Posts tonen met het label Frietrevolutie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Frietrevolutie. Alle posts tonen

maandag 13 juni 2011

Pralines et Paroles

Onderwerp: Praline-Revolutie / Revolution des Pralines
In vervolg op mijn vorige diepgravende blogje over dit fascinerende onderwerp kan ik het volgende opmerken:
Het is dus vandaag de eerste verjaardag van de regeringsvorming op Belgisch-federaal niveau. Zoals ik eerder al vermoedde ben ik zelf niet in een opvallend feestelijke stemming. Ik heb nochtans op passende wijze en in aanzienlijke mate nagedacht over dit serieuze onderwerp.
En ben tot de conclusie gekomen dat dit muzikale en visuele plaatje best wel passend is in deze situatie ...
Het gaat om mooie jongen Alain Delon en het Italiaanse
import-blondje Dalida (onder andere bekend van het fraaie nummer "J'attendrai"). Wel, feitelijk was het niet echt een blondje. Dat was gewoon geverfd. Het stond wel goed. Die stem was ook helemaal echt. Ach, blondjes hadden in dat tijdperk toch een streepje voor, daar in la Douce France. Denken we maar aan Sylvie Vartan (van Bulgaarse afkomst), een tijdlang de levens- gezellin van Le Beau Johnny (en vergeten we niet regelmatig zijn *site officielle* te bezoeken, beste lezer ?) en later nog vaak zijn gezellin op het podium. Nog enige politieke relevantie hier ?? Hmmm ... het zou misschien moeten zijn dat lang, lang geleden Dalida in de strijd geworpen moest worden om Mitterrand een electoraal steuntje te geven tegenover "rechts" dat Brigitte Bardot in stelling had gebracht met dezelfde bedoeling. Ik begeef me hier even op erg glad ijs, omdat ik alleen in de marge hier nog herinneringen van heb ... Om te voorkomen dat ik echte kul ga verkopen schakel ik maar over naar het liedje Paroles ... Paroles ... Hoewel de tekst vrij eenvoudig in elkaar zit blijft om de ene of andere reden naast het herhaalde "Paroles - paroles" en het herhaalde "Que tu es belle ..." alleen die frase "Caramels, bonbons et chocolats" bij me hangen.
En zo zitten we dan op die Praline-revolutie.
Er wordt af en toe al gesproken over een regering in October.
Maar misschien is 'ie er straks ineens. Pats - boem. Out of the blue.
Beter laat dan nooit :-)
Neen, dit is niet onze aanstaande federale premier met dat interessante blondje dat altijd om hem heendraait, maar Dalida met mijnheer Delon, Alain. Voor de relevante details: zie de tekst
- - - - - -
En weet je wat nu het leukste is ?? In de abuisievelijke gedachte dat het nog zondag is heb ik dit berichtje een hele dag onder de knop gehouden ipv het te publiceren :-))

zondag 5 juni 2011

Nog acht nachtjes slapen ...

Als ik ze tenminste goed geteld heb zijn het er werkelijk acht.
De lezer weet natuurlijk meteen waarover ik het heb.
Niet ... ?
Wel, over acht nachtjes is het precies een heel jaar geleden dat er in de zuidelijke Nederlanden federale verkiezingen waren. Wat in de tussentijd nog steeds géén regering heeft opgeleverd. Wel al een premier en bijna al een regeeraccoord. Nu alleen nog maar een paar partijen bij elkaar krijgen, een ministersploeg samen- stellen en een paar honderd puntjes op de "I" zetten. Fluitje van een cent ...

Rest dus de belangrijke vraag: "Op welke typisch-Belgse gaan we de verjaardag vieren ?".
Een uitgebreide "Frietrevolutie"/"Revolutions des Frites" hebben we al gehad.
Blijft volgens mij alleen nog maar een Praline-gebeuren over.

Maar wat nu zo vreemd is: ik kan er zelf helemaal niet opgewonden van raken, deze verjaardag. De lezer misschien wel ?

maandag 16 mei 2011

Elio formateur

Groot nieuws uit het Belgenland.
Misschien ook goed nieuws ??

Het heeft Notre Ami Albert behaagd om uw en mijn vriend Elio di Rupo te benoemen tot formateur van de a.s. federale regering.
Dat is te lezen als: de aanstaande premier is bij deze de facto benoemd.
Dat is niet te lezen als: alles is al in kannen en kruiken.

Misschien mogen we opgelucht herademen, maar misschien ook is het toch verstandiger om niet te vroeg te juichen.
Dat is het natuurlijk altijd.

Ja, het was effe spannend, hein ?
Hoewel, "effe" ... , we zaten al op onderhandel-dag 338 of daaromtrent ... Ach, wie kan de tel nog bijhouden met al die schrikkeldagen en schrikkelmaanden er tussen ... :-(

Maar door een slim één-tweetje van voornoemde Albert en Wouter Beke zijn de twee antagonisten/ protagonisten Bart en Elio dan toch na welhaast eeuwigdurende onderhandelingen gedwongen om samen een kabinet te gaan vormen. Met wie er verder ook nog durft/ wil/ mag ... (-:

Op zoek naar een vergelijking kwamen mijn gedachten automatisch uit bij de totstandkoming van een CDA/ VVD-kabinet een jaar of dertig geleden (wat vliegt de tijd, hein ?). Het principe-regeeraccoord zou beklonken zijn geweest tijdens een avond-uurlijk etentje op restaurant van mijnheer van Agt en die onsmakelijke eigenheimer van de VVD, hoe heette die toch ... ? Ah-ja, Wiegel ... Tiens, namen van dergelijke minkukels vergeet een beschaafd mens (liever) toch gauw ...
Maar dat is nogal een contrast, niet ?
Het doet je weer afvragen wat er in het afgelopen onderhande- lingsjaar allemaal is besproken door de Belgische Heren. Eén jaar aan één stuk doorlullen, zelfs een rasechte Hagenaar zou daar moeite mee hebben ...
Als onderhandelingen zo lang voortslepen en telkens weer hervat moeten worden bij "vakje één", dan is dat niet helemaal terug te voeren op het feit dat de materie/ de situatie zo complex is, maar is het vooral een teken van fundamenteel onderling wantrouwen bij de onderhandelingspartners => men wenst zelfs de details niet aan het toekomstige toeval over te laten.
Betekent dit nu in de praktijk ook dat de regering die straks gelanceerd wordt de volle verdere tijd (in Belgenland gaat een parlement vier jaar mee, na één jaar bespreken en onderhandelen én bespreken én onderhandelen zijn daar nu dus nog drie van over) gaat uitzitten en overal op voorbereid is ?? Twee keer kan daar geen keihard "ja" op geantwoord worden. Het zou erg mooi zijn, maar ... we moeten ook dit maar hoopvol afwachten en lijdzaam ondergaan.

Hihi ... we hadden het zojuist over die onsmakelijke eigenheimer Hans Wiegel -één van de "geheime" idolen en voorbeelden van de "duidelijk rechtse" Bart de Wever- en de link is natuurlijk al gauw gelegd, maar ik meen het écht: ik ben blij dat we door het
niet-ploffen van de onderhandelingen na de 'spontane' Frietrevolutie geen Bartekijnse Eigenheimer-revolte hebben gekregen :-)

Tijd: 20.30

donderdag 17 februari 2011

De Frietrevolutie



Het woord bevalt me wel, het verschijnsel niet. De aandacht rondom het a.s. werelduurrecord regeringsonderhandelingen wordt gekaapt om tóch een politiek standpunt in te nemen.
Maar dat was dus vanochtend.
Voor vanavond staat er dus het volksfeest te Gent (ooit de geboortestad van Karel V) op de agenda. Een ludieke actie, waarmee de politici wordt opgeroepen te blijven samenwerken.
De dubbelzinnigheid van deze openbare "massa"-manifestaties zoals ik die al had aangestipt in een eerder blogberichtje heeft zich dus opgesplitst in twee sterk verschillende fenomenen. En waar doet me dat toch aan denken ...
In beide gevallen valt de opkomst tegen, maar wie maalt daar om ?! Het gaat om het idee. Om het symbolische gebaar.
Maar morgen weer over tot de orde van de dag ... of toch niet ??


Nogmaals die nuttige, nagekomen, muzikale link: Hey Didier