Plaatjes

Vandaag even -zonder bijbedoelingen- een paar willekeurige plaatjes van de jongedame die van 1998 tot en met halfweg 2004 de compagnon de route was van het mastín-mannetje naar wie dit hondenblog is genoemd.
Maar deze foto's zijn dus een paar jaar ouder. Van een bijzonder warme zomer. Pfft ... als ik er nog aan terug denk ...Dat was echt afzien, hoor !
De huidige zomerse situatie doet me trouwens weer denken aan die Limburgse Belgiër die dacht dat hij wederom een Ei van Columbus had uitgebroed: een overdekt naaktstrand.
Dit lijkt een flauwe grap, maar het pijnlijke is dat hij het werkelijk meende ...
Over enkele van zijn andere 'geniale uitvindingen' (zoals bv een alarmpistool met geluiddemper en een zeilboot met een grote diesel-aangedreven ventilator op het achterdek) zullen we het een andere keer eens uitgebreid hebben.

Hier is waar het eindigt ...

Hier op het dorp, ergens in het oosten van het land.
Op donderdag 19 Januari 2006.
Op de leeftijd van nog geen dertien jaar ...

Ooit was het begonnen in het Pajottenland.
Op maandag 6 Juni 1993.
Hier in Nederland was het een verdomd warme dag. Ik herinner me dat nog omdat de fokker me des middags opbelde met het bericht dat de kleintjes er waren. Die waren des ochtends in alle vroegte geboren. Voor een armzalige 1500 guldentjes mocht ik er een komen uitzoeken. Er waren twee teefjes bij en het lichtste (qua geboortegewicht) van de twee zou ik uiteindelijk kiezen.
Zerra, dochter van Nurcko van de Raesdonck en Nina el Carrizal (dochter van Spaans en Portugees kampioen Kimbo. Gefokt door dhr. Fernandez Lopez).

Ik heb afgelopen zomer geen aandacht besteed aan haar verjaardag, dus om dat goed te maken twee fotootjes van kleine Zerra terwijl ze nog bij de fokker zit ...
Verder moet ze het vandaag met wat aandachtig terugdenken en twee bossen bloemen doen. Rust in Vrede, lieve Zerra.

De grotere mastina op de achtergrond is Qurada. Van de moeder op de rechterkant van de foto is helaas geen hoofd meegepakt ... Het kleine dondersteentje dat in het midden van het beeld loopt rond te kijken of er nog wat kattekwaad valt uit te halen, is natuurlijk Zerra ...
Hieronder zit ze op nog jonger leeftijd.

Melkmuilen in de 21ste eeuw (II)

dl 2 Een beschaving op zijn retour ...

[ ... hihi ... ik zit -met uw welnemen, beste lezer- nog even na te gniffelen om het vorige blogje. Het wordt voor mijn talloze critici toch wel erg moeilijk om aan te komen met bezwaren als
"Redacteur Frans, die twee moppen van u hebben allebei zóóóó'n baard", want daardoor zouden ze onverbiddelijk zelf in een flauw woordgrapje trappen ... hihi ... Dat doet me trouwens aan de zeer toepasselijke volgende bak denken, welke me spontaan in de herinnering schiet: Een mop met een baard komt een homo-bar binnen en wordt terstond aangeschoten door een sappige anecdote ... Nou ja, laat eigenlijk maar zitten ook ...].
Terzake nu.
We hadden het dus over melkmuilen en mannen met baarden. Kijk eens naar de onderstaande foto's. Op de eerste staan drie
"wegwerp-scheermesjes". Nu gaat het vooral om de middelste. Die is naar mijn eigen waarneming namelijk perfect. Ik kwam hem een jaar of twee geleden toevallig tegen bij een filiaal van een grote landelijke drogisterij-keten. Hij zat met een paar van zijn zusjes en broertjes in een lelijk zakje ("blauw met groen is boerenfatsoen"). Maar zij deden het dus allemaal perfect. Mesjes met ruime mogelijkheden voor droogscheren en nat-scheren. Qualiteit waar je gewoon bij toeval tegenaan moet lopen. En dat nota bene in de laagste prijsklasse. Maar een paar maanden geleden bleken ze dus ineens uit de verkoop te zijn. Bij het ene filiaal en bij de anderen ... Oei ! Enkele weken geleden besloot ik om toch nog maar even mijn geluk te proberen. En -wat een geluk !- ze waren er weer. Alleen in een ander zakje (uitgevoerd in de ordinaire kleur oranje). Natuurlijk ben ik zo dom geweest om meteen vijf zakjes tegelijk te kopen. En, zoals op de foto al een beetje te zien is, het blijken dus NIET dezelfde mesjes te zijn. Ze lijken er iets op, maar er zijn MEERDERE essentiële verschillen. Waardoor ze in de praktijk nauwelijks bruikbaar zijn en zeker geen vervanging vormen voor het origineel. Dan is die aard-kleurige Wilkinson die er bij ligt nog stukken beter. We komen langzaam bij de kern van de zaak: Waarom zou een fabrikant een product uit de productie halen en zijn klanten een inferieur alternatief opdringen ?? WAAROM ?? Op die vraag zouden meerdere antwoorden kunnen bestaan. Bijv.: omdat er niet bij nagedacht is. Uit onnozele domheid, derhalve. Dat zou het gevolg kunnen zijn van de lust te veranderen "om de verandering". Een ander geval van onnadenkende onnozele domheid zou erin kunnen bestaan dat de fabrikant weldegelijk denkt dat zijn nieuwe product gewoon beter is. Waarmee nog niet is verexcuseerd dat hij de twee producten niet naast elkaar laat bestaan. OF: uit kwade opzet. Dat zou kunnen wanneer het oorspronkelijke product eigenlijk te goed is. Of te goedkoop, maar een prijsverhoging teveel zou opvallen ... Sommige lezers vragen zich nu natuurlijk af: "hij zal straks wel die link naar het (neo)liberalisme en de vervlakkende wereld-economie, gecombineerd met de vele uitwassen van de consumptie-maatschappij en de algehele ondergang van het avondland gaan maken en daarmee naar liberale goochemerd en denkhoofd Mark R., maar wat heeft dat allemaal met dit HONDEN-blog van doen ?!". Lees maar eens verder dan.
Op de twee foto's hieronder staat de helaas te vroeg overleden mastina ZERRA, officieel geheten Rapazuela el Rellenado. Deze foto's zijn nog de vorige eeuw genomen. Je ziet het er misschien niet aan af, maar dit is een paar weken voordat ze met 76cm aan de schoft en met 59/60 kg op de weegschaal in (atletische) topconditie verkeerde. Door die witte/grijze snoet lijkt ze oud en gammel (het naakte feit dat deze afdruk van de bovenste foto zijn beste tijd wel gehad heeft zit er ook voor iets tussen natuurlijk) maar dat was ze dus niet. In die tijd leefde ze op vnl Pedigree Pal Advance Formula [brok]. Een behoorlijk prijzig product [toentertijd net geen 109 gulden per 15 kg], maar het werd met smaak verorberd en ze deed het er goed op. Een nadeel was dat ze er wel zo'n grijs-witte snoet aan overhield. Die verdween dan weer als ze een paar keer van dat blikvoer van dezelfde fabrikant had gekregen. Da's slecht nieuws, maar er was ook goed nieuws: het ging ook over als ze er ander kwaliteits-blikvoer bij kreeg. Wat niet eens slechter smaakte. Anderhalf, twee jaar later kwam de fabrikant (Pedigree Pal dus. In the UK toen oa bekend als sponsor van de Crufts hondenshow, in Nederland werd het gemarketierd en geïmporteerd door die firma die toen Robin Linschoten -daar heb je hem weer- als het heldere licht had binnengehaald.) op het geweldige idee om onder dezelfde naam een ander product te gaan verkopen. Het oude product verdween geheel van de markt. "Uiteraard". Eén van de praktische problemen: veel honden, waaronder zelfs de weinig kieskeurige Zerra, bliefden dat spul gewoon niet. En de eigenaars mochten dus op zoek naar iets anders. Wat niet voor iedereen een sinecure was. De fabrikant/ importeur had zichzelf dus lekker diep in de vingers gesneden. Welke les daaruit getrokken werd ?? Waarschijnlijk geen enkele, want niet erg veel later werd het sobere, maar zeer gewaardeerde, product Pedigree Pal Mixer vervangen door een leeg schrap en niet veel later door een product met dezelfde naam, doch dat op papier een stuk "volwaardiger" was. Hier was de dip in de verkoop niet zo ernstig, heb ik me laten vertellen, maar o.a. ikzelf heb de aankoop van dit spul moeten staken omdat het "verbeterde" product absoluut niet meer voldeed. Ik gaf het regelmatig aan de mastín naar wie dit weblog genoemd is, maar die moest het dus zonder proberen. Hij heeft jarenlang vooral geleefd op Sensible Choice dat vanuit de VS in Europa door Royal Canin op de markt werd gezet. Het was nog iets prijziger dan de brokken van Zerra (115 gulden per 15 kg, geloof ik). Maar ook dat werd op een gegeven moment vervangen door een product (van RC zelf) dat, je raadt het nooit, zeker niet slechter heette te zijn. Nadat het al een keertje was "verbeterd" ... Twee keer geen verbetering voor arme kleine Hijo ... En voor wie weet hoeveel andere honden ...
Welke conclusies mogen uit dit verhaal zoal getrokken worden ?
** Op de eerste plaats is het natuurlijk een bevestiging van wat de oude Haagse wijsgeren ons reeds lang geleden probeerden duidelijk te maken, namelijk: je wordt genaaid waar je zelf bij ligt.
** Volgens diverse gladde jongens (gladgeschoren jongens ?) is al die zwendel, flessetrekkerij, multi- en megaverneukerij, fraude, boerenbedrog en volksverlakkerij allemaal voor onze eigen bestwil. Waarmee we dus al op voorhand tot het tegendeel mogen besluiten.
** Hoed u voor personen die zich met twee droge beschuiten of een pot ontharingscrême scheren.
** Bedenk zelf de overige conclusies maar. Zelf nadenken doet echt geen pijn. Het is alleen even wennen.

Persoonlijke, voorwaardelijke conclusie: ik hoop dat dit voorlopig het laatste "politieke" en cultuurfilosofische blogje is. In ieder geval toch waar het om de Noord-Nederlandse toestand gaat.

Huiswerk.
Het huiswerk voor vandaag: vervoeg het werkwoord 'melkmuilen'. Te beginnen met de eerste persoon enkelvoud en inclusief de deelwoorden.

Rapazuela, genaamd ZERRA

Rapazuela "ZERRA" el Rellenado

Geboren : maandag 6 JUNI 1993
Overleden: donderdag 19 JANUARI 2006

Op die donderdag is ze om 14.10 geëuthanaseerd. Extra pijnlijk aan dit vreselijke gebeuren was het feit dat zij op organisch niveau, op celniveau nog lang niet "op" was. Het onoplosbaar probleem was dat ze niet meer kon lopen, en vooral: dat er geen kans meer was dat ze dat ooit nog terug zou kunnen gaan doen. Hoe dat allemaal kan ?? Ik wens mijzelf niet schoon te wassen van mijn schuld in deze. Ook mag haar eigen inbreng in de fatale gebeurtenissen niet ontkend worden. Toch zijn dat maar bijzaken. De voornaamste oorzaak moet gezocht worden in haar driemaandse verblijf in het vreselijke asiel te Enschede (2004). Daar verbleef zij absoluut niet op mijn verzoek en evenmin met mijn toestemming. Hoe zij daar dan wel -volkomen in strijd met de wet- terechtkwam en daar -volkomen in strijd met de wet- zo lang moest verblijven ?? Het antwoord moet niet in de eerste plaats gezocht worden bij de protestantse pedofiel -sans excuses pour le pleonasme- "mijnheer Maurice", die was alleen maar lachwekkend en overbodig een beetje passief aanwezig in de eerste fase van deze affaire, doch vooral wél bij de gevaarlijke psychopaath [dat is een duur woord voor krankzinnige] G.A.G.P. Derks. Deze ZIELIGE figuur [die zichzelf evenwel geweldig-in-fantastische-mate vindt] leed/lijdt o.a. aan de smoelschimmel-variant van een ziekte die zodanig vreselijk is dat ik het hier niet bij de naam durf te noemen. Dat deze zielige kneus later in zijn abnormaal gedrag "bevestigd" is door zijn Rotary-Club holmaat (tevens crypto-gereformeerde en -uiteraard- psychopaath) B.P. v.d. Pol is in feite niet van belang. Formeel gebeurde dat pas 26 januari 2006.

De dagen voor haar overlijden zong ik vaak -zachtjes, harder of alleen maar in gedachten- het lied van de Sterre der Zee. Na haar dood ging dat geleidelijk over in "Ich liebe dich noch immer" zoals Demis Roussos dat vroeger zo mooi zong en draaide ik vaak dat lied van Reinhard Mey: "als de dag van toen", dat misschien niet qua tekst, maar wel qua sfeer en emotionele lading goed aansluit op de ervaring van dit veel te vroege heengaan. De lezer begrijpt hopelijk dat ik vandaag in een niet zo vrolijke stemming ben.

Foto 1 = Wie ligt daar op de achtergrond, achter de brede rug van één van haar broers ?? Het is de jonge ZERRA, die dan nog bij de fokker zit.
Foto 2 = Hier is ze al vier maanden.
Foto 3 = één van de laatste foto's die van ZERRA gemaakt is. Ongeveer anderhalf jaar voor haar dood.

Mastín Español

Voordat de mastin-liefhebbers nu weer op hun achterste benen gaan staan met iets van "Tuut-tuut, ho-ho !! Het zou in dit logboek in de eerste plaats gaan over de Mastín Español, maar het bestaat nu al voor twee-derde uit ge-eikelboom over de Haagse Lichtstad en 'the noble art of association football' enzo ... Dat kan echt niet, hoor !" zal ik het evenwicht maar even vlotjes herstellen.

Op de foto wederom Juan el Líder van de Raesdonck "Ergens in Twente" en nog een behoorlijke tijd vóór de vorige foto van hem werd genomen. Op de achtergrond is nog een stukje van de mastina Rapazuela el Rellenado te zien, maar daar gaat het deze keer niet over. Let wel even op de geïntegreerde riem/halsband die het mannetje aan heeft. Hier kom ik in een later bericht nog op terug.