De Nieuwjaarstoespraak ...

Enkele dagen geleden kwam de tekst van de nieuwsjaarstoespraak van de President van de Dutch Kennelclub, Gerard Jipping, beschikbaar op het net (zie: (t)oespraak )
Een alles bijelkaar nogal gezapige tekst, maar uit die gezapigheid an sich kan geen enkele negatieve of positieve conclusie worden getrokken.
Let overigens eens op dat aangevinkte punt "we komen tot een goede afronding van de werkzaamheden van de taskforce rasverenigingen (...)". De President doet hier een voorspelling waarvan nog maar moet worden bekeken of er iets van in huis gaat komen. Het kon wel eens de kluif worden waarop hij zijn prothese stuk gaat bijten.
Hoe het punt "De werkzaamheden van de werkgroep Fokkerij en Gezondheid (...)" moeten worden opgevat is me niet echt duidelijk. Is het een voorspelling ? Is het een belofte ? Een intentie ? Het is wel erg optimistisch. Volgend jaar eens kijken wat er van terecht is gekomen ...
Het aangestipte onderwerp "DNA" vind ik zodanig gevaarlijk dat ik er niet verder op in durf te gaan ... Nog niet ...
Aan het einde van zijn verhaaltje heeft President Jipping nog een woordje over het televisie-programma "Zembla" (heb ik het in dit blog al eens over gehad). Niet meer dan een enkel woordje. Want het bedoelde programma bleek bij lange na niet het tweede
"Pedigree Dogs Exposed" te zijn zoals wel werd gevreesd. Hiermee is meteen de gezapigheid van deze toespraak verklaard: de situatie wordt in het geheel niet als bedreigend aangevoeld door het bestuur van de RvB. Maar dat is dan weer in tegenstelling tot wat de President op het laatst beweerde. Het gaat hier om zijn traditionele kreet: "Het is vijf voor twaalf voor onze hobby". Hmmm ... mischien moeten we dit duiden als "voor de rashond en de kynologie is het bijna afgelopen, maar het bestuur van de RvB zit voorlopig nog comfortabel in de zetels" ?

Een interessant punt in het toespraakje was de aanstaande "Jubileum Eurodogshow" (NIET: WDS !!) die in September gaat plaatsvinden. Mijn complimenten: de tekst- schrijver van de RvB verstaat zijn vak beter dan de copywriter van de organisatie van de EDS 2011. Het Jubileum-deel van die EDS slaat op de oprichting van de FCI (honderd jaar geleden). Engeland speelde daarbij in het geheel geen rol. Netzomin als nu. Zelfs geen marginale. Toch leek/lijkt de organisatie van die EDS meer belang te hechten aan het feit dat er Crufts-qualifiers ofzoiets te winnen zijn op hun feestje.
De EuroDogsShow 2011. Ik had lang geleden al gepleit voor een boycott (zie: Boycott ). In ieder geval toch vanuit de achterban van een aantal rassen. De rassen met name die aan een nogal vreemde figuur ter CAC-ing zijn aangeboden (*). Het vreemde daarbij is mijn inziens het feit dat deze persoon nog steeds rond mag lopen in de Nederlandse en Internationale kynologie. Een paar rassen (de Mastín Español en de Rafeiro do Alentejo) zijn dan nog eens ten onrechte toebedeeld aan de zieltogende Mastino-club. Volgens de kapitein van het zinkende Mastino-schip gebeurde dat niet op haar verzoek, doch was het geheel een initiatief vanuit het bestuur van de RvB. Het bestuur dat dus wordt voorgezeten/ gepresideerd door ene Jipping. Die tevens presideert over het committee dat de Jubileum-EDS organiseert ... Voor wel meer personen die in het RvB-bestuur zitten of er sterk tegenaan leunen is goed gezorgd bij deze EDS (bijv. door leuke keurmeester-functies).
Via de link die ik boven gaf kan de lezer doorlinken naar de treurige website van die EDS. En via die link (maar ook gewoon via Google-video) kan die dan ook bij het speciale filmpke komen waarmee men de inschrijvers en bezoekers probeert te lokken. Wat krijgen we daar te zien ? Ballonnekes in de ordinaire kleur oranje, Maximuts & Kronprinz Axelpim, Ollandse kaas, kaaskoppen die proberen te voetballen met van die ordinaire oranje hemdjes aan, tulpen, klompen ... Ik zou haast zeggen: alles behalve honden. En dat allemaal namens the PRESIDENT of the Dutch Kennelclub: Gerard Jipping !! Yes-sir ! Nog zoiets: hoewel die EDS ergens in het noorden van Nederland wordt gehouden zoomt de film-maker vanuit een ruimte-satelliet in op een onbeduidend plaatsje in het westen (de AIDS- & Homo-hoofdstad van Europa). Begrijpe wie het begrijpen kan ...
-----
(*)= in de benamingen van de organisatie-zelf: Alentejo Mastiff, Castro laboreiro Dog, Dogue de Bordeaux, Dutch Smoushond, Majorca Mastiff, Pyrenean Mastiff, Pyrenean Mountain Dog, Serra da estrela mountain dog, en Spanish Mastiff.

Boycott de Euro-winner 2011 !!

Short Summary: everyone who loves the Mastín Español (and also everyone who loves the Mastín de los Pirineos) should think twice, and again, before he (or she) takes steps to attend the EuroDog Show 2011.

Mijn gedeelte van dit verhaal is in zijn essentie snel verteld: Naar aanleiding van de afgelopen World Dog Show kwam ik met een buitenlandse mastinera aan de praat over de Euro Dog Show volgend jaar in ons Nederland. Daar verraste ze me eerlijk gezegd mee. Ik wist dat er één dezer jaren iets ging gebeuren in het noorden van het land. Maar of dat een WDS of een EDS zou gaan worden, en in welk jaar precies, was mij inmiddels alweer ontvloden. Het is al weer zo lang geleden dat de eerste berichten hierover af kwamen ... Maar ik moest een paar keer flink en moeizaam slikken toen ik me realiseerde wie er zoal mag gaan keuren ... Correcter gezegd: wie het CAC-gedeelte voor de Mastínes Españoles mag gaan keuren. En de mastines de los Pirineos. EN de Rafeiro. EN de Castro laboreiro. EN de Estrela. Je zou je voor een moment af kunnen vragen of dit een rechtstreekse en moedwillige provocatie aan het adres van de rasliefhebbers is. De Nederlandse en de buitenlandse. Mijn gesprekspartner en mijn eigen persoon hadden niet veel tijd nodig om tot overeen- stemming te komen dat de beoogde keurmeester het ME-ras geen goed gedaan heeft. Als de facto eigenaar van de toenmalige NMMC was zijn nefaste invloed in Nederland uiteraard nog sterker dan in bijv. midden- en oost-Europa, maar gevoeld hebben we het allemaal. Hmmm ... hoe gedetailleerd moet ik hier eigenlijk op de materie ingaan ? Moet ik speculerenderwijs iets poneren omtrent de redenen waarom hij in de nadagen van de NMMC in Nederland nauwelijks nog aan keuren toe kwam, of hoe dat in het buitenland toch weer iets anders lag ... ? Misschien moet ik maar focussen op de organisatie en de rasliefhebbers. Het bestuur van de RvB heeft dus eind vorig jaar beslist -zo heet het dan toch- dat de ME maar bij de MNCN ingedeeld moest gaan worden. Zulks niet op vraag van welke Nederlandse mastinero dan ook. Nu dan dit weer. Een verband ? Wel, de organisatie van de EDS is natuurlijk (het bestuur van) de RvB niet. De relatie is bijna indirect te noemen. En zo'n EDS-organisatie moet natuurlijk ook een beetje op de centjes letten. All-rounders uit het eigen land zijn dan natuurlijk welgekomen. Nochtans zou het beter zijn geweest als de organisatie van de EDS iets verder had gekeken en zich zorgvuldiger had georiënteerd. WIJ zitten nu met de gebakken peren. Hier kan voor het ras niets goeds uitkomen. Zeker niet voor het mastín-sfeertje hier ten lande. En wat moeten we tegen onze buitenlandse vrienden zeggen: "Blijf liever weg"? Of: "Als je toch durft opdagen zullen we ons genoopt voelen daar in de toekomst rekening mee te houden ..."? Misschien: "Kom gerust als je wilt, maar neem vooral niet teveel honden en vrienden mee ...". Of -onder het motto "Horen, zien en ZWIJGEN"- helemaal niets ? Ik voor mij ben er nog niet uit, hoor ... !
Voor wie zich verder wilt oriënteren: EDS 2011 . Deze website vindt ik trouwens op zich al een aanfluiting. Esthetisch en anderszins. Bah !
Uiteraard behoud ik me het recht voor om deze tekst in de toekomst nog zo vaak aan te vullen en te herschrijven als en wanneer het me zelf goeddunkt. Zoals deze "update" van 26 September.

Ceci n'est pas un Mâtin.

BETREFT: CECI N'EST PAS UN MÂTIN ESPAGNOL !!
En via deze vaststelling komen we dan als vanzelf terecht bij de belangwekkende vraag:
" bestaat de MASTINO ESPAGNOL eigenlijk ??"
Het enige valide antwoord is natuurlijk:
"NEEN, een ras of honden(onder)soort met die naam bestaat niet. Net zo min als een mastin espagnol bestaat"
Op dit antwoord moet evenwel toch een relativerend geluid volgen. Je zou kunnen betogen dat in het Franse taalgebied "mâtin espagnol" de enige correcte vorm is naast de originele ras-naam "mastín español", maar hoewel de combinatie van het Spaanse "mastín" met het Franse "espagnol" in feite een soort dubbelop-je is, bijna zelfs een contaminatie, is het niet per se foutief. De combinatie van het Italiaanse "mastino" met het Franse "espagnol" (een combinatie die we tegenwoordig al eens tegenkomen) is echter onverdedigbare nonsens.
Tot zover dit korte, maar uiterst nuttige, berichtje uit de mastijnse wereld.
--
Natuurwaarneming dd zondag 2 Mei: nadat ik even ervoor de (voor mij dit jaar) eerste moedereend met drie kuikentjes heb gezien, kwam ik al een tweede tegen met een stuk of zeven kuikentjes. Hoeveel er uiteindelijk gaan overleven ? Wie zal het zeggen. Zeker is wel dat de kleine kuikentjes het zelf moeten gaan doen, want eenden zijn beroerde ouders.

Verkeerde rasvereniging voor de Mastín Español ...

We zitten dus noodgedwongen nog steeds bij de problemen rondom het ten onrechte indelen van de Mastín Español (Tegenwoordig ook Mastino Espagnol geheten (?)) bij de MNCN. Die MNCN was dus al ter sprake gekomen toen deze zomer het formeren van een EIGEN rasvereniging door liefhebbers van de beide Spaanse Berghonden-rassen wat opgepord werd. Diverse scenario's werden bekeken. Eerste keus bleef natuurlijk een eigen club voor enkele Iberische Berghondenrassen (waarbij zeker ook de Cão de Rafeiro do Alentejo permanent in beeld was). Als noodscenario's kwamen -op flinke afstand- aansluiting bij één (of een ander) van de reeds bestaande berghonden-rasclubs in aanmerking. Twee scenario's kwamen absoluut niet in aanmerking: het uit-elkaar halen van de beide Spaanse rassen resp. aansluiting/inlijving bij de Mastino-club (dat is dus die eerder genoemde absolute NO-GO).


Want wat was/is er zoal mis met die MNCN ??
Op de eerste plaats zat er qua personele bezetting één en ander behoorlijk scheef met die club. Met name was het onderscheid tussen die MNCN en de bullmastiff-club niet helemaal duidelijk; die twee waren zoals dat heet min of meer vergroeid tot een soort personele unie. En die bullmastiff-club, zo denkt de oplettende lezer natuurlijk meteen, daar was toch ook iets mis mee ?? Iets met het om zeep brengen van de Nederlandse Multi-raciale MolosserClub (NMMC) toentertijd ??
Klopt !! Vanuit de hoek van enkele bullmastifffokkers (met hier en daar een niet-fokkende eigenaar) was toentertijd P.van Montfoort opnieuw als voorzitter in het zadel geholpen en tot erelid benoemd. Om te voorkomen dat deze van Montfoort in tweede instantie (wegens het overtreden van de officiele club-regels) alsnog zijn congé zou krijgen waren enkele van die bullmastiff-fokkers bereid vieze zaak te doen: "wij krijgen zelf een eigen clubje en dan stemmen we voorlopig met het bestuur van de NMMC mee." Zo gezegd, zo gedaan. P. van Montfoort en zijn paladijnen mochten nog even blijven zitten, gesteund door die figuren (Lenders, Assink en vergelijkbare plebejers) die dus later -niet geheel volgens de regels- hun eigen Bullmastiffclubje kregen. Alsmede gesteund door een paar louche figuren die een eigen dogo argentino-clubje wilden en dus ook graag bereid waren tot een handjeklap-begonia-verkocht met het bestuur(of wat voor een bestuur moest doorgaan). Dit alles met de enthousiaste medewerking/inmenging van het ietwat zielige en allesbehalve intelligente voorzittertje van de toenmalige Raad van Beheer. Je weet wel, die André "Fles hem" van Fessem. Die ene dus met die schimmeldraadjes op zijn bovenlip en met dat lelijke wijf. Die bulldog-figuur. (Hee, das toevallig ... van Montfoort was toentertijd -behalve fokker, keurmeester en aankeurder van een x-tal andere hondenrassen- óók een buldoggen fokker/keurder ... ! Kleine wereld ...).[Ik vat met tegenzin dit vunzige verhaal maar kort samen, uiteindelijk zou dit logboek over Mastines moeten gaan]. Over wat er in de nadagen van de NMMC zoal is gebeurd en misgegaan is niet iedereen het helemaal eens. Zo wordt beweerd dat bij de laatste "openbare" ledenvergadering (er zou later nog een ledenvergadering zijn geweest waar de leden vooral niet mochten komen)van die NMMC van Montfoort nog steeds ambterend voorzitter was, maar zich "wegens ziekte" moest laten vervangen. Anderen beweren dat de dagvoorzitster van die vergadering weldegelijk de ambterend voorzitter was. We hebben het dus over de persoonsfiguur die later simultaan zou grossieren in bestuursfuncties bij zowel het voornoemde clubje louche Bullmastiff-figuren (inmiddels met erkenning van de nieuwe RvB) als bij de Mastino-club. Hoe er met de belangen van het Mastín Español-ras ( resp. Mastín de los Pirineos) is omgegaan tijdens de nadagen van de NMMC door oa de persoon die bij deze voldoende is voorgesteld, mag duidelijk zijn: die belangen zijn nooit van enig gewicht geweest bij welke afweging dan ook. En nu zijn we dus ingedeeld/ ingelijfd bij de verkrachters, excusez, de belangenbehartigers van toen ... Hoe zou het toch komen dat de Nederlandse kynologie zo'n beroerde reputatie heeft en hoe zou het toch komen dat er zo weinig mensen te porren zijn voor een functie in de kynologie (als bestuurslid van een club, vrijwilliger bij evenementen, functionaris bij tentoonstellingen et cetera ...) ?! IK zou het echt niet weten hoor ... Echt niet !!
-
Omdat dit blog-berichtje en de foto van de mastín Juan-el-Líder van de Raesdonck ("Hijo") een eigen leven was beginnen te leiden heb ik in ieder geval die foto maar vervangen door twee andere -niet geheel willekeurige- afbeeldingen.

Van beschaving en plebejers

Als vervolg van het vorige bericht: de RvB zou dus niet een paar rassen aan de Mastino-club hebben toegevoegd, neen, de RvB zou de Mastino-club (wat trouwens maar een héél klein clubje is)toestemming hebben gegeven om een vijftal rassen te annexeren. Dat is ook wel congruent aan de waarnemingen die (reeds) eind vorig jaar door om het even wie gedaan konden worden: voerde je bijv. de termen "rasvereniging" en "Rafeiro do Alentejo" in een zoekmachine, dan werd je -schijnbaar per ongeluk- naar de site van de MNCN gestuurd ... Met andere woorden: de MNCN had zichzelf gewoon even een uitbreiding beloofd en, omdat ze zelf als rasvereniging in het geheel niet functioneerde, kreeg ze dat dus ook. Van enige deskundigheid rondom de mastín español of van enige bezorgheid rondom de gezondheid van om het even welk ras is mij of mij bekende personen nooit gebleken. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat het bij de andere van de vijf wisselgeld-rassen anders gesteld is ... Waarom het bestuur van de RvB deze transfer dus toegelaten heeft ?? Misschien dat het MOMENT WAAROP er iets mee te maken heeft ?? Er stond een ALV van de RvB op de agenda waarin de één-rasclub-per-ras-constructie zou worden opgedoekt. En misschien zou ook het bestuur wel geheel of gedeeltelijk weggestuurd worden. Op de valreep konden er dus nog een paar trouwe vazallen van het huidige en bestaande bestuur gematst worden: door een paar rassen aan het zieltogende clubje MNCN toe te voegen kon het bestaan van deze firma nog wat opgerekt worden. Dat er dan zes honden-rassen zijn die onder de nieuwe situatie moeten zuchten is blijkbaar van geen tel.

Het liefst zou ik hier dit onderwerp verlaten om met heel veel nadruk te vertellen dat ik niets tegen de Mastino Napoletano heb. Sommige mastini van buitenlandse bloedlijnen vind ik gruwelijk mooi. Ik heb dan ook nog eens de populatie in Nederland de laatste twee decennia qua bouw, gangwerk en gezondheid er op vooruit zien gaan. In hoeverre dat het directe gevolg is van importen vanuit het buitenland is mij als halve leek onduidelijk. De kwalijke reputatie welke de Mastino heeft en waardoor het ras nu op diverse lijsten met verboden rassen staat is in feite ten onrechte. De Mastino is beslist niet agressiever of onbetrouwbaarder dan de gemiddelde hond. Wellicht minder. De eigenaars van de Mastino, dat is een heel ander verhaal. Al heel vroeg had de Mastino de naam een Maffia-hond te zijn. Ook in Nederland vond in de jaren zeventig iedere pooier en penose-figuur die zichzelf geweldig vond dat 'ie een Mastino moest hebben. Verstand van honden of niet, als je bij de mafia wilde horen, mocht dat wat kosten: in de eerste helft van de jaren zeventig werden onwaarschijnlijke pupprijzen van een 250.000 guldentjes genoemd. En waarschijnlijk ook wel betaald. Die prijs is tegenwoordig behoorlijk "gedemocratiseerd", maar de reputatie van het ras en de eigenaars dus niet. Zelfs ook niet nadat de cane corso in Nederland werd geïntroduceerd. Een "ongewenst" en meer proleterig deel van het traditionele mastino-publiek trok daar naartoe, zodat er bij de mastino ineens speelruimte vrijkwam voor het meer ontwikkelde en meer deskundige deel van de traditionele aanhang. Plus natuurlijk bij een nieuw deel van het hondenminnend publiek. Is daar veel van te merken, bijvoorbeeld bij de stuiptrekkende restanten van de MNCN ?? Wel, op retorische vragen wordt in dit logboek geen antwoord gegeven.
.
(Ik ben er nog steeds niet doorheen geworsteld, dus: wordt vervolgd)
-
Wat de foto betreft: die is er dus voor het beschaafde deel van dit hoofdstuk.

Terug in de polder

Voor de periode ná Dortmund had ik me voorgenomen om "op zijn minst één, maar liever nog twee weken" eens intensief te relaxen. Geen nieuwe zaken oppakken, alleen een paar oudere dingetjes afhandelen. Gewoon even op krachten komen.

Maar dat was dus buiten de waard, correctie, de Raad gerekend.

Want via het officieuze circuit kregen de Nederlandse Mastineros te horen dat het bestuur van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland het had behaagd om het ras Mastín Español zomaar eventjes toe te voegen aan de Mastino Napoletano Club Nederland (MNCN). Voor mij kwam dat bericht de donderdag na de Bundessieger. De beslissing zou door de RvB al de 6de oktober zijn genomen. Tot op de dag van vandaag staat er niets over op de webpagina van de raad. In ieder geval niet bij het hoofdstuk "Nieuws". Wel werd nogal stiekem op dinsdag de 27ste de volledige ME-pagina van hun website veranderd met een verwijzing naar die MNCN en een link naar dezelfde firma ...

Da's effe grappig, een paar maanden ervoor werd in de communicatie die enkele Nederlandse mastineros onderling hadden om diverse redenen die MNCN al als een absolute NO-GO genoemd, en plots was het nu dan toch zover ... echt lachen, hoor !

Wat mogen we zoal van die MNCN verwachten ? In de eerste plaats al geen correcte spelling van de naam van het ras. Door het Italiaanse "Mastino" te combineren met het Franse "Espagnol" heeft men een nieuwe naam voor de ME geconstrueerd, zoals het met de namen van enkele andere nieuwkomers ook al is fout gegaan blijkens de mededeling op de frontpagina van MNCN-site. Ook kreeg de Mastino-club de lachers op haar hand door alvast een website "mollosserclub.nl" te reserveren voor de te hervormen multi-molosserrassen club. Nu is het ver van mij om iemand af te rekenen op (alleen maar) zijn of haar semi-/analfabeten-status. Over dit belangrijke onderwerp denk ik inmiddels zeer genuanceerd. Maar de gecombineerde uitglijders van de MNCN bevestigen alleen maar de indruk dat deze organisatie geenzins geïnteresseerd is in het wel en wee van de door haar binnen-gecroupeerde rassen maar des te meer in andere, marginale doelen. Voor het huidige bestuur van de RvB geldt mutatis mutandis hetzelfde. Een fatsoenlijk mens zou voor minder een huilbui krijgen.

Een mastinero die nog de moed kon vinden om de RvB te contacteren met de vraag waarom wij als Nederlandse Mastineros niet waren geraadpleegd kreeg te horen dat men daar al lang niets meer gehoord had vanuit onze hoek. Het feit dat er weldegelijk iets gebeurde in de aanloop naar het vormen van een eigen rasclub met in de eerste plaats de beide mastín-rassen is dan blijkbaar van geen tel. En wat dan feitelijk de functie is van zo'n "contactpersoon voor rasgroep 2" binnen het bestuur wordt hierdoor wel erg raadselachtig. "Zelf even vragen" zal toch niet buiten de sociale en intellectuele capaciteiten van zo'n bestuurslid van de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland vallen zeker ?? (wordt vervolgd)

-

op de foto: een keurig en degelijk Italiaans schietijzer. Ik had ineens een sterke aandrang om deze foto hier te plaatsen. Ik weet niet precies waarom. Misschien zo'n onbewuste associatie.