geworden. Door de ongekuiste versie van de tekst en de diverse eigen variaties daarop van Thompson is deze tekst van Springsteen uit kunnen groeien tot één van de bekendste, meest controversiele en meestbesproken Engelstalige gedichten van de moderne tijd. En zeker één van mijn eigen favoriete gedichten.
Maar... als ik dat stukje lees over die Go-cart Mozart die klaarblijkelijk niet voor zichzelf kan denken (of kan denken überhaupt), dan krijg ik toch weer het idee dat het over politiek gaat. Gek, hê ?? GEK, hê !?
--
Geen foto's deze keer. Wel de waarschijnlijk overbodige tip om de plaat, de CD, muziekvideo of de DVD maar eens uit de kast te halen, af te spelen en er wederom lekker van te genieten.
Of anders eens bij Google-video te rade te gaan. Je kan dan misschien hier uit komen:
=> oude album-versie met videootje dat eerst wel sober is, maar later wel leerzaam wordt ...
=> oude live-versie
=> een korte versie met een toepasselijk videootje
(en nou maar hopen dat deze video's nog lang blijven staan)
--
Volgende keer hopelijk iets over mastines.
dinsdag 27 april 2010
Natuur en Cultuur, deel I
Mijn laatste blogje is niet overal even goed gevallen.
Mij wordt o.a. aangewreven dat ik over de hoofden van de goedbedoelende blog-lezers (alle twee) een afrekening pleegde met de genoemde "lieden van allerlei slag" ...
Ook werd er opgemerkt dat ik beweer me een politieke uitspraak te permitteren, maar niet verder kom dan het uitspreken van een vage stemintentie.
Daarenboven zou ik op slinkse wijze -via een Argentijnse omweg- bezig zijn het Nederlandse Koningshuis (en dus de ganse Christelijke Wereldbeschaving !!) aan te vallen.
Maar vooral wordt mij kwalijk genomen dat ik de handsbal van Negende Wereldwonder Maradona ten onrechte heb gekwalificeerd als "de hand van God en het hoofd van Maradona", terwijl iedereen weet dat het precies omgekeerd is ...
En dit alles overgoten met een enigzins anti-Engels sausje.
Dat mag dan allemaal wel waar zijn, doch het was weer zoiets dwangmatigs. Ik kon me er niet tegen verzetten. Ik ben ook maar menselijk.
Ook kreeg ik krachtig op het hart gedrukt dat ik me in de toekomst toch vooral maar weer met verhandelingen over de natuur en de (Haagse) cultuur moest bezig houden. En dan bij voorkeur over Mastines moest schrijven.
Begin ik dan maar eerst eens over de prachtige natuur. Al een paar dagen geleden hing er op meerdere plaatsen in de wijk de lekkere lucht van (ongevaarlijk !) voorjaarschimmel. Dat zit dan blijkbaar ergens in de grond. Denk ik. Het doet heel erg sterk denken aan de best wel aangename odeur van paddestoelen voordat je ze in de koekepan schuift. Mmmm ... !
Voorts ontwaarde ik gister een heel flinke huisjesslak (lengte huisje groter dan twee à drie volwassen mannenvingers breed zijn) die de plastic tuingieter had beklommen. Waarom ? Onbekend. Waar 'ie vandaan kwam ? Onbekend, maar waar er één is, volgen er meer ... Een middelgroot huisjesslakje zat al op de schuurdeur.
Maandag kreeg ik bij het vroege daglicht nog een bosmuisje te zien. Niet overdreven groot, maar het deed zich dus als enige (nog) te goed aan de overgebleven voedzame korreltjes. De reeds genoemde paardebloemen schieten nu echt met tientallen uit de grond.
Vanochtend op de boswandeling 6 of 8 reeën (enkelen waren zich aan het verplaatsen) tegengekomen. De meeste daarvan stonden vreedzaam gras te eten. Twee liep ik afzonderlijk van elkaar op slechts korte afstand (meter of vier) voorbij.
Over die vervelende lammetjes die al enkele weken in de wei lopen zeg ik lekker niets.
Wat de suskewiet en zijn suskewita betreft: die laten zich de hele dag door opmerken op het terras om lekkere zaadjes te eten. Hun nest zit echt heel erg dichtbij (maar ik heb het nog niet gezien). Daar gaan we nog veel jong geluk mee beleven dit seizoen !
Maar ook minder goed nieuws: op tweede Paasdag was een merelvrouwtje hard bezig een nest verder te bouwen dat ooit door de pimpelmeesjes was begonnen. Helaas kwam ze er te laat achter dat de plaats (in de klimop, bij de ingang van de tuin en de schuur, waar het doorgaans druk en vol herrie is) die ze had uitgekozen niet geschikt is (foto volgt). Ze zitten nu ergens in een dakgoot.
Het allerinteressantste dat de plaatselijke natuur de afgelopen dagen te bieden had, geschiedde overigens vanochtend: de vrouwtjes-heggemus (die ik hoognodig eens op de gevoelige plaat moet zetten) liep zéér imposant te doen naar de andere musjes en vogeltjes die "haar" zaadjes kwamen oppeuzelen op "haar" terras. Met wijd opengespreide vleugeltjes en wijduiteengespreide staartveders liep ze (en het is weldegelijk een zij) snelle en vervaarlijke beweginkjes te maken en aldoende de rivalen weg te jagen. Misschien heeft ze ergens een (al of niet uitgekomen) eitje dat extra voedsel-zekerheid verlangd ... ?? Spannende en opwindende gebeurtenissen ... En je hoeft er niet eens je TV voor aan te zetten !
Mij wordt o.a. aangewreven dat ik over de hoofden van de goedbedoelende blog-lezers (alle twee) een afrekening pleegde met de genoemde "lieden van allerlei slag" ...
Ook werd er opgemerkt dat ik beweer me een politieke uitspraak te permitteren, maar niet verder kom dan het uitspreken van een vage stemintentie.
Daarenboven zou ik op slinkse wijze -via een Argentijnse omweg- bezig zijn het Nederlandse Koningshuis (en dus de ganse Christelijke Wereldbeschaving !!) aan te vallen.
Maar vooral wordt mij kwalijk genomen dat ik de handsbal van Negende Wereldwonder Maradona ten onrechte heb gekwalificeerd als "de hand van God en het hoofd van Maradona", terwijl iedereen weet dat het precies omgekeerd is ...
En dit alles overgoten met een enigzins anti-Engels sausje.
Dat mag dan allemaal wel waar zijn, doch het was weer zoiets dwangmatigs. Ik kon me er niet tegen verzetten. Ik ben ook maar menselijk.
Ook kreeg ik krachtig op het hart gedrukt dat ik me in de toekomst toch vooral maar weer met verhandelingen over de natuur en de (Haagse) cultuur moest bezig houden. En dan bij voorkeur over Mastines moest schrijven.
Begin ik dan maar eerst eens over de prachtige natuur. Al een paar dagen geleden hing er op meerdere plaatsen in de wijk de lekkere lucht van (ongevaarlijk !) voorjaarschimmel. Dat zit dan blijkbaar ergens in de grond. Denk ik. Het doet heel erg sterk denken aan de best wel aangename odeur van paddestoelen voordat je ze in de koekepan schuift. Mmmm ... !
Voorts ontwaarde ik gister een heel flinke huisjesslak (lengte huisje groter dan twee à drie volwassen mannenvingers breed zijn) die de plastic tuingieter had beklommen. Waarom ? Onbekend. Waar 'ie vandaan kwam ? Onbekend, maar waar er één is, volgen er meer ... Een middelgroot huisjesslakje zat al op de schuurdeur.
Maandag kreeg ik bij het vroege daglicht nog een bosmuisje te zien. Niet overdreven groot, maar het deed zich dus als enige (nog) te goed aan de overgebleven voedzame korreltjes. De reeds genoemde paardebloemen schieten nu echt met tientallen uit de grond.
Vanochtend op de boswandeling 6 of 8 reeën (enkelen waren zich aan het verplaatsen) tegengekomen. De meeste daarvan stonden vreedzaam gras te eten. Twee liep ik afzonderlijk van elkaar op slechts korte afstand (meter of vier) voorbij.
Over die vervelende lammetjes die al enkele weken in de wei lopen zeg ik lekker niets.
Wat de suskewiet en zijn suskewita betreft: die laten zich de hele dag door opmerken op het terras om lekkere zaadjes te eten. Hun nest zit echt heel erg dichtbij (maar ik heb het nog niet gezien). Daar gaan we nog veel jong geluk mee beleven dit seizoen !
Maar ook minder goed nieuws: op tweede Paasdag was een merelvrouwtje hard bezig een nest verder te bouwen dat ooit door de pimpelmeesjes was begonnen. Helaas kwam ze er te laat achter dat de plaats (in de klimop, bij de ingang van de tuin en de schuur, waar het doorgaans druk en vol herrie is) die ze had uitgekozen niet geschikt is (foto volgt). Ze zitten nu ergens in een dakgoot.
Het allerinteressantste dat de plaatselijke natuur de afgelopen dagen te bieden had, geschiedde overigens vanochtend: de vrouwtjes-heggemus (die ik hoognodig eens op de gevoelige plaat moet zetten) liep zéér imposant te doen naar de andere musjes en vogeltjes die "haar" zaadjes kwamen oppeuzelen op "haar" terras. Met wijd opengespreide vleugeltjes en wijduiteengespreide staartveders liep ze (en het is weldegelijk een zij) snelle en vervaarlijke beweginkjes te maken en aldoende de rivalen weg te jagen. Misschien heeft ze ergens een (al of niet uitgekomen) eitje dat extra voedsel-zekerheid verlangd ... ?? Spannende en opwindende gebeurtenissen ... En je hoeft er niet eens je TV voor aan te zetten !
zondag 25 april 2010
Politiek en Mastinisme
"Wat hebben honden en politiek dan met elkaar te maken ?" vraagt de lezer zich wellicht af. Nou, volgens mij niet zo erg veel . De mopshond zou met terugwerkende kracht als symbool zijn aangedragen van een politieke familie uit het Duitse Nassau/ Dillenburg. Al tijdens het (politieke) leven van Kaiser Wilhelm was de gladharige dachshund een symbool van zijn regime. Hmm ... allemaal van die "adellijke" geschlachten ... Toen ergens in de jaren negentig Kenneth Baker [een eng rechts mannetje, maar een fantastische "platform speaker"] nog de propaganda-chef van de Engelse Tories was werd de Engelse Mastiff wel gebruikt als een symbool voor het Engeland onder haar van Thatcher: zoals het ras der Old English Mastiffs na de oorlog met veel pijn en moeite uit de dood was opgestaan, zo zou de UK ook uit de dood zijn opgestaan na "jarenlang links wanbeleid". Van enige claim op de Mastín Español door welke politieke stroming dan ook is mij niets bekend, ook al is de "Mastin de Leon" dan wel weer tot nationaal ras van Leon verklaard. Iets vergelijkbaars heeft ook de Mastín de los Pirineos beleefd. De mijnheer die in de afbeelding een beetje sikkeneurig met chagrijnige neiginkjes een uitwisseling heeft met OLH wordt via zijn eerste vrouw wel in verband gebracht met schattige middenslag poedeltjes. Ook zijn er heel wat politici die zich gedragen als de schoothondjes van andere ("Grote") politici. Maar verder ?? Ik zou het verder niet weten, hoor, hoe je politiek en hondenliefhebberij met elkaar in verband moet brengen.
Waarom ik er dan toch (zelf) over begin ?? Ach, om het contro- versiële karakter van je blog wat in de verf te zetten is politiek natuurlijk een gegarandeerde formule. Bovendien is me gebleken dat dit blog niet alleen wordt bezocht door mensen die iets met Mastines, hondenliefhebberij in het algemeen of met de Haagse Beschaving hebben, doch onderhand door lieden van allerlei slag.
Een zijstapje moet mogen. Trouwens, in een land waar zelfs een geblondeerde dekzwabber met een nagemaakt Limburgs accent, een zielige vertegenwoordiger van het betweters-gilde, zich als Redder des Vaderlands mag presenteren, kan mij een politieke uitspraak toch niet ontzegd worden ?? Nu weet ik weliswaar zo vlug geen politieke uitspraak, ...of het zou moeten zijn dat voor mij al lang vaststaat dat ik bij de komende verkiezingen zowaar weer eens "Links" (feitelijk een grote partij die meer burgerlijk is dan echt-links) ga stemmen. Tiens, feitelijk heb ik geen keus. Netjes Nationalistisch of Keurig Katholiek stemmen is in Nederland sowieso onmogelijk. Blijft dit dus over.
--
Bij de afbeelding: In het kader van de politieke ontwikkelingshulp is deze van Elio Guzman Rassol afkomstige Argentijnse prent geplaatst. De inspiratie lijkt uit de Sixtijnse Kapel afkomstig te zijn. Heb je overigens al gezien wat OnzeLieveHeer daar op zijn steek heeft staan ? Doet me ineens weer denken aan die zgn "handsbal" (1986) van Maradona (in werkelijkheid het hoofd van Maradona en de Hand van God). Zal toch geen toeval zijn, zeker ?!
Abonneren op:
Posts (Atom)