Toch Lekker ... !

Onderwerp: "Hê ...(!), gezellig ..."
Ik voel me een beetje schuldig -hebben we allemaal wel eens- omdat ik nagenoeg onvoorbereid en op wel zéér bescheiden schaal de eerste fase van het Carnavalsgebeuren geconsumeerd heb. En dan nog op een passieve manier.
Ik heb me hier dicht in de buurt opgehouden.
Maar als ik me vooraf zou hebben gerealiseerd dat het vandaag zo aangenaam (relatief) warm zou zijn geweest, dan was ik waarschijnlijk de zuidelijke Provinciegrens overgestoken op mijn tweewieler om aldaar mijn bescheiden ding te doen.
Maar alles bij elkaar was ik dus erg tevreden en kwam ik met hernieuwde geestelijke energie en frisse moed weer thuis.
Met die hernieuwde energie en frisse moed liep ik al weer plannen te maken voor de (nabije) toekomst. Mijn idee om eind April de pure mastín-keuring in het Spaanse Murcia te gaan bezoeken begint ineens een fanatiek trekje te krijgen. Hmmm ... op de eerste plaats gaat het er daarbij dus om de mastines met oog, hand, meetstok en anderszins te bestuderen, maar als ik dan toch in Murcia/Spanje ben kan ik misschien nog even de hond uitlaten.
Voorzichtige plannen om dan in de nazomer het Fiesta in Malaga te bezoeken en dan in hoogsteigen persoon de plaatselijke voorraad cartojal te halveren beginnen ook op te borrelen ... Daar zou in de eventuele herkansing het hondje dan ook nog even iets kunnen doen. Uiteindelijk luidt een anthropologisch beginsel dat je niet aan serieus veldonderzoek kan doen zonder je spreekwoordelijke handen vuil te maken.
Een ander anthropologisch beginsel is trouwens dat je de zaken altijd zonder vooroordelen, met wetenschappelijke ernst en met objectiviteit moet bejegenen. Zo zou dan bijvoorbeeld misschien wel kunnen blijken dat al die verhalen over liederlijkheid en onkuisheid uit de lucht gegrepen zijn of toch op zijn minst schromelijk overdreven ... (?)
Ja ..., dat Carnaval heeft toch wel iets lekkers, hoor !
Ik voel me langzaam maar zeker weer mens worden ...

[Plannen voor de toekomst uiteraard onder voorbehoud van niet te worden "gearresteerd" en/of "detentie" van weken of maanden. Dat is me vorig jaar slecht bekomen ...]

Bah !

Onderwerp: Bah ! Alweer Carnaval ...
Inderdaad: alwéér Carnaval.
En ik heb helemaal geen tijd om te ontspannen
-laat staan voor uitgebreid Carnavalleren ...
Waarom kon dat niet een paar weken wachten ?!
En morgen is al weer de optocht :-(
Ik denk dat ik het dit jaar maar gewoon oversla ...
Maar er is nauwelijks nog ontsnappen aan, want ook vanuit het buitenland worden we alweer ongenadig geconfronteerd met het Carnavalsgebeuren ...
:-((

NEC

Zo.
Nu eindelijk eens de gelegenheid om even serieus te worden.
Ik zou over de aanstaande wedstrijd kunnen opmerken dat het net als de wedstrijd tegen AZ nogal vreemd gepland is, zo met al die concurrerende festiviteiten enzo ...
Ik zou ook een inschatting/ voorspelling over de afloop van deze wedstrijd kunnen geven, maar stel je voor dat ik dan net als eervorige keer de fout in ga ...
Ik zou ook kunnen mijmeren over de eerste keer dat ik naar een wedstrijd in het betaald voetbal ging. Dat was FC Den Haag - NEC. In die tijd begonnen de thuiswedstrijden nog per definitie om 19.00 uur. En met veel waren we niet aanwezig (circa 500 man). Van de wedstrijd zelf zijn er weinig beelden in mijn herinnering blijven hangen. Wel bijvoorbeeld dat op een gegeven ogenblik Lex Schoenmaker aan een hoge snelheid recht op me af kwam lopen om een bal binnen te houden. Dat zou ik dan kunnen gebruiken als mooie aanleiding om iets te zeggen over zijn website. In verband met een vervelende affaire met dezelfde dementerende malloot die de Aad Mansveld-site voor een tijd heeft platgelegd ligt deze site plat, maar met een beetje zoeken kan je toch wel bij de oude site komen, bijvoorbeeld via deze link.
Maar misschien dat ik beter eens een paar hartige woordjes spreek over de thuisbasis van NEC. Nijmegen dus.
Daar is het namelijk een zooitje. De inwoners zullen zelf de weg misschien wel weten, maar de bezoekers van dit ietwat alternatieve plaatsje zijn voor hun oriëntatie afhankelijk van geluk, toeval en een natte vinger. Zeker als ze niet per automobiel, doch anders vervoerd worden. Het NEC-stadion ligt -als ik het me goed herinner- aan het einde van een rechteraftakking (onder een hoek van circa 125*) van de Anna-straat. Die begint op het Karel de Grote-plein en gaat vandaar in een zuidelijke richting. Dat is die straat die al heel snel (in het zicht) een linkerafsplitsing krijgt. "Rechts" is dus een westelijke richting. Ik ben er zelf al flink vaak -in de tijd nota bene dat de VVV nog aan dat Grote-plein zat- verkeerd gereden. Maar ik dwaal af.
Ik kwam er vaak op mijn brommertje op weg naar het verdere zuiden. En soms om in de gemeente-zelf of in de buurt wat op zoek te gaan. Op één van die tochten kwam ik eens op de terugweg in de problemen met de motor. Het was zo'n half geïmproviseerde dagtocht, waarbij ik zonder eerst de check-list af te werken, zonder keurig gereedschap en vergelijkbare spullen, eigenlijk gewoon volkomen onvoorbereid, was vertrokken. Ergens tussen het treinstation en de rivier is dan zo'n busstationnetje en daar net voorbij zette ik noodgedwongen mijn machine stil in een zijstraatje. Treeplank eraf, even kijken, maar zonder spullen begin je niet veel. Bovendien was ik al half uitgedroogd (ook niets te drinken meegenomen ...). Ik dacht: "Hee, ik sta hier achter een soort van café ... laat ik maar even binnenglippen om te kijken of ze me hier kunnen helpen ...". Zo gezegd = zo gedaan. Maar toen ik het achterzaaltje betrad, kreeg ik een akelige gewaarwording. Het zat er in het halfdonker vol met nogal vreemde vrouwspersonen in een extra-zware uitvoering. Met brede bovenarmen enzo. De meeste dan ook nog in camouflage-pak met zware militaire laarzen of volledig in black-leather gestoken ... Maar ja, ik stond er dus en dan kan je maar beter proberen er het beste van te maken:
"Goedenmiddag ... ik heb pech met mijn brommer. Heeft u misschien een schroefdraaier en eventueel ook een glaasje water voor me, want ik ben uitgedroogd ...". Nou, voor dat ik wist wat er gebeurde, vloog ik door de lucht de achterdeur weer uit. Terwijl ik onzacht op het plaveisel terecht kwam werd mij op agressieve manier toegevoegd: "Jij bent zeker de leukste thuis !?! Denk je nou echt dat wij niet weten wat 'een schroefdraaier' betekent in het Engels en -PLATS !!- daar heb je je glaasje water ... !!". Daar lag ik dan met een emmer spoelwater over me heen in het vreemde plaatsje Nijmegen. Ik dacht nog: "Dat is kras ... ik ga toch eens kijken wat hier aan de hand is ...". Dus ik liep om het blok heen om de zaak eens van de andere kant te bekijken. Ik had het kunnen weten, en op de voorgevel stond het met grote letters aangegeven: het was het internationaal beruchte Lesbo-café
"Het hol van Ien Dales" ...
Ik ben nog wel levend thuis gekomen die dag.
Op dit moment zou ik de weg kunnen verliezen door uitgebreid in te gaan op de manier waarop de diverse sexuele afwijkingen verdeeld zijn over de politieke partijen in dit land (bijv. de top van de VVD die traditioneel vol zit met pedofielen en de top van D'66 die bulkt van de homofielen), maar dat doe ik dus niet.
Ik zou het verschijnsel "Ien Dales" kunnen aangrijpen om iets te vertellen over die variatie op het systeem van de afglijdende incompetentie, waarbij Pimmetje Kok zichzelf toentertijd had omringd met figuren als o.a. Hansje Alders [ook uit Nijmegen overigens], Relus ter Beek, Elske ter Veld en voornoemde Ien Dales. Maar ook dat bewaar ik liever voor een volgende keer.
Ik beperk me dus tot dikke Ien. Ik ga daarbij niet stilstaan bij de vermakelijke en tegelijk diep-droevige affaire waarbij ze als staatssecretaris van Sociale Zaken het ene moment een dubbele STOERE en KRACHTDADIGE ingreep aankondigde in de uitvoering van de ZiekteWet en binnen een week ALLES weer introk ... Evenmin ga ik zeuren over haar rol als handtekening-machine op het bureel van de Rotterdamse GSD.
Misschien een paar woordjes over die affaire waarbij haar favoriete arrestatie-team namens de Nederlandse rechtsstaat middels het overtreden van zo'n beetje ALLE regels die maar in het geding waren uiteindelijk in een situatie kwam waarbij de onschuldige gegijzelde (een of andere leger-kolonel uit Apeldoorn) door de politie-pipo's werd afgeknald en de sexuele en intellectuele frustraties waaruit alle politie-pipo's nu eenmaal zijn opgebouwd voor de TV-camera's er uit werden geschopt in de richting van de verdachte die zichzelf inmiddels had overgegeven. Dat is dus die affaire waarbij geen enkele (rot)kop heeft gerold. Het minst van allen nog de kop van mevrouw de minister. Neen, toch maar niet. Ik beperk me tot verhalen die RELEVANT zijn.
Ien Dales was dus ooit eens benoemd als minister van Binnenlandse Zaken. En over haar deden vreemde verhalen de ronde. Over haar privé-leven en dergelijke zaken meer. Een vriend, nou ja, een goede bekende van me wilde daar graag eens het fijne van weten. Dus vrijdagmiddags na een ministerraad achtervolgde hij per automobiel de dure bak van de minister. Die bleef niet bij ons in de Haagse Lichtstad hangen, doch vertrok met een rotvaart over de snelweg. "Toch niet helemaal naar Nijmegen ?" was het eerste wat hij dacht. En dat bleef hij nog een heel lange tijd denken. Totdat op gegeven ogenblik een obscure afslag werd genomen meer naar het noorden. Het parcours vervolgde langs steeds kleinere wegen en weggetjes totdat de peperdure wagen van de excellentie een begroeid karrespoor opdraaide. Op een oud bemost houten bordje op de splitsing zag mijn kennis nog net leesbaar "ECHOPUT" achter de pijl staan ... halverwege het karrespoor kwam de tractor van mevrouw de minister schijnbaar vast te zitten, want Dales stapte uit en liet daarbij de knipperlichten van de dure kar aan staan en de deuren wagenwijd open terwijl ze zelf gehaast te voet verder trok. Mijn maat er dus eveneens te voet achteraan ... Eerst kwam hij nog een uitgetrokken jurk-achtige lap textiel in het kreupelhout tegen en even later bleek er een mega-beha aan een boomtak te hangen. En een paar kousen her en der ... Wat hij even later zag tartte elke menselijke verbeelding, want een geheel naakte excellentie boog zich over de plaatselijke echoput en nadat het akelige geluid van een paar over de stenen rand van het bouwwerk schurende mega-memmen door de atmosfeer kraste hoorde hij haar met zijn eigen oren vanuit haar voorovergebogen positie in de echoput roepen: "Wie heeft er zin om te krikken !?!" ...
En dat is echt gebeurd ! Zowaar als ik hier zit !!

Voor die paar personen die hem nog niet vatten: 1) maak je niet ongerust; we zijn allemaal wel eens traag van begrip. 2) om het proces niet te lang te rekken kan je wellicht zelf eens de betreffende tekst in een echoput gaan schreeuwen.

En hoe dat verder met het voetbal zit ? Zoek dat maar lekker zelf uit.

ALAAF !!

Spreek het woord niet uit ...

Afgelopen dinsdag heb ik dan toch weer het woord "voorjaar" gebruikt, en ziet: plots begon het weer frisser te worden.
Gister moest ik nog even een paar keer fietsbrommen. Ik ben daardoor nu nog steeds tot op het bot en tot diep in de gewrichten verkleumd ... Vandaag geen mogelijkheid om daar van te herstellen, want er waait nog steeds een akelig briesje dat onaangenaam gure neigingen heeft ...
Zo zie je maar: gebruik het juiste woord op het verkeerde moment en het komt als een boemerang midden in je patser terug ...
En nu maar hopen dat deze kou snel weer uit de letterlijke lucht verdwijnt, want er moeten in dit vroege jaargetijde nog een paar belangrijke zaken opgepakt worden. En, neen, ik ga dat andere woord (dat woord dat rijmt op "naval") hier niet neerschrijven, anders wordt die gewichtige gebeurtenis (zie: ontspanning ) ook weer in de kou gezet ...

Napoleon avec Marie-Louise (Carnaval)

Zoals bekend is het de morele plicht van iedere welopgevoede Katholiek om tenminste één keer per jaar KRACHTIG te onstpannen zodat daarna weer met frisse energie en goede zin er tegenaan kan worden gegaan. Om te voorkomen dat de nijvere mens die éne keer maar voor zich uit blijft schuiven is het Carnaval in het leven geroepen. Zo kan de gemeenschap laten zien: "Kijk, wij nemen onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om deze zinvolle en onontbeerlijke traditie in ere te houden."
Nu heeft niet iedereen het op Carnaval begrepen. Boven de moerdijk, met name toch in de Randstad, heeft Carnaval de onterechte reputatie van samen te gaan met in gealcoholiseerde toestand vreemdgaan, van medemensen die midden op straat staan te braken of te ontwateren en van mensen die alleen nog maar vierklauwens hun huisdeur kunnen bereiken. Van het weldadig Carnavals-effect dat ontstaat doordat je je laat opzuigen in het viering-specifieke ritme en aldus tot een staat van bezinning kunt komen hebben dergelijke buitenstaanders geen benul. Voor hen die om wat voor reden ook niet in staat zijn zich volledig onder te dompelen in het Carnaval is er tzt de Paasbiecht om zich mentaal te reinigen. Maar dat is en blijft toch behelpen.
Uw redacteur heeft de afgelopen vijf, zes jaar door allerhande bijkomstigheden al een paar Carnavals grotendeels aan zich voorbij moeten laten gaan. Met als gevolg dat hij zich in toenemende mate voelt ont-mensen en ont-menselijken enzo. Ook andere ontwenningsverschijnselen... Vorig jaar moest hij het rustig-aan doen ivm zijn deplorabele gezondheid en het ziet er naar uit dat het ook dit jaar weer die kant uit gaat. Een droeve zaak ...
Vroeger zongen we zo'n liedje met als volledige tekst "Napoleon avec Marie-Louise" [en dat dan schier eindeloos herhaald]. Op die tekst bestaan diverse Carnavals-varianten. Schrijver dezes is zeer gehecht aan de ontroerende versie "De Lul van Ien Dales (dat is Carnaval)". Op zo'n zelfde wijze had André van Duijn in de jaren tachtig een versie met "De Steek van de Keizer (dat is Carnaval)".
Voor het bruggetje van Carnavalsliederen en de steek van de Keizer naar het hoofdgerief van Prins Carnaval en wat er verder zoal bij Carnaval kan komen kijken heeft uw redacteur een foto-mapje samengesteld. [Zie boven]. Van een tamelijk anonieme Carnavalsviering, want hij wilt geen mensen kwetsen.

De vraag die natuurlijk iedereen op de lippen brandt: "Vieren bosmuizen ook Carnaval ? Indien "Ja": vinden ze dat dan ook zo gezellig ??" Antwoord: In de tuin die de lezer inmiddels bekend is zijn daar vooralsnog geen tekenen van ontwaard.
Wél kon begin deze week vastgesteld worden dat één volwassen bosmuis door een ander uit het winternest verjaagd werd. Dat ging niet echt zachtzinnig. Hopen we maar dat de verjaagde muis niet inmiddels al onder de koude bezweken is.
Donderdag bij het eerste ochtendlicht kon worden waargenomen dat een merel en een muis op hetzelfde ogenblik en dezelfde plaats hun ontbijt (paar biskwietjes en wat voedzame korreltjes)probeerden te nuttigen. Na een korte confrontatie besloot de volwassen bosmuis om zich levend terug te trekken. Wel zielig, maar toch vooral eigen schuld: de hele nacht had het voedsel daar gelegen. Bij daglicht is het de beurt aan de vogeltjes ...

Mastín gesproken is er ook wel een en ander te melden over deze periode, maar dat houden we voor een volgende keer
---
Nabericht dd 13 Februari: het Carnaval was voor redacteur Frans kort en koud dit jaar, maar met erg veel sfeer. Bijna te laat voor de parade, maar uiteindelijk toch kunnen genieten van de 74 praal-wagens en "acts" die door de straten van het kleine plaatsje Borne (dat is niet waar de foto's vandaan zijn) reden. Deze keer met een vreemde en onpraktische route en veel te kort achter elkaar oprijdend, maar de gezelligheid was er waarlijk niet minder om. Thuis nog wel wat onder een deken moeten na-rillen, maar hij leeft nog :) :)
ALAAF !!