Ectoplasma

*
Vraagstuk/ raadseltje: kan in Nederland een stuk ectoplasma minister-president worden ?

Voor het gouden sleuteltje bij de oplossing van dit belangwekkende vraagstuk hoef je niet echt ver te zoeken -->
"Als het een hondje was, had 'ie al lang in je neus gebeten."

Terwijl de wat ochtend-trage lezer op dit vroege uur nog even zit te puzzelen, neem ik alvast een voorschot op de eindconclusie:

En wel door te verwijzen naar het aloude spreekwoord
"Er war kein Mensch - Er war kein Tier

Er war der Niederländische Prä-MIR ..."

Want dat is dus de oplossing van het raadseltje:

Ja, dat kan ! Als 'ie maar voldoende EGO heeft !!

Nou, vooruit dan ...

*
Het kon niet uitblijven: ik werd weer eens aangesproken op een artikel dat ik publiceerde ...

"Wat bedoel je nu eigenlijk met die naar elkaar toe kruipende opiniepeilingen ?"

Welnu, het is maar één van de aspecten/ vormen van het manipuleren van opiniepeilingen.
Er zijn er natuurlijk meer, zoals het weg-marginaliseren van welbepaalde partijen, het opzettelijk inbrengen van "rekenfoutjes' [vooral bij het omrekenen en afronden], het laten wegvallen van vele percentages en complete kamerzetels in de 'rapportage', het zelf creëren van zogenaamde kies-trends, het wegpoetsen van reëele kiestrends en zoverder en zo meer ...

Het is natuurlijk zo dat je als opiniepeiler of opdrachtgever een hele tijd van alles en nog wat aan zowel onzin als serieus onderzoeks- resultaat de wereld in kan sturen. Maar op een gegeven moment zijn daar de echte verkiezingen. Op de daadwerkelijke uitslag daarvan heb je geen enkele invloed meer. Op de officiele uitslag nog slechts een klein beetje. Het wordt normaliter wel erg gênant als je 'voorspelling' te ver van de echte eind-uitslag ligt. Je valt dan -zoals dat heet- door de mand. Toen er nog maar een paar opiniepeilers landelijk actief waren was dat nog niet zo'n heel groot probleem. Het verschil kon toen weggestoken worden door wat te kletsen over 'de grilligheid van de kiezer'. Maar nu ze elkaar in groten getale staan te verdringen wordt het wat linker. Je kan de 'grillige' en 'wispelturige' kiezer alleen nog maar opvoeren als de meerderheid van de opiniepeilers lekker dicht bij elkaar liggen. Dus: eerst naar de 'resultaten' van de collega's bekijken, dan je eigen resultaten een beetje bijstellen en daarna pas zelf publiceren ...

Kan deze er een beetje mee door als verklarende toelichting ... ?

Mark Rutte, deel 5

*
Ach ..., we zitten inmiddels alweer halfweg Augustus. Binnenkort begint niet alleen het nieuwe voetbalseizoen in de eredivisie, maar ook het nieuwe schooljaar en het collegejaar.
Door dat collegejaar moet ik ineens denken aan de na-zomer van vorig jaar.
Ik verveelde me een beetje en wilde wel eens lachen. Dus ik dacht: "Kom, ik ga eens naar de Universiteit. Altijd prijs daar tussen die intellectueeltjes.".
En zo kwam ik dan bij een seminar/ lecture/ college aan de psychiatrische faculteit terecht.
Een Hoogleraar deed heel hard zijn best om de studenten in het kader van "sneldiagnose-vaardigheid" één en ander bij te brengen .... Zo probeerde hij duidelijk te maken dat je aan sommige zaken meteen al kan zien wat voor een pervers vlees je in de kuip hebt: "Als bij je patient de ene arm veel sterker ontwikkeld is dan de andere, dan is de kans groot dat je te maken hebt met een dwangmatige masturbant, je weet wel: zo iemand die meerdere keren per dag de hand krachtig aan zichzelf slaat ... Heeft je patiënt abnormaal sterke polsen en buitenproportioneel zwaar ontwikkelde onderarm-spieren, dan is het hoogstwaarschijnlijk een fistfucker. Dergelijke patiënten kun je ook herkennen aan het feit dat er grote happen beharing ontbreken aan die onderarm/-armen. Ook bevinden zich bij deze gestoorden onderhuidse bindweefsel-vormingen aan de onderarmen; een soort van littekens. Wanneer het diagnostisch object sterke enkels heeft en krachtige kuitspieren aan voor- en achterkant, dan kan het een die-hard feetfucker zijn. Ook bij deze geaberreerde devianten zijn er happen haar uit de oppervlakte van het betreffende lichaamsdeel verdwenen door veelvuldige wrijving en groffe ruk-activiteiten ... Benevens zijn er ook onderhuidse littekens waar te nemen, hetgeen het geheel een buitengemeen onsmakelijk -om niet te hoeven zeggen: walgelijk- aanzien geeft ..."
Op dat ogenblik werd de professor onderbroken door een pienter blondje met een pittig kort Italiaans kapsel achter in de gehoorzaal:
"Mijnheer de professor, als ik u even mag onderbreken ..."
De hoogleraar reageerde verbaasd: "Eh ... Ja ... ?"
"Wat mij betreft hoeft u echt niet meer uit te leggen met welk lichaamsdeel Mark Rutte geregeld loopt te headfucken, hoor ..."

Ook deze keer zullen er wel weer personen zijn die wat te zeikstralen hebben over hetgeen ik geschreven heb.
Het is niet anders.
Op de te verwachten vraag waarom ik eerst een allereeuwigste tijd het probleem Mark R. zo veel mogelijk probeer te negeren en nu ineens met twee paragraafjes op één dag afkom mag ik het navolgende wel onthullen:
zoals ik verleden keer opmerkte heet jullie premier helemaal niet zo gediend te zijn van alles wat maar enigzins naar kritiek op zijn eigen figuurspersoon riekt.
Zeker na het verschijnen van de delen 3 en 4 van deze leerzame serie moet ik er gewoon rekening mee houden dat ik straks weer "gearresteerd" word door de pipo's ... uitstel van publicatie kan dus niet geveeld worden ...

... eh ... een ogenblik graag, beste blog-bezoeker, ik geloof dat er krachtig op de voordeur gebonkt word. Even kijken, hoor ...

Mark Rutte, deel 2

Nu we dan toch onder elkaar zijn ... heeft iemand van jullie een idee wat Rutte deze vacantie aan het doen is ??
Sommige politici gebruiken het zomerreces om hun echtscheiding nog even voor zich uit te schuiven. Anderen gebruiken de tijd gewoon om te ontspannen -voor zover mogelijk- of om hun studieachterstand (het zich verdiepen in allerlei onderwerpen en aandachtsgebieden) een beetje weg te werken.
Sommigen doen dat in het buitenland. Anderen in het binnenland.
Maar Mark Rutte ... heeft iemand die al eens kunnen betrappen tijdens zijn vacantie ?? En waar was dat ?

Tevreden ...

Terecht natuurlijk.
Met een mooie 1 - 5 uitslag mag je best tevreden zijn.
En trots uiteraard, want zoals ik eerder al eens opmerkte waar het om ADO ging: het succes kent vele vaders ... En vandaag voelt het weer es alsof het succes dat onze Adonezen op het veld hebben behaald ook een beetje van mij is.
Bij de eerste wedstrijd na de winterstop lieten onze jongens al zien dat ze hun verblijf in Spanje niet alleen als een zuidelijke vacantie hebben opgevat, doch dat er lekker gewerkt is. Dat bleek dus al toen directe concurrent Heerenveen geklopt werd. En van vandaag kan toch niet in alle ernst gezegd worden dat we punten hebben laten liggen bij de Excelsioren ...
Het is wellicht niet de allerbeste ADO-Logo, maar het kan er best mee door. Het hoeft niet iedere keer hetzelfde kunststukje te zijn: variety is the spice of life ...

Toch waren er voor mij persoonlijk ook nogal wat negatieve kantjes aan deze dag. Waardoor ik als een zielige oude man een beetje gefrustreerd liep (en nog steeds loop) te zijn. Al een dag of twee heb ik een tandontsteking. Jezus wat een ellende !! Ik zit vol met paracetamol en aspirine en vraag me angstig af of mijn lever dat wel aan gaat kunnen ...Toen de wedstrijd werd gespeeld lag ik met koorstvlagen op bed. Op dit moment zit ik met mijn jas aan en een warme bivakmuts voor mijn toetsenbordje, terwijl ik af en toe een geïmproviseerde warmwaterkruik tegen mijn wang houd ... Wel heb ik via de radio nog een live-verslag van het WK veldrijden meegepikt. Een leuke troostprijs, dat wel.
Ik heb goede hoop dat ik het eind van deze week nog wel levend haal, maar liever zou ik uiteraard de komende paar dagen overslaan. Wat wordt een mens hier flauw van, zeg !!

Zaken van Algemeen Maatschappelijk Belang.
Ik heb nog meer redenen om gefrustreerd te zijn => Was het nou vrijdag of al donderdag dat ik nog een ritje met buslijn 13 deed ?? Ik kreeg helaas van een interessant gesprek tussen twee andere passagiers slechts enkele vlagen mee. Zodoende weet ik niet of het een geloofwaardige mop is, of een waargebeurde anecdote. Het ging over onze broekman Mark. Die zou met zijn borsthaar onontwarbaar in de knoop zijn geraakt met het schaamhaar van zijn verloofde. Ook was er nog iets met een dokter. Een huisarts of een specialist of een noodarts. Of misschien wel weer die bedrijfsarts van het Binnenhof. Als iemand dit verhaal kent, zou ik dat graag van hem/ haar vernemen, want ik ben wél nieuwsgierig !

Dierenleven.
Waarbij ik me voor deze keer weer beperk tot het buiten-gevogelte. Vandaag wel goed mijn gevederde tuin-gasten verzorgd. Ik kreeg dan ook zonder al te veel onderlinge herrie veel vogels op visite. Wel allemaal vertrouwde gasten. Voor zover ik kon waarnemen. Een suskewiet, de duiven, de twee tortels (die namen deze keer de tijd om rustig te eten), véél mussen (waaronder uiteraard mijn heggemussen),en mijn merels. Van die merels vermoed ik dat ze op de één of andere manier nest-verplichtingen hebben. Dat is wel erg vroeg in het jaar, maar anders kan ik hun hyper-actieve fourageer-gedrag niet verklaren.

Elzevies wil ook meepraten ...

Wat was het verhaal achter dit specifieke V-gebaar toch ook weer ... ?

* Dieptepunt 1 =>
Het had een rustige zondag moeten worden, maar gemoedsrust zou er niet van komen, want wat hoorden we aan verschrikkelijk nieuws ?? De Nederlandse "parlementaire pers" heeft in zijn inmiddels traditionele retelikkerige stijl ons Rutte-tje tot "Politicus van het jaar" gekozen. Bijbehorende "Politieke Oscar" werd hem uitgereikt door zijn partijgenoot en ondergeschikte minister Opstelten [hem heb ik al eens besproken in dit blog]. Zo blijft het lekker in de familie. Is het dan werkelijk zo slecht gesteld met de qualiteit van de Nederlandse politici ? Dat je "debater" Rutte die 'eer' moet verlenen ? "Dieper dan een dieptepunt kan je niet zakken", meer heb ik hier voorlopig niet aan toe te voegen.

* Dieptepunt 2 =>
De Oude Haagse Wijsgeren spraken reeds: "Een dieptepunt komt zelden alleen ...". En kijk maar eens wat er aan voornoemd dieptepunt vooraf ging. Woensdag 8 December, een historische datum die vanaf nu door niemand meer vergeten zal worden ["Waar was jij toen je hoorde, dat ..."], maakte het extreem-rechtse [en derhalve extreem-gevaarlijke] vijfstuiver-bladje "Elsevier" bekend wat volgens haar de "Nederlander van het jaar 2010" is:
de politicus. En we vernamen daarbij o.a. over dit jaar, waarin politici "vaak ten onrechte werden bespot en geminacht, beledigd en bedreigd" en dat we best wel eens meer waardering zouden mogen opbrengen voor bijvoorbeeld premier Mark Rutte "die een comfortabele baan in het bedrijfsleven opgaf voor een hachelijk staatssecretariaat en vervolgens probeerde een verzwakte, intern verdeelde partij te redden" (en nog zo wat kotsopwekkende kul).
Welnu, terwijl "premier Mark Rutte" hardwerkend bezig is een verzwakt en intern verdeeld land te redden, doet het me deugd en is het me zelfs een genot om hem en bijv. zijn gereformeerde maat Donner [die het toch weer gelukt is zijn Gristelijke gat een kabinet binnen te draaien] bij deze ernstig te bedreigen: "Ik ga compromitterende zaken over jullie bekendmaken. En dan bedoel ik niet alleen die -gedocumenteerde !-verhalen over die eksterogen en die kalknagel ...! Brace yourself !!".

* Verhaaltje I.
Nu we het dan toch over Mark R. hebben ... Er gaan heel wat verhalen over de tijd dat hij nog bij de boy-scouts was. Ja, toentertijd vond moeder Rutte het maar een eng idee als/dat haar zoon op voetbal, hockey, handbal of een andere ruwe, gevaarlijke sport zou gaan, want niet alleen is dat hard en gevaarlijk, maar je komt daar ook met ruw volk in aanraking. Het werd dus de "international boy-scouts" ... Daar werd hij ingedeeld bij Hopman Billenkoek. Dat was niet diens eigen naam, maar niemand herinnert zich zijn echte naam. Toch, als je bij de boy-scouts zit, is zo'n "vakantie"-week met de jongens onder elkaar onvermijdelijk. Helemaal meekomen kon Mark niet, maar dat viel niet echt op, want dat konden de anderen ook niet. Een interessant incident deed zich voor toen een "patrouille" terugkwam van een uitgebreide verkennings-tocht. Ze troffen Mark aan terwijl hij middenin het tentenkamp enigzins aanstellerig lag te kermen op de grond: "Oh oh, wat heb ik een pijn, oh-oh wat vreselijk ... Oh-oh ...". De hopman vroeg een beetje geïrriteerd aan het zelfbenoemde slachtoffer: "Mark, wat is er aan de hand ?" "Oh-oh, ik ben door een slang in mijn penis gebeten, oh-oh wat doet dat pijn, oh-oh ... (!!)". "Nou," sprak Hopman Billenkoek droogleuk, "als die slang het voormekaar heeft gekregen om jou precies in je plassertje te bijten, moet het wel een brilslang geweest zijn ...". Let op, beste lezer, ik vermoed dat in deze waargebeurde geschiedenis op een of andere manier een voorspellend element zit. Let maar op.

* Verhaaltje II.
De moeder van onze Mark vond een paar jaar geleden dat hij toch maar eens wat aan sport moest gaan doen. Zo'n sportschool, dat leek haar wel wat. Lekker indoor, onder persoonlijke begeleiding en met allemaal high-tech instrumenten en dergelijke dingen meer ... Ze had al een tijd regelmatig in de krant zitten kijken naar advertenties en wat dies meer zij. Toen, op een dag: "Kijk jongen, is dat geen geschikte sportschool voor jou ? 'Mens Sana in Homo Sauna'...". "Dat ken ik," zei Mark "dat betekent: 'een gezond mens in een gezond lichaam' ...". En een eerste afspraak was toen al snel gemaakt ... Daar was Mark dan, in een vrij avonduurtje, bij zijn begeleider in de sportschool ('Gents only'). Die gaf hem een rondleiding door de HerenClub en liet hem van alles zien: de pulleys, de drukbanken, de multimachines, de kabouter-piramides, een verdwaalde Hackenschmidt ... Het viel Mark wel op dat er véél spiegels waren en dat er hier en daar bordjes hingen met onbegrijpelijke teksten, zoals bijvoorbeeld "een gezonde sprit in andermans gezonde lichaam". Waar hij helemaal niet naast kon kijken was het feit dat de fitness-toestellen nauwelijks gebruikt werden en dat de sauna het drukste deel van de hele sportschool was. Daar hing ook nog zo'n onbegrijpelijk tekst-bordje met "Een dag niet gesaunaaid is een dag niet geleefd.". Hij vroeg er maar niet naar, want hij wilde niet dom lijken en bovendien was het misschien maar iets tijdelijks of toevalligs. Het was er wél gezellig (!): overal in de sportschool zaten volwassen mannen, jongeheren en andere gymnasten met elkaar te praten. Of ze zaten naar de paar bodybuilders te kijken die voor de spiegels hun glimmende lijven stonden op te pompen. Dat vond Mark ook wel interessant, want hij zag daar allerlei spieren waarvan hij het bestaan nauwelijks had kunnen vermoeden ... Wat zag hij daar zoal ...? De pectoralis major, de musculus serratus ... de deltoidus en de latissimus, natuurlijk ... hier en daar een mooi opgepompte trapezius en vooral véél glutaeus ... de glutaeus medius, de glutaeus maximus ... fascinerend allemaal ... !! Hij kreeg wel het idee dat het niet allemaal 'natuurlijk' was, wat hij daar zag. Het was allemaal zó groot, hard en stevig dat het wel met doping gekweekt moest zijn ... Maar zou hij het durven vragen aan één van die spierjongens ... ?? Toch, op een zeker moment, nadat hij eerst in de kleedkamer langdurig bijna ademloos had staan kijken naar hoe één van die stoere boys voor de ook dáár aanwezige spiegels zijn stoere spierlichaam had staan inwrijven met van die echte sport-gel, had hij dan de stoute schoenen aangetrokken en pseudo-nonchalant gevraagd: "... zeg, wat spuit en slik jij nu zoal ... ?". De bink in questie had niet eens opgekeken van de vraag en terwijl hij doorging met voor de spiegel de speciale sport-gel over zijn gebronste lichaam uit te wrijven poneerde hij achteloos de tegenvraag: "... je bedoelt: afgezien van sperma ... ?!?".
Toegegeven: dit is niet helemaal het echte en volledige verhaal; het is "slechts" de gecensureerde en gekuiste versie. Maar me dunkt dat het al pittig genoeg is. Bovendien is het in essentie volkomen congruent aan de waarheid.
Ook toegegeven: dit is al een oud verhaal, van vóór de Mark in questie een hoge politieke, ondergewaardeerde, slecht-betaalde en niet zo comfortabele positie ging bekleden. Maar het begint natuurlijk nu dus echte relevantie te krijgen.

Meer onthullingen volgen nog ...

En wat de afbeeldingen bij dit blogberichtje betreft, ach, die had ik nog ergens rondslingeren. Dus ...

---

De naherfst van 2010

Het verloop na-zomer, voor-herfst, herfst, na-herfst is dit jaar een beetje vreemd gelopen. En dan heb ik het nog niet eens over de tussenherfst. Maar we zitten in ieder geval toch al weer tegen de winter aan. De eerste meldingen van sneeuw dit jaar kwamen uit Finland (vrijdag 15 Oktober), terwijl eergister de eerste melding uit Canada binnen kwam. NU vinden de honden het daar nog wel een leuke afwisseling, maar er gaat een moment komen dat die sneeuw hen echt de strot uitkomt ... Nachtvorst hebben we hier inmiddels zelf ook al een paar keer gehad.
Hoe bereid ik de plaatstelijke fauna voor op de komende winter ? Des zomers wordt hier maar af en toe door me gestrooid. Telkens kleine beetjes met kleine zaadjes en speciaal voor de vogeltjes.
Maar we hebben natuurlijk ook de bosmuisjes nog ... Om die enkelen die de zomer hier in de buurt zijn gebleven alvast aan te sterken voor wat komen gaat was ik onlangs al om de andere dag begonnen te strooien. Grotere korrels. Maar blijkbaar hebben ze het zonder mij ook wel kunnen rooien, want er blijken weer kleine muisjes bij te zijn gekomen. Inmiddels al flinke pubers. Vorige week lieten die zich al meerdere keren vroeg op de dag bij het zonlicht zien. Zondag lieten ook enkele volwassen bosmuisjes zich op klaarlichte dag zien. Twee waren schijnbaar bezig een winternest te bouwen. Daartoe werd o.a. een grotere éénjarige plant op het zuidterras beklommen tot aan de groene blaadjes (en die moesten steeds verder op de "takken" worden gezocht ...), welke dan werden losgeknibbeld en aan een rap tempo meegenomen naar telkens hetzelfde uithoekje in de tuin. Erg leuk om te zien. In een andere, beschutte, uithoek van mijn wildtuin staat (nog steeds ?) een distel paars in de bloei. Op die plek ontdekte ik tien dagen geleden nog zo'n geel-zwart gestreepte wesp. Voor hem [of haar] was de winter dus nog niet aange-
broken. Met grote vanzelfsprekenheid werd er nog energiek op los gevlogen.
Daarom weet ik ook dat het volgende verhaal waar moet zijn =>
Mark R. had vorige week dus last van zijn rechteroog. Het was helemaal rood en opgezwollen en hij kon er niets meer mee zien. Hij ging dus naar de bedrijfsarts van het Binnenhof ...
"... Ahh .. ik zie het al ...," sprak deze. "U bent door een insect gestoken. Waarschijnlijk een wesp of een strontvlieg ...".
En verder: "Gaat u maar even zitten ... zo, ja ... Nu zal ik even deze spierontspannende morfine-injectie in uw oog geven ..." (en hij voegde de daad bij het woord)
"Blijft u maar even zitten, het begint zo te werken. In de tussentijd ga ik even naar boven, naar de duiventil."
"Gut ..." dacht Mark, "de duiventil ... dat zal wel zo'n medische zegswijze zijn ofzo ..."
Even later kwam de dokter terug met zo'n Petrie-schaaltje vol verse duivenpoep ... Mark sputterde eerst nog wel wat tegen, maar nadat de dokter had uitgelegd dat het hier om medicinale duivenpoep ging zei hij: "... ah, dan is het goed ..."
De arts lepelde de inmiddels ontspannen oogbal uit de eveneens ontspannen oogkas met zo'n hygiënisch ooglepeltje en begon dat vervolgens in te smeren met de verse stront ... toen 'ie daarmee klaar was sprak hij: "Dit moet eerst nog wat drogen, ik ga onderwijl nog even naar boven.". De dokter wies eerst uitgebreid zijn handen en verdween daarna voor een kwartiertje. Mark zat al die tijd met een ingesmeerd oog dat halverwege zijn wang (vlak bij zijn neus) hing en meende even dat hij de dokter in de verte hoorde schaterlachen, maar dat kan natuurlijk inbeelding zijn geweest ...
Nadat de dokter terugkwam lepelde deze met dat ooglepeltje het rechteroog met de opgedroogde duivenpoep weer terug in de kas, plooide daarna de oogleden weer op hun plaats, deed een stap naar achter, bekeek met gepaste trots zijn werk en vroeg:
"Wel, mijnheer Mark, hoe is dat ?!".
Onze Mark sprak toen op plechtige toon de volgende historische woorden: "... Roekoe .. roekoe ... Rrroe ... Rrr ...".
En dat is dus echt gebeurd !! Zo waar als ik hier zit !

Voor hen die van mening zijn dat dit waargebeurde verhaaltje een te grote inherente flauwheid heeft mag ik graag opmerken dat de historiën met het echte dijenkletser-gehalte allemaal naar hun aard voor boven de achttien zijn. Daar kunnen we hier op dit openbare blog uiteraard niet aan beginnen. Vooral die ene geschiedenis waarbij Rutte-tje in die sportschool annex sauna terechtkwam vind ik persoonlijk on-be-taal-baar leuk. Maar ja, voor boven de achttien, hein ... ?!

Melkmuilen in de 21ste eeuw (I)

dl 1 Plee-figuur

De volgende anecdote heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen.
M. Rutte stapte een paar dagen geleden bij zo'n oudere en chique drogisterij ("sedert 1923") in de Haagse binnenstad naar binnen. Aan de drogist-zelf vroeg hij of deze een grote scheerborstel voor hem had. De drogist zette er een paar voor hem neer en Mark maakte zijn keus. Uiteraard "de beste voor de job". Van het illustere merk "Jan-Piet Joris". Ook vroeg hij de drogist of hij scheerschuim voor hem had. "Het is voor staatszaken" voegde hij er nog vertrouwelijk aan toe. De drogist pakte de scheerzeep die bij de borstel hoort en plantte die op de fraaie, in meerdere soorten hout uitgevoerde, toonbank neer. "En dan zou ik nu een geschikt scheermes willen hebben. Liefst zo eentje als Robin Linschoten ook heeft. Heeft u dat voor me ?". De drogist zette zijn bril op het puntje van zijn neus en keek met bezorgde blik in zijn ogen Mark recht aan. Eyeball-to-eyeball. Nu ja, eyeball-to-spectacles. Hij schraapte zijn keel en sprak: "Jongeman, aan de ene kant ben je voor mij natuurlijk klandizie, maar ... met jouw baardgroei ... heb je het wel eens met twee droge beschuiten geprobeerd ? Die kan je daarna gewoon uitkloppen en met gekleurde muisjes of hagelslag opeten. Wel eerst boter of margarine er op doen, natuurlijk.".
Uiteraard zijn er nu weer meteen critici die klaarstaan met een opmerking als "Van heel dat verhaal klopt helemaal niets ! Hoe kan het dat hij zich nu pas begint te scheren ?! Dat moet allemaal veel langer geleden hebben plaatsgevonden !!" Neen !! Het is ECHT een paar dagen geleden gebeurd. Maar het verhaal is inderdaad ietsje anders. Ietsje maar. Mark kwam weldegelijk die ene bekende drogisterij binnen en begon meteen tegen de drogist allerlei praat te verkopen over "de beste voor de job" en "de juiste scheerzeep op de juiste plaats" en "net zo'n scheermes als Robin Linschoten", maar de drogist reageerde iets anders. Hij vroeg: "Jongeman, is het soms om een lekker glad en fris gezichtje te krijgen ... ?".
"Ja mijnheer."."Dan heb ik iets dat veel beter voor je is. Kom maar eens mee ..." en hij leidde onze broekman aan de arm mee naar de vrouwenafdeling van de winkel. Naar zo'n stellage met alleen maar van die typische vrouwendingen. De assistente stond op een afstandje al te giechelen en daardoor kreeg Mark zowaar een kleurtje. Beetje a-typisch, maar daar hebben we het een andere keer wel over. "Kijk," sprak de drogist, "dit is precies wat jij nodig hebt.". En hij pakte een grote knijp-tube uit het rek.
"Ontharingscrême ?!" sprak Mark verbaasd. "Jazeker ! En je zult zien dat het fantastisch werkt !! [maar niet teveel erop smeren, want anders krijg je cellulitis in je gezicht]". Even later liep onze Mark -zijn aankopen keurig in een stijlvolle verpakking in de hand- al weer buiten zachtjes te neurieën van "Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn ...".

"Is dit nu wat we de komende jaren gaan krijgen ? Een zondvloed van flauwe moppen ?". Voor hen die zich dit afvragen heb ik een goed bericht. EN een slecht bericht. De moppen gaan gegarandeerd beter worden, maar de regering absoluut niet.

Cultuurfilosofische bespiegeling. Vanuit VVD-kringen werd ooit eens voorspeld dat Nederland een Plee-figuur zou gaan slaan. Misschien is met dit blogje alvast een tipje van de sluier opgelicht over het hoe en wanneer en waarom daaromtrent.

In het vervolg op dit blogje zal ik nog een paar kleine stukjes aanreiken die bij elkaar de puzzel compleet maken, zodat de lezer niet met vragen hoeft te blijven zitten. Héél eventjes geduld.