Still out of order ...

Terwijl we in het land der Adonezen en andere voetbal-verslaafden nog aan het na-kateren zijn van de doornaai-beurt die we van vooral de incompetente arbitraire sukkelaarster mejuffrouw Naaihuig uit Twente ongevraagd en allesbehalve gratis gekregen hebben ...

En terwijl we ons alvast mentaal moeten gaan voorbereiden op een vergelijkbaar kunstje dat ons best wel eens kan staan te wachten ter gelegenheid van de wedstrijd tegen FC Trabantia aanstaand weekeinde ...

En terwijl in het wereldje der Spaanse- en internationale mastineros de feeststemming rondom de geslaagde plaatselijke clubmatch onder de regels van de AEPME te Torrenueva langzaam -heel langzaam- uitdooft ...

Is in hetzelfde mastineros-wereldje een uitgebreide discussie losgebroken -en helaas (maar volkomen logisch) in het Spaans, waardoor het af en toe wel tijdrovend wordt om het lekker scherp te volgen- rondom de "identificatie" van honden, en met name mastines espanoles, middels ... ja, middels wat eigenlijk ?
In Spanje is de identificatie door middel van tatouages erg langzaam en schanddalig amateuristisch op gang gekomen, is men vervolgens ongezond snel overgeschakeld naar identificatie/ identificeerbaarheid door middel van alleen microchip [terwijl er bij veel mastineros een serieuze vraag is naar beide vormen van identificatie tegelijkertijd] en zit men inmiddels met de handen in het Spaanse haar omdat de "administratieve verwerking" te gecompliceerd is -met een stuk of vier organisaties die gerechtigd zijn om het Mastín Español stamboek bij te werken- om er echt op een integer manier mee uit de voeten te kunnen.

En, ja, dat bengt mijn gedachten maar weer eens op een zeker aspect van de stamboekhuishouding bij de Nederlandse afslag van de FCI: de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland.
En uiteraard heb ik het nu over het "openbare gedeelte", ofwel: Stambomen Online ...
En raad eens ... ? Jazeker ! Dat geweldige Stambomen Online is nog steeds Out of Order.
"In verband met technische problemen" ... ;-)

Ach, het is maar zo'n detail in het leven van de veelgeplaagde mens in de moderne wereld. En je kan zelf kiezen of je jezelf er aan gaat ergeren of dat je het met een glimlach meeneemt :-))

De Nieuwjaarstoespraak ...

Enkele dagen geleden kwam de tekst van de nieuwsjaarstoespraak van de President van de Dutch Kennelclub, Gerard Jipping, beschikbaar op het net (zie: (t)oespraak )
Een alles bijelkaar nogal gezapige tekst, maar uit die gezapigheid an sich kan geen enkele negatieve of positieve conclusie worden getrokken.
Let overigens eens op dat aangevinkte punt "we komen tot een goede afronding van de werkzaamheden van de taskforce rasverenigingen (...)". De President doet hier een voorspelling waarvan nog maar moet worden bekeken of er iets van in huis gaat komen. Het kon wel eens de kluif worden waarop hij zijn prothese stuk gaat bijten.
Hoe het punt "De werkzaamheden van de werkgroep Fokkerij en Gezondheid (...)" moeten worden opgevat is me niet echt duidelijk. Is het een voorspelling ? Is het een belofte ? Een intentie ? Het is wel erg optimistisch. Volgend jaar eens kijken wat er van terecht is gekomen ...
Het aangestipte onderwerp "DNA" vind ik zodanig gevaarlijk dat ik er niet verder op in durf te gaan ... Nog niet ...
Aan het einde van zijn verhaaltje heeft President Jipping nog een woordje over het televisie-programma "Zembla" (heb ik het in dit blog al eens over gehad). Niet meer dan een enkel woordje. Want het bedoelde programma bleek bij lange na niet het tweede
"Pedigree Dogs Exposed" te zijn zoals wel werd gevreesd. Hiermee is meteen de gezapigheid van deze toespraak verklaard: de situatie wordt in het geheel niet als bedreigend aangevoeld door het bestuur van de RvB. Maar dat is dan weer in tegenstelling tot wat de President op het laatst beweerde. Het gaat hier om zijn traditionele kreet: "Het is vijf voor twaalf voor onze hobby". Hmmm ... mischien moeten we dit duiden als "voor de rashond en de kynologie is het bijna afgelopen, maar het bestuur van de RvB zit voorlopig nog comfortabel in de zetels" ?

Een interessant punt in het toespraakje was de aanstaande "Jubileum Eurodogshow" (NIET: WDS !!) die in September gaat plaatsvinden. Mijn complimenten: de tekst- schrijver van de RvB verstaat zijn vak beter dan de copywriter van de organisatie van de EDS 2011. Het Jubileum-deel van die EDS slaat op de oprichting van de FCI (honderd jaar geleden). Engeland speelde daarbij in het geheel geen rol. Netzomin als nu. Zelfs geen marginale. Toch leek/lijkt de organisatie van die EDS meer belang te hechten aan het feit dat er Crufts-qualifiers ofzoiets te winnen zijn op hun feestje.
De EuroDogsShow 2011. Ik had lang geleden al gepleit voor een boycott (zie: Boycott ). In ieder geval toch vanuit de achterban van een aantal rassen. De rassen met name die aan een nogal vreemde figuur ter CAC-ing zijn aangeboden (*). Het vreemde daarbij is mijn inziens het feit dat deze persoon nog steeds rond mag lopen in de Nederlandse en Internationale kynologie. Een paar rassen (de Mastín Español en de Rafeiro do Alentejo) zijn dan nog eens ten onrechte toebedeeld aan de zieltogende Mastino-club. Volgens de kapitein van het zinkende Mastino-schip gebeurde dat niet op haar verzoek, doch was het geheel een initiatief vanuit het bestuur van de RvB. Het bestuur dat dus wordt voorgezeten/ gepresideerd door ene Jipping. Die tevens presideert over het committee dat de Jubileum-EDS organiseert ... Voor wel meer personen die in het RvB-bestuur zitten of er sterk tegenaan leunen is goed gezorgd bij deze EDS (bijv. door leuke keurmeester-functies).
Via de link die ik boven gaf kan de lezer doorlinken naar de treurige website van die EDS. En via die link (maar ook gewoon via Google-video) kan die dan ook bij het speciale filmpke komen waarmee men de inschrijvers en bezoekers probeert te lokken. Wat krijgen we daar te zien ? Ballonnekes in de ordinaire kleur oranje, Maximuts & Kronprinz Axelpim, Ollandse kaas, kaaskoppen die proberen te voetballen met van die ordinaire oranje hemdjes aan, tulpen, klompen ... Ik zou haast zeggen: alles behalve honden. En dat allemaal namens the PRESIDENT of the Dutch Kennelclub: Gerard Jipping !! Yes-sir ! Nog zoiets: hoewel die EDS ergens in het noorden van Nederland wordt gehouden zoomt de film-maker vanuit een ruimte-satelliet in op een onbeduidend plaatsje in het westen (de AIDS- & Homo-hoofdstad van Europa). Begrijpe wie het begrijpen kan ...
-----
(*)= in de benamingen van de organisatie-zelf: Alentejo Mastiff, Castro laboreiro Dog, Dogue de Bordeaux, Dutch Smoushond, Majorca Mastiff, Pyrenean Mastiff, Pyrenean Mountain Dog, Serra da estrela mountain dog, en Spanish Mastiff.

Toch nog een droevig einde ...

Op de website van de raad van beheer op kynologisch gebied -af en toe lees ik die wel eens- ontdekte ik dat onlangs mevrouw Brooijmans-Schallenberg is overleden op de alleszins gezegende leeftijd van 84 jaar.
Hiervan mag zonder overdrijving gezegd worden dat het een groot verlies is.
Lang, heel erg lang was zij aanwezig in de Nederlandse kynologie. Actief aanwezig, vooral.
Ik probeer me gericht te herinneren wanneer ik haar voor het laatst gezien heb. Ik weet nog wel dat het op een CACIB-tentoonstelling moet zijn geweest. Daar was ze -hoewel ze zelf zo'n beetje tot de uitvinders van de kynologie behoorde- als stagiaire/raskeurmeester aanwezig ... Dat bedoel ik nu met "actief aanwezig": iemand die permanent bezig is om de persoonlijke kynologische horizont te verruimen. Ook iemand die als bestuurder tot op het hoogste niveau actief was. Ze was zo'n beetje de laatste voorzitter van de Raad van Beheer in een tijdperk dat die RvB nog een respectabel instituut was ... Een tijd waar veel van ons met weemoed aan terugdenken.
Mijn herinnering gaat ook terug naar die ene gedenkwaardige clubmatch van de plaatselijke kynologenclub, alwaar zij in aanraking kwam met een ander gedenkwaardig Fenomeen: de Mastín Español "Zerra". Met als theatraal en humoristisch hoogtepunt het moment waarop Zerra bij het rondjes lopen pardoes voor de keurmeesteres ging zitten ipv netjes door te lopen. Ze vroeg -na het lachen- nog wel geïnteresseerd/bezorgd of de kleine meid dat wel eens meer had. Hier kwam de dierenarts die zij óók was dan weer boven. Een dierenarts, overigens, die er geen probleem mee had als je haar als wildvreemde desnoods midden op de avond thuis opbelde met een vraag over de gezondheid van je hond. Ik heb nog wel eens tegen een andere honden- liefhebber gezegd: "Als je er niet uitkomt met je eigen dierenarts, bel je gewoon mevrouw Brooijmans. Die woont bij ons in de Haagse Lichtstad en is tegenwoordig ook keurmeester van dit ras ...". Dat waren andere tijden; dat waren andere
bestuurders ...
Iets dat op meerdere plaatsen in mijn geheugen zit: haar verschijnen op de Dogachtigen-show. In de tijd dat gasthonden nog niet toegestaan waren op tentoonstellingen, kwam zij met een opvallend, klein hondje tussen onze kolossen doorgeschreden ... Andere tijden ...

Stambomen online

Vele, vele jaren geleden ging de Raad van Beheer helemaal uit zijn (haar ?) dak. De aanleiding ? Het interessante online NHSB-bestand "Stambomen Online" werd ten doop gehouden. De superlatieven waren niet van de lucht. Zo kregen we over dit "fantastische" product o.a. te lezen dat "deze geweldige service" "helemaal gratis" was. En -eerlijk is eerlijk- het was een geweldige brok info die we geheel gratis voorgeschoteld kregen. Op verschillende manieren kon door de recente delen van het NHSB gezocht worden. Nu moeten en gaan we allemaal met onze tijd mee [ooit werd van het NHSB inderdaad de jaarlijkse update alleen in boekvorm uitgegeven. Om eens iets te noemen.], maar sommige dingen blijken van alle tijden. Doorzichtige smoesjes, bijvoorbeeld. Vandaag een paar concrete voorbeelden. Want al heel gauw nadat deze geweldige, gratis service (waar toch echt wel meer dan zomaar een paar uurtjes hard werken in was gestoken) op het net was verschenen, werden er aanpassingen gedaan. De belangrijkste aanpassing: het werd van het net gehaald om tot op de dag van vandaag niet meer terug te keren ... Wat zat daar achter ? Op de website van de Raad van Beheer kwam daar af en toe eens een slap verhaaltje over, waarbij meestal de datum wel veranderde, doch de inhoud niet ... De huidige tekst volgt hier:

(out of order)
PAGINA IS NIET BESCHIKBAAR

In verband met technische problemen bij de omzetting van de gegevens naar de pagina van "stambomen online" is deze pagina niet beschikbaar.
Wij proberen deze technische problemen te verhelpen. Dit zal nog wel enige tijd duren. Wij kunnen daarvoor geen tijdsindicatie geven. Het heeft dus geen zin om ons te vragen wanneer de pagina weer online komt.
Naar verluid werd er veel gebruik gemaakt van de gegevens op "Stambomen Online", niet alleen van de afstammingsgegevens maar ook de gezondheidsgegevens, voor de keuze van dekreu of fokteef. Wij vinden het daarom van het grootste belang dat de gepubliceerde gegevens juist zijn. Aangezien wij alleen maar juiste gegevens willen vermelden via "Stambomen Online" hebben wij besloten de pagina offline te laten. Wij hopen op uw begrip daarvoor.
Zodra de pagina weer beschikbaar komt vermelden we dat op de nieuwslijst van de website.

Pedigree Online out of order
Due to technical problems this page is out of order. When this page is online again we will inform you by means of a news item on this website.We can not give an estimate when the page will be online again.
(update d.d. 01-02-2009)

"Hmmm ... gezondheidsgegevens ... ? Welke gezondheids- gegevens ?" Vraagt de lezer zich dan af. Welnu, uit andere berichten blijkt dat het hier om de officiële HD-uitslagen gaat. Beetje vreemd, want als die uitslagen niet altijd correct ingevoerd zouden zijn geweest, had het als voorlopige oplossing toch wel kunnen volstaan met op enkele plaatsen de mededeling dat die uitslagen nog niet allemaal gecontroleerd waren ?? Daarvoor had het toch niet nodig geweest de hele, geweldige, gratis service van het net te halen ?? Oh ja, er was nog iets: de privacy van de hondeneigenaars werd bedreigd doordat de chipnummers van de honden op die stamboom-service werden weergegeven. Waarom dan niet al die gegevens gewist ?? Moet makkelijker zijn dan het controleren en corrigeren van een paar HD-uitslaagjes ...
Tegen beide bovenstaande pseudo-argumenten is aan te voeren dat die gegevens wél gewoon op de CD-rom versie van het Nederlands Honden StamBoek staan. Die is voor een schrappelijk bedrag gewoon te koop. Een schrappelijk bedrag plus de plechtige belofte dat je de CD alleen voor legitieme doelen zult gebruiken. Heel leuk, maar er zijn al slimmekes en bijdehandjes geweest die hebben ontdekt dat je naar hartelust gedrukte copieën kunt maken van die stamboek-bestanden en/of per PDF-bestand dwars doorheen heel de hondenwereld kunt sturen. Tot zover dus de privacy en de correcte HD-gegevens.
Wat blijft er verder nog over aan argumentatie ?? Een derde verklaring voor deze vreemde gang van zaken werd al vroeg rondgesproken (en verdomd weinig hardop, laat staan rond-geschreven): er was toen de service online kwam veel bezwaar en gekrakeel van de zijde van een behoorlijk aantal "kynologen/ kynofielen": ineens kon iedereen die daar maar interesse in had zien dat de betreffende persoonsfiguren in plaats van alleen maar gerespecteerd keurmeester / onbaatzuchtig clubbestuurder/ idealistische, kleinschalige fokker in feite slechts ordinaire, grootschalige broodfokkers waren ... Pedigree Online moest dus van het net, en dat is ze nog steeds.
Er valt nog veel en hard te werken aan openheid en eerlijkheid in de Nederlandse kynologie ...
(Ik ben evenwel niet pessimistisch. Het zal even duren, maar het gaat er -denk ik- wel van komen.)

Zembla: het einde van de rashond ?

Paniek in het wereldje van de kynologen. Dan weer eens bij de één (om de ene reden); dan weer eens bij de ander (om een andere reden). Maar er was dus paniek en er moesten tactieken en strategieën bepaald en uitgewerkt worden. Want: de (georganiseerde) kynologie zou aan de kaak gesteld gaan worden ...
En toen werd het zaterdagavond-laat. Het moment waarop de wereld weleens zou kunnen vergaan ...
Maar ziet: na afloop van het televisie-programma "Zembla" bestond de wereld nog en zelfs de georganiseerde kynologie leek er zonder kleerscheuren mee weg te zijn gekomen ...
Gaat het dan alleen maar om storm in een glas water ??
Neen, het gaat -kort door de bocht geformuleerd- om een op Nederland toegespitste en samenvattende "actualisatie" van de inmiddels alweer jaren oude Engelse televisie-documentaire
" Pedigree Dogs Exposed ".
Positief: in een TV-programmaatje van slechts 35 minuten is toch wel een aardige samenvatting gegeven van de voornaamste problemen rondom het fokken van showhonden/ rashonden. Binnen dit beperkte tijdkader kan je echt niet dieper graven dan zoals getoond.
Wat leverde de docu zoal op aan nieuws ? Niets, helemaal niets !
Moet dat dan per se, iets nieuws ? Neen, dat moet helemaal niet. De naam van die BBC-docu "Pedigree Dogs Exposed" is al gevallen. Die bracht evenmin iets nieuws, maar die bracht WEL iets in beweging. Internationaal. Gaat het met deze docu dezelfde kant uit ? Neen, gegarandeerd niet. Wél is het een aardig geheugen- opfrissertje geweest voor de eventuele televisiekijker die mogelijkerwijs op dat moment al had ingezapt op dat net. En het heeft een beetje peper gewreven in de 'respectabele' reet van de diverse kynologische notabelen. En dat DIT echt geen luxe is, dat werd òòk nog eens onder de aandacht gebracht. Positief dus. Deze keer bijna een stormachtig glas water, een volgende keer komt de RvB -waaromheen de georganiseerde kynologie in Nederland zich nu eenmaal groepeert- er wellicht niet zo makkelijk vanaf.
Inhoudelijk zijn we heel snel uitgepaat over dit docuutje van een half uurtje: de obligate Bulldog [en dat ik vind dat dit ras per direct verboden moet worden is geen geheim], het Cavaliertje [misschien wel het vermelden waard dat het aantal Cavaliers met een hartkwaal op 100 procent wordt gesteld], een paar Duitse herders met erfelijke groeistoornissen en een Berner met een tumor. Zoals gezegd: niets nieuws ...

Hoop & Betere Tijden

Een eeuwenoud Haags spreekwoord luidt: "De hoop is als een vogel die al begint te fluiten als het nog nacht is".
Daar moest ik ook aan denken toen ik donderdag een gesprek opving tussen een merel en een lijster (uitzonderlijk eens gebroederlijk/gezusterlijk naast elkaar gezeten op de schutting tussen mijn tuin en die van de buren). De een sprak: "het is toch wat met dat weer van tegenwoordig ... Dat komt allemaal door de mensen; die verpesten het hele klimaat met al die atmosferische opwarming en die uitlaatgassen enzo ...". De ander reageerde daarop door te stellen: "Volgens mij is het al fout gegaan toen met die eerste atoombom; sindsdien is het weer niet meer wat het geweest is ...". De eerste vervolgde: "En wat dacht je eigenlijk van al dat strooizout dat elke winter met vele duizenden tonnen tegelijk in onze biotoop gedumpt wordt. Je vraagt je trouwens af waarom ze met al die dure, uitlaatgassen rondspuitende SUVs en 4 x 4 auto's niet gewoon over een beetje gladde weg kunnen rijden". En zo ging dat nog even door. Een uitgelezen moment dus om ook eens over de andere diersoorten na te denken. Ik ga hier het "V-woord" niet meer noemen, je-weet-wel dat woord dat rijmt op "appelboorjaar", maar het is dus duidelijk dat voor de vogels de hele situatie omslaat als de dagen al bezig zijn te lengen, maar de winter niet meer begint te strengen. En in die situatie zaten we dus al een paar weken. Jammer dat hun lente-gevoel een beetje gefrustreerd werd door het kwakkelende weer met afwisselend wél en geen vorst en afwisselend wél en geen sneeuw ...
Maar ze bleven er HOOPVOL in geloven: "het is Lente !!"

De afgelopen koude periode maakte ik me ernstig zorgen over de toestand van mijn bosmuisjes. Deze uiterst geinige beestjes hebben zich aan de zuidkant van mijn terras gevestigd, maar het risico dat je als bosmuis (Apodemus Sylvaticus, niet te verwarren met de veldmuis.) een winter niet overleeft is natuurlijk enorm. Wat het resultaat is van dagelijks bijvoeren valt niet altijd goed in te schatten. Sporen van muizepootjes in de sneeuw kunnen van één of meerdere beestjes zijn. Voedsel kan door de vogels opgepeuzeld zijn. Afgelopen week in de avondschemering zag ik voor het eerst sinds lang weer een bosmuisje op die typische manier over het terras huppelen. En vanmiddag om een uur of drie zat er een bij het volle licht zijn leukheid te demonstreren. Dat is dus goed nieuws. Ook voor hen is het dus lente geworden.

Over lente in Mastinland heb ik al een paar dingen verteld. Over het nieuwe Tsjechische mastín-nestje bij Tornado Erben bijvoorbeeld. Maar ook Lois Jordan heeft een nestje, en ze is er weer bere-enthousiast over. Zij niet alleen, trouwens. Maar dat is dus wel in de US ... Dichter bij huis, in Frankrijk, zit eveneens een nestje, maar daar is nauwelijks zinnige informatie over te krijgen. Eind Februari wordt een ander nestje in Frankrijk verwacht.
Dat brengt ons als vanzelf bij het onderwerp "Lente in Gado-land", want in Frankrijk is een nestje van de Cão de Gado Transmontano op komst. Of en wanneer dit bijzondere, sterk aan de mastines verwante, ras ook in Nederland zal gaan aanslaan is nu nog een vraag. Met de huidige algemene bestedingscrisis zullen er niet veel potiëntele eigenaars/fokkers/raspioniers zitten te springen om hier ten lande een eerste nestje voor te bereiden. Reden te meer om met interesse naar dit Franse nest te kijken.

Is er bij onze eigen, menselijke, diersoort al iets te merken van de Lente ?? Jazeker wel !! En wel op een manier en op een plaats waar je het wellicht het laatst zou verwachten. In het ijzige Rusland namelijk. Schijnbaar begint aldaar de psychologische lente ook al kort na de winterzonnewende. Op de verenigings-site mastin en de verenigingblog español werd al verhaald van het verschijnen van een Russisch mastín-gezelschap rondom Natasha Prudnik in Hoogstraten. Een weekje geleden is het gezelschap even in Denemarken geweest (dat zal dan wel de Frederica-"udstilling" geweest zijn). Anabel werd daar beste teef en BOB met CAC-CACIB. Er was iets met Neron de Filandon gebeurd waardoor die zonder qualificatie bleef. Enkele zaken fascineren mij hierbij: "wat bezielt mensen om met een stel volwassenen en een stel grote honden in een busje te kruipen en door winters weer het hele eind van Moskou naar een uithoek van West-Europa te rijden en daarna vlotjes weer terug ?" en: "Hoe komt het dat die mensen na afloop toch weer op zo'n aanstekelijke manier laaiend enthousiast zijn ?". We zullen het antwoord op deze vragen ooit wel eens te weten komen. Voorlopig stellen we in ieder geval vast dat voor een aantal mastineros het show-seizoen 2010 al bezig is.
--
Bosmuizelijk na-bericht dd zondag de 7de: vanochtend vroeg kon ik de gelijktijdige aanwezigheid van drie bosmuisjes op het terras vaststellen. Het is dus geen eenzame enkeling die de winter overleefd heeft.
--
Bij de foto: Trotse moeder Linda Tornado Erben bekijkt haar 12-dagen oude welpjes. De oplettende lezer weet wel dat die kleintjes op deze leeftijd groeien als kool. Ze beginnen dan voorzichtig ook steeds meer op volwassen mastines-in-het-klein te lijken.

Hebban olla vogala nestas bigunnan (etc) ...

Afgelopen nacht heeft het nog gevroren. Vandaag lag er nog ijs op de sloten. Metereologen en andere deskundigen zeggen ons rekening te houden met eventueel nog een pittige koudegolf. Vóór eind Maart zouden we nog tenminste twee keer sneeuw kunnen krijgen. Zelfs voor de optimisten geen reden om over méér te spreken dan een aangename na-winter. Maar toch ...
Maar toch is het voorjaar al aan de gang. Weldegelijk.
Ik weet dat van de ECHTE experts. Vanochtend toen ik de eerste blik naar buiten wierp ving ik met die ene blik drie verschillende soorten vogels op. Naast de gebruikelijke duiven die zaten te wachten op mijn strooivoer en de merels die wat minder afWACHTEND bezig waren, waren er enkele kleine flieders van een mij half-bekende soort hyperactief bezig in de klimop-muur die om mijn tuin staat. Niet groter dan een mus, half in het lichtgeel-half in een grijsachtige kleur blauw uitgevoerd. Ik kwam ze in het westen regelmatig tegen en hier dan weer, maar ik heb nog steeds niet uitgevogeld welke soort het nu eigenlijk is. Een grotere ondersoort van de koolmees misschien ? Zonder dat zwart-witte vogelgezichtje ? Waar het echter om gaat: zowel de duiven, de merels als de half-gele fliedertjieps hadden het blijkbaar in hun kop. Ze waren duidelijk anders dan gister. Het moet dus het voorjaar zijn. Kan niet anders. Zij leven vierentwintig uur op vierentwintig buiten; ZIJ kunnen het dus weten ...
De middeleeuwse versregel vertelt ons dat alle vogeltjes al aan hun nestje zijn begonnen (vandaar de titel van dit paragraafje), zijn die halfgelen hier ook al mee aan de slag ?? Neen, nog niet. Ze zijn zelfs nog niet opgesplitst in paartjes; het gaat om kleine groepjes die al wel de nest-mogelijkheden aan het verkennen zijn.
Maar er heerst dus een geanimeerd en ondernemend sfeertje bij het dierenleven in de outdoor-wereld.

Hoe zit dat in het Mastín-wereldje ??
Daar wordt ook al een nestje gebouwd. Het is nog niet af (het zal nooit helemaal àf zijn), maar de eerste takjes zijn al in elkaar geschoven:
Rafeiro do Alentejo
Mastín del Pirineos
Mastín Español
Terwijl er ook in het zuiden van ons taalgebied een Mastín-website op ontluiken staat: La Cancíon del Siglo
En vergeet natuurlijk de veteranen onder de Nederlandse sites niet:
Mostinaragoleon
Mastindelospirineos
Plus de verenigingsblog:
verenigingsblog

Huishoudelijke Mededelingen

Op deze plaats horen een drietal mededelingen rondom dit blog:
1) de agenda is min of meer overgeplaatst (zij het in iets uitgebreider vorm) naar het verenigingsblog hier dus
2) ik heb geprobeerd om het onderwerp "Pedigree Dogs Exposed" een beetje fatsoenlijk af te ronden. Zie: PDE
3) ik heb in relatie daarmee ook een "dood" paragraafje weer tot leven gewekt: Diego

And again: Pedigree Dogs Exposed

Vraagje vooraf: welke beroemde kynoloog stelde ooit boud: "fokkerseer is te vaak hondenleed" ??

Terwijl de zelfwerkzame lezer daar alvast een beetje over nadenkt, begin ik in de tussentijd met een korte tijdslijn.

In Augustus 2008 werd dus die BBC-docu over de keerzijde van het rashonden-gebeuren in Engeland uitgezonden. Het was opmerkelijk dat een docu waarin feitelijk niets nieuws naar voren kwam, toch zo'n maatschappelijke impact kon krijgen. Wellicht doordat alles keurig op een rijtje werd gezet. Dankzij de zegeningen van internet werd deze docu een hit op you-tube, daily motion etc. En een hot topic op diverse honden-fora. Voor één keertje: hoera voor internet !

Op 8 October kwam de discussie in het mastín-wereldje aan het oppervlak: mastininfo

Op 9 October werden we in Nederland vergast op de volgende tekst op de site van de RvB:
Raad in het engels

Het is natuurlijk erg vriendelijk dat de RvB een stukje web-site aan "The KennelClub" afstaat. Wat de precieze bedoeling van die kennelclub met deze publicatie was is onduidelijk. Wilde men verdoezelen dat hun eerdere, mooie plannen (zie de artikels van Jur Deckers) in de dagdagelijkse praktijk maar geen wortel konden schieten, of wilde men liever verdoezelen dat er überhaupt misstanden waren als onderdeel van hun systeem ipv een goed systeem met enkele marginale misstandjes ?? In het eerste geval -zo heb ik me wel eens afgevraagd- waren enkele belangrijke personen binnen de KC misschien maar wat blij met die onthullende reportage van de BBC ? Maatschappelijke druk als hulpmiddel om het onvermijdelijke niet langer uit te hoeven stellen enzo ?

Op 12 Februari 2009 mochten onze Vlaamse vrienden via het VRT-programma "Koppen" ook kennis nemen van de affaire.

Op 17 februari kregen we de volgende tekst van de RvB te verwerken:
Raad komt met wat news

Ikzelf kreeg absoluut geen lekker gevoel bij het lezen van deze tekst. Omdat ik het graag netjes wil houden in dit logboek, beperk ik me tot een paar puntjes.
** We lezen dat de minister de raad heeft "verzocht" ... Gut, dan heb ik dat toch verkeerd begrepen. Ik dacht dat de minister onze RvB zo goed als gedwongen heeft tot eea. In latere publicaties zal de RvB op dit punt nog vermeteler uit de hoek komen.
** Die gedragscode voor keurmeesters lijkt heel wat, maar staat vaak op gespannen voet met wat zijn primaire taak is: een hond "af te meten" aan de standaard. Bovendien zal menig keurmeester zich afvragen "hoe kan ik in hemelsnaam zoiets elementairs als het gangwerk beoordelen in een ring die niet groter is dan mijn eigen bijkeuken en daarbovenop ook nog es een compleet gezondheidsonderzoek doen op een tentoonstellingshond in minder tijd dan het gemiddelde vluggertje in mijn eigen slaapkamer ??"
Daarbij moet ik hier ook denken aan het vermanende woord van Beverly Cuddy (van Dogs Today magazine) "...Remember judges are also the breeders. It's like asking shoplifters to police themselves. I don't think there's a judge in the land brave enough to send a dog from the ring" ...
** Lees ik dat nu goed op deze RvB-pagina ?!? Staat daar werkelijk dat de meeste honden in Nederland bastaards zijn ? Ik dacht dat zulke onzin alleen maar bij Frank Dales vandaan kon komen ... OF staat daar "niet-rashonden fokkerij" terwijl men alleen bedoelt dat die rashonden geen vanwege de RvB uitgegeven stamboom-bewijs hebben ?? Het is meer een beetje echt liegen dan ondeugend jokken ...
** De laatste drie zinnen van die tekst ... ze staan achteraan, maar bepalen in feite de toon van het hele stuk. Een volwassene zal er toch geen moeite mee hebben om de echte boodschap achter deze zinnen vandaan te halen hoop ik. Ik werd er behoorlijk ziek van.

23 februari 2009 was het dus de beurt aan Fred Denayer namens de KMSH/ SRSH: koppen
Die Denayer lijkt in eerste instantie een genuanceerd enerzijds/anderzijds-verhaal op te willen bouwen, maar valt al snel door de mand.
En dat maakt het wellicht zo droevig: de Pedigree Show Dogs zijn nog nauwelijks exposed, of men (RvB, KMSH/SRSH en vergelijkbaar) begint ze al weer af te dekken.
In het stuk van Denayer wordt een interessant feit naar voren gebracht: onder de regels van ST.Hubert zou het verboden zijn om met honden te fokken die in de eerste graad met elkaar verwant zijn (ouder-kind, broer-zus). Ik vraag me toch af waar dat vandaan kan komen. Misschien een vroegere paniek-reactie op een "onthulling" over de hondenfokkerij ?? Bij deze "affaire" is onder de aandacht gebracht dat zo'n zelfde regel onder de RvB eveneens geldt. Nu wil ik niet alle vormen van inteelt zonder meer goedkeuren. Een paar kilometer ten noorden van me begint "the Dutch Biblebelt". Die gaat dan via Rijssen verder naar het westen, bij Staphorst verder naar het zuiden en via de Veluwe weer westwaarts naar de woonplaats van gereformeerde excellentie Balkenende en verder door naar Zeeland. Natuurlijk komt er elders in Nederland ook wel inteelt bij de menselijke inwoners voor, maar vooral dus in die protestantse "belt" kun je goed zien wat het desastreuze gevolg kan zijn van "inteelt ZONDER selectie op het juiste type (maar eerder op de verkeerde types)". Inteelt KAN een fantastisch middel zijn om een ras een zwieper in de goede richting(qua gezondheid, qua rastype) te geven. Onoordeelkundig gebruik van dit middel loopt per definitie verkeerd af.
Een punt dat te vaak vergeten wordt in discussies als deze: er is inteelt en er is inteelt. Concreter: je kunt naar het genetische type van een individuele hond kijken, maar ook naar de genenpoel van een compleet ras. En twee keer het woord 'inteelt' gebruiken. Maar dat is niet twee keer (helemaal) hetzelfde.
Het "inteelt"-onderwerp was dan ook beslist niet het sterkste punt in de BBC-docu. Of van de discussie die daarop volgde. Ondeugende vraag naar aanleiding van het voorbeeld van die Pekingezen in de docu (en enkele andere bijna-dood gefokte rassen): hoe wil men in dat ras én zonder vers bloed én zonder inteelt in de eerste graad (vooral broertje-zusje) in een redelijke tijd tot resultaat komen van een ras dat wél gezonder wordt, maar toch in zo sterk mogelijke mate zichzelf blijft ... ? Ik ben echt benieuwd ...

December de 17de was het dus zover: na zeer lange tijd mocht de Nederlandse televisiekijker dus ook naar de docu kijken. Voorafgegaan door die discussie waar nauwelijks iets wijzer van te worden was.
De twee onzinnigste punten kwamen dus namens de dieren-bescherming op het toneel: alle stamboeken zouden moeten worden opengegooid en de hondenshows zouden ook maar even moeten worden afgeschaft ... Zo wordt het kind lekker met het badwater weggegooid. Ook kwam 'dierenbeschermer' Frank Dales met de onzinnige idee dat er rashonden zijn,en ... asielhonden. Hij zou gewoon eens beter de wereld beginnen te verbeteren in "zijn eigen" dierenasiels. Wat die geopende stamboeken betreft: ja, sommige rassen zullen er echt niet aan ontkomen, maar vele rasclubs en aanverwante organisaties zullen het zo lang mogelijk proberen uit te stellen. Misschien, als de minister nog eens wakker wordt, dat die dan eens een paar zware dwangmaatregelen in het vooruitzicht kan stellen ?? Rasverboden ed ...?

Nemen we de volgende link eens: reactie op DB
Jaja, ik had het al aangekondigd, de RvB schrijft "IN OVERLEG MET HET MINISTERIE" een plan van aanpak ... Volgens de suggestie is de boel dus al bijna ongekeerd: eerst eist de minister nog iets van (oa) de RvB, maar nu al is het een initiatief van de Raad zelf ... Volgende stap: constateren dat er eigenlijk niets aan de hand is ...

Overigens, wat die fokkerseer/hondenleed-vraag betreft: het was P.Toepoel. Ik las het in één van zijn boeken ("Onze honden"), maar herinner me niet meer of dat in een druk van voor de oorlog was [bijvoorbeeld 1ste druk, 1933, of 2de druk,1937], of in een druk van erna ...
--
Rasspecifieke invulling.
Eerder in dit logboek had ik al gemijmerd dat ons ras te weinig -indien überhaupt- bescherming heeft tegen overdrijving op raspunten en niet-raspunten. Omdat ook dit artikeltje alweer te lang is geworden beperk ik me tot het aanstippen van drie puntjes.
* De hubertusplooi. Volgens sommigen zou het een raskenmerk zijn. Vreemd genoeg wordt er in de rasstandaard nergens gesproken over welke mate van plooivorming aan weerszijden van het mastín-hoofd dan ook ... Laat staan dat er zoiets verlangd wordt als een plooi die zodanig ontwikkeld is dat zowel het karakter van de keelwam(men) als de functionele gezondheid van het oog/bovenste ooglid er rechtstreeks door bedreigd wordt. Voor keurmeesters die voor deze rare afwijking vallen lijkt me preventieve castratie aangewezen.
* Wat de "huidigheid" van de mastín betreft: Ja, een volmondig "ja" tegen de mastín wiens huid een maat groter is dan zijn/haar lichaam. Maar er zijn grenzen ! Voorbeeld: als de tepels van een mastín bij het lopen over de grond schuren, dan is de huid niet alleen een aantal maten TE groot, maar wordt evenmin voldaan aan de eis in de standaard dat een mastín-huid ook ELASTISCH moet zijn. Om maar eens een extreem voorbeeld te noemen.
Ik zou trouwens graag eens een veterinair onderbouwd verhaal lezen (of horen) waarin de belangrijkste ins-and-outs van een "ruime" huid consciëntieus behandeld worden. Dus inclusief de rol van de diverse bloedvaten, het effect van veroudering, het warmte-isolerend mechanisme etc. Tot die tijd wil ik me vooral niet teveel wijs laten maken.
* Het skelet. Ja, het skelet van de mastín ... Er wordt een zwaarder dan gemiddeld botstelsel verlangd. Is dat hetzelfde als "een zo zwaar mogelijk botwerk" ?? Personen die van de ME graag een alternatieve Engelse Mastiff van het Bulldog-type zouden willen maken hebben hun antwoord natuurlijk al klaar. Zelf zou ik graag terug willen wijzen naar de foto's van Kimbo eerder in dit blog ( Kimbo ) . Maar meer nog naar de consequenties die de zoektocht naar zwaar botwerk zal/kan hebben. Als voorbeeld mag wellicht het relaas dienen van mastín "Diego Maradona": pobrecito . Een voorbeeld dat toch maar beter ter harte kan worden genomen.

Pedigree Dogs Exposed (and Again ...)

In dit paragraafje wil ik het niet hebben over de inhoud van de (inmiddels al wat oudere) documentaire met als officieuze ondertitel "Deformed - diseased - disabled". Me dunkt dat de inhoud in te sterke mate voor zichzelf spreekt. Al zijn er natuurlijk wel marginalen in en rond de kynologie die in de docu enkele slakken menen te vinden waar nog wat zout op te strooien valt.
Ik wil het liever hebben over de reacties (vooral de reacties van de RvB) er op. Dat er qua gezondheid een keerzijde is aan de kynologie met zijn wedstrijden, rasstandaarden, gesloten stamboeken en broodfokkerij is al héél lang bekend. Af en toe verscheen er wel een zwartboek, maar vaker een "zwart" tijdschrift- of kranteartikel. Dat dan telkens door de kynologische authoriteiten terzijde werd geschoven. Was dat bij ons op het Europese continent minder schrijnend dan in het achterlijke Britannia ??
Laat ik eerst memoreren dat in Nederlandse publicaties op het gebied van honden (rassen, gezondheid, fokken etc.) in de jaren vijftig, zestig, en zelfs nog zeventig waarschuwende geluiden waren te lezen (en nog steeds ZIJN voor de liefhebbers die een leuk bibliotheekje/archiefje hebben opgebouwd) over de onhygienische en hond-onvriendelijke toestanden in Britse kennels. Voor een belangrijk deel waren die praktijken te wijten aan de beroerde economische toestand in de nasleep van een oorlog (broodfokken uit pure noodzaak), maar voor een even belangrijk deel was dat terug te voeren op een welbepaalde mentaliteit. Beide zaken hebben uiteraard ook de Britse kennelclub "besmet" (wat die mentaliteit betreft al van ver vóór de oorlog).
Hoe kan het dan komen, zo vraagt een beschaafd mens zich af, dat die Engelse Hondenwereld -waar toch echt niet de bakermat van de kynologie ligt, ook al wordt dat wel eens beweerd- in dezelfde periode toch zo'n goede reputatie kon krijgen in Nederland (natuurlijk, dat was al ingezet vóór die oorlog, maar het kwam pas goed op stoom erná) ?? Interessante vraag, die nog steeds actueel is, maar in plaats van hier allerlei zware sociologische uiteenzettingen neer te pennen bepaal ik me er zelf toe te constateren DAT het zo is.
Als enkele illustratie voor de kritiekloze Britannia-verering mag misschien het volgende dienen: In het (toentertijd) best wel qualitatieve hondentijdschrift "DOGMAgazine" verschenen enige tijd voor dat de Pedigree Dogs werden Exposed een paar artikelen van de hand van Jur Deckers (voormalig bestuurder van de RvB), waarin hij lyrisch was met euforische trekjes rondom de "new approach" van de Engelse Kennelclub. Ik sla even nummer 27 (Februari 2005) er op na. Es kijken wat hier allemaal staat ... The Kennel Club ... Accredited Breeder Scheme ... puppy sales wallets ... "a scheme promoting good breeding practices" ... samenwerking met The British Veterinary Association ... en met The Animal Health Trust ... Gut, wat is dat Engels toch een interessante taal !! Niet iets voor ons straatjongens uit Moerwijk. Meer iets voor de intellectuele top-elite met haar relaties in het heilige Albion. Maar nu even serieus: de kritiekloze lofzang op de Engelse toestand werd pas echt wrang toen we in de BBC-documentaire zagen wat de praktijk is, EN ... dat al die mooie plannen zelfs nog niet in een beginstadium van implementatie verkeerden ten tijde van de uitzending. Nog iets interessants IN dat artikel ?? Voor degene die zich ergerden aan dat inteelt-aspect van de Engelse fokkerij is het wel gek om te lezen "De fokker zorgt ervoor dat alleen gefokt wordt met in het stamboek geregistreerde rashonden" wat dan als qualiteits-garantie binnen het nieuwe kader moet gelden ... Maar het leukst -in het perspectief van wat we door de docu weten- zijn wel het intro en het slotaccoord => het begint met "De Nederlandse kynologie worstelt al jaren met het opzetten van een duidelijk fokbeleid. (...)Daarom is het verstandig eens goed om ons heen te kijken. Wat kunnen we bijvoorbeeld leren van het beleid van andere landen ?" en sluit af "Een helder en kansrijk initiatief in Engeland, dat het zeker verdiend om nauwlettend gevolgd te worden om te bezien wat daarvan in Nederland kan worden 'geadopteerd' ". [De eerlijkheid gebiedt het op te merken dat Deckers het heikele onderwerp van die meerdere-rasclubs-per-ras in Engeland kort bespreekt.]
Maar er is meer. In de docu wordt die eigenaardige "eugenetische" benadering van de Kennelclub bekeken. "Breeding the best to the best" als een eufemisme voor inteelt zonder perspectief op verbetering op middellange of lange termijn geldt/gold op dat eilandje vol losers on the loose juist als DE methode om rasverbetering tot stand te brengen. Hee, da's effe toevallig: in Nederland hadden we op zijn minst één club (Engels ras, trouwens) die in de erecode voor fokkers had (en waarschijnlijk nog steeds heeft) staan dat: "De fokker zal, met als leidraad de rasstandaard, bij iedere dekking op de eerste plaats rasverbetering nastreven." Gelieve niet te letten op wat pseudo-matigend eraan werd/wordt toegevoegd ("Hij zal zoveel mogelijk trachten erfelijke problemen te voorkomen"), maar wél op wat daar dus echt staat en wat er echt mee bedoeld wordt ...
Wat heb ik hier verder nog allemaal ... Hee! Alweer toevallig ... Een artikel uit Juni 1988 over de MASTÍN ESPAÑOL (Onze Hond. Dat blad had toen nog zwakke reputatie ...) Met aan de keerzijde van de eerste bladzijde een verhaaltje door een dierenarts over rasvorming (met de smaak van de mens als selectie-criterium ipv de natuur ...)("op zich hoeft dat helemaal nog niet zo erg te zijn [...] Bedenkelijker wordt het als bepaalde raskenmerken leiden tot stoornis in welzijn en gezondheid van de hond [...] Bedenkelijker wordt het ook als geboorte zonder keizerssnede haast niet meer mogelijk is. Is de mens bij de vorming van bepaalde rassen niet te ver gegaan ?") waarin deze ook gewag maakt van een nieuwe 'werkgroep rasproblemen' ("De Raad van Beheer op Kynologisch Gebied heeft afgezien van deelname.Ik vind dit bevreemdend. [...] Juist als dierenarts wordt je dagelijks geconfronteerd met veel lichamelijk ongemak en stoornis in het welzijn van onze sterk veredelde huishond. En dan praat ik nog niet eens over abnormaal gedrag."...). Bij het artikel stonden foto's van de traditionele wanstaltige bulldog, maar ook van een chow-chow die er niet zo best aan toe was. Zomaar één voorbeeld van een "zwart-artikel"
Jeminee ... ! Dit artikeltje is nu al te lang geworden ... wordt vervolgd dan maar.
-
Op de foto: ook na de BBC-docu vinden de blinde ras-fanaten dat er niets mis is met de Duitse herder. Integendeel ...

Pedigree Dogs Exposed (Again)

Dat is ook toevallig allemaal... Vorige week kreeg ik dus (de 14de) bericht uit de US dat daar dan eindelijk ook die BBC-documentaire "Pedigree Dogs Exposed" zou worden uitgezonden. Toen was ik al toevallig op die tekst van Fred Denayer gestoten. Dat schreef ik dus als nabericht de 17de. Achteraf kwam ik erachter dat op precies die datum ook de Raad van Beheer iets op haar website schreef over die PDE-docu. Want die was dus eveneens de 17de eindelijk eens in Nederland uitgezonden ...
De Nederlandse uitzending (door "het Gesprek" ) werd voorafgegaan door wat moest doorgaan voor een discussie. Met vier gasten en een kwebbelzieke moderator samengepakt in een nogal korte tijdspanne behoeft het uiteraard geen betoog dat het een gesprek van het zevende knoopsgat ging worden. Die moderator die van toeten noch blazen wist, nam het merendeel van het gekakel voor zijn rekening. Met een gedeelde tweede plaats voor Wauben van de RvB en broekmannetje Dales namens de Dierenbescherming. Ik noem hem maar een broekman en geen melkmuil, omdat ik er graag vanuit wil gaan dat het menneke het best wel goed bedoelt. Wauben en hij wisselden enkele obligate nietszeggendheden uit. Misschien wel het absolute (intellectuele) dieptepunt: de "eis" van Dales om hondenshows af te schaffen. Dit blijkbaar nav van de verklaring door de Britse deskundige in de docu dat "competative dogshowing" de bron van alle kwaad is (vandaar ook de Engelse titel van de docu). Een beetje buiten de realiteit, maar ach, een kniesoor die daar op let.
Wat kon er verder van dit gezellig avondje hondenwelzijn worden onthouden ? Misschien een waarschuwing: er zijn maar liefst 50 (of meer) vormen van epilepsie bij honden (Verschillende vormen = verschillende vormen van overerving ?). Ook: veertig (40) procent van de rashonden in Nederland zou lijden aan een (rasgebonden) ziekte/kwaal/ afwijking die samenhangt met de manier van selectie zoals in de docu wordt aangeklaagd. Let verder op de kreten 'typeoverdrijving' (vroeger noemden we dat nog 'extratype') en 'rashondenfokkerij' (in de 'discussie' en de persberichten), want die zullen waarschijnlijk school gaan maken nav de publicaties rondom deze ver-Nederlandste affaire.

Voor wie nog eens wat terug wilt zoeken, begin eens bij:
==> dierenbescherming
(wat min of meer wordt overgedaan op: )
==> weblog
(hier staat ook een link op naar de uitzending(en). Let op de datum 18 December).
nauwelijks interessant, maar voor de vorm:
==> het gesprek

Relevantie van dit alles voor de ME: de rasstandaard van ons prachtige ras geeft mijns inziens te weinig bescherming tegen overdrijving op zo'n beetje alle belangrijke punten. Er bestaat in het mastín-wereldje (en dan met name in Spanje-zelf, alwaar kynologisch gezien nog wild-west toestanden heersen) nog te veel mogelijkheid om eigen interpretaties van die standaard te laten gelden. Ik zou graag één punt er uit lichten: de huidplooien. Sommigen zouden van de ME een soort Mastino willen maken: een uitgelubberde mega-oversized voorhuid met ergens een lullig hondje erin verborgen. Over die huidplooien leken de heren het zowaar eens te zijn => "Bij een teveel aan vellen gaat het bederven daar in die plooien ...". Volgens sommige ME-fokkers en ME-keurmeesters geldt: Hoe meer zwabber-huid, hoe beter ...
(wordt spoedig vervolgd)
-
Bij de foto: zouden aambeien echt de enige afwijking zijn welke Bulldoggen en hun eigenaars gemeen hebben ?? (Picture can be blown-up to full 117K scale)

Verkeerde rasvereniging voor de Mastín Español ...

We zitten dus noodgedwongen nog steeds bij de problemen rondom het ten onrechte indelen van de Mastín Español (Tegenwoordig ook Mastino Espagnol geheten (?)) bij de MNCN. Die MNCN was dus al ter sprake gekomen toen deze zomer het formeren van een EIGEN rasvereniging door liefhebbers van de beide Spaanse Berghonden-rassen wat opgepord werd. Diverse scenario's werden bekeken. Eerste keus bleef natuurlijk een eigen club voor enkele Iberische Berghondenrassen (waarbij zeker ook de Cão de Rafeiro do Alentejo permanent in beeld was). Als noodscenario's kwamen -op flinke afstand- aansluiting bij één (of een ander) van de reeds bestaande berghonden-rasclubs in aanmerking. Twee scenario's kwamen absoluut niet in aanmerking: het uit-elkaar halen van de beide Spaanse rassen resp. aansluiting/inlijving bij de Mastino-club (dat is dus die eerder genoemde absolute NO-GO).


Want wat was/is er zoal mis met die MNCN ??
Op de eerste plaats zat er qua personele bezetting één en ander behoorlijk scheef met die club. Met name was het onderscheid tussen die MNCN en de bullmastiff-club niet helemaal duidelijk; die twee waren zoals dat heet min of meer vergroeid tot een soort personele unie. En die bullmastiff-club, zo denkt de oplettende lezer natuurlijk meteen, daar was toch ook iets mis mee ?? Iets met het om zeep brengen van de Nederlandse Multi-raciale MolosserClub (NMMC) toentertijd ??
Klopt !! Vanuit de hoek van enkele bullmastifffokkers (met hier en daar een niet-fokkende eigenaar) was toentertijd P.van Montfoort opnieuw als voorzitter in het zadel geholpen en tot erelid benoemd. Om te voorkomen dat deze van Montfoort in tweede instantie (wegens het overtreden van de officiele club-regels) alsnog zijn congé zou krijgen waren enkele van die bullmastiff-fokkers bereid vieze zaak te doen: "wij krijgen zelf een eigen clubje en dan stemmen we voorlopig met het bestuur van de NMMC mee." Zo gezegd, zo gedaan. P. van Montfoort en zijn paladijnen mochten nog even blijven zitten, gesteund door die figuren (Lenders, Assink en vergelijkbare plebejers) die dus later -niet geheel volgens de regels- hun eigen Bullmastiffclubje kregen. Alsmede gesteund door een paar louche figuren die een eigen dogo argentino-clubje wilden en dus ook graag bereid waren tot een handjeklap-begonia-verkocht met het bestuur(of wat voor een bestuur moest doorgaan). Dit alles met de enthousiaste medewerking/inmenging van het ietwat zielige en allesbehalve intelligente voorzittertje van de toenmalige Raad van Beheer. Je weet wel, die André "Fles hem" van Fessem. Die ene dus met die schimmeldraadjes op zijn bovenlip en met dat lelijke wijf. Die bulldog-figuur. (Hee, das toevallig ... van Montfoort was toentertijd -behalve fokker, keurmeester en aankeurder van een x-tal andere hondenrassen- óók een buldoggen fokker/keurder ... ! Kleine wereld ...).[Ik vat met tegenzin dit vunzige verhaal maar kort samen, uiteindelijk zou dit logboek over Mastines moeten gaan]. Over wat er in de nadagen van de NMMC zoal is gebeurd en misgegaan is niet iedereen het helemaal eens. Zo wordt beweerd dat bij de laatste "openbare" ledenvergadering (er zou later nog een ledenvergadering zijn geweest waar de leden vooral niet mochten komen)van die NMMC van Montfoort nog steeds ambterend voorzitter was, maar zich "wegens ziekte" moest laten vervangen. Anderen beweren dat de dagvoorzitster van die vergadering weldegelijk de ambterend voorzitter was. We hebben het dus over de persoonsfiguur die later simultaan zou grossieren in bestuursfuncties bij zowel het voornoemde clubje louche Bullmastiff-figuren (inmiddels met erkenning van de nieuwe RvB) als bij de Mastino-club. Hoe er met de belangen van het Mastín Español-ras ( resp. Mastín de los Pirineos) is omgegaan tijdens de nadagen van de NMMC door oa de persoon die bij deze voldoende is voorgesteld, mag duidelijk zijn: die belangen zijn nooit van enig gewicht geweest bij welke afweging dan ook. En nu zijn we dus ingedeeld/ ingelijfd bij de verkrachters, excusez, de belangenbehartigers van toen ... Hoe zou het toch komen dat de Nederlandse kynologie zo'n beroerde reputatie heeft en hoe zou het toch komen dat er zo weinig mensen te porren zijn voor een functie in de kynologie (als bestuurslid van een club, vrijwilliger bij evenementen, functionaris bij tentoonstellingen et cetera ...) ?! IK zou het echt niet weten hoor ... Echt niet !!
-
Omdat dit blog-berichtje en de foto van de mastín Juan-el-Líder van de Raesdonck ("Hijo") een eigen leven was beginnen te leiden heb ik in ieder geval die foto maar vervangen door twee andere -niet geheel willekeurige- afbeeldingen.

Van beschaving en plebejers

Als vervolg van het vorige bericht: de RvB zou dus niet een paar rassen aan de Mastino-club hebben toegevoegd, neen, de RvB zou de Mastino-club (wat trouwens maar een héél klein clubje is)toestemming hebben gegeven om een vijftal rassen te annexeren. Dat is ook wel congruent aan de waarnemingen die (reeds) eind vorig jaar door om het even wie gedaan konden worden: voerde je bijv. de termen "rasvereniging" en "Rafeiro do Alentejo" in een zoekmachine, dan werd je -schijnbaar per ongeluk- naar de site van de MNCN gestuurd ... Met andere woorden: de MNCN had zichzelf gewoon even een uitbreiding beloofd en, omdat ze zelf als rasvereniging in het geheel niet functioneerde, kreeg ze dat dus ook. Van enige deskundigheid rondom de mastín español of van enige bezorgheid rondom de gezondheid van om het even welk ras is mij of mij bekende personen nooit gebleken. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat het bij de andere van de vijf wisselgeld-rassen anders gesteld is ... Waarom het bestuur van de RvB deze transfer dus toegelaten heeft ?? Misschien dat het MOMENT WAAROP er iets mee te maken heeft ?? Er stond een ALV van de RvB op de agenda waarin de één-rasclub-per-ras-constructie zou worden opgedoekt. En misschien zou ook het bestuur wel geheel of gedeeltelijk weggestuurd worden. Op de valreep konden er dus nog een paar trouwe vazallen van het huidige en bestaande bestuur gematst worden: door een paar rassen aan het zieltogende clubje MNCN toe te voegen kon het bestaan van deze firma nog wat opgerekt worden. Dat er dan zes honden-rassen zijn die onder de nieuwe situatie moeten zuchten is blijkbaar van geen tel.

Het liefst zou ik hier dit onderwerp verlaten om met heel veel nadruk te vertellen dat ik niets tegen de Mastino Napoletano heb. Sommige mastini van buitenlandse bloedlijnen vind ik gruwelijk mooi. Ik heb dan ook nog eens de populatie in Nederland de laatste twee decennia qua bouw, gangwerk en gezondheid er op vooruit zien gaan. In hoeverre dat het directe gevolg is van importen vanuit het buitenland is mij als halve leek onduidelijk. De kwalijke reputatie welke de Mastino heeft en waardoor het ras nu op diverse lijsten met verboden rassen staat is in feite ten onrechte. De Mastino is beslist niet agressiever of onbetrouwbaarder dan de gemiddelde hond. Wellicht minder. De eigenaars van de Mastino, dat is een heel ander verhaal. Al heel vroeg had de Mastino de naam een Maffia-hond te zijn. Ook in Nederland vond in de jaren zeventig iedere pooier en penose-figuur die zichzelf geweldig vond dat 'ie een Mastino moest hebben. Verstand van honden of niet, als je bij de mafia wilde horen, mocht dat wat kosten: in de eerste helft van de jaren zeventig werden onwaarschijnlijke pupprijzen van een 250.000 guldentjes genoemd. En waarschijnlijk ook wel betaald. Die prijs is tegenwoordig behoorlijk "gedemocratiseerd", maar de reputatie van het ras en de eigenaars dus niet. Zelfs ook niet nadat de cane corso in Nederland werd geïntroduceerd. Een "ongewenst" en meer proleterig deel van het traditionele mastino-publiek trok daar naartoe, zodat er bij de mastino ineens speelruimte vrijkwam voor het meer ontwikkelde en meer deskundige deel van de traditionele aanhang. Plus natuurlijk bij een nieuw deel van het hondenminnend publiek. Is daar veel van te merken, bijvoorbeeld bij de stuiptrekkende restanten van de MNCN ?? Wel, op retorische vragen wordt in dit logboek geen antwoord gegeven.
.
(Ik ben er nog steeds niet doorheen geworsteld, dus: wordt vervolgd)
-
Wat de foto betreft: die is er dus voor het beschaafde deel van dit hoofdstuk.

Mastines en persoonsfiguren

.
Tiens, dit logboek zou eigenlijk over mastines en ander hondenspul moeten gaan, maar nu ben ik al weer gedwongen om het over allerlei persoonsfiguren en hun machinaties, manipulaties, machtsspelletjes, mega-egotripperij en wat al niet te hebben ... Logisch dat ik daar eigenlijk helemaal niet zo veel zin in heb.
Misschien moet ik me maar beperken tot een korte up-date. Vandaag nog eens op de site van de RvB gekeken. Onder anderen naar de pagina van de Mastin de los Pirineos. Hoewel zo'n beetje alle mastineros het een natuurlijke vanzelfsprekendheid vinden dat deze twee Spaanse berghonden-rassen bij elkaar in één rasclub thuishoren (of toch op zijn minst in een rasclub met andere berghonden), maar de ME werd ingedeeld bij een club met hondenrassen waarvan sommigen een kwalijke (vechthonden-) reputatie hebben, leek de MP even de dans te zijn ontsprongen. De genoemde pagina was al voorbereid om helemaal ingenomen te worden door een -mij onbekende- rasclub, maar vandaag bleek dat dus teruggedraaid. Alleen een korte mededeling dat er voor dit ras geen rasvereniging is staat er nu nog maar. Uitstel van executie, of toch een voorspel tot iets moois ?
Enkele dagen geleden was er ook een minieme verandering in wat de MNCN meldt op haar site. In plaats van te worden doorgeleid naar http://www.mollosserclub.nl/ krijgt de bezoeker de gelegenheid om op een andere plaats van dezelfde Mastino-site te lezen:

"Met ingang van 6 oktober 2009 is er door de Raad van Beheer toesteming verleend aan de MNCN om 5 verschillende rassen te mogen vertegenwoordigen"

En de rassen waar het om gaat zijn volgens opgave van de MNCN: Fila Brasiliero, Dogo de Canario, Mastino Espagnol, Perro dogo Mallorquin en Rafiero do Alentejo .
(Aan het feit dat niet alle ras-namen correct werden geschreven wordt door sommigen zeer zwaar getild)

-
Natuurlijk is het Higo/ Juan el líder die op de foto staat. En een haar die op de camera-lens zat (of anders wel op het scan-apparaat. Er zijn nog een paar foto's waar die haar terugkomt ...)
..

Terug in de polder

Voor de periode ná Dortmund had ik me voorgenomen om "op zijn minst één, maar liever nog twee weken" eens intensief te relaxen. Geen nieuwe zaken oppakken, alleen een paar oudere dingetjes afhandelen. Gewoon even op krachten komen.

Maar dat was dus buiten de waard, correctie, de Raad gerekend.

Want via het officieuze circuit kregen de Nederlandse Mastineros te horen dat het bestuur van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland het had behaagd om het ras Mastín Español zomaar eventjes toe te voegen aan de Mastino Napoletano Club Nederland (MNCN). Voor mij kwam dat bericht de donderdag na de Bundessieger. De beslissing zou door de RvB al de 6de oktober zijn genomen. Tot op de dag van vandaag staat er niets over op de webpagina van de raad. In ieder geval niet bij het hoofdstuk "Nieuws". Wel werd nogal stiekem op dinsdag de 27ste de volledige ME-pagina van hun website veranderd met een verwijzing naar die MNCN en een link naar dezelfde firma ...

Da's effe grappig, een paar maanden ervoor werd in de communicatie die enkele Nederlandse mastineros onderling hadden om diverse redenen die MNCN al als een absolute NO-GO genoemd, en plots was het nu dan toch zover ... echt lachen, hoor !

Wat mogen we zoal van die MNCN verwachten ? In de eerste plaats al geen correcte spelling van de naam van het ras. Door het Italiaanse "Mastino" te combineren met het Franse "Espagnol" heeft men een nieuwe naam voor de ME geconstrueerd, zoals het met de namen van enkele andere nieuwkomers ook al is fout gegaan blijkens de mededeling op de frontpagina van MNCN-site. Ook kreeg de Mastino-club de lachers op haar hand door alvast een website "mollosserclub.nl" te reserveren voor de te hervormen multi-molosserrassen club. Nu is het ver van mij om iemand af te rekenen op (alleen maar) zijn of haar semi-/analfabeten-status. Over dit belangrijke onderwerp denk ik inmiddels zeer genuanceerd. Maar de gecombineerde uitglijders van de MNCN bevestigen alleen maar de indruk dat deze organisatie geenzins geïnteresseerd is in het wel en wee van de door haar binnen-gecroupeerde rassen maar des te meer in andere, marginale doelen. Voor het huidige bestuur van de RvB geldt mutatis mutandis hetzelfde. Een fatsoenlijk mens zou voor minder een huilbui krijgen.

Een mastinero die nog de moed kon vinden om de RvB te contacteren met de vraag waarom wij als Nederlandse Mastineros niet waren geraadpleegd kreeg te horen dat men daar al lang niets meer gehoord had vanuit onze hoek. Het feit dat er weldegelijk iets gebeurde in de aanloop naar het vormen van een eigen rasclub met in de eerste plaats de beide mastín-rassen is dan blijkbaar van geen tel. En wat dan feitelijk de functie is van zo'n "contactpersoon voor rasgroep 2" binnen het bestuur wordt hierdoor wel erg raadselachtig. "Zelf even vragen" zal toch niet buiten de sociale en intellectuele capaciteiten van zo'n bestuurslid van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland vallen zeker ?? (wordt vervolgd)

-

op de foto: een keurig en degelijk Italiaans schietijzer. Ik had ineens een sterke aandrang om deze foto hier te plaatsen. Ik weet niet precies waarom. Misschien zo'n onbewuste associatie.