zaterdag 12 februari 2011

Ach ...

Hoewel het dit jaar wel niet meer zal gaan winteren, het weer zelfs zacht genoemd mag worden en de winterstop al lang voorbij is, leek dit me wel een aardige illustratie

Ach ...
Het gaat wennen, hein ?
Je zou haast gaan denken dat die overwinningen als gebrade ganzen je mond in vliegen ... Toch moet er echt voor gewerkt worden. En daarvoor mijn dank aan onze Adonezen.
Zielig voor VVV, maar die lopen er dan zelf ook al een seizoen lang een zootje van te maken, dus ze mogen blij zijn dat ze er nog zo genadig vanaf zijn gekomen ...

vrijdag 11 februari 2011

Nogmaals: de kleine uurtjes ...


Okay.
okay
okay
okay
OKAY ! Ik geef het toe. Ik beken.

Ik ben gister flink uit de bocht gevlogen doordat ik me heb laten meeslepen door de flauwheid en meligheid en gebrekkige ernst van anderen.
Dat is dom, maar ook schrandere mensen doen wel eens dom.
Een enkele keer.
Om één en ander een beetje goed te maken heb ik me voorgenomen om zeer binnenkort hier een zwaarwichtige politieke analyse te publiceren en bovendien zal ik vandaag een poging doen de muzikale schade een beetje af te dekken ...
Het gaat weer eens om een muzikaal kunststukje dat in de kleine uurtjes bij gedempt licht beluisterd dient te worden.
Oorspronkelijk zat ik al met een andere fraaie song in gedachten, maar na gister heb ik goede redenen om met een Nederlands en Nederlandstalig nummer te komen.
Tiens voilá !
Oude Maasweg
De eerlijkheid gebiedt me op te merken dat dit schone lied -het Engelstalige eerste deel getuigt er al van- ooit uit de hand is gekropen van Leon Russel. Naar men zegt was dat 1973. Hij was dus wel in staat om een mooi lied te schrijven, maar zijn eigen uitvoering trekt op niets. De Nederlandse heren Wim Kerkhof, Arie van der Graaf, Koos Pakvis, Louis Debij en natuurlijk Fred Piek (de dominante zangstem in dit nummer) wisten er blijkbaar wel raad mee. Dat was in 1982. De Nederlandstalige tekstuele meerwaarde is ingebracht door W. Kerkhof en C.Pons. Er zit een heel verhaal en een sluitende verklaring achter hun tekst, maar laat je daarmee niet lastigvallen bij het genieten van dit nummer.
Mocht je, beste lezer, direct na het afluisteren van dit nummer de onweerstaanbare aandrang krijgen het wederom af te spelen ... en nog eens ... en nóg eens ... schaam je er niet voor, want dat is wat de meesten van ons doen.
Genietse !

Bij de foto: een gezicht vanaf de Oude Maasweg, inmiddels één van de bekendste doodlopende wegen van Noord-Nederland ...

donderdag 10 februari 2011

Culturele Revolutie !!

Betreft: bananen-monarchie, uitglijders, morele depressie, gáán met die banaan, waarom zijn de bananen krom, tenoren, sopranen, de truc met de bananenschil doet het nog prima, juffrouw - uw veter zit los, excellentie - uw schroefje zit los.

Er wordt af en toe op gewezen dat politiek wel eens leuk kan zijn, maar dat het toch in de eerste plaats om belangrijke en derhalve ernstige zaken gaat en dat het in feite om een aaneenschakeling van allerhande gewichtige beslissingen gaat welke bepalend zijn voor onze toekomst en die van eventueel ons overlevende generaties. Toch zijn er wel figuren die de boel zouden willen omdraaien en ons proberen in te wrijven dat we ipv politiek en staatszaken toch vooral en op de eerste plaats POLITICI au sérieux zouden moeten nemen (zie bijvoorbeeld mijn blogje Elzevies wil ook meepraten ) en met veel respect en ontzag ademloos aangapen, pardon, bejegenen.
In de verwarring die er rondom de politieke beeldvorming bestaat is het bijvoorbeeld in het Belgiekske gebruikelijk om politieke kopstukken als "tenoren" aan te duiden. Misschien omdat ze graag het hoogste woord voeren, of omdat ze graag denken dat net als bij de klassieke heldentenor "alles" om hen draait. Hmmm ... het is natuurlijk maar een kleine en feitelijk onvermijdelijke stap waarbij de peinzende mens van dergelijke "tenoren" bij het navolgende stukje cultuur aankomt.
* Ik geef eerst de link naar een uitvoering die ikzelf toch wel de leukste vind. Die van Henri Salvador: Juanita
* De nu volgende link kon wel eens het origineel zijn, of komt anders toch wel erg dicht in de buurt. The Peels, ofwel de (bananen)schillen: Banana

Mocht een enkele naieve geest zich misschien afvragen of ik nu wel serieus bezig ben: "JA !! Ja ik ben serieus bezig.". Zeker zo serieus als zekere samengepakte groepen Belgische politici die doen alsof ze er nog in geloven en aldus wat tijd proberen te kopen. Zeker zo serieus als lieden die hun meligheid proberen te verkopen als een min of meer spontaan "volksprotest" tegen de politieke impasse [zie bijv. hier ].
Okay, ik doe dat op een goedgeluimde manier. Logisch, want zoals de Oude Haagse Wijsgeren reeds spraken: "HUMOR ist wenn man trotzdem lacht". Ach, misschien zeiden ze het iets anders, maar het is nu eenmaal via een Duitse omweg overgeleverd. De goede luim dus als overlevingsmechanisme van de Beschaafde Mens, ofzoiets ...

Humor en België, gaat dat dan samen ? Met die vraag hebben veel Grote Geesten zich beziggehouden. Aan het begin van de jaren zeventig was daar een lichtelijk gedramatiseerde documentaire onder de titel "Barend in België". Het is al weer lang geleden, en als ik de DVD-heruitgave mag geloven heeft mijn geheugen me in de tussentijd goed in de steek gelaten. Zo meende ik me bijv. te herinneren dat in een cruciale scêne Boudewijn aan zijn bureau zat te doen wat een koning zoal aan gewichtigs aan zijn bureau zit te doen, terwijl tegelijkertijd in hetzelfde vertrek koningin Fabiola -die schijnbaar hoofdpijn had (?)- op de sofa lag te draaien. Op de DVD was Fabiola ineens veranderd (?) in een geuniformeerde militair die op een bed lag ... Dat Barend Servet even later dwars door de muur kwam zetten klopt dan weer wel. De verleiding is erg groot om het muzikale hoogtepunt van deze documentaire -het ontroerende lied "Ik ben Gerrit", gezongen door Gerrit Dekzijl/Cornelis Bak- als link hier in te voegen, maar na rijp beraad heb ik toch besloten om een bijdrage van Barend Servet zelf te plaatsen, omdat door de diepzinnig-filosofische toon van dit lied "Waar moet dat heen ?" dit Bananenblog dan toch nog een ernstig besluit krijgt. Hopelijk heeft iemand er iets aan.
De Copernicaanse Revolutie van Bartekijn De Wever is dan gelukkig uitgebleven, maar dit zou misschien de aanzet kunnen zijn tot een heuse Culturele Revolutie ...
Waar moet dat heen ?

Nog wat die bananenschil betreft: ik neem natuurlijk wel een enorm persoonlijk risico door weer eens drie links te publiceren, terwijl we allemaal weten dat dergelijke hyperlinks soms van het ene moment op het andere geen verbinding meer geven met iets dat nog op het web staat ... Ik hoop maar dat dit eens gewaardeerd wordt ...

zaterdag 5 februari 2011

Encore: HUP ADONEZEN ... !!

Gaan de boertjes weer -net als vorige keer- voetballes krijgen of wordt het vanavond een wat bleker gebeuren ?
Wat het ook wordt: een doelsaldo van meer dan drie in ons voordeel lijkt me psychologisch niet verantwoord. We weten allemaal hoe labiel die Brabanders zijn. En: we hebben voorlopig nog een bondgenoot nodig aan de top van het klassement. Uiteindelijk moeten onze demonstraties tegen de nummers twee, drie en vier nog komen ... :-)
Vanavond laat weten we meer ...

En, ja, dit is echt mijn favoriete Logo-afbeelding ...

Nabespreking:

GERECHTIGHEID !!



vrijdag 4 februari 2011

Hoe zou het eigenlijk met Johnny gaan ... ?

Ook al leent het weer zich er al een aantal dagen uitstekend voor, het was er toch nog niet van gekomen. Het was pas als culminatie van allerhande overpeinzingen over de Vlaamse en Nederlandse hoofdstad Brussel [een tijdje geleden nog beoogd woonplaats van Johnny] die nu dus elk moment voorgoed verkwanseld kan gaan worden door het politieke geklootfiool in La Belgique dat ik de stap maakte en inschakelde bij de Site Officiel ...
(zie ook: terug naar de cultuur )
En ik kan iedereen aanraden om hetzelfde te doen: de Johnny-jukebox ontvangt je in de eerste plaats met het geluid van de nieuwe single, het subliem en doorleefde "Jamais Seul", om daarna onverstoorbaar verder te gaan met allerlei sfeervolle opnames uit het repertoire van onze Frans/Belgische vriend. Natuurlijk is er meer. Onder andere het scherp en actueel bijgewerkte nieuwsarchief. Voor sommigen is dit misschien het moment niet, maar zeker komt in de loop van dit weekeinde het moment alsnog waarop je je lekker kunt onderdompelen in de muziek en je aldus mentaal laten verwennen en verjongen.

woensdag 2 februari 2011

(H)awel, Didierke ...

Zijne Koninklijke Majesteit Albert was weer aan de beurt om een geniale oplossing tevoorschijn te toveren. En wij met z'n allen maar speculeren: "Wie zou het gaan worden ?". Louis Michel leek een goed-onderbouwde gok. Hadden we dat maar niet hardop voorspeld, want de vader van Prince Philippe goochelde dus Didier Reynders uit zijn hoge hoed ... :-)
Onze gezellige dikkerd Bart De Wever (van dat ene duidelijk-rechtse en dus niet-nationalistische partijtje) had in eerste instantie moeite zijn enthousiasme [eindelijk zicht op een serieuze verrechtsing van het project. Het communautaire moet dan maar weer wachten] te verbergen, maar heeft zich snel hersteld en heet nu slechts welwillend-positief te staan tegenover dit laatste zwaktebod vanuit Laeken ...
Reynders heeft van de koning veertien dagen de tijd gekregen om toch weer een soort van informateurs-klusje op te pakken en af te ronden.
Met die twee weken loopt de afspraak voor ons "Volksfeest" dus geen gevaar ... We lijken toch 't wereldrecord "regeringsvormen" te gaan krijgen ... De voorlopig eerste stap van Didier als informateur is contact opnemen met de man die chronologisch zijn voorganger was: "Jean Delanotte".
Hmm ... moet ik nog benadrukken dat je je niet moet verkijken op het gegeven dat Reynders iets makkelijker Neerlandais spreekt dan bijvoorbeeld de dames Milquet, Onkelinx of mijn vriend
Elio Di Rupo ??
Of zal ik nog eens vertellen over die keer dat ik deed wat wel meer politieke waarnemers in die dagen deden: namenlijk geen regeringsverklaringen meer lezen, doch gewoon bij de waarzegster op bezoek gaan. Die haalde -tegen een alleszins schappelijk tarief- een aantal beelden uit haar glazen bol waarvan enkelen inmiddels hun waarheidsgehalte overtuigend hebben bewezen. Ik verwacht dat het bij de aanstaande verkiezingen zal zijn dat -zoals ze voorspelde- er affiches verschijnen van Di Rupo met als text "Le Roi, c'est moi" en iets kleiner affiches "met het brave scoutsgezichtje van Didier Reynders", waarvan de ondertiteling leest "Moi aussi" ... Of zou uitgerekend deze keer niets van die voorspellingen uitkomen ??
Dat ik het misschien allemaal maar beter gewoon laat voor wat het is en me (ook) deze keer weer beperk tot het terugverwijzen naar de opmerking van de betreurde Geeraard Slegers uit 2001
(zie mijn vorig blogberichtje).

- - - - - - - - - -
Nuttige, nagekomen, link: Hey Didier .

dinsdag 1 februari 2011

Steunt uw lokale Leiders ... !!

In het koninkrijk Albertië, ook gekend als la Belgique, worden de problemen opgelost met de Franse slag ...
Ik ga nu zelf even mijn persoonlijke problemen oplossen door n'n pint te vatten ...

Ik zou hier nog een hoop overpeinzingen aan toe kunnen voegen. Bijvoorbeeld door op te merken dat het onduidelijk is in hoeverre de organisatie achter dit initiatief wel echt zonder politieke bijbedoelingen bezig is ofwel in hoeverre dit echt wel een spontaan volksfeest zal worden.
Of bijvoorbeeld door nog even in te pikken op de vergelijking die tegenwoordig wordt gemaakt met de nadagen van Tito-Slavië (vreemd genoeg nog steeds consequent Joego-Slavië genoemd). Dit dan allemaal naar aanleiding van een terloopse opmerking van hoofdredacteur Bart Sturtewagen ("Zou het twintig jaar geleden in Joegoslavië ook zo zijn gegaan ?") van De Standaard. De argumenten in deze discussie wijzen overigens allemaal in één richting: JA !
Maar ik beperk me liever tot een citaat van Geeraard Slegers uit 2001 (in: "1 Mei: het feest van de plunderaars") ==>
"Eens zei Willy Brandt, de verdoken communist, dat het niet meer mocht gebeuren dat een staatsbestel weggeschimpt werd, zoals in de dertiger jaren met de Weimarrepubliek gebeurd was. Toen ik daar op één van mijn spreekbeurten, die ik in die tijd over gans Vlaanderen hield, over ondervraagd werd, kon ik maar één antwoord geven: EEN STAAT DIE WEGGESCHIMPT KAN WORDEN, IS OOK NIET MEER WAARD DAN WEGGESCHIMPT TE WORDEN". Helaas, persoonlijkheden met het formaat als Slegers heeft Vlaanderen (bijna) niet meer. Wél personen (Bart, jongen, deze is voor jou !) met een grote broekmaat en personen (wie de schoen past ...) met een overmaat aan EGO (dat is dus het Latijnse woord voor "IK").