Natuurwaarnemingen

Gister liep ik even in een zeker parkje toen enkele andere bezoekers stonden te wijzen naar iets dat zich voor hen bevond. Het bleek een eekhoorntje te zijn dat voorzichtig en bij herhaling de boom in- en uit uitklauterde. Nu zijn op dit moment eekhoorntjes die ook her en der in de bebouwde kom opduiken geen zeldzaamheid. Komt vooral door de vacantie-rustigheid enzo. Maar dit eekhoorntje was bijzonder. Het was namelijk in twee kleuren uitgevoerd. Het voorste deel van het lichaampje was "gewoon" roodbruin, terwijl het achterste deel plus de staart zwart leken. En dus op z'n minst heel erg donkerbruin waren. Je zou haast de kreet "Black-and-tan" (dat is Engels voor "zwart-met-brand") gebruiken. Het moet al een jaartje of veertig geleden zijn dat ik voor het laatst een volkomen "zwart" eekhoornje in levenden lijve zag. Dat was -geen grapje- in het Schwarzwald. Voor de rest is roodachtig bruin/ bruinachtig rood toch de meest voorkomende kleur bij deze leuke beestjes. Het kleine beestje van vandaag bleef niet op me wachten en toen ik eenmaal -stapje voor beetje- bij de betreffende boom was aangekomen was het helemaal verdwenen. Jammer, want ik had het graag eens van zeer dichtbij willen bekijken ...
Interessant aspect aan deze natuur-gebeurtenis: het is pas vandaag dat ik de verbinding legde van dit verhaal met een zekere ex-premier van gereformeerde huize. Blijkbaar is dat Balkeneicel-trauma niet zo groot als het zich in eerste aanleg liet aanzien :-)
Of misschien is het wel een teken van moreel verval. Dat het je allemaal koud laat. Zo van "Lubbers, Kok, Balkeneickel, Rutte-tje ... het zal wel nooit meer goed komen met dit land ... ach, als het mijn tijd maar uitdient ...".

Vanochtend tamelijk vroeg de volgende bijzondere gebeurtenis:
Ik zat met de tuindeur en het raam open de eerste schreden van de dag op mijn internet-terminal te zetten, toen er iets in de tuin gebeurde. Ineens vlogen alle vogels op van het terras alwaar ze zaadjes zaten te eten. De musjes en de tortel-achtige duif met name. Ik draaide mijn hoofd eens en zag dat er een duif in de klimop hing. Nadat na een korte tijd de oorspronkelijke situatie nog niet was hersteld ging ik eens kijken. Ik zag de duif uit de klimop komen en iets over het gazon stappen. Ik ging naar buiten en begon het beest vriendelijk toe te spreken. Misschien had 'ie zich in zijn domheid wel geblesseerd toen hij tegen de tuinafscheiding vloog en moest ik hem oppakken en (laten) verzorgen ... Maar hij vloog dus op en toen bleek dat het helemaal geen duif was. Aan de krachtige en typische manier van vliegen zag ik dat het een roofvogel was. Het zal dan wel (gezien kleur van bovenaf, kleur van onderen en formaat) een sperwer geweest zijn.
De eerste keer dat ik er een bij dit huizenblok waarneem. Even vond ik het typisch dat hij de (tortel)duif niet gepakt had, maar zijn overdrachtelijke pijlen op één van de watervluggge musjes had gericht, maar er dieper over nadenkende realiseerde ik me (weer) dat een duif gewoon veel te veel aas is voor zo'n kleine roofvogel als een sperwer en dat íe met musje voor meer dan een dag te eten zou hebben gehad ... :-) Zo zie je maar: de natuur zit helemaal niet zo asociaal in elkaar als de mensenmaatschappij ...
De schrik zat er overigens wél in bij de kleine musjes, want die hielden zich héél lang nog diep in die klimop verborgen (en op een muisstille manier). Wat verwondelijk was: mijn kooivogeltjes -die helemaal niets gezien kunnen hebben- hielden zich ook een tijdlang stil ...

Peutertje Pech en de Politiek.

Ik weet het: het wordt niet gewaardeerd als ik in dit weblog over politiek schrijf. Daarom zal ik niet te lang blijven door-eikelen over politiek, perceptie, imago, "waarden en normen" (je-weet-wel: "Omdat Balkeneickel niet aan de norm voldoet, is Jan-Peter van nul en gene waarde") en aanverwante artikelen.

Nu heb ik me al een paar maanden afgevraagd of ik dan liever toch niet op de valreep een weblog of een speciaal website-je met de diverse JP Balkeneinde-moppen en anecdotes moet gaan vullen. Hoewel, moppen ... (?). Vergelijk het met die zgn Belgen-moppen. Van al die grappige verhaalkes zijn er maar twee verzonnen; al de rest komt rechtstreeks en onbewerkt uit de rauwe realiteit ... Maar ik heb het dus niet gedaan, en hopelijk krijg ik geen spijt van het feit dat ik me op de achtergrond gehouden hebt. De lezers zullen het dus oa zonder dat interessante en vermakelijke verhaal moeten doen over die ene ontmoeting van "Baby Blue Eyes" Balkeneinde en diens grote idool George W. "Baby Bush" Bush. Jammer, maar helaas ... !

Maar laat ik bij het begin beginnen. Vanochtend bestond mijn eerste gang er uit naar het plaatselijke stemlokaal heen en terug te lopen en aldaar mijn stem achter te laten. Daarmee heb ik dan mijn politieke burgerplicht gedaan, maar niet veel meer dan dat. Afgezien daarvan heb ik dit jaar aan slechts één persoon een lijstje met "veilige" en "onveilige" partijen om op te stemmen gegeven. En ik heb één enkele vriendin overtuigd om niet op dat rare glijmiddel-66 te stemmen, maar op een veel minder glibberige partij. Ik heb daarbij zelfs haar voorkeursstem sterk beïnvloed. Dat was overigens niet mijn eigen voorkeursstem; ik heb gewoon op de lijsttrekker gestemd.

Het was dus al vòòr vandaag duidelijk dat we eindelijk verlost zouden gaan worden van Jan-Peter "Eigen Verantwoordelijkheid" Balkeneinde en zijn reactionaire rabauwen (waaronder in de eerste plaats natuurlijk die extreem schadelijke Donner). Werd hoog tijd. Heel hoog tijd. Het was ook al duidelijk dat hetgeen we ervoor terug zouden gaan krijgen niet zo erg veel beter zou worden. De enige vraag die zou overblijven was/is: wordt het de vaderlijke Cohen of de kleurloze kwal Rutte ?? Anders gezegd: neo-liberalisme met een sociaal sausje of neo-liberalisme met een anti-sociaal (=liberaal) sausje :-(

Wat ook al duidelijk was/ nog steeds is, is het feit dat de beïn- vloeding middels sterk geredigeerde "opinie-peilingen" en een beetje stembus-fraude hier en daar inmiddels een geaccepteerd en algemeen verschijnsel is in onze parlementaire "democratie". Jaja ... Dat het deze keer ten koste gaat van de eerder al genoemde geblondeerde dekzwabber is in mijn bescheiden opinie geen verzachtende omstandigheid.
Dit doet me weer denken aan de kiesfraude die we af en toe in het Belgenland tegenkomen. Vooral aan die ene keer dat de Vlaamse partij N-VA dankzij deze vorm van zéér doorzichtige fraude officiëel onder de kiesdrempel bleef ... En die zielige sukkels lieten dat zelf nog gedwee toe ook !! Dezelfde partij zou nu, een verkiezing of twee verder, ineens 25% van de Vlaamse stemmen gaan behalen. Hihi ..., al was het 52%, die kneusjes (met name die koddige dikkerd Bart de Wever) weten toch niet wat ze daar mee zouden moeten aanvangen.
En omdat we dan toch in België zijn, kunnen we meteen dat onderwerp van die "perceptie en imago" even beetpakken. En de link leggen van Jan-Peter Balkeneicel naar Karel Dillen. Dat Karel Dillen (ooit de voorzitter-voor-het-leven van het Vlaams Blok) een volslagen politieke platworm was zonder enige noemens- waardige vorm van hersenactiviteit, is door zijn spin-doctors goed op de achtergrond gehouden dankzij die geniale vondst van die rare bril. Tot ver na zijn dood werd Dillen nog vereenzelvigd met alleen maar zijn door die bril gedomineerde rare uiterlijk. Hoe dat met JPB zat ?? Ach, vanaf het begin werd hij een school- jongetje genoemd en met Harry Potter, of met Peutertje Pech vergeleken. Om met dat laatste te beginnen: Peutertje Pech BEDOELDE het altijd goed (zo heb ik me laten vertellen), maar het liep telkens niet helemaal af zoals verhoopt. Natuurlijk past dat niet bij Balkeneikel. Je had je nooit op dat onnozele uiterlijk en wereldvreemde ge(b)rabbel mogen verkijken, beste lezer. Het is altijd een reactionair ventje geweest. Niks geen goede bedoel- ingen. Een waarschuwing voor de volgende keer misschien ?? Kijk verder dan de "mannetjesmakers" van het Binnenhof en omstreken je willen toelaten. Nog zoiets: sommige van zijn partijgangers beschreven hem graag als zijnde "naturel". Wel, niets naturels aan deze toch wel vreemde, half-houterige/ half-onhandige figuur en zijn ingestudeerde pose. Eerder -zoals ik verleden keer reeds schreef- iets tegennatuurlijks. Zoals bij gereformeerden te doen gebruikelijk.
Zo goed als zeker zijn we dus in ieder geval al van JPB af. Maar let op: het gereformeerd gevaar is nog lang niet gekeerd en geweken !! Blijft waakzaam, beste vrienden !
Bovendien: wat we er voor in de plaats krijgen is evenmin ideaal. Beslist niet wat dit onbeduidende land nodig heeft om ooit nog eens iets te kunnen worden ...

Zo, en nu ben ik voor een hele tijd uit-gepolitiekt ...
--
Bij de foto's: nadat ik me al veel te lang heb ingehouden dan nu een leuke verzameling eikels en een schattig eekhoorntje. Afkomstig van Franse internet-sites, zoals de Facebook-pagina "Soutenons Scratch pour ... "