*
Het kon niet uitblijven: ik werd weer eens aangesproken op een artikel dat ik publiceerde ...
"Wat bedoel je nu eigenlijk met die naar elkaar toe kruipende opiniepeilingen ?"
Welnu, het is maar één van de aspecten/ vormen van het manipuleren van opiniepeilingen.
Er zijn er natuurlijk meer, zoals het weg-marginaliseren van welbepaalde partijen, het opzettelijk inbrengen van "rekenfoutjes' [vooral bij het omrekenen en afronden], het laten wegvallen van vele percentages en complete kamerzetels in de 'rapportage', het zelf creëren van zogenaamde kies-trends, het wegpoetsen van reëele kiestrends en zoverder en zo meer ...
Het is natuurlijk zo dat je als opiniepeiler of opdrachtgever een hele tijd van alles en nog wat aan zowel onzin als serieus onderzoeks- resultaat de wereld in kan sturen. Maar op een gegeven moment zijn daar de echte verkiezingen. Op de daadwerkelijke uitslag daarvan heb je geen enkele invloed meer. Op de officiele uitslag nog slechts een klein beetje. Het wordt normaliter wel erg gênant als je 'voorspelling' te ver van de echte eind-uitslag ligt. Je valt dan -zoals dat heet- door de mand. Toen er nog maar een paar opiniepeilers landelijk actief waren was dat nog niet zo'n heel groot probleem. Het verschil kon toen weggestoken worden door wat te kletsen over 'de grilligheid van de kiezer'. Maar nu ze elkaar in groten getale staan te verdringen wordt het wat linker. Je kan de 'grillige' en 'wispelturige' kiezer alleen nog maar opvoeren als de meerderheid van de opiniepeilers lekker dicht bij elkaar liggen. Dus: eerst naar de 'resultaten' van de collega's bekijken, dan je eigen resultaten een beetje bijstellen en daarna pas zelf publiceren ...
Kan deze er een beetje mee door als verklarende toelichting ... ?
Posts tonen met het label Het is niet alles ellende dat blauw kleurt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Het is niet alles ellende dat blauw kleurt. Alle posts tonen
dinsdag 11 september 2012
maandag 24 oktober 2011
Argentina: Cristina reelecta
Hoewel ik het geen aangenaam idee vind dat juristen tot het hoogste staatsambt kunnen opklimmen (maar natuurlijk niet half zo erg als economisten), vind ik het wel lekker dat er iemand uit de JUISTE politieke stroming als president herkozen is. Dit resultaat is dus wel bemoedigend :-)
Zouden "beetje domme" Kronprinz Axelpim en zijn Argentijnse vrouwtje Maximuts al hun felicitaties hebben overgemaakt aan mevrouw Fernández de Kirchner ?

Oude tijden herleven: zie linksonder op de foto
Oude tijden herleven: zie rechtonder op de foto.
Oude tijden herleven ? Of toch alleen maar die naam ?
zondag 12 december 2010
Elzevies wil ook meepraten ...
Wat was het verhaal achter dit specifieke V-gebaar toch ook weer ... ?
* Dieptepunt 1 =>
Het had een rustige zondag moeten worden, maar gemoedsrust zou er niet van komen, want wat hoorden we aan verschrikkelijk nieuws ?? De Nederlandse "parlementaire pers" heeft in zijn inmiddels traditionele retelikkerige stijl ons Rutte-tje tot "Politicus van het jaar" gekozen. Bijbehorende "Politieke Oscar" werd hem uitgereikt door zijn partijgenoot en ondergeschikte minister Opstelten [hem heb ik al eens besproken in dit blog]. Zo blijft het lekker in de familie. Is het dan werkelijk zo slecht gesteld met de qualiteit van de Nederlandse politici ? Dat je "debater" Rutte die 'eer' moet verlenen ? "Dieper dan een dieptepunt kan je niet zakken", meer heb ik hier voorlopig niet aan toe te voegen.
* Dieptepunt 2 =>
De Oude Haagse Wijsgeren spraken reeds: "Een dieptepunt komt zelden alleen ...". En kijk maar eens wat er aan voornoemd dieptepunt vooraf ging. Woensdag 8 December, een historische datum die vanaf nu door niemand meer vergeten zal worden ["Waar was jij toen je hoorde, dat ..."], maakte het extreem-rechtse [en derhalve extreem-gevaarlijke] vijfstuiver-bladje "Elsevier" bekend wat volgens haar de "Nederlander van het jaar 2010" is:
de politicus. En we vernamen daarbij o.a. over dit jaar, waarin politici "vaak ten onrechte werden bespot en geminacht, beledigd en bedreigd" en dat we best wel eens meer waardering zouden mogen opbrengen voor bijvoorbeeld premier Mark Rutte "die een comfortabele baan in het bedrijfsleven opgaf voor een hachelijk staatssecretariaat en vervolgens probeerde een verzwakte, intern verdeelde partij te redden" (en nog zo wat kotsopwekkende kul).
Welnu, terwijl "premier Mark Rutte" hardwerkend bezig is een verzwakt en intern verdeeld land te redden, doet het me deugd en is het me zelfs een genot om hem en bijv. zijn gereformeerde maat Donner [die het toch weer gelukt is zijn Gristelijke gat een kabinet binnen te draaien] bij deze ernstig te bedreigen: "Ik ga compromitterende zaken over jullie bekendmaken. En dan bedoel ik niet alleen die -gedocumenteerde !-verhalen over die eksterogen en die kalknagel ...! Brace yourself !!".
* Verhaaltje I.
Nu we het dan toch over Mark R. hebben ... Er gaan heel wat verhalen over de tijd dat hij nog bij de boy-scouts was. Ja, toentertijd vond moeder Rutte het maar een eng idee als/dat haar zoon op voetbal, hockey, handbal of een andere ruwe, gevaarlijke sport zou gaan, want niet alleen is dat hard en gevaarlijk, maar je komt daar ook met ruw volk in aanraking. Het werd dus de "international boy-scouts" ... Daar werd hij ingedeeld bij Hopman Billenkoek. Dat was niet diens eigen naam, maar niemand herinnert zich zijn echte naam. Toch, als je bij de boy-scouts zit, is zo'n "vakantie"-week met de jongens onder elkaar onvermijdelijk. Helemaal meekomen kon Mark niet, maar dat viel niet echt op, want dat konden de anderen ook niet. Een interessant incident deed zich voor toen een "patrouille" terugkwam van een uitgebreide verkennings-tocht. Ze troffen Mark aan terwijl hij middenin het tentenkamp enigzins aanstellerig lag te kermen op de grond: "Oh oh, wat heb ik een pijn, oh-oh wat vreselijk ... Oh-oh ...". De hopman vroeg een beetje geïrriteerd aan het zelfbenoemde slachtoffer: "Mark, wat is er aan de hand ?" "Oh-oh, ik ben door een slang in mijn penis gebeten, oh-oh wat doet dat pijn, oh-oh ... (!!)". "Nou," sprak Hopman Billenkoek droogleuk, "als die slang het voormekaar heeft gekregen om jou precies in je plassertje te bijten, moet het wel een brilslang geweest zijn ...". Let op, beste lezer, ik vermoed dat in deze waargebeurde geschiedenis op een of andere manier een voorspellend element zit. Let maar op.
* Verhaaltje II.
De moeder van onze Mark vond een paar jaar geleden dat hij toch maar eens wat aan sport moest gaan doen. Zo'n sportschool, dat leek haar wel wat. Lekker indoor, onder persoonlijke begeleiding en met allemaal high-tech instrumenten en dergelijke dingen meer ... Ze had al een tijd regelmatig in de krant zitten kijken naar advertenties en wat dies meer zij. Toen, op een dag: "Kijk jongen, is dat geen geschikte sportschool voor jou ? 'Mens Sana in Homo Sauna'...". "Dat ken ik," zei Mark "dat betekent: 'een gezond mens in een gezond lichaam' ...". En een eerste afspraak was toen al snel gemaakt ... Daar was Mark dan, in een vrij avonduurtje, bij zijn begeleider in de sportschool ('Gents only'). Die gaf hem een rondleiding door de HerenClub en liet hem van alles zien: de pulleys, de drukbanken, de multimachines, de kabouter-piramides, een verdwaalde Hackenschmidt ... Het viel Mark wel op dat er véél spiegels waren en dat er hier en daar bordjes hingen met onbegrijpelijke teksten, zoals bijvoorbeeld "een gezonde sprit in andermans gezonde lichaam". Waar hij helemaal niet naast kon kijken was het feit dat de fitness-toestellen nauwelijks gebruikt werden en dat de sauna het drukste deel van de hele sportschool was. Daar hing ook nog zo'n onbegrijpelijk tekst-bordje met "Een dag niet gesaunaaid is een dag niet geleefd.". Hij vroeg er maar niet naar, want hij wilde niet dom lijken en bovendien was het misschien maar iets tijdelijks of toevalligs. Het was er wél gezellig (!): overal in de sportschool zaten volwassen mannen, jongeheren en andere gymnasten met elkaar te praten. Of ze zaten naar de paar bodybuilders te kijken die voor de spiegels hun glimmende lijven stonden op te pompen. Dat vond Mark ook wel interessant, want hij zag daar allerlei spieren waarvan hij het bestaan nauwelijks had kunnen vermoeden ... Wat zag hij daar zoal ...? De pectoralis major, de musculus serratus ... de deltoidus en de latissimus, natuurlijk ... hier en daar een mooi opgepompte trapezius en vooral véél glutaeus ... de glutaeus medius, de glutaeus maximus ... fascinerend allemaal ... !! Hij kreeg wel het idee dat het niet allemaal 'natuurlijk' was, wat hij daar zag. Het was allemaal zó groot, hard en stevig dat het wel met doping gekweekt moest zijn ... Maar zou hij het durven vragen aan één van die spierjongens ... ?? Toch, op een zeker moment, nadat hij eerst in de kleedkamer langdurig bijna ademloos had staan kijken naar hoe één van die stoere boys voor de ook dáár aanwezige spiegels zijn stoere spierlichaam had staan inwrijven met van die echte sport-gel, had hij dan de stoute schoenen aangetrokken en pseudo-nonchalant gevraagd: "... zeg, wat spuit en slik jij nu zoal ... ?". De bink in questie had niet eens opgekeken van de vraag en terwijl hij doorging met voor de spiegel de speciale sport-gel over zijn gebronste lichaam uit te wrijven poneerde hij achteloos de tegenvraag: "... je bedoelt: afgezien van sperma ... ?!?".
Toegegeven: dit is niet helemaal het echte en volledige verhaal; het is "slechts" de gecensureerde en gekuiste versie. Maar me dunkt dat het al pittig genoeg is. Bovendien is het in essentie volkomen congruent aan de waarheid.
Ook toegegeven: dit is al een oud verhaal, van vóór de Mark in questie een hoge politieke, ondergewaardeerde, slecht-betaalde en niet zo comfortabele positie ging bekleden. Maar het begint natuurlijk nu dus echte relevantie te krijgen.
Meer onthullingen volgen nog ...
En wat de afbeeldingen bij dit blogberichtje betreft, ach, die had ik nog ergens rondslingeren. Dus ...

Abonneren op:
Posts (Atom)