Elzevies wil ook meepraten ...

Wat was het verhaal achter dit specifieke V-gebaar toch ook weer ... ?

* Dieptepunt 1 =>
Het had een rustige zondag moeten worden, maar gemoedsrust zou er niet van komen, want wat hoorden we aan verschrikkelijk nieuws ?? De Nederlandse "parlementaire pers" heeft in zijn inmiddels traditionele retelikkerige stijl ons Rutte-tje tot "Politicus van het jaar" gekozen. Bijbehorende "Politieke Oscar" werd hem uitgereikt door zijn partijgenoot en ondergeschikte minister Opstelten [hem heb ik al eens besproken in dit blog]. Zo blijft het lekker in de familie. Is het dan werkelijk zo slecht gesteld met de qualiteit van de Nederlandse politici ? Dat je "debater" Rutte die 'eer' moet verlenen ? "Dieper dan een dieptepunt kan je niet zakken", meer heb ik hier voorlopig niet aan toe te voegen.

* Dieptepunt 2 =>
De Oude Haagse Wijsgeren spraken reeds: "Een dieptepunt komt zelden alleen ...". En kijk maar eens wat er aan voornoemd dieptepunt vooraf ging. Woensdag 8 December, een historische datum die vanaf nu door niemand meer vergeten zal worden ["Waar was jij toen je hoorde, dat ..."], maakte het extreem-rechtse [en derhalve extreem-gevaarlijke] vijfstuiver-bladje "Elsevier" bekend wat volgens haar de "Nederlander van het jaar 2010" is:
de politicus. En we vernamen daarbij o.a. over dit jaar, waarin politici "vaak ten onrechte werden bespot en geminacht, beledigd en bedreigd" en dat we best wel eens meer waardering zouden mogen opbrengen voor bijvoorbeeld premier Mark Rutte "die een comfortabele baan in het bedrijfsleven opgaf voor een hachelijk staatssecretariaat en vervolgens probeerde een verzwakte, intern verdeelde partij te redden" (en nog zo wat kotsopwekkende kul).
Welnu, terwijl "premier Mark Rutte" hardwerkend bezig is een verzwakt en intern verdeeld land te redden, doet het me deugd en is het me zelfs een genot om hem en bijv. zijn gereformeerde maat Donner [die het toch weer gelukt is zijn Gristelijke gat een kabinet binnen te draaien] bij deze ernstig te bedreigen: "Ik ga compromitterende zaken over jullie bekendmaken. En dan bedoel ik niet alleen die -gedocumenteerde !-verhalen over die eksterogen en die kalknagel ...! Brace yourself !!".

* Verhaaltje I.
Nu we het dan toch over Mark R. hebben ... Er gaan heel wat verhalen over de tijd dat hij nog bij de boy-scouts was. Ja, toentertijd vond moeder Rutte het maar een eng idee als/dat haar zoon op voetbal, hockey, handbal of een andere ruwe, gevaarlijke sport zou gaan, want niet alleen is dat hard en gevaarlijk, maar je komt daar ook met ruw volk in aanraking. Het werd dus de "international boy-scouts" ... Daar werd hij ingedeeld bij Hopman Billenkoek. Dat was niet diens eigen naam, maar niemand herinnert zich zijn echte naam. Toch, als je bij de boy-scouts zit, is zo'n "vakantie"-week met de jongens onder elkaar onvermijdelijk. Helemaal meekomen kon Mark niet, maar dat viel niet echt op, want dat konden de anderen ook niet. Een interessant incident deed zich voor toen een "patrouille" terugkwam van een uitgebreide verkennings-tocht. Ze troffen Mark aan terwijl hij middenin het tentenkamp enigzins aanstellerig lag te kermen op de grond: "Oh oh, wat heb ik een pijn, oh-oh wat vreselijk ... Oh-oh ...". De hopman vroeg een beetje geïrriteerd aan het zelfbenoemde slachtoffer: "Mark, wat is er aan de hand ?" "Oh-oh, ik ben door een slang in mijn penis gebeten, oh-oh wat doet dat pijn, oh-oh ... (!!)". "Nou," sprak Hopman Billenkoek droogleuk, "als die slang het voormekaar heeft gekregen om jou precies in je plassertje te bijten, moet het wel een brilslang geweest zijn ...". Let op, beste lezer, ik vermoed dat in deze waargebeurde geschiedenis op een of andere manier een voorspellend element zit. Let maar op.

* Verhaaltje II.
De moeder van onze Mark vond een paar jaar geleden dat hij toch maar eens wat aan sport moest gaan doen. Zo'n sportschool, dat leek haar wel wat. Lekker indoor, onder persoonlijke begeleiding en met allemaal high-tech instrumenten en dergelijke dingen meer ... Ze had al een tijd regelmatig in de krant zitten kijken naar advertenties en wat dies meer zij. Toen, op een dag: "Kijk jongen, is dat geen geschikte sportschool voor jou ? 'Mens Sana in Homo Sauna'...". "Dat ken ik," zei Mark "dat betekent: 'een gezond mens in een gezond lichaam' ...". En een eerste afspraak was toen al snel gemaakt ... Daar was Mark dan, in een vrij avonduurtje, bij zijn begeleider in de sportschool ('Gents only'). Die gaf hem een rondleiding door de HerenClub en liet hem van alles zien: de pulleys, de drukbanken, de multimachines, de kabouter-piramides, een verdwaalde Hackenschmidt ... Het viel Mark wel op dat er véél spiegels waren en dat er hier en daar bordjes hingen met onbegrijpelijke teksten, zoals bijvoorbeeld "een gezonde sprit in andermans gezonde lichaam". Waar hij helemaal niet naast kon kijken was het feit dat de fitness-toestellen nauwelijks gebruikt werden en dat de sauna het drukste deel van de hele sportschool was. Daar hing ook nog zo'n onbegrijpelijk tekst-bordje met "Een dag niet gesaunaaid is een dag niet geleefd.". Hij vroeg er maar niet naar, want hij wilde niet dom lijken en bovendien was het misschien maar iets tijdelijks of toevalligs. Het was er wél gezellig (!): overal in de sportschool zaten volwassen mannen, jongeheren en andere gymnasten met elkaar te praten. Of ze zaten naar de paar bodybuilders te kijken die voor de spiegels hun glimmende lijven stonden op te pompen. Dat vond Mark ook wel interessant, want hij zag daar allerlei spieren waarvan hij het bestaan nauwelijks had kunnen vermoeden ... Wat zag hij daar zoal ...? De pectoralis major, de musculus serratus ... de deltoidus en de latissimus, natuurlijk ... hier en daar een mooi opgepompte trapezius en vooral véél glutaeus ... de glutaeus medius, de glutaeus maximus ... fascinerend allemaal ... !! Hij kreeg wel het idee dat het niet allemaal 'natuurlijk' was, wat hij daar zag. Het was allemaal zó groot, hard en stevig dat het wel met doping gekweekt moest zijn ... Maar zou hij het durven vragen aan één van die spierjongens ... ?? Toch, op een zeker moment, nadat hij eerst in de kleedkamer langdurig bijna ademloos had staan kijken naar hoe één van die stoere boys voor de ook dáár aanwezige spiegels zijn stoere spierlichaam had staan inwrijven met van die echte sport-gel, had hij dan de stoute schoenen aangetrokken en pseudo-nonchalant gevraagd: "... zeg, wat spuit en slik jij nu zoal ... ?". De bink in questie had niet eens opgekeken van de vraag en terwijl hij doorging met voor de spiegel de speciale sport-gel over zijn gebronste lichaam uit te wrijven poneerde hij achteloos de tegenvraag: "... je bedoelt: afgezien van sperma ... ?!?".
Toegegeven: dit is niet helemaal het echte en volledige verhaal; het is "slechts" de gecensureerde en gekuiste versie. Maar me dunkt dat het al pittig genoeg is. Bovendien is het in essentie volkomen congruent aan de waarheid.
Ook toegegeven: dit is al een oud verhaal, van vóór de Mark in questie een hoge politieke, ondergewaardeerde, slecht-betaalde en niet zo comfortabele positie ging bekleden. Maar het begint natuurlijk nu dus echte relevantie te krijgen.

Meer onthullingen volgen nog ...

En wat de afbeeldingen bij dit blogberichtje betreft, ach, die had ik nog ergens rondslingeren. Dus ...

---

De naherfst van 2010

Het verloop na-zomer, voor-herfst, herfst, na-herfst is dit jaar een beetje vreemd gelopen. En dan heb ik het nog niet eens over de tussenherfst. Maar we zitten in ieder geval toch al weer tegen de winter aan. De eerste meldingen van sneeuw dit jaar kwamen uit Finland (vrijdag 15 Oktober), terwijl eergister de eerste melding uit Canada binnen kwam. NU vinden de honden het daar nog wel een leuke afwisseling, maar er gaat een moment komen dat die sneeuw hen echt de strot uitkomt ... Nachtvorst hebben we hier inmiddels zelf ook al een paar keer gehad.
Hoe bereid ik de plaatstelijke fauna voor op de komende winter ? Des zomers wordt hier maar af en toe door me gestrooid. Telkens kleine beetjes met kleine zaadjes en speciaal voor de vogeltjes.
Maar we hebben natuurlijk ook de bosmuisjes nog ... Om die enkelen die de zomer hier in de buurt zijn gebleven alvast aan te sterken voor wat komen gaat was ik onlangs al om de andere dag begonnen te strooien. Grotere korrels. Maar blijkbaar hebben ze het zonder mij ook wel kunnen rooien, want er blijken weer kleine muisjes bij te zijn gekomen. Inmiddels al flinke pubers. Vorige week lieten die zich al meerdere keren vroeg op de dag bij het zonlicht zien. Zondag lieten ook enkele volwassen bosmuisjes zich op klaarlichte dag zien. Twee waren schijnbaar bezig een winternest te bouwen. Daartoe werd o.a. een grotere éénjarige plant op het zuidterras beklommen tot aan de groene blaadjes (en die moesten steeds verder op de "takken" worden gezocht ...), welke dan werden losgeknibbeld en aan een rap tempo meegenomen naar telkens hetzelfde uithoekje in de tuin. Erg leuk om te zien. In een andere, beschutte, uithoek van mijn wildtuin staat (nog steeds ?) een distel paars in de bloei. Op die plek ontdekte ik tien dagen geleden nog zo'n geel-zwart gestreepte wesp. Voor hem [of haar] was de winter dus nog niet aange-
broken. Met grote vanzelfsprekenheid werd er nog energiek op los gevlogen.
Daarom weet ik ook dat het volgende verhaal waar moet zijn =>
Mark R. had vorige week dus last van zijn rechteroog. Het was helemaal rood en opgezwollen en hij kon er niets meer mee zien. Hij ging dus naar de bedrijfsarts van het Binnenhof ...
"... Ahh .. ik zie het al ...," sprak deze. "U bent door een insect gestoken. Waarschijnlijk een wesp of een strontvlieg ...".
En verder: "Gaat u maar even zitten ... zo, ja ... Nu zal ik even deze spierontspannende morfine-injectie in uw oog geven ..." (en hij voegde de daad bij het woord)
"Blijft u maar even zitten, het begint zo te werken. In de tussentijd ga ik even naar boven, naar de duiventil."
"Gut ..." dacht Mark, "de duiventil ... dat zal wel zo'n medische zegswijze zijn ofzo ..."
Even later kwam de dokter terug met zo'n Petrie-schaaltje vol verse duivenpoep ... Mark sputterde eerst nog wel wat tegen, maar nadat de dokter had uitgelegd dat het hier om medicinale duivenpoep ging zei hij: "... ah, dan is het goed ..."
De arts lepelde de inmiddels ontspannen oogbal uit de eveneens ontspannen oogkas met zo'n hygiënisch ooglepeltje en begon dat vervolgens in te smeren met de verse stront ... toen 'ie daarmee klaar was sprak hij: "Dit moet eerst nog wat drogen, ik ga onderwijl nog even naar boven.". De dokter wies eerst uitgebreid zijn handen en verdween daarna voor een kwartiertje. Mark zat al die tijd met een ingesmeerd oog dat halverwege zijn wang (vlak bij zijn neus) hing en meende even dat hij de dokter in de verte hoorde schaterlachen, maar dat kan natuurlijk inbeelding zijn geweest ...
Nadat de dokter terugkwam lepelde deze met dat ooglepeltje het rechteroog met de opgedroogde duivenpoep weer terug in de kas, plooide daarna de oogleden weer op hun plaats, deed een stap naar achter, bekeek met gepaste trots zijn werk en vroeg:
"Wel, mijnheer Mark, hoe is dat ?!".
Onze Mark sprak toen op plechtige toon de volgende historische woorden: "... Roekoe .. roekoe ... Rrroe ... Rrr ...".
En dat is dus echt gebeurd !! Zo waar als ik hier zit !

Voor hen die van mening zijn dat dit waargebeurde verhaaltje een te grote inherente flauwheid heeft mag ik graag opmerken dat de historiën met het echte dijenkletser-gehalte allemaal naar hun aard voor boven de achttien zijn. Daar kunnen we hier op dit openbare blog uiteraard niet aan beginnen. Vooral die ene geschiedenis waarbij Rutte-tje in die sportschool annex sauna terechtkwam vind ik persoonlijk on-be-taal-baar leuk. Maar ja, voor boven de achttien, hein ... ?!