You'll Never Walk Alone

Betreft: Wat Jan Publiek niet over ADO mag weten
Maar in feite al heel lang publiek geheim is ...
Hoewel veel van mijn volgers zich al vertwijfeld afvragen of ik me ooit nog eens serieus ga uiten en gedragen, nadert het moment waarop zulks echt niet meer uitgesteld kan worden ...
Vorig jaar November kon ik aan het einde van een onbenullig blog-berichtje nog even de gemiddelde Hagenaar/Hagenees/ Adonees kenmerken als iemand met een grote bek maar ook met een héél klein hartje.
Dat hartje is inmiddels veelvuldig geroerd door de geschiedenis van een klein meisje dat niet ouder mocht worden dan slechts acht jaar. Kippevel, koude rillingen en onhoudbare traantjes hebben deze geschiedenis inmiddels bijgekleurd.
Als dit prinsesje verder al niets zou hebben nagelaten, dan toch in ieder geval wel meerdere kostbare nadenk-momenten voor velen van ons.

Als we nu even egoïstisch over onszelf mogen beginnen in plaats van ons tot deze aangrijpende geschiedenis te beperken: dat de laatste verjaardag van dit kleine prinsesje met een minimale vertraging in het stadion herdacht is moest in de media natuurlijk verborgen blijven. En we hebben het hier dus over de wedstrijd tegen @j*kkus. Maar mede dank zij het ADO-bestuur en de plaatselijke (hulp)politie-pipo's is er gelukkig wel ruim voldoende aandacht geweest voor het feit dat er (net zoals elke week bij amateur-wedstrijden in heel de provincie) aanstekertjes en andere voorwerpjes op het veld gegooid zijn in de richting van de *j@kkes-spelers. Ook zouden er onvriendelijke dingen zijn geroepen in de richting van deze gevoelige types ... Jaja, in wat voor wereld leven we toch ... ! Dank zij het ADO-bestuur hebben nu een aantal gewone ADO Den Haag-aanhangers een stadion-verbod van een onvoorstelbaar aantal jaren aan hun kont hangen. Prima, ga zo door ! Echt stoer optreden en aanpakken, hoor ... !

Maar vandaag, Donderdag, komt er dus des avonds een
"herkansing". Het lijkt daarbij ineens niet eens meer zo veel uit te maken wat de uitslag van het pure voetbal-gebeuren gaat zijn ...
Het volgende lied (met als kernboodschap: solidariteit en samen-voelen) moet daarbij een heel belangrijke rol gaan spelen.
Beginnen we eens met een versie van niemand minder dan
........... *E*L*V*I*S*
Et voilà, de tekst staat er al bij. Nog effe goed oefenen ...

Hoewel ik persoonlijk gehecht ben aan de uitvoering van Lee Towers (komt ook een beetje door die geschiedenis van dat jonge knaapje dat toentertijd op het politie-pipo-bureau zat en moest aanhoren hoe de pipo's zich vermaakten om de betreffende Leen. Sindsdien heb ik een gevoelig punt als het om deze Einzelgänger gaat. Ook al is het dan min of meer een Feyenoorder ...)

Volgens nogal wat personen is de ECHTE versie evenwel die van Gerry and the Pacemakers .
Ook bij deze video lekker meelezen en meezingen.

Enne ... vergis ik me nu, of is de volgende versie -met beelden uit die goede, oude tijd- inderdaad van een betere geluidsqualiteit ?
** Encore, zonder teks
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Nabericht.
Wel, dat van dat lied is er niet echt goed uitgekomen ;-)
Eerder parlando dan echt uit volle borst zingen ...
Erg sportief van de Groningen-supporters dat ze mee applaudiseerden.
Sportief ook van FC Groningen dat ze zich met 3 - 0 af lieten drogen.
Kostbare wedstrijdpuntjes en hoognodig voor het doelsaldo.

Culturaliteit

Voor hen die het vorige blog-berichtje toch iets te banaal vinden heb ik nog een muzikaal vitamientje.
Ik kreeg het gister doorgeseind van een vriend en het was voor mij inderdaad een zeer aangename verassing.
De naam (TaRIFa) van het muzikale ensemble doet misschien iets vermoeden over heren die gekleed in kaftan met grote kromzwaarden lopen te zwaaien om even later op hun kameel te verdwijnen, doch ... wel, kijk en luister zelf maar:
Levend en Wel: La Pastora
Jammer dat het maar zo kort duurt :- ((
Overigens: via deze link -het zal je al opgevallen zijn- kan je moeiteloos doorklikken naar andere muzikale werkstukjes die de moeite van het beluisteren zeker waard zijn.
Bijvoorbeeld:
** Sin Palabras
** La Tarara
** Rumba Argelina
** Canción Sefardi

Alvast een Vrolijk Pasen ... !

Ikzelf was het bijna al weer vergeten. Gelukkig bezocht ik snel nog even tussen de bedrijven door een Franse web-plek waar de blonde medemens van de vrouwelijke kunne met bezorgdheid in combinatie met mededogen en een zekere goede luim beschouwd wordt en trof ik dit geheugensteuntje aan.
Ik was nog even van plan om dit berichtje via een zeker sociaal medium te herdistribueren, doch gelukkig dat iemand uit een Zuid-Europees land reeds een vrome wens voor een Gezegend Pasen had rondgestrooid. Dus ik werd nog net op tijd van een pekelzonde weggehouden. Merci Misé !
Omdat dit webblog in de eerste plaats bezocht wordt door volwassen mensen met een gezonde houding ten opzichte van het volle leven durf ik het hier wel te publiceren.
Enne ... Vrolijk Pasen !!

ADO zakt verder weg ...

Het begon dus al eigenaardig, deze speelronde in de eredivisie, met een vreemde 2 - 0 overwinning van de Trabanten van FC Tubantia. Nou, daar zullen ze trots op zijn geweest, die boertjes. Met de scheidsrechters per definitie op je loonlijst, pardon, op je hand en de rechtsbuiten van iemand anders is het makkelijk winnen ...
Het mooiste aan dat doelpunt van onze Wesley was naar mijn idee overigens de rustige en beheerste voorzet van zijn rechtsbenige collega links in de zestienmeter.

En wat het eerste van ADO betreft: dat is dus al de tweede keer dit seizoen dat we ons door debutant RKC laten verschalken.
Terwijl we hier toch echt drie wedstrijdpuntjes hadden moeten weghalen. En ook KUNNEN weghalen.
Alweer een smet op ons reeds besmeurde blazoen. Enne ... de nacompetitie (inclusief reëel degradatie-gevaar) "lonkt" ...
Ik vind dit niet echt lekker ...

Ondergedoken.

Betreft: dubbel resp. driedubbel gevoel
Ik had het een vorige keer al min of meer aangekondigd, maar om de spanningen en de eventuele vernedering te ontlopen zou ik bij gelegenheid weleens onder kunnen gaan duiken in het buitenland.
En afgelopen vrijdag stond ik zodanig stijf van de spanningen, dat ik maar besloot om de stap te maken.
En dat dan gelijk te combineren met wat nuttige zaken.
Aldus bevond ik me dan ineens op een plaats waar je me wellicht het allerlaatst zou verwachten: In Limburgs België. Weliswaar te gast van een Nederlands-Limburgse vriendin, maar toch ...

Na de wedstrijd tegen ajakkes zag ik eerlijk gezegd alleen nog maar donkere wolken hangen, en nog zo'n stresserend week-einde had me misschien wel fataal kunnen worden.

Maar achteraf [op de wedstrijddag-zelf heb ik niets willen volgen] bleek de schade best wel mee te vallen ==>

Enerzijds hebben we van die irritante kut-tukkers gewonnen, althans niet verloren. Zulks dan in tegenstelling tot mijn voorspelling vorige week, toen ik nog niet wist wie de wedstrijd zou gaan fluiten. Maar Turkse scheidsrechters zijn nu eenmaal minder snel geïntimideerd dan die HOL-landse homo's.
Ons Haagse geluk deze keer.

Anderzijds hadden we eerder wèl van die schmouzen verloren waarmee we dus in feite voor hen al (mede) het bedje van de Landskampioen gespreid hebben ... :-((
Dat is natuurlijk onvergeeflijk.

Nevenzijds hebben we zo veel mogelijk doelpunten en wedstrijd-punten nodig als er maar te pakken zijn. Dus een gelijkspel tegen die Tubanten is feitelijk gewoon te weinig. En dat verlies van die cfa xaja was er natuurlijk helemaal over heen.

En tot overmaat van doodsspanning won die cfa xaja dan ook nog es van onze labiele Brabantse vrienden en bondgenoten van PSV.
Met maar liefst 0 - 2 ... Dat doet pijn, zeg !

Ja, een driedubbel gevoel bij de recente ontwikkelingen in Balfuss-land en de komende weken zullen voor ons weer in het teken staan van Stress, Spanning en Sensatie ...

Wat het andere aspect van deze onderduikperiode betreft:
Dat heeft onder andere te maken met het feit dat mijn plannen rondom de concurso monográfico te Murcia fundamenteel veranderd zijn. Het idee dat je wél de moeite neemt om in een ver en vreemd buitenland uitgebreid een hondenshow te bezoeken zonder zelf honden mee te nemen heeft toch iets eigenaardigs.
De opzet werd derhalve veranderd. Maar de eigenaresse van de eventueel meereizende mastines/honden had voorzichtige twijfels rondom de "showbaarheid" van haar in Spanje gefokte mastín-reu. Niet bij de showbaarheid en sociale inpasbaarheid van haar in Tsjechië gefokte mastín-teef. Ik wilde mijn kennismaking met de reu in questie dus graag hernieuwen.
En mijn ervaringen met de "obstinate macho" -dat bovenop de ervaringen van anderen met deze hond in een omgeving met andere mastines españoles- waren weldegelijk bemoedigend.
Ja, hij heeft enkele neigingen, maar er zijn geen problemen die niet kunnen worden opgelost. Althans niet in mijn ogen.
En een tentoonstellingsbezoek in Spanje is natuurlijk wel van een andere orde dan bijvoorbeeld een bezoek aan de tentoonstelling begin mei in Praag ...

Mijn hartelijke dank voor de vegetarische maaltijden waarop ik in het Limburgse vergast werd en voor de permanente mastijnse aanwezigheid waardoor ik gedurende dit opgerekte "mastín-moment" weer aardig aan mijn trekken ben gekomen qua lekkere mastín-lucht en stevige stoei-sessies in de 88kg-plus klasse.
En voor de andere aspecten van de gastvrijheid uiteraard.

Wat de wedstrijd tegen RKC betreft:
Ik denk dat ik die wel vanuit Nederland durf te volgen. Maar ik verwacht vergodverdegod wél punten !! Drie wedstrijdpunten en een extraatje van tenminste 3 goals voor het doelsaldo.

Het moet niet erger worden ...

Vanmiddag was ik even buiten bezig om de tuin winterklaar te maken -ja, ik weet het: ik ben een beetje achter met mijn werkzaamheden- en na afloop liet ik de tuindeur nog even open staan.
Omdat de temperatuur wel aardig was.
Maar uitgerekend toen kwam er zo'n gele vlinder mijn tuin binnengefladderd - de eerste die ik dit jaar tegenkom. **
Dom en vrijpostig als die irritante beesten zijn bleef die maar op mijn terras rondhangen en even leek het er zelfs op dat het insect via de open tuindeur mijn woning binnen ging komen ...
Het moet toch Godverdomme niet erger worden !!

Als troost na deze ongewenste bezoeking: aan het einde van de middag nog even een rondje door het vogel- en waterinsectenreservaat gelopen. Daar niet lastiggevallen door gedierte. Noch aangenaam verrast. Maar op de terugtocht vloog ik met mijn tweewieler over de plaatselijke landweggetjes en zowaar: daar ineens zo'n libelloïde waterjuffer-achtig vlieginsect tegengekomen. Ik hoop maar dat dit eenzame diertje de toch wel frisse nachten van dit voorjaar gaat overleven ...

**= zie ook: Veurjaer 2010

Still out of order ...

Terwijl we in het land der Adonezen en andere voetbal-verslaafden nog aan het na-kateren zijn van de doornaai-beurt die we van vooral de incompetente arbitraire sukkelaarster mejuffrouw Naaihuig uit Twente ongevraagd en allesbehalve gratis gekregen hebben ...

En terwijl we ons alvast mentaal moeten gaan voorbereiden op een vergelijkbaar kunstje dat ons best wel eens kan staan te wachten ter gelegenheid van de wedstrijd tegen FC Trabantia aanstaand weekeinde ...

En terwijl in het wereldje der Spaanse- en internationale mastineros de feeststemming rondom de geslaagde plaatselijke clubmatch onder de regels van de AEPME te Torrenueva langzaam -heel langzaam- uitdooft ...

Is in hetzelfde mastineros-wereldje een uitgebreide discussie losgebroken -en helaas (maar volkomen logisch) in het Spaans, waardoor het af en toe wel tijdrovend wordt om het lekker scherp te volgen- rondom de "identificatie" van honden, en met name mastines espanoles, middels ... ja, middels wat eigenlijk ?
In Spanje is de identificatie door middel van tatouages erg langzaam en schanddalig amateuristisch op gang gekomen, is men vervolgens ongezond snel overgeschakeld naar identificatie/ identificeerbaarheid door middel van alleen microchip [terwijl er bij veel mastineros een serieuze vraag is naar beide vormen van identificatie tegelijkertijd] en zit men inmiddels met de handen in het Spaanse haar omdat de "administratieve verwerking" te gecompliceerd is -met een stuk of vier organisaties die gerechtigd zijn om het Mastín Español stamboek bij te werken- om er echt op een integer manier mee uit de voeten te kunnen.

En, ja, dat bengt mijn gedachten maar weer eens op een zeker aspect van de stamboekhuishouding bij de Nederlandse afslag van de FCI: de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland.
En uiteraard heb ik het nu over het "openbare gedeelte", ofwel: Stambomen Online ...
En raad eens ... ? Jazeker ! Dat geweldige Stambomen Online is nog steeds Out of Order.
"In verband met technische problemen" ... ;-)

Ach, het is maar zo'n detail in het leven van de veelgeplaagde mens in de moderne wereld. En je kan zelf kiezen of je jezelf er aan gaat ergeren of dat je het met een glimlach meeneemt :-))