Plaatjes

Vandaag even -zonder bijbedoelingen- een paar willekeurige plaatjes van de jongedame die van 1998 tot en met halfweg 2004 de compagnon de route was van het mastín-mannetje naar wie dit hondenblog is genoemd.
Maar deze foto's zijn dus een paar jaar ouder. Van een bijzonder warme zomer. Pfft ... als ik er nog aan terug denk ...Dat was echt afzien, hoor !
De huidige zomerse situatie doet me trouwens weer denken aan die Limburgse Belgiër die dacht dat hij wederom een Ei van Columbus had uitgebroed: een overdekt naaktstrand.
Dit lijkt een flauwe grap, maar het pijnlijke is dat hij het werkelijk meende ...
Over enkele van zijn andere 'geniale uitvindingen' (zoals bv een alarmpistool met geluiddemper en een zeilboot met een grote diesel-aangedreven ventilator op het achterdek) zullen we het een andere keer eens uitgebreid hebben.

Het zijn er zes ...

Mocht ik gister al opmerken dat de katjes in de voortuin duidelijk op bloei-schema zitten, vandaag mocht ik met voldoening vaststellen dat de katjes in de achtertuin (op een plaats waar over de dag genomen minder direct zonlicht valt te genieten) óók hun kopjes op beginnen te steken. Enkele zijn zelfs al enorm van afmeting ... De katjes in de voortuin -maar de andere planten ook- hebben gezelschap van kleine wespachtige insectjes die heel erg bezig zijn met ... eh ... wespen (?).

Een wandelingetje in het bos. Het was al vroeg in de middag en ik stak op een ongebruikelijk punt het bos in en begon mijn rondje op een andere manier dan gepland ... Dat was een geluk bij een ongeluk, want aldus kon ik al heel vroeg opmerken dat op een bosweide vijf reetjes stonden. Onmiskenbaar reetjes. Toen ik mijn weg vervolgde zag ik door een bosperceel heen nog eentje op die weide staan grazen. Met een bevestiging even later vanuit nóg een andere waarnemingshoek: zes. Door de alternatieve route die ik liep (een acht die een negen overlapt. Dat doet me trouwens weer denken aan die wielerwedstrijd waarmee men in Limburgs België een antwoord tracht te geven op 'de Acht van Chaam': "de Negen van Hasselt" ...) kwam ik dezelfde reetjes nog een paar keer tegen.
Ja, het is op een ongebruikelijk tijdstip -normaliter moeten die diertjes dan al in bed liggen- maar hertjes zijn enkele keren per jaar van slag af. Met het veranderen van de seizoenen met name (maar ook bij hun eigen voortplantingsseizoen). En na de winter hebben ze nog heel wat gewicht en gezondheid bij te grazen ...

Tijdens mijn eerste waarneming op de hoek van de bosweide kreeg ik nog gezelschap van een tamelijk donkere schoenlappersvlinder en even later kwam ik ook nog/weer een citroenvlinder tegen.

Tot zover mijn uiterst belangwekkende verslag van deze dinsdag ...

. . . (H)awel, Albert ...

De oude Haagse Wijsgeren spraken reeds: "Er mag al eens gelachen worden".
Daarom even een klein mopske er tussendoor:
N'n Ollander, n'n onnozelaar en n'n inwoner van Belgisch Hasselt hadden eens een hoog-intellectueel gesprek ...
Voor hen die dit een toch wel erg korte Witz vinden heb ik goed nieuws, want door die inwoner van Belgisch Hasselt moet ik ineens denken aan een iets langere, waargebeurde maar desondanks erg leuke, anecdote [sleutelbegrip: de bode van slechte tijding]:
Een lid van de Haagse Culturele Kring ging zijn heil eens zoeken in het buitenland en probeerde dat te combineren met zijn natuurlijke aandrift de wereld te beschaven. Hij dacht een goede zet te doen door een paar jaar als moppen-uitlegger in Limburgs België te gaan werken ...
En zo zijn we dan aanbeland midden in de actualiteit, want: Zijne Koninklijke Majesteit Albert II von Sachsen-Coburg-Gotha heeft de Limburgse Belgiër Wouter Beke benoemd tot een soort van niet-formateur met een opdracht voor onbepaalde tijd. Dat laatste is een heel slimme zet van Albert. Maar moet dat door Beke gebeuren ?? Ach, ik heb het eerder al gezegd: hij bedoelt het best wel goed en hij is zeker niet dom, maar een Gulden Regel luidt nu eenmaal dat je geen knapen stuurt om mannenwerk te doen. Het zou dus kunnen zijn dat Wouter maar bedoeld is als stroman-achtige facade-figuur. Dat achter de schermen anderen (meest met name CD&V-anderen) het echte nadenken en het echte onderhandelen doen. Waarom dat nog niet eerder gedaan is ?? Tiens, ik neem maar aan dat het geprobeerd is, maar nog niet gelukt.
Maar dit is dus de politieke tussenstand voor het ganse Belgenland:
op 13 Juni werd er gestemd en leek er een electorale aardverschuiving te hebben plaatsgevonden. Een totale politieke aardverschuiving is dat vooralsnog niet geworden. En gaat het ook niet worden. Het gaat er feitelijk om de schade te beperken, want in de eerste plaats dank zij Bartekijn de Wever, in de tweede plaats dankzij Bartje de Wever en door in de derde plaats kleine Bart De Wever (met in de marge nog een paar andere politici zoals "madame NON" Milquet) is er nog geen enkel resultaat geboekt in de zin van 1)een regeeraccoord 2)een federale regering 3)een communautair accoord. Wél is inmiddels iedereen die "iets" is in de Belgische politiek (plus nog een paar figuren die feitelijk NIETS zijn, zoals Didierke en 'Jean Delanotte'- en dat is dus het enige pluspunt van deze hele Vaudeville) matig tot zwaar gecompromitteerd. Merci monsieur Barth !!
... Iedereen ?? Neen, niet iedereen is gecompromitteerd. Als lid van een electoraal zwaar gehavende partij misschien wel, als amateur-alpinist misschien ook een beetje, maar als politiek krachtfiguur zeker niet: Kris Peeters. Ik vind deze man een vreselijke stem hebben, maar sinds de verkiezingen heeft hij al een paar keer vanop de achtergrond (min of meer) als Vlaams minister-president een machtswoord gesproken en daarmee het weinige dat er überhaupt bereikt is voor Vlaanderen voor elkaar gekregen. In dit licht en deze situatie waarin de CD&V en de koning het initiatief hebben mogen/moeten we ons dus af gaan vragen: "Gaat de CD&V straks de Federale premier leveren en, indien ja, wie anders dan Kris Peeters gaat dat worden ??". Ik zie zelf -hypothetisch- maar één alternatief: mijn vriend Yves Leterme. Want hoe langer de politieke chaos voortduurt, des te duidelijker wordt het dat zijn "falen" bij het totstandkomen van "een federale regering met communautair accoord" geenzins aan hem persoonlijk te wijten is geweest. Zoals ik al eerder mocht opmerken/ voorspellen. Met beide Heeren zou ik zelf tevreden kunnen instemmen, maar met Yves natuurlijk het meest.

Misschien dat ik een volgende keer iets vertel over de Israelisch-Arabische oorlog aan het begin van de jaren 70 en de gevolgen daarvan voor Nederland. Volgens mijn toenmalige leraar Frans was e.e.a. terug te voeren tot de manier waarop in het diplomatieke verkeer werd gesproken over de bezette gebieden (de ene partij die het had over "des" en de andere over "les" ...). Om daarna de vergelijking te maken met welbepaalde faciliteiten rond onze problematische hoofdstad Brussel, welke volgens de enen "uitdovend" zijn, maar volgens de anderen verworven rechten en dus voor de eeuwigheid en daarna. En met natuurlijk de communautaire toestand in La Belgique, waarbij volgens de enen (bijv. de irritante, domme dikkerd Bart De Wever en zijn oliedomme paladijnen) sprake is van een staatshervorming, maar volgens de anderen (bijv. mijn vriend Di Rupo en "madame Non") van één staatshervorming ...
Jaja, we gaan interessante tijden en veel nieuwe Belgen-moppen tegemoet ...

Sans mastines ...

Hihihi ... jullie dachten toch niet dat ik de hunkerenden met de ontwenningsverschijnselen zou achterlaten, hein ?!
Als jullie dat echt dachten dan zijn jullie nog simpel ook ... haha !!
Na een muzikaal kuurtje van een week rondom muziek die vooral en soms eigenlijk alleen geschikt is voor de periodes nà circa 23.00 uur, nu een melodietje dat ook wel eerder op de dag geprobeerd kan worden, ookal zijn de kleine uurtjes er toch net ietsje meer geschikt voor.
Hoewel minder zwaarmoedig en neerslachtig is het toch ook een beetje een zielig verhaaltje dat er achter schuil gaat. Het mokkel in questie loopt namelijk een beetje te ver in de wolken met haar nog jonge hoofdje. Dat begint zelfs een beetje levensbedreigende vormen aan te nemen ("depuis notre rencontre, je ne m'alimente plus que de lui ...").
Muzikaal mag opgemerkt worden dat het net als de voorafgaande single-hit "Sensualité" een product is van Albert Hammond en Shelly Peiken (wat die andere Shelly betreft: daar komen we deze winter gegarandeerd nog op terug). Van Albert Hammond meende ik decennia-lang te weten dat het een Amerikaan is, evenwel: hij blijkt uit Gibraltar te komen, u welbekend. Dat het niet alleen een fantastische singer-songwriter is, maar dat hij ook als producer en componist voor anderen zeer verdienstelijk is, mocht al blijken uit het voornoemde "sensualité" [1993, de mastina Zerra was toen nog heel jong en zeer levend], waarin de hand van de meester zeer herkenbaar aanwezig is, maar in iets mindere mate ook uit dit nummertje.
En ja, de zangeres zelf heeft er ook nog wat mee gedaan (alleen de tekst, of ook ... ?). Liepen we kort geleden op dit blog al tegen de Limburgse Belgiër Stijn Meuris aan, mejuffrouw Axelrood zat oorspronkelijk met nog slechtere papieren, want zij komt uit Hasselt. Een plaats waar het zwarte garen (of, zoals de zuiderlingen zelf zeggen: het warme water) toch echt niet is uitgevonden en waar het muzikaal talent waarlijk met stille trom in een grote boog aan voorbij is getrokken. Het is sowieso al een atypisch dametje, want in tegenstelling tot haar dorpsgenoten is ze intelligent (hetgeen o.a. blijkt uit een afgeronde academische opleiding) en kan ze -naast de taal van Voltaire en Moliére (alsmede Montaigne, de Montesquieu, Rabelais, de la Fontaine en de rest van het fijne gezelschap)- behoorlijk Nederlands spreken (al heeft ze een enkele keer wel de neiging af te zakken tot een vreemd dialect). En zo nog een paar dingeskes.
Maar zullen we eens gaan luisteren naar dit gave werkje ?
[en, voilà, de tekst staat er reeds bij; lekker mee-zingen, dus !]
==> À TÂTONS

Zoals de lezer boven kan zien, is voor de afbeelding het videootje stilgezet precies op het moment dat ... maar, ach , laat ik hier niet te ingewikkeld in vaktaal gaan uitweiden over het samensmelten van hogere toonkunst en hogere erotiek ... misschien een ander keertje ... Misschien ook niet ...
Voor wie toch liever iets van bewegende beelden ziet, probeer deze es:
het beweegt